14990 resultaten.
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
AL WAT WAS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Dat met een knip van vingers
alles zomaar voorbij is gegaan
niets meer over is te doen en
met de wind is meegereisd
al wat eens was
in alle richtingen uitwaaiend
je kwijnende roep naar
wie er niet meer zijn
alleen hun namen nog
sjokkend over de wegen
die je eens met ze liep
waar je voetstappen zo meervoudig klinken
alsof stemloze onzichtbaren…
Schilderijen-tentoonstelling
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
632 Fasten your seatbelts please
daar komen wilde ganzen aan
een vlucht uit oostsiberië
vol oorverdovend gakken
maar wacht u voor de roofzucht
van de losgeslagen pegasus
gevleugeld paard dat aangevlogen
komt gedragen door de wind
na zes jaar hechtenis in een heropvoedingskliniek
in de buik van jumbojet 4-8-6 kgz
brengt hij lieftallige…
[ Fragmenten, flitsen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
308 Fragmenten, flitsen,
het zijn herinneringen --
terwijl we ze zien.…
Sacred Dance
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
429 We dansten vrede onder de wilg
In de pauze zaten we
en praatten we
keken naar die boom
twee jaar geleden
geknot totaal nog omdat takken
op ‘t gras belandden
en voor omwaaien bevreesd
Er waren stemmen geweest
hem te kappen
toch alleen geknot
wij dachten, haalt hij het weer?
Nu bung’len zijn takken weer
op de grond,
geven schaduw…
de wrangheid schreeuwt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
457 deze woorden
met een laatste krachtsinspanning
neergelegd
volgens de strenge leer van één stratenmaker
zodat dit pad
vloeiend voor jouw ogen zich verdiept
tot de onuitputtelijkheid van de bron
van beleving tot gevoelens
zich begeven in de omgeving
van de hand die mij wel
degelijk vastpakt
meteen herpak ik mij
zelf
met één voet…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 Waar het witte land groen en jong is
maar de liederen nog treuren
om generaties die verdwenen
in de nevels van het wachten
op de bergen aan de overkant
waar het leven hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel…
Mijn zwerversverleden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
529 Ik zag tegen mijn leven met kerstmis op
verdrietig met mijn zwerversverleden
een eenzame dronkaard met een ezelskop
zo vaak had ik om onderdak gebeden
maar toen,
de heilige kerst was al in zicht
een vrouw met een vriendelijk gezicht
gaf me wat centen voor een gedicht
ik was helemaal tot niets verplicht
ik schreef wat woorden over dure rode…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Ik bijt mijn nagels tot op het bot,
tot het vlees zwelt
en de bloedlijn zich toont.
Niet uit angst, niet uit drift,
maar uit een onstilbaar verlangen
dat niets kan stillen.
Elke beet een echo van verloren tijd,
elke splinter een herinnering
aan woorden die nooit klonken,
aan liefde die ik altijd miste.
Mijn vingers bloeden,
maar de pijn…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…
Drijfzand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
vernietigd te zijn, en wat er rest is
egotripperij…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
400 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Jij en ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
179 Jij en ik we zijn geblessed.
Jij en ik mogen niet klagen.
Jij en ik zijn soms gestrest.
Als het kon zou ik je vragen.
Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen.
Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen.
Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten.
Muur gebouwd en het voelt…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
162 de laatste herinnering aan mezelf
hoe ik ineens
niet meer alleen was
in mijn mogelijkheden
je werd één vrouw
in plaats van veel
hoe dat woord
— hebben —
plots zwaarder werd
in een kroeg
zat ik te vertellen
hoe mooi je was
praten was
een manier
om tijd te vertragen
tot iemand zei:
ga dan naar huis.
het moeilijkst was…
Alles van mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
121 Ballast of logboek, betekenissen
of afval, alles van mij
dat ik bewaard heb
omdat ik niet weet wat ik wil
houden, elke dag ben ik bezig
te leven en laat ik het maar rusten
Al mijn spullen heb ik uit de weg gezet
de boeken die ik nooit opnieuw zal lezen
de oude fotos, de kleurpotloden
een stoel en prachtige puzzels
alles van mij dat voorbijgegaan…
Jongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
172 men beweert dat een foto bewaart,
de stelling laat alleen zien hoeveel
er verdwenen is,
kijkend naar een oude foto,
lang genoeg om te vergeten dat ik
naar mijzelf kijk,
de jongen op het papier weet niets
van de man die hem nu vasthoudt
dat is denkelijk
de enige vorm van onschuld
die blijft…
Afstam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
67 uit huizen waar de klok
luider was dan de televisie
stam ik van af,
waar iemand altijd door het raam
naar buiten keek
voor hij de deur opendeed
een grote afkomst heb ik niet,
wel een moeder die vond dat je
je schoenen uitdeed
voor je binnenkwam
ik ben allang ergens anders,
maar nog steeds
klop ik mijn schoenen af
voor ik
binnenkom…
Puin voor de uitleg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
11 Kon ik maar voor weinig geld
een werkloze reus huren
die alles stuk slaat en afvoert
(grote brokken, snel schoon)
Ik sjouw met emmers
door de gang van het oude huis
Alle kamers zijn om van te kotsen
zo smerig als de poepkuil
terwijl er nauwelijks iets in staat
Uit armoe
verkocht de man wat hij kon
zeggen de buren afkeurend
Ze hebben…
Piet Fransen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
524 Piet Fransen, voetbalheld en voetbalclown
Die ieder met zijn fratsen kon vermaken,
Kon daarnaast ook de bal uitstekend raken.
Maar Piet is dood en nu ben ik wat down.
Zijn hart stond stil en dat van mij ook even,
Ook helden hebben niet het eeuwig leven.…
Weemoed om Saartje
snelsonnet
4.3 met 18 stemmen
1.359 Natuurlijk heb je vrede met haar dood
Het was een mooie leeftijd voor Riek Schagen
Maar tussen heden en vervlogen dagen
Wordt al met al de kloof weer wat vergroot
Heb dus gerust om haar een klein verdrietje
En laat ons zuinig zijn op Malle Pietje…
De wilde manen van Samsom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Maanden had Samsom
op zijn wilde lokken gespaard:
zijn grijns was eeuwig
zijn leeuwenmuil om van te geeuwen!
Hij leek zo gepast, zo charmant
maar uit niks en niets
omhoog gebracht... niemand had
dan ook verwacht
dat eerlijkheid en hoffelijkheid
uit zijn brein waren gedacht.
Bij het scheren van de wol
waren zijn krachten niet meer vol!…
Droefheid en troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Gedachten drijven als de regenwolken
en brengen alles even voor de geest:
het twijfelen, het zoeken naar de zin,
maar ook de kronkelingen van het denken.
De vreugden en de zorgen, zelfs het licht
dat diep verborgen was in alle pogen,
de regen en de wind, de vrede die
zich schuilhield in de grauwe kieren.
Maar alles is toch goed nu, ook het…
Doekle Terpstra
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 De Friezen zijn compleet over de rooie,
Ze dachten dat ‘Thialf’ onschendbaar was,
Maar nu is ‘Thialf’ hoogstens derde klas,
Die Doekle Terpstra is me ook een mooie.
Die weet nu dat je ook in warme tijden
Op ‘Thialf’ stevig onderuit kunt glijden.…
Westerkwartier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Thuis voel ik me hier
Al was ik er geboren
Eén met schepping,
Met mens en dier,
Elke boom, elke struik
Zo eigen, zo vertrouwd
Zo veilig voel ik me terwijl
Mijn leven zich hier ontvouwt…
Heel wat kaarsjes en wees gegroetjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Heel wat kaarsje heb 'k gebrand,
het mocht niet baten
heel wat gebedjes opgezegd,
' k voel me in de steek gelaten.
Hopend op een goed bericht,
duimen draaiend tot en met
rekenend op m'n eigen inzicht,
zei de arts; borst moet afgezet.
Heel wat kaarsjes heb 'k gebrand,
het mocht niet baten want:
ik ben voor de zoveelste keer…
Wanneer je gaat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.080 Als er
Nog wat komt
Hierna,
Waarna
Jij gegaan bent
Kom je dan terug
Gedragen
Door de dagen
En de niet bestaande tijd
Wanneer het zonlicht
Door de takken breekt
En de zere plek
Op je huid verbleekt
Mag ik dan
Weer van je houden
Om je geven
En we lopen samen opnieuw en telkens
Over jouw levenspad
En wanneer…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…
[ Ik ben dus in slaap ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Ik ben dus in slaap
gevallen, ongetwijfeld –
want ik word wakker.…
herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Mijn oma heeft de oorlog meegemaakt
als kleuter.
De strenge winters.
De overstromingen dat de mensen
tot hun middel in het water stonden.
In onze leefkeuken luisterde ik als kind
naar al haar verhalen.
zij het met een half oor,
want dat was vroeger
toen de wereld nog niet meer wist.
Intussen waren er computers
en satellieten.
Kon er nog…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Uytterlijck ghebeeldt
in lijvelijcke omheyninge,
in blinkende
plechtighe toghen,
.
Alwaer die Schoonheyt
haere stoffelijcke goetheyt
te sien gheeft.
.
Maer daerboven
viert een sachte glansinge
in uwe beyder ooghen,
als een stille wederklanck
van licht.
.
Zij spiegelt
den ongherijpelijcken wegh
naer dat woordelooze ghevoelen…