585 resultaten.
Knoestig staat de wilg aan de waterkant
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
443 Uiteindelijk zal ik vermoeid mijn vleugels laten rusten
om te landen op beide voeten
en in het lot berusten.....
Soms ben ik zo krachtig en soms ben ik zo moe
en denkend aan mijn bootje laat ik mij zachtjes drijven
want ik ben aan rusten toe.…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 In berusting ziet men de haven,
waar de zeelui schrijven over gevonden schatten.
Jij ruwe zee,
jij levend lied.
Jij ruwe schepper,
jij zorgt dat men ziet.
Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet,
te troosten geeft de zee, te treuren niet.
Jij ruwe zee die onmacht heet,
zo diep dat men geen grenzen weet.…
Moeder gaat heen...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.623 "
Ze sloot de ogen
berustend in haar overpeinzingen:
"Och ja, wie weet
ben ik het wel de volgende keer!"…
Warrig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Voel rust in berusting.
En weet dat wanneer ik deze dingen zeg, dat ik regelmatig de volgende beoordeling, voel opkomen.
Vertrouw ik wel echt de woorden die ik spreek.
Of mag ik ook hierin falen.
en zeggen, ja ik leef.
Ben mens
(2009)…
Droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 vredelievend
voor alle kinderen van Sem
voor hen de stam van broederliefde
want generiek zo identiek
Helaas laatst bij mijn ontwaken
drenkt zich de droom in duister bloed
vals gebaseerd op aanspraken
vanuit electoraal gebroed
aangewakkerd door de lusten
naar meer macht van de leiders
en hun vrees voor een waarheid
waarin zij liever niet berusten…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 Starend in een kop zwarte koffie,
zwart en zwaar als obsidiaan,
berust ik in de gebeurtenissen
van de dag.
Het geroezemoes van stemmen
als achtergrondruis —
onhoorbaar, maar doortastend —
vermengt zich met schaduw en rook.…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 tongen
Zonder onderscheid van echt
Overgeleverd aan demonen
Is zijn strijd dan toch beslecht
Blijvend zijn bezit genomen
Razernij maait om zich heen
Verloren van het recht der sterkste
Door God verlaten en alleen
Slechts regeren duivelse machten
Daar waar breekbaar en fragiel
Smalend zijn zij ingeslopen
In de krochten van de ziel
Berustend…
bekijk het eens van de andere kant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
997 blijven
en geliefden elkaar een mooie wereld schrijven
en waar nooit gesproken wordt over roddel en ruzie
Terwijl een van je vrienden half dood wordt geslagen
door zijn beste vriend
ga je je toch af vragen
waar je dit leven aan hebt verdiend
Als onbenulligheid in een droom
klinkt het bijna als gewoon
maar als het op waarheid is berust…
Ik praat alleen toch maar met God?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.279 aarde zijn
Op beide Kerstdagen
Vrede met in de hand
Een geladen karabijn
Ik heb je nodig echt waar
Geef mij de warmte terug
Mijn lichaam voelt zo koud
Het gaat nu wel erg vlug
De boom is nog steeds kaal
Een groot groen gevaarte
Hij ziet er zo eenzaam uit
Zonder ballen en een piek
De angst verdwijnt uit mij
Het lijkt een soort berusting…
Dimensies van de taal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 ruimte bolwerken
Verklaart de eigen existentie
Maar bezit geen waarmerken
Vier dimensionale taal
Begrijpt haar dwalende beperking
Uit zich al in meta-zinnen
En is in staat tot samenwerking
Wil aan alles nieuw beginnen
Vijf dimensionale taal
Is erg diep in zichzelf gekeerd
En uit zich meest in zwijgen
De zinnen zijn geaccepteerd
Berusting…
Mijn kind
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.522 Vernietigde je leven en toekomst droom
Je mocht niet langer bij ons meer zijn
Het afscheid deed zo verschrikkelijk pijn
Wij missen je hier elk moment van de dag
Maar hopen dat je daar geluk vinden mag
Eens komt de tijd van onze verbintenis
We beseffen dat alles vergankelijk is
Dus tot ziens in 't hiernamaals, mijn kind
Een gedachte, waar ik berusting…
Homomonument en mijn hoed
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
894 Voor al deze doden heb ik mijn hoed afgenomen
samen met mijn 9 jarige dochter Giulia
die ook nu nog in vrede mag leven
alhoewel het 'oorlog' is in haar hersenen
Ook zij verlangt zo naar eigen vrede
en dat ligt zo in een verlangende rede
dat eens gerechtigheid zal plaatsvinden
en/of berusting in het brein van haar zijn
Giulia was zo alert…
Sparta, kansloze maar eeuwige liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 verschrikkelijk traag
De cruciale duels gaan altijd verloren
De tegenstander speelt wel met ziel en zaligheid
en weet altijd te scoren
en natuurlijk in de extra tijd
En toch…zondag half drie op het Kasteel
Dat klassieke onaantastbare rood-wit
ik voel dan zo onnoemlijk veel
als een jongetje dat voor het eerst iets bijzonders bezit
De bedaarde berustende…
Ubuntu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
715 over hoge treden en met de gele maan, over
de trage lange rivier, zo zijn ze gezellen,
onder werelds deken, de moede gele maan
en de eenzame man, raken in z’n kano onder
de gele maan nooit uitgekeken
gedwee, getwee naar een verre vrije zee
berust op de zwaarste en langste tocht,
langs droomschappen onder een moede
gele maan stroomt de…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is geen vlucht, maar een diep berusten,
een overgave aan de bittere grond.
Er is niemand op het binnenterrein.
Alleen de wind die de herinnering
aan de warme haven met zich meedraagt
en eenzaam tussen de huizen blijft hangen.
Als een verdwaald kind in een stenen woud.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Berusting.
Niemand op het terrein. Leegte.
Alleen de wind.
Die de herinnering meesleept.
Aan de warme haven.
Hij hangt tussen de huizen. Eenzaam.
Een verdwaald kind. In een stenen woud.…
BLIJDE VERWACHTING
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
9.367 Ik weiger te berusten in een vergeefs lot.
Geef ons de hittegolf die onze huid laat dampen.
Zie de 3 gekroonde hoofden verder schuifelen
Ze vergeten de Vrouw in barensnood
De boodschap van een Vrouw die nooit krijsen zal.…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 had gevraagd
Zijn vrienden nimmer wederkerend
vertrokken met hemelen schip
hij had hen allen weggebracht
om nooit meer aan te meren
uit het duister van de nacht
Vermoeid zet hij zich neder
daar op die verlaten ka
daar hoort hij de zang
der meerminnen in zijn gehoor
zoet zalvend zijn de woorden
velen gingen hem reeds voor
Berustend…
Ze gaan trouwen
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
7.918 twee gelee
toen vroeg ze weer, wat vindt je ervan
en hij zei, vooruit ik doe wel met je mee
en zo trouwen ze en worden vrouw en man
Een huis dat hebben ze al, een auto ook
een dochter maakte het verhaal compleet
maar tróuwen dat is wel even wat anders
dan hoor je echt bij elkaar en zij weet:
van hem hoefde het misschien niet nodig
hij berust…
Natuurliefde
gedicht
2.7 met 91 stemmen
24.768 Berust maar in de overmacht, en à propos: rust zacht
Er is niets mooiers in het leven dan de jacht.
----------------------------------------------
Uit: 'Tante Constance en Tante Mathilde', 2003…
Onze oude eikenboom
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.355 deed ik die oude eik ook menigmaal zo zeer
Met mijn schurend geschommel van voor naar achter heen en weer
Maar nu is onze eik echter ook geestelijk diep beledigd
In zijn vrucht getroffen door ambtenaren ooit beëdigd
Hij is gekwetst en ontzet door heersende politieke partijen
En met een contra webstee laat ook de oppositie hem nu lijen
Berustend…
Hartsvriendin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
857 Heel lang dacht ik: ik kom er nooit overheen
en eigenlijk is dat ook zo, want:
je komt er nooit meer overheen
alleen: 't rouwen is overgegaan in berusting.
Zo'n vriendschap tref je eenmaal in je leven
zo'n zielsverwantschap die eeuwen duurt
tot de dood roet in 't eten gooit
en de ander alleen is achtergebleven.…
De schemerlamp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
491 nog slechts licht
maar niemand zat bij hem te lezen
alle boeken bleven dicht
hij voelde zich verwaarloosd
en in de steek gelaten
hij zou hierover toch heel graag
met iemand willen praten
ze hebben nu de lamp verteld
dat elke tijd verandering zal geven
daar is helaas niets aan te doen
dat hoort nu eenmaal bij het leven
de lamp berustte…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Misschien zijn het ballingen,
verstoten
uit een warmere, vergeten plaats
buigend in berusting
voor dit koude, genadeloze koninkrijk.
Misschien dragen ze wel de herinnering
aan een wereld
ooit bruisend van geluid en geur en kleur -
vluchtelingen,
bleke restanten van iets groots
dat verloren is gegaan.…
De schemerlamp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
353 nog slechts licht
maar niemand zat bij hem te lezen
alle boeken bleven dicht
hij voelde zich verwaarloosd
en in de steek gelaten
hij zou hierover toch heel graag
met iemand willen praten
ze hebben nu de lamp verteld
dat elke tijd verandering zal geven
daar is helaas niets aan te doen
dat hoort nu eenmaal bij het leven
de lamp berustte…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 alles, alles smelt, vergaat
In 't kind dat aan mijn zijde staat,
Voor 't kind dat aan mijn lippen hangt
En liefdrijk mij in de armen prangt;
Wiens ziel zo rein in de ogen straalt,
Wiens mond zo zoet mijn naam herhaalt;
Mijn kind, mijn roem en hartelust,
In wie mijn wens, mijn hoop berust,
In wiens leven ik mag herleven.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En berustend ook voel ik mij siel als gedra'e
naar d'Eeuwigheid heen, op die loom-lange sla'e
van 'n vo'el o'er die veld op sij huiswaartse vlug,
- gedra op die windje se swijmende sug.
Vergange se da'e kom verbij voor mij oo'e,
gesigte verdwene en stemme gesus,
so's weerklankies nog van vergetelheids kust.…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 In je cocon als onberoerd van vele vragen
slaapdronken wiegend in de armen van de dood
nog mooi steeds met je haren zacht
om je wasbleke gelaat
verglijd je langzaam in zijn koele schoot
Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
rust je nu verstild in je gebaren
alsof nooit je lichaam me had toebehoord
verlaat je me
berustend, zonder…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 En wat was er met de muziek gebeurd
onverschillig uitgesleurd
hij neuriede de eenzaamheid
en raakte z'n gevoelens kwijt
hij zoekt naar troef en onderscheid
en moet berusten in de tijd
Tijd van zin, moment van twijfel
een stoel in een hoek van de kamer
de schaduw die niet uit z'n voeten stamt
een knoop uit het boekje in z'n atlas geramd…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 bloesempracht te breken na het ruwe rusten en de roos die rees en ruist
gij schenkt geduld gij groote God in dit gewemel van grijs en goud en groen
opdat wij mensen zouden mijmeren en beminnen innig in plaats van breken
hij droomt den droom der dwaalweeg die nergens noodt noch nerveus naakt noch neuriet
tot aan het einde van de edele stem waar berouw berust…