Alle inzendingen over berusting

585 resultaten.

Sorteren op:

Knoestig staat de wilg aan de waterkant

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 443
Uiteindelijk zal ik vermoeid mijn vleugels laten rusten om te landen op beide voeten en in het lot berusten..... Soms ben ik zo krachtig en soms ben ik zo moe en denkend aan mijn bootje laat ik mij zachtjes drijven want ik ben aan rusten toe.…

Lied der zeelui

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
In berusting ziet men de haven, waar de zeelui schrijven over gevonden schatten. Jij ruwe zee, jij levend lied. Jij ruwe schepper, jij zorgt dat men ziet. Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet, te troosten geeft de zee, te treuren niet. Jij ruwe zee die onmacht heet, zo diep dat men geen grenzen weet.…

Moeder gaat heen...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.623
" Ze sloot de ogen berustend in haar overpeinzingen: "Och ja, wie weet ben ik het wel de volgende keer!"…
katty21 juli 2013Lees meer >

Warrig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Voel rust in berusting. En weet dat wanneer ik deze dingen zeg, dat ik regelmatig de volgende beoordeling, voel opkomen. Vertrouw ik wel echt de woorden die ik spreek. Of mag ik ook hierin falen. en zeggen, ja ik leef. Ben mens (2009)…
demonk10 november 2024Lees meer >

Droom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
vredelievend voor alle kinderen van Sem voor hen de stam van broederliefde want generiek zo identiek Helaas laatst bij mijn ontwaken drenkt zich de droom in duister bloed vals gebaseerd op aanspraken vanuit electoraal gebroed aangewakkerd door de lusten naar meer macht van de leiders en hun vrees voor een waarheid waarin zij liever niet berusten…
W. Verhoeven14 november 2024Lees meer >

koffie en herinnering

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
Starend in een kop zwarte koffie, zwart en zwaar als obsidiaan, berust ik in de gebeurtenissen van de dag. Het geroezemoes van stemmen als achtergrondruis — onhoorbaar, maar doortastend — vermengt zich met schaduw en rook.…

Labyrint

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.051
tongen Zonder onderscheid van echt Overgeleverd aan demonen Is zijn strijd dan toch beslecht Blijvend zijn bezit genomen Razernij maait om zich heen Verloren van het recht der sterkste Door God verlaten en alleen Slechts regeren duivelse machten Daar waar breekbaar en fragiel Smalend zijn zij ingeslopen In de krochten van de ziel Berustend…

bekijk het eens van de andere kant

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
blijven en geliefden elkaar een mooie wereld schrijven en waar nooit gesproken wordt over roddel en ruzie Terwijl een van je vrienden half dood wordt geslagen door zijn beste vriend ga je je toch af vragen waar je dit leven aan hebt verdiend Als onbenulligheid in een droom klinkt het bijna als gewoon maar als het op waarheid is berust…
lin b12 januari 2003Lees meer >

Ik praat alleen toch maar met God?

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.279
aarde zijn Op beide Kerstdagen Vrede met in de hand Een geladen karabijn Ik heb je nodig echt waar Geef mij de warmte terug Mijn lichaam voelt zo koud Het gaat nu wel erg vlug De boom is nog steeds kaal Een groot groen gevaarte Hij ziet er zo eenzaam uit Zonder ballen en een piek De angst verdwijnt uit mij Het lijkt een soort berusting…

Dimensies van de taal

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
ruimte bolwerken Verklaart de eigen existentie Maar bezit geen waarmerken Vier dimensionale taal Begrijpt haar dwalende beperking Uit zich al in meta-zinnen En is in staat tot samenwerking Wil aan alles nieuw beginnen Vijf dimensionale taal Is erg diep in zichzelf gekeerd En uit zich meest in zwijgen De zinnen zijn geaccepteerd Berusting…

Mijn kind

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Vernietigde je leven en toekomst droom Je mocht niet langer bij ons meer zijn Het afscheid deed zo verschrikkelijk pijn Wij missen je hier elk moment van de dag Maar hopen dat je daar geluk vinden mag Eens komt de tijd van onze verbintenis We beseffen dat alles vergankelijk is Dus tot ziens in 't hiernamaals, mijn kind Een gedachte, waar ik berusting…

Homomonument en mijn hoed

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 894
Voor al deze doden heb ik mijn hoed afgenomen samen met mijn 9 jarige dochter Giulia die ook nu nog in vrede mag leven alhoewel het 'oorlog' is in haar hersenen Ook zij verlangt zo naar eigen vrede en dat ligt zo in een verlangende rede dat eens gerechtigheid zal plaatsvinden en/of berusting in het brein van haar zijn Giulia was zo alert…

Sparta, kansloze maar eeuwige liefde

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
verschrikkelijk traag De cruciale duels gaan altijd verloren De tegenstander speelt wel met ziel en zaligheid en weet altijd te scoren en natuurlijk in de extra tijd En toch…zondag half drie op het Kasteel Dat klassieke onaantastbare rood-wit ik voel dan zo onnoemlijk veel als een jongetje dat voor het eerst iets bijzonders bezit De bedaarde berustende…

Ubuntu

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
over hoge treden en met de gele maan, over de trage lange rivier, zo zijn ze gezellen, onder werelds deken, de moede gele maan en de eenzame man, raken in z’n kano onder de gele maan nooit uitgekeken gedwee, getwee naar een verre vrije zee berust op de zwaarste en langste tocht, langs droomschappen onder een moede gele maan stroomt de…
Pama24 november 2018Lees meer >

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
Het is geen vlucht, maar een diep berusten, een overgave aan de bittere grond. Er is niemand op het binnenterrein. Alleen de wind die de herinnering aan de warme haven met zich meedraagt en eenzaam tussen de huizen blijft hangen. Als een verdwaald kind in een stenen woud.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Berusting. Niemand op het terrein. Leegte. Alleen de wind. Die de herinnering meesleept. Aan de warme haven. Hij hangt tussen de huizen. Eenzaam. Een verdwaald kind. In een stenen woud.…

BLIJDE VERWACHTING

netgedicht
2.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 9.367
Ik weiger te berusten in een vergeefs lot. Geef ons de hittegolf die onze huid laat dampen. Zie de 3 gekroonde hoofden verder schuifelen Ze vergeten de Vrouw in barensnood De boodschap van een Vrouw die nooit krijsen zal.…

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
had gevraagd Zijn vrienden nimmer wederkerend vertrokken met hemelen schip hij had hen allen weggebracht om nooit meer aan te meren uit het duister van de nacht Vermoeid zet hij zich neder daar op die verlaten ka daar hoort hij de zang der meerminnen in zijn gehoor zoet zalvend zijn de woorden velen gingen hem reeds voor Berustend…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >

Ze gaan trouwen

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.918
twee gelee toen vroeg ze weer, wat vindt je ervan en hij zei, vooruit ik doe wel met je mee en zo trouwen ze en worden vrouw en man Een huis dat hebben ze al, een auto ook een dochter maakte het verhaal compleet maar tróuwen dat is wel even wat anders dan hoor je echt bij elkaar en zij weet: van hem hoefde het misschien niet nodig hij berust…
an terlouw12 augustus 2007Lees meer >

Natuurliefde

gedicht
2.7 met 91 stemmen aantal keer bekeken 24.768
Berust maar in de overmacht, en à propos: rust zacht Er is niets mooiers in het leven dan de jacht. ---------------------------------------------- Uit: 'Tante Constance en Tante Mathilde', 2003…
Drs. P26 november 2006Lees meer >

Onze oude eikenboom

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.355
deed ik die oude eik ook menigmaal zo zeer Met mijn schurend geschommel van voor naar achter heen en weer Maar nu is onze eik echter ook geestelijk diep beledigd In zijn vrucht getroffen door ambtenaren ooit beëdigd Hij is gekwetst en ontzet door heersende politieke partijen En met een contra webstee laat ook de oppositie hem nu lijen Berustend…

Hartsvriendin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 857
Heel lang dacht ik: ik kom er nooit overheen en eigenlijk is dat ook zo, want: je komt er nooit meer overheen alleen: 't rouwen is overgegaan in berusting. Zo'n vriendschap tref je eenmaal in je leven zo'n zielsverwantschap die eeuwen duurt tot de dood roet in 't eten gooit en de ander alleen is achtergebleven.…
An Terlouw20 augustus 2016Lees meer >

De schemerlamp

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
nog slechts licht maar niemand zat bij hem te lezen alle boeken bleven dicht hij voelde zich verwaarloosd en in de steek gelaten hij zou hierover toch heel graag met iemand willen praten ze hebben nu de lamp verteld dat elke tijd verandering zal geven daar is helaas niets aan te doen dat hoort nu eenmaal bij het leven de lamp berustte…

Een herinnering aan februari

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
Misschien zijn het ballingen, verstoten uit een warmere, vergeten plaats buigend in berusting voor dit koude, genadeloze koninkrijk. Misschien dragen ze wel de herinnering aan een wereld ooit bruisend van geluid en geur en kleur - vluchtelingen, bleke restanten van iets groots dat verloren is gegaan.…
ErikG 6414 maart 2025Lees meer >

De schemerlamp

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 353
nog slechts licht maar niemand zat bij hem te lezen alle boeken bleven dicht   hij voelde zich verwaarloosd en in de steek gelaten hij zou hierover toch heel graag met iemand willen praten   ze hebben nu de lamp verteld dat elke tijd verandering zal geven daar is helaas niets aan te doen dat hoort nu eenmaal bij het leven   de lamp berustte…
Ineke Dijkhuis19 september 2025Lees meer >

Mijn kind, mijn leven

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.066
alles, alles smelt, vergaat In 't kind dat aan mijn zijde staat, Voor 't kind dat aan mijn lippen hangt En liefdrijk mij in de armen prangt; Wiens ziel zo rein in de ogen straalt, Wiens mond zo zoet mijn naam herhaalt; Mijn kind, mijn roem en hartelust, In wie mijn wens, mijn hoop berust, In wiens leven ik mag herleven.…

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
En berustend ook voel ik mij siel als gedra'e naar d'Eeuwigheid heen, op die loom-lange sla'e van 'n vo'el o'er die veld op sij huiswaartse vlug, - gedra op die windje se swijmende sug. Vergange se da'e kom verbij voor mij oo'e, gesigte verdwene en stemme gesus, so's weerklankies nog van vergetelheids kust.…

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
In je cocon als onberoerd van vele vragen slaapdronken wiegend in de armen van de dood nog mooi steeds met je haren zacht om je wasbleke gelaat verglijd je langzaam in zijn koele schoot Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden rust je nu verstild in je gebaren alsof nooit je lichaam me had toebehoord verlaat je me berustend, zonder…

Het epos van de zeven dode dichters

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.302
En wat was er met de muziek gebeurd onverschillig uitgesleurd hij neuriede de eenzaamheid en raakte z'n gevoelens kwijt hij zoekt naar troef en onderscheid en moet berusten in de tijd Tijd van zin, moment van twijfel een stoel in een hoek van de kamer de schaduw die niet uit z'n voeten stamt een knoop uit het boekje in z'n atlas geramd…
wiron mostert24 februari 2004Lees meer >

Dwaaltuin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
bloesempracht te breken na het ruwe rusten en de roos die rees en ruist gij schenkt geduld gij groote God in dit gewemel van grijs en goud en groen opdat wij mensen zouden mijmeren en beminnen innig in plaats van breken hij droomt den droom der dwaalweeg die nergens noodt noch nerveus naakt noch neuriet tot aan het einde van de edele stem waar berouw berust…