Alle inzendingen over geheugen

843 resultaten.

Sorteren op:

Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Ik roep ze op in mijn geheugen Ze zijn niet voorbij gegaan. Ze zijn onderdeel geworden van wat wij nu zijn. Jij bent waarop wij voortgaan. Jij wist wat geven was. jij gaf leven. Een zachte regen daalt neer op mijn ogen. Alsof ze een traan willen verbergen. Momenten in eeuwigheid verliezen hun glans niet.…

Oude Mysteriën

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
Stenen diep begraven, reuzen lang geslapen, rijzen omhoog uit de peilloze diepte van ons collectieve geheugen, herinneren ons aan oude rituelen, dansen bij volle maan en sterren die de weg wijzen, voor wie er oog voor heeft.…

Afgunst.

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 924
Piep is ze niet meer, wel nog prettig om aan te zien Heeft niet alleen het geheugen van een olifant Schrijft ook klakkeloos zonder d-t fouten En vind dat maar Je mag echt erg ver gaan zoeken!…

Naar het Evoluon.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Daaraan heeft mijn geheugen lak. Ik heb er nog een suikerlepel van.…
Vindersloon16 januari 2017Lees meer >

Beknotting

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
zijn ego gestreeld Maar de man uit Königsberg zegt We kunnen niet precies weten Slechts dat wat we met onze subjectieve waarneming meten We hebben de lat te hoog gelegd Een ander hamert erop los: humanisme is niet gewenst Zijn afgedwongen ontstaan ontmaskert zijn milde streven De mens moet onder beknotting leven door pijnlijk aangeleerd geheugen…

Er was een tijd.....dat!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Het krijgt andere benamingen: mijn geheugen is anders of: ik kan het me niet herinneren, of: daar kan ik me niets van heugen en hoe je het ook benoemt, er wordt heel wat Afgelogen, of we nou wakker zijn of slapen!…

leeservaring

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Als ik poëzie lees lees ik om het onbegrijpelijke behoeft geen bevreemdende bril tussen de woorden zit de amechtigheid de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd mijn mond blaast dan bellen van beelden demonen verdronken in mijn geheugen heel soms komt een oud vergaan schip boven water krijg ik wat speelruimte in het heden van het…

Diep stil water.

gedicht
4.9 met 694 stemmen aantal keer bekeken 7.934
Ik wilde uit haar lichaam zijn, weg van haar omhullende warme vocht, bevrijd huilen en zuurstof zuigen, een geheugen starten, hijgen, worstelen met schuim op de lippen, kop in kas. Buiten graag: het volle leven, het vermoeden van grote liefdes, schoonheid als het even kon. En sneeuw.…

WEERZIEN

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 368
Lijn twaalf haast zich door de stad de conducteur vertolkt vlot de kaart bewonderend heb ik hem aangestaard door mijn geheugen vreet zich een rat ik herken Overtoom en P.C.…
August Agasi21 november 2025Lees meer >

De natie

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 436
“Maak je geen zorgen,” zegt men, terwijl nachtmerries zich vastbijten in het geheugen. Deze oorlog is niet van mij. Ik herken de vlaggen niet, begrijp de kreten niet, en toch sta ik hier. In de loopgraaf van een huis dat mijn naam vergeten is. Hier, in de modder, begrijp ik. ik ben de enige die deze strijd voert. Thuis bestaat.…
Nathan10 februari 2026Lees meer >

Schets van de avond

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Ze hebben er over nagedacht dat ontbreken van de liefde ze ademt uit haar intieme stilte bij de flauwe bocht van de rivier dat niet kunnen dromen nooit meer kunnen voelen lijkt in haar denken geslopen haar geheugen faalt voorzichtig volkomen naakt en zonder woorden dit is de kans om opnieuw te beginnen nu de dag afscheid neemt van…
mobar11 mei 2026Lees meer >

Don Q

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.361
Een oudstrijder met een woekerend geheugen Een vergane edelman Het vernuftige is vervlogen Hij troont op een kreunend paard De prikkels van nu maken hem dol Spinsels nestelen zich in een verweerde kop De ontspoorde droom Het kolkend sop dat ophitst Want de kosmos bruist door bloed De maat is lang niet vol En dan nog meer speeksel verspillen…
Wim Veen17 oktober 2004Lees meer >

Brief

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
Vandaag iets dicht gemaakt dat niet bestond: een gat in mijn geheugen met verdriet, zoals je oude dingen weggraaft uit de grond. Alsof je teruglas wat zij achterliet haar zachte lippen naast je open mond. Wou schrijven dat, maar deed het niet.…
Zorro1 april 2007Lees meer >

Kamelen op de Veluwe

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 757
Geen oplosmiddel wist mijn geheugen van de doodzonden uit mijn jongenstijd. Tussen de vele Veluwse fokzeugen raakte ik de weg af en toe flink kwijt. Met het boze woord vanaf de kansel, in mijn dertien, veertien jonge jaren, vulde de Herder mijn lege ransel: alleen zo mocht ik kennis vergaren.…

50 +

hartenkreet
3.7 met 66 stemmen aantal keer bekeken 3.704
O, ouderdom, als het geheugen faalt ! Dat is inmiddels lek als een vergiet, ik weet waar Abraham de mosterd haalt maar ik vergeet steeds weer waar hij die liet.…

de lente scherpt haar profiel

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 966
de lente scherpt haar profiel steeds dieper behaaglijke schoonheid in kwetsbaar zoet waterhoentjes zoekend hun heil in groen en riet meeuwen die daken bedekken met stront vlinders die hiphoppen van struik naar struik net als vroeger zoals de lente kleurt mijn geheugen zigzag fladderende bijen door bloemengeuren gelokt een dijk…
klaes11 mei 2006Lees meer >

Eino Viljama Panula

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 881
van de Titanic, volgens z’n DNA het Finse jongentje Eino Viljama Panula Finse moeder met vijf kinderen gaat niet met Eino in de sloep zonder haar voltallig gezin; ik verplaats me in een drama waarin de dood bevrijder is ik voel dat angsten hersens malen ruk me los uit ‘n opkomende waanzin Troostende gedachte dat de dood geen geheugen…
Custor16 oktober 2008Lees meer >

zwarte dag.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 448
onherstelbare schade veroorzaakt, één persoon die, in de war of niet, het verpest voor iedereen, jong en oud, zwart en wit, man en vrouw, één gek die van één van de weinig typisch hollandse rituelen, van deze dag niks overlaat dan een wrange na- smaak, één man die uiteindelijk wordt gestopt door een monument en dat beeld in ons geheugen…

Bahía Blanca (Argentinië)

gedicht
2.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.305
orkest dat speelt, je ogen: Mijn vader danst een tango Het was in Bahía op een terras - een tango danst men niet in Wenen - De bandoneón, de zon, je werd als was Het bijschrift is vervaagd, verdwenen Het ongeluk in je hand, het glas Dat je hief, je oog dat het poeder Zag breken, sigarettenrook en lipstick De voile van het geheugen…

Menselijke sporen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 867
Werelden die veranderen waar we bij staan als razende tekeer gaan Verdoofd door het lawaai verblind door de flikkering van dag en nacht Verzinken in een schemerig verleden dat we niet kwijt raken, ‘t laat ons niet gaan Door het leven zwalken met ‘n geheugen…
Custor27 oktober 2010Lees meer >

uit mijn nieuwste roman "een hagenees is niemands knecht" het gedicht "die bluesy lach"

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
het licht in mijn geheugen brandt de geur van liefde hangt rond ik verlang naar de sterren en het strand daar was het dat ik de gedachte vond die me nooit meer brengt waar ik was belandt de sjaal die jouw geur nog draagt kriebelt langs mijn keel de maan die waakt, nee ik weiger te denken dat jouw lach hier niet meer hangt…

uit mijn nieuwste roman "een hagenees is niemands knecht" het gedicht "die bluesy lach"

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
het licht in mijn geheugen brandt de geur van liefde hangt rond ik verlang naar de sterren en het strand daar was het dat ik de gedachte vond die me nooit meer brengt waar ik was beland de sjaal die jouw geur nog draagt kriebelt langs mijn keel de maan die waakt, nee ik weiger te denken dat jouw lach hier niet meer hangt hij…

Slagveld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
in dit gewest stap door de spiegel en vervolg mijn tocht langs littekens hier zoekt tijd een woning -nauwelijks plaats voor zoveel ruimte- een lichtvoetig beeld versterft als schim later is slechts een geweerloop lang toekomst altijd een vinger te ver we slapen in netten van angst alleen zij die verdrinken nemen waar vullen het geheugen…

Wijze woorden*

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.129
Het troebele water waarin ik baad leidt tot ‘t onvermogen van mijn geheugen om op te vissen de infame leugen die vriendschap thans tooit met een doodsgewaad. Nog steeds hap ik naar lucht met volle teugen, maar afgelegd loop ik stil over straat met een gemoed dat is gekrenkt, geschaad door wijze woorden die niet willen deugen.…

Wat mist kan positief zijn

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
pedalen Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen Het is het geestesoog Dat op zo'n moment juist scherper ziet Terwijl ik mij vooroverboog rook ik de veldbloem en hoorde ik vogelgeluid tussen het riet Al is het later op de dag Dat de zon weer volop gaat schijnen Het beeld van deze mistige morgen Zal nooit meer uit mijn geheugen…

Held

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.801
En als het ooit gebeuren moet, dan niet in 't donker, in een afgelegen bed, een haperend geheugen dat ontzet alleen zichzelf nog vaag te binnen schiet Bespaar mijn lijf in godsnaam het failliet als danser van het parkinsonballet op solotoer in een verzorgingsflat, een lichaam valt vaak harder dan je ziet Langs dead-end-street en…
Ton Peters25 januari 2014Lees meer >

GOEDE VRIJDAG

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
bloemen, nu nog dicht, zullen floreren Wanneer de zon het sein daartoe zal geven Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even Het wordt snel stil en roze bloesems eren De maand april zoals talloze keren Al werd bezongen en is neergeschreven Het levensbidsnoer zegt zacht wees gegroet Het zijn er velen die rond Pasen sterven En opgaan in geheugen…

Protobestaan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
binnendrijvende bewolking net nu het feest leek te beginnen er waren al mensen voor ik binnenkwam van buiten, elders en onderweg alomtegenwoordig koekoeksjong stamgast de barkruk stel je voor dat je ontwaakt uit nachtbraken, winterslaap alleen en zonder geheugen op tafel liggen nog rafels van samenhang, ofschoon zonlicht lijkt te…
Iniduo27 april 2015Lees meer >

Emulgator

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
mijn hond vermist, briefje op een verwaterde boom kettingbreuk, wat nu toch niet weer smerige handen inpoldering, dijkbewaking beperkt weliswaar maar toch, stel je voor geheugen op sterk water een vertrouwd adres straatnaam in kleine letters gezichten die terugkeren als je je ogen sluit gras dat weer fris ruikt glooiend als…

charmeur

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Het lijf was finaal kapot, zijn geheugen inmiddels net zo. Zijn speciale leven belandde op het prikbord van zijn hart. Hij werd niet oud en stierf op 56-jarige leeftijd. Tot het laatste charmeerde hij nog de verpleegsters met zijn jongensachtige glimlach.…