11794 resultaten.
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 ik zag je
donkeren
in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 De wolken drijven van donker naar donker
langs 't zonnelicht voorbij; 't witte licht spreidt breder baan
in 't aardse donker opgegaan in stergefonkel
't zoete licht waarvan haar ogen stralen; beminnen al tesaam
Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde
gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid
dat als een donkere schaduw…
Nieuw Zeeland.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.577 De lieve nymfen van Nieuw Zeeland in hun roze jurken vluchten dan naar de donkere wolken boven het eiland.
En je hoort de kiwi het kleine gehandicapte vogeltje die haar niet kan verdedigen huilen tegen een bosje.…
Depressie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.013 De lucht al weer klaar
om verder te regenen
weerspiegelt donker
haar overvolle wolken
in een bodemloze plas
De zon al weer gestopt
met haar verwarming
heeft slechts kortstondig
de wolkenlucht doorbroken
grauwsluiers opgelicht
De wind al weer geluwd
doorblies vergeefs de geest
frisse voorjaarsbries
voorlopig weerstaan
maar de lente…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 …en bezwanger voor mij wolken met
de mooiste muziek, hoorbaar water
van levensbelang.
…en hang mijn fluwelen schaduw
rondom je gestalte wanneer je straks gaat.
Cape en capuchon je met mijzelf,
want in die plooien ligt iets van toen
en het warme geheim,
de kus in het donker.…
Spookjes nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
864 Somber hangen wolken
zwaar en kil
en winden kolken
door straten verlaten en stil.
Huilen door kale kruinen
als lugubere muziek
van vals gestemde bazuinen
zonder klank, zonder ritmiek.
En donker zijn de nachten
zie geen sterren, zie geen maan
‘t is alsof spoken wachten
tot de klok twaalf zal slaan.…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Onder dit wisselend tij van scherts en roerende weemoed,
Ernstig plannenberaam en vertrouwelijke boezemontlasting,
Trok aan d’ oostelijke hemel een heir van donkere wolken,
Door de dampen gewrocht, die de hitte van de hitte der zon had doen opgaan,
Zwanger van bliksemend vuur en weldadige regen, te samen.…
Duistere gedachten
gedicht
3.9 met 45 stemmen
10.188 Mysterieus
wanneer
voetstappen klinken
hol en leeg
sporen
die je achtervolgen
als je alleen
in het donker
slechts verlicht door
het flauwe schijnsel
van de maan
geschrokken
omkijkt
maar van tevoren
weet
dat er niets is
en toch
dat onbehaaglijke
gevoel
langs je rug kruipt
lopend
door donkere, verlaten
straten…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 's Avonds als het donker wordt, en
de vogels hun laatste lied fluiten
dan sluit ik de gordijnen, en
ga nog eventjes naar buiten.
'k Zie de eerste sterren verschijnen
en een bleek opkomende maan
het is alweer bijna tijd om
naar binnen, naar bed toe te gaan.…
na de dag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Wanneer het donker
zich knus naast mij vlijt
voel ik me licht
zweef hoog in de lucht
zing gedichten voor mijn prins
breek uit de gouden kooi
kom terecht in donderwolken
grijparmen van de zee
laat me door storm omarmen
doorbreek de tijd
bevrijd de woorden nooit gebruikt
voor mijn vermiste doden
en als het licht
de beelden uit…
er zij licht
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
980 diep zinken
is naar leegte dalen
treden overslaan
blindelings dralen
op één been hinken
nog minder dan dat
zal verdwalen zijn
in wat al verborgen is
roepen naar
gesloten oren
met minstens een
dikke laag vernis
de zwarte echo bekoren
geluiden die weerkaatsen
tegen gedeukte dromen
in de adem haasten
dat een bonkend hart
moet…
er zij licht (2)
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
773 er zij licht
denk ik even
en word zonder zicht
voortgedreven
als passief verwijlen
in de draaimolen
van oneindig ijlen
ik zwaai naar
omstanders in de mist
zie slechts schimmen
waarvan de armen
zijn uitgewist
er zij licht
vaak
door schaduw
ontwricht…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 De koude lucht weerkaatst haar gezicht
In het raam van mijn ziel
Mag ik dromen van jouw ogen
Waarmee ik de doden zie
Daar waar het groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht…
Fietsen door het donker
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
792 Dan fietst ze door het donker,
terug naar haar stille huis,
zoals elke avond
terug naar een eenzaam bed.…
diep en donker
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
926 ademen
in het eenpersoonsbed
van de dood
een gelaat zonder gezicht
ter beschikking
van gemis
in de keuze besloten
weet ik
het antwoord
van lichtgewicht en
schemerzone
hoe smal de lijn is
in het eerste en laatste woord
van ontvankelijkheid…
een dag te donker
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
867 wat blijft er van me over
als er niemand is
om te delen
ik ben niet meer
dan de onbekende minnares
van een sneeuwloze winter
die ver ginder ver
de diepe ouderdom
van wij samen wij
naar de verste horizonten fluistert
waar ik huil om
het licht leven lichter
en de taal die zo
zwier zwaai zwierend
meer werd gevoeld
dan begrepen…
Donker licht
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.172 Ik kijk nog één keer op de klok
Geslagen
Door tijd beroofde zondebok
Tik door
Maar ik draai het terug
Afscheid
Je vertrok maar ging niet weg
6 maanden illusies uiten zich
Je bent weer donker
Waar blijft het licht?…
kil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 Bedek het blauw
Met smetteloos wit
De regels zien simplisme
Elke letter speelt verhit
Zijn trillend spel
Niets verlet de tonen van stilte
Een onhoorbaar begin
In donkere kilte…
de winterregen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
883 de winterregen
ligt op elke schaduw
tast de kleuren af…
Overwinning
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.364 De nachten zouden donker blijven,
de dagen in triestheid gehuld.
Maar jij hebt nooit opgegeven
bewaarde steeds je geduld.
Het gat waarin ik was gevallen
en hoe donker het ook bleef,
daar heb jij me uitgetrokken,
nu weet ik weer dat ik leef.
Je hebt mijn tranen gewist
mijn verdriet weggekust.…
moment van rust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
571 Vertrouwd is het donker
Van uit het niets
zomaar hopend op iets
mij een weg banend in het donker
zoek ik naar warmte en het licht
geheel vrijwillig
soms verplicht
maar toch...
rusteloos en moe
ga ik dan stilletjes
weer even naar het donker toe
Intens genietend
doet het geen pijn
niets of niemand
te hoeven zijn…
Vertrouwd is het donker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
785 Van uit het niets
zo maar hopend op iets
mij een weg banend in het donker
zoek ik naar warmte en het licht
geheel vrijwillig
soms verplicht
maar toch...
rusteloos en moe
ga ik dan stilletjes
weer even naar het donker toe
Intens genietend
doet het geen pijn
niets of niemand
te hoeven zijn…
je donkere ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
862 Maar onverklaarbaar staren ze me aan
in het donker dat geen donker blijkt
ook al is al het licht nu uit.…
Alleen in het donker
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
548 Donkere holle ogen
een troosteloos gezicht.
Alleen in het donker
geen enkel sein van licht.
Sterren flonkeren in de hemel
als diamanten op de huid.
Kijkend naar links en rechts
maar geen enkel geluid.
Helemaal alleen beseft ze
voor de laatste keer die avond.
Langzaam laat ze zich vallen
en eindigt op de grond.…
Het venijn van de herfst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
565 Gelezen woorden bestrijken
mijn hart zoals een herfstblad
zich nestelt in een voeg van een
gestorven leven, de vrijheid
was het cement dat zich kon
buigen naar ieder moment
moe is het hart, het lijkt alsof
er geen dromen meer zijn
terwijl het zicht naar buiten
het leven leert om te houden
van de stilte
die tijdloos de herfst
voorbij…
Duistere Rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Doorbreken het donker,
het donker waarop ik wacht.
Een geruisloze wind,
door bladeren te horen.
Ik wacht op de rust,
die zij nu nog verstoren.
Maar iedereen wacht
op die duistere rust,
want ieder mens
is zich van de dood bewust!…