1581 resultaten.
Luchtkasteel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.400 Ik lig stil en staar
naar de wolken
en wil met ze mee
figuurtjes maken
Tot mijn grote verbazing
zie ik figuurtjes die ik daar maakte
ook hier kan maken
Er is geen verschil
Plotseling overheerst een intens gevoel
van vreugde en geluk mijn hart
Want, ik was nooit echt weg geweest.…
zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 nergens
zwevend in
niets
kleuren
zonder licht
ochtend wit
sneeuwvlokken
slapend
woordeloos
zonder te kussen…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 Duizenden miljoenen
onbewust van seizoenen
hangen ze in de ruimte als snoeren edelsteen
zonder zwaartekracht, allemaal ver vaneen
De wondere kleuren
die wij bespeuren
zijn als een oneindige caleidoscoop
en onmetelijk ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren…
LEVENSBRON
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 ik pluk de sterren
van de hemel
aai de maan over haar bol
vang de schijn van
de alles verwarmende zon
misschien wou ik dat dit
alles in werkelijkheid kon
maar zo lang ik het
tòch probeer
en me daardoor nog realiseer
waar alles ooit begon
waad ik nog steeds
op m’n blote voeten
door ons aller levensbron…
sterrenloze hemel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 eenzaam in de nacht
geen ster die knipoogt
of even naar me lacht
geen maan van goud
die mij begroet
of van mijn schaduw houdt
er is enkel het zwart
verbannen door duisternis
voel ik me zo eenzaam in de nacht!…
de zon dooft
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
984 ooit trok een oerwolk samen
tot een bal van gas, een hete ster
die drijft in de kolk van de melkweg
zij blaast feller met de jaren
tot zij haar pit verbrandt
zwellend tot een rode reus
die al haar wentellichamen oplikt
en laag na laag verdampt
wat rest is een witte dwerg
de nagloed van een sintel…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
in roemrijker bundels bind je regendichten niet
oranjerood verstart in u een cyclus van verschijnen
verdwijnen, als tuur ik door het kijkglas
van de stoof naar u naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij…
poollicht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.028 de zon blaast een vlam uit haar rode krans
een snelle, zinderende wind
dringt door onze dampkring
buigt af naar de polen
in een ritselend spel van kleur
gebundeld in bogen
in fonkelende gordijnen
als een dans van licht…
Lichtval
gedicht
3.9 met 44 stemmen
18.639 Als ineens de zon de schaduwen
opzij veegt naar de verste hoeken van de
kamer, kijken we op maar zeggen niets.
Ik buig me naar het stof, neem af,
jij strekt een been om naar de keuken te gaan.
De richting staat elegant gecomponeerd
lichtval te verdragen.
Over de tafel hangt een gesprek.
We hebben het verlaten,
we bewegen ons nu schuchter…
zoon van de maan
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.022 het licht is niet eigen
als zoon van de maan
weerschijn ik in de tweede hand
woon ik in het tweede huis
leef ik in de onderwereld
protuberansen verkleinen mijn kansen
mijn gelaat is pokdalig gekraterd
de inslagen waren hevig
en ergens rijdt nog een karretje rond
gevoed door zonnecellen…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
vergankelijkheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.134 als de nacht nog stil is en een enkele ster
nèt door het zachte wolkendek ontbloot
in schittergloed zijn licht verspreidt van vèr
onaantastbaar schijnend voor verval en dood
zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt
wellicht gebroken in het tijdsgewricht
eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt
een vast punt van duurzaam schijnend licht…
maankreten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
839 enkele dagen per maand
straalt haar lach op de aarde
waar in gebekte heuveltjes
het spoor te lezen valt
van de opkomst van het tij
en dan monkelt ze nog na
bleke pretlichtjes rondom rond
de sikkel harer bestaan
voor hoe lang ook
ze nog kan heersen
in haar hemel onbetwist
is er nooit sprake van
verrijzenis of teloorgang
ze bedrijft…
Schepping
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.018 Zo blies jij ook de mens de levensadem in -
denkende schakel in een eindeloze keten:
lichtvonk die tot de stof is ingedaald,
vandaaruit weer omhoog streeft naar de bron,
als een Voyager die naar de verten klom -
zijn blindenstok tast in het heelal.…
Oerbaltheorie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
908 De wielen waarin de
wereld als oerinstinctief ratje probeert terug te
sprinten naar moeders tepel waar alles zogezegd begint
En elk etmaal draait hij rond
hopelijk terug de tijd in
maar was het nu links of rechts
Wie weet blijft morgen
gisteren dus
de aarde als minuscuul spinnenwebje in de
rechterbovenhoek van het heelal kleven
Fantaseer…
O Dood-zijn, liggend in een kist
poëzie
3.0 met 7 stemmen
5.008 O Dood-zijn, liggend in een kist, verterend
Langzaampjes aan, o eeuwig-eenzaam stom
Klein stil gelaat, op 't witte kussen, kerend,
Schoon 't Liefste u smeken zoude, u nooit meer om.
O, Mensdom, dat niet wil blijven stil lerend
Van Uw-Zelfs innerlijkste Zelf, o dom,
O, dom ja, daar ge u-zelf vernerend, krom…
Kikker op een racefiets
gedicht
3.1 met 22 stemmen
13.084 's Namiddags zagen we haar staan
aan de drukke hemel, boven de helle daken:
verdwaald, lauw en flets had de maan,
het dient gezegd, toen allerminst iets van een baken.
Misplaatst als een kikker op een racefiets,
een smeltende, vale, in een dof laken
gewikkelde bol kaas, hinkend naar niets
via zenit en nadir, geenszins blakend.
En later,…
Vrouw Holle
gedicht
4.1 met 58 stemmen
23.254 Ik kijk liever naar de maan
dan naar de mens.
De mens,
ik word er zó moe van.
Dat roepende, smekende,
lachende, verlangende,
niet wetende,
willen wetende
ik hou van jou zeggende,
of denkende,
op schoenen
of op eelt lopende,
van de een naar de ander rennende,
met sieraden en muziek beklede mens.
Ik kijk liever naar de maan
die altijd hetzelfde…
Estrella Fugaz
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.162 Als een wild paard
slaat de komeet
met zijn ijzige staart
vonken uit de dampkring.
De Perseïden regen
laat voor niemand
iets te wensen over.…
Kikkerbloed
gedicht
3.7 met 27 stemmen
11.276 ik verander de wereld
ik verander de wereld in een kikker
o kon dat maar, springen naar de sterren
onze eieren door heel het al verspreid
al mijden wij de vliegen al van verre
geef ons ruimte
geef ons tijd
geef ons tijd
geef ons ruimte
ik verzuim te
vermelden dat ik niet toveren moet
en goochel een spoor van woorden
dat is mijn sprong…
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 O de heilige onsterflijke sterren,
hoog boven mijn sterfelijk hoofd,
Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen
mij een hemel eens had beloofd,
als deze ogen zich sluiten voor eeuwig
- en dit lijf wordt ten grave gebracht, -
o de stille onbegrijpelijke sterren!
o 't mysteriënheir van de nacht!
Lief, de dag is zo druk en zo nuchter,
zo…
Bewonderen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.721 zoals ik hier lig
op mijn rug
naar boven kijkend
kaatst hun licht terug
zoveel sterren
die weer stralen
je steeds afvragend
waar blijven ze het halen
iedere dag
aan ons firmament
schitteringen
vreemd maar ook bekend
vele levens lang
mogen ze blijven
zo kan ieder mens
ze lezen en beschrijven…
Versmelten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
979 uitdagend kruipt zijn blouse los
-verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in halo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
schuift licht zijn zijde noir aan kant
charmeert hem van zijn apropos
ten einder wassend bolster spant
zij slokt vurig dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
Schijnkaartgezicht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.177 de Zweedse Carta Marina uit 1539
van IJsland en omringende zeeën
met intens gruwelijke zeegriezels
grillige kringen trollen golvenkoppen
met toch ook geisers van ijs en vuur
zoals bekend uit beeld film avontuur
gevleugelden als de Stuttnefja
de Haftyrðill Geirfugl en Álka
werden eeuwenlang ook levend ontwaard
naast Olaus Magnus kunstig gemaakte…
dichtbij
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
3.225 weten dat
de hemel dichtbij is
zo dichtbij
dat je hem
nooit zal
kunnen raken…
Mars leeft maar hoe
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.030 hij stroomt nog steeds
de rood aangelopen Mars
in vaste patronen
wijst op immense innerlijke kracht
gezien zijn bevroren innerlijk
spreken kenners
van mogelijk omnipotentie
vooralsnog niet vaststelbaar is
gezien de afstand
die hij aanhoudt
of de mogelijke presentie
van micro-organismen
ook op fertiliteit
vermag te wijzen
de NASA…
Witte dwerg
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
820 Als telescopen zingen konden
en als ze dan ook
eensgezind
hun doelgerichtheid
met elkaar verbonden
dan zongen ze een sterrenkind…
tristesse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
765 'schuilend onder het droppelend lover'
met deze fraaie volzin van de jonge dichter
Hans Lodeizen begon het destijds
de weemoed van weleer die nooit verdween
maar altijd hangen bleef
in mijn persoonlijke dampkring
de vasthoudendheid van melancholie
die rondwaart als een onontdekte planeet
in de ruimte die mijn wereld heet...
ik heb…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 Nu je voeten koud zijn geworden
de wreven van je voeten, je enkels, je scheenbenen
nu je de televisie uitzet
en je blik langs de meubels gaat
nu merk je de tocht die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog…