1036 resultaten.
Nog even, heel even
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.785 Door het gordijn
Kriebelt de zwoele ochtendzon in m`n nek
Ogen gaan even open, dan snel weer dicht
Mijn arm strekt zich uit naar jou
Jij die mijn leven kleur geeft
Waar ik zo van hou
Lig in het holletje van je arm
Zo vertrouwd en heerlijk warm
Z`n begin van de dag is perfect
Een kus op je lieve mond
Mijn hand die strijkt door je haar…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon uit de viool
in het donkeren wist jij
met heldere blik en volle lach
de zon weer te laten schijnen
door het openen van gordijnen…
Plicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
850 Blijft over de vraag, wie zat er achter het gordijn vandaag?…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Tussen de sterren
In een hemel
Zo zwart als de nacht
Verschijnt jouw gezicht in de maan
Ik doe mijn gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem…
" Commedia del mondo "
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
955 huilen we tuiten,
vallen er gaten in harten en
gezichten, verscholen
achter maskers in een
strak mimme, biggelen
tranen over de wangen
van de tijd,gesoufleerd
in een dramatisch slot,
uitgebeeld in een
onvoorspelbare acte
van een geënsceneerde
remedie, is de juiste plot
in deze wereldse komedie
nog niet geregiseerd en
valt het gordijn…
Morgenstond
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.300 Een zonnestraal piept door het gordijn
Verbant kordaat de maneschijn
Leven ontwaakt in ochtendsluimering
En verdrijft de nachtelijke schemering
Bladeren zuchtend onder ochtenddauw
Verlangend naar het hemelsblauw
Stilte wordt verruild voor prachtige duetten
Die de vogels samen proberen neer te zetten
De dag reikt zich aan, nog mijmerend in…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 De deken als de ozonlaag
wordt het gordijn van de storm terwijl
een koude opperbries
door de regenval zwiert
en zich bonkt tot brullen,
verstrikt in de wolken.
Een schurende omarming
laat de hemel kruimelen
en de merrie haar manen,
wit als de maan,
roteren om de nacht.…
Mijn publiek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 ik waan mij
onbespied toch
weet ik dat
jij mij ziet
want je bent
mijn publiek
als de gordijnen
opengaan
zie ik jou daar
staan met de
verwachtingsvolle
blik op mij gericht
met kushand en
lach geef ik mijn
binnenkomers weg
nog zitten al
mijn dromen in
het hart verscholen
in het ultieme
va et vient
raken wij aan
opperste…
Toneelhemel en jazzkelder
gedicht
2.4 met 158 stemmen
27.546 Gedacht, dat, als woorden adem zijn,
als adem leven is,
niemand nog adem heeft als het gordijn valt.
Maar welbespraakt zingt de jazzman de blues
en wellustig sluit hij zijn lippen om de saxofoon.
-----------------------------
uit: 'Lippenrood', 1997.…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Laten we
de gordijnen dicht alsof we nog
niet weten hoe het zal aflopen.
Jij slaapt en alles is wakker.
Je lichaam is stil en herinnert.
Je adem is een barst in de lucht.
Een lege droom adert in je slaap.
Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe te dekken.…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Plasjes water, regengeklater
onze voeten als kleine boten in zee
een streperig gordijn van druppelwoorden
hand in hand de stroming mee.
Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
Ruis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Alsof het gordijn heel even trilde
zo bewogen de dubbele plooien
vluchtig als een zucht
voor mij net waarneembaar
de wind was het niet
want schemer lag stil
onder een luchtige deken
van een warme lenteavond
voelde jij soms het denken
van mijn lachende rimpels
terwijl trillende handen
weerbarstige tulpen schikten
weet je nog, als kind…
Anna's kerst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
688 Ik ken je tranen
al schrei je nooit
al toon je nooit verdriet
doelloos dwaal je door
met sfeerlichten versierde straten
je ogen te neer geslagen
voor jou geen kerstdiner
op het menu
geen geluid van welkome stemmen
in de kamer
een bord op schoot
wat kaarsjes en wat foto's
met kerst ga jij vroeg slapen
doe je de gordijnen dicht
ik had…
Luister...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.860 De nacht heeft zich gehuld
In duister
Waar geen ster breekt
Door het wit gordijn
Mensen slapen
Maar ik luister
Hoor ik daar geen mooi refrein
Vrede zal op aarde dalen
Hoor de klanken in de lucht
Eng'len koren als kristalgeluid
Zou de hemel openbreken
Mensen kom je bed toch uit
Doe als herders in de velden
Want het licht breekt weldra…
Zij is de wijzer van de tijd ...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Bloot, slechts omsluierd in doorschijnend kleed
sluit ze de gordijnen
en verdwijnt glijdend onder het satijnen avondkleed.
Het bed wordt dan gedeeld
door 2 paar tranen samen.
Zij maakt plaats door ruimte en tijd
in 't onbeschrijfelijk geluk,
de kamer doof voor't straatlawaai..…
code rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
606 Als de beren komen
sluiten hekken, luiken
en gordijnen
de brug omhoog
een trap wordt weggehaald.
Door het achterste half open raam
valt ze op zacht verzonnen mos
en ruikt de dennengeur
van het bedachte woud
uit zicht onttrokken
verstopt
in een mistig gedicht
gedacht in flarden.
Als een kaars flikkert.…
Het huis gaf niemand thuis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 van god en alleman verlaten
stond het huis
weer in zichzelf te praten
zij was vroegtijdig oud
verzakt en buitenissig
de tuin verwilderd grauw
naast de schuur
een rariteitenkabinet
van wat bij afval was gezet
een vage schim
achter een vuil gordijn
kon wel een bewoner zijn
het janken van de hond
dat bij schemering luguber klonk
weerhield…
grijs-rode nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.073 De avond is grauw, grijs en nat
de wegen lopen leeg
voortschokkend als met een paardenkar
rijd ik zuidwaarts
Toch blijft een hitte hangen in mij
een warmte die me verschroeit
die zo afsteekt tegen die kille nacht
dat ik de slaap moeilijk vat
licht priemt door mijn gordijn..…
Wat is woede?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
859 Je sluit de gordijnen,
steekt er een teveel op
en legt zonder wat te zeggen
de hoorn op de haak.
Het spookt in de nacht
en slaapt in de dag.
Je speelt met je leven
en toch ga je door.
Is het de kat
op je kussen
of het verkeerde lied
waardoor je hart klopt?…
Kleuren in de nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Als kleuren uiteenspatten om twaalf uur
dan leeft onze voorstelling andermaal
in een glorieus vlammend domein
Je laatste uitbarsting als palm of Gerbera
gevoel van vrijheid als kleuren in de nacht
knipoog ik terug door het sluiten van mijn gordijn.…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog
en spinrag als een deken
bedekt de vraag
naar het waarom
gordijnen…
Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
663 Ik heb de gordijnen opengeschoven voor het toneelstuk, het spektakel van de lichter wordende hemel achter de boomtoppen
Bij de overburen is het licht aan om half zes in de morgen:
wat een troost dat er, daar aan de overkant, een levend wezen is, een ander mens, een mede-mens zelfs!…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
De poppenkast verlaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
668 ik wil
de poppenkast
verlaten van hout
weer mensen maken
heb gespeeld
met kleuren en patronen
alleen de handjes
zijn misschien te klonen
jouw ogen spraken
in de taal die mijn
vingers ook hebben bewogen
jij was er altijd helemaal
wat rest zijn de
decors in achtergrond
zoveel gordijnen waar ik
je vaak verlaten vond
kom maar…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 de voordeur laat me uit
galmt vriendelijk geluid
van kettingen en sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die…
Taal en wereld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 waarheid sprak
dan zou ik haar volledig leren
Mijn weg omkeren
Beminnen met achteloos gemak
Haar wereld is daar ergens
Mijn taal voldoet niet
Mijn woorden doen slechts teniet
Mijn woorden zijn een grens
In de ervaring willen we samen zijn
Maar haar taal weerspreekt de mijne
Geen woord kan de afstand verkleinen
Zij versluieren als een gordijn…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 Op Valentijnsdag kijkt zij in de spiegel
smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik wacht niet op de bus
ik ben al onderweg
het is de vooravond
een beetje druk op straat
iedereen zijn beste schoenen
aan, gepoetst voor het feest
Open gordijnen, tafels gedekt
binnenpretjes en zachte muziek
de mensen zijn thuis vannacht
De kaarsen dansen om ons heen
de grote broden geuren naar vrede
we hebben geen vragen nu
De…
Demon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ik moet eruit, het gordijn
sluiten voor die akelige maan
Alles is goed, zei de dokter
maar ik kon niet opstaan
en hem niet bedanken
ik lag daar maar
Guido lachte en de dokter duwde
iets in mij, niet zo fijn en lief
als ik gewend ben met Guido
zelfs niet in mijn stoutste dromen…