615 resultaten.
Fluister
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
3.085 golving van een zachte dij
mijn nagels schrapen oncontroleerbaar
over je gespannen schouderbladen
Mijn tintelende handen
jouw gespannen, lange lichaam
je lippen en vochtige adem
over mijn uitgestrekte nek
Bewegingen die in elkaar overlopen
waar ik begin weet ik niet meer
waar jij eindigt ook niet
zenuwachtige hitte verspreid zich in onze aderen…
Onverwacht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
439 Dat deze nauwelijks waarneembare momenten
ook essentieel zijn kan ik niet onder stoelen of banken steken
Denk ook aan het kronkelend water, de energie die door de aderen stroomt
of het nest van een charmante zwaluw net zoals eender welke aanwezigheid hier op aarde.…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 Voor haar als beeldhouwster
stileerde was zij zichzelf als
eerste vrouw uit gehamerd
marmer, alsof je iets ziet van
haar deemoed uit de aderen van
de eeuwigheid die ze creëerde
uit de spiegel van de schoonheid
die zij schiep, de trots, de rouw,
nagestaard door iedereen, trots waaruit
een uitdrukking verscheen, de ogen
en gezicht kijken…
Zolen staren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een oorlog dat is zolen staren
Van mensen die niet liggen moesten
Aanvalsgolven uitgewoed
Uit aders te snel leeggebloed
Vaders die de zolen staren
Gewonnen in hun euvelmoed
Zien nu die zolen op de baren
Volgen een veel te lange stoet
Moeders die de zolen staren
Van schoenen eens trots uitgezocht
Trekken zich snikkend aan de haren
Brullend…
Niemandsland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
513 Ergens
buiten de bebouwde kom
buiten de bewoonde wereld
buiten de begane wegen
In stede
van de buitenplaatsen
plaatst het zich in volle steden
plasma dichtgegroeide vaten
Kringloop
tussen slib en ader
snelweg tussen de organen
chaos voor een buitenstaander
Ergens
in de koele luchtstroom
myriaden moleculen
ruisend langs het geitenpad…
Winterbeleving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
555 Hoe dan ook adem ik telkens creativiteit
en inspiratie die in het lichaam zijn ingedrongen om via
het netwerk van aders, bloedvaten en slagaders onderweg te zijn naar
m’n breekbare-en-kwetsbare zodat ze elke keer weer wordt gevoed met nieuwe energie.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 Als ik de aarde aanraak, stroomt haar kracht door mijn aderen
en voel ik hoe mijn lichaam de seizoenen weerspiegelt, eeuwig levend.
In de cyclus van het leven, van groei en bloei
waar elke adem mijn borstkas vult en gloeit als warme
wijn, vind ik mijn plaats, mijn huid, mijn bloed dat levend stroomt.…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Ik hoor de fluistering van de golven
in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.
De open lucht ritselt als een onzichtbare
huid van de wereld, vol belofte en herinnering in elk
zuchtje wind.…
Herakles en Atlas #2
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
324 enfin, je bent en blijft voor mij een god
mijn moeder was gewoon een koningin
Alkmene uit Mycene heette ze
bevrucht door Zeus, gewoon als sterveling
Die oerkracht heb ik dus
aan hem te danken
je wilt niet weten wat dat met mij deed
ach beste vriend, het was geen lol maar leed
dat door mijn ambigue aderen voer
soms werd ik meegesleept…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Als we straks de herfst uit onze aderen snijden,
de winter verdrijven uit het menselijk bloed.
Als er een onafgebroken lente gloort,
een felle, kille stroom
die weigert te vertragen.…
Ochtengloren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
128 Dra doet ze weer de aderen stromen, intens en zo rein ook puur
Knap verlichtend geesten, lichamen, zielen passievol warm; charisma
Goudgeel rond spetterend passievol oplaaiend; schoonheid vetjes troef waarvoor dank
Mondhoeken modus positieve betrachtingen; welkom kersverse broederlijkheid zo vredevol
Etmaal boordevol vrijheid en blijheid; nooit…
Oberon is mijn naam
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
952 Oberon is mijn naam,
Zinderend stroomt toverkracht
door mijn aderen naar macht,
schittering omkranst mijn zicht
als een magisch onweerlicht.
Gezeten op mijn hoge troon vannacht,
staar ik onbewogen naar gezichten,
die smeken met stemmen zacht...
en groene ogen die fel oplichten.…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Want zijn bloed
Was in d' aders schier verstorven;
In zijn goed
Vond men nooit de pistoletten
Van 't verraad,
Uitgestrooid om scharp te wetten
's Volleks haat.
Gierigheid en wreedheid beide,
Die het zwaard
Grimmig rukten uit der scheide,
Nu bedaard,
Zuchten: Wat kan ons vernoegen
Goed en bloed?…
Het laatste moment
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.465 Ik buig mijn hoofd
Beelden die de ogen zagen
kruipen verlammend door spieren
dwalen door aderen
laten duidelijk weten
je onmacht is groot
bij het zien van d' oude man
in strijd met de dood.…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
De wind waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Jaarringen van bomen,
nerven als aderen
wervelen zich,
geselen de takken
bij stormwind.
De laatste rozenblaadjes zijn niet meer
In de lagere diepte van de herfst
ontvouwt het licht zich alsmaar dunner .
De dood,die hem riep,
hij wist het.
De hemelse spiegel
opende de gesluierde ogen
en zuchtte zo diep...…
LANGS DE NETE
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.205 niet meer denken, niet meer dromen,
niet gevoelen, niet beminnen,
zwaar van 't borlend sap der aarde,
dat u loom in de aderen glijdt.…
hijgend hert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
799 die slepende psalmen
de ganse gemeente massaal hijgend
naar het einde van het vers
hele psalmen en hele noten met lange uithalen
en alles uit het hoofd vastgestampt
de organist een eenzaam en machtig man
in zijn kraaiennest achter het groene gordijn
sleepte de gemeente tot ongekende hoogte mee
deed de aderen zwellen zweepte de emoties…
HEIMWEE
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.913 Vergeving stroomt uit d’ ader, die ’t doorstak.
Daarheen, o aard, de blik! daarheen
Uw heil vangt aan bij ’t einde zijner weên!…
Deel II: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
633 (Een epos in 4 delen)
Van diamant zijn ogen, doorborend wat hij ziet
Twee meter in de lengte met voeten van graniet
Bruinrood gekleurde aderen, een marmerwit gelaat
en om zijn koene schouders een groflinnen gewaad
En als de wind zijn haar bewaait
zijn bulderlachen vrees bezaait
Behoede men zich en beraadt
heer Alpha is gekomen!…
Ochtendgrijs
hartenkreet
2.7 met 32 stemmen
591 Van luchtig naar vluchtig, het fenomeen met opmerkelijke
uitdagingen en verrassingen maakte indruk op mij, drong het lichaam
binnen, baande zich een weg langs een netwerk van aders en slagaders zowaar
mijn breekbare-en-kwetsbare bereikte die zij met haar subtiele fluwelen toetsen heeft geraakt.…
Voorouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 I
De lange lijn van het bloed
stroomt voort vanuit de oersoep,
waar lust en liefde leven
verwekken, verder geven;
generaties, geslachten,
veelvormige levenskracht
die door mijn aderen stroomt,
nog steeds dezelfde droom droomt:
dat in het heetst van het spel
zelf, ander, samen smelten,
in lust en liefde leven
verwekken, verder geven.…
Herfststemming
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
904 Hoe een dichte mist mijn twee ogen bedekt
zodat er weinig zicht vloeit uit op hetzelfde moment stroomt
verdriet in de aderen waar ook een dor blad drijft met een of ander wind
Waar komt deze oneindige treurnis vandaan daar ze nog eens wordt gevoed door pijn.…
Wat herfst met mij doet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Al bij al adem ik steeds weer nieuwe creativiteit en
inspiratie die als verschillende luchtlagen zich een weg banen
langs het fijn netwerk van haarvaatjes, aders en slagaders om uiteindelijk
te arriveren in een onverwachtheid en veranderlijkheid bij mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Mijmeringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Kijk daar een dor blad
dat over het voetpad trekt
daar dwarrel ik dan
Hoe een dichte mist mijn twee ogen bedekt
zodat er weinig zicht vloeit uit op hetzelfde moment stroomt
verdriet in de aderen waar ook een dor blad drijft met een of ander wind
Waar komt deze oneindige treurnis vandaan daar ze nog eens wordt gevoed door pijn.…
Als geen ander
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
510 Al bij al adem ik steeds weer nieuwe creativiteit en
inspiratie die als verschillende luchtlagen zich een weg banen
langs het fijn netwerk van haarvaatjes, aders en slagaders om uiteindelijk
te arriveren in een onverwachtheid en veranderlijkheid bij mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Klanken stromen door mijn aderen, vullen
elke porie van mijn wezen. Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.
Elke noot komt van een plek die ik soms
zelf niet ken.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed,
Die door de diepste aderen stroomt als gloed.
De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.…
HET TABAKROKEN
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.553 -
o Gouden tijd van onze Vaderen,
Toen de ouderwetse goede sier
Vernieuwde krachten stortte in de aderen
In 't smaaklijk voedzaam garstenbier!
Doch, Frankrijk, ja bij uw venijnen
Van aangezette valse wijnen
Heeft ook dit gif zijn rechte plaats.…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Daar is het pad
dat je stappen richting geeft
Onze aderen zijn van hard riet
en we kennen geen droefenis
We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven
Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren
Kon sneeuw ons maar winter brengen
om onze gezichten met duisternis te bedekken
Kon herinnering, of hoop, of spijt
ons land…