3326 resultaten.
Rancune
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
519 Dat as strooit
in je ogen en je haar ver-
wilderd achterlaat
Ik hoop dat dit gedicht
je op de een of andere
manier schaadt.
(terwijl ik wegrace
op mijn brommer..)
Toch hou ik nog van jou,
dat wil ik wel even kwijt.-…
Rode draad
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
915 Na mijn dood zal je begrijpen
hoe het is om jong te zijn
dit besef zal langzaam rijpen
in kalenders van karmijn
ver voorbij de blauwe luchten
die ik voor jou achterlaat
hoor ik je in tijd verzuchten
dat het leven lijzig gaat
eer je toekomt aan beleven
van de dood als hoogverraad
is jouw wade al geweven
vanuit onze rode draad.…
de kunst van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 het kost wat jaren om te weten
dat slagen in het leven
verdraaid en haaks staat
op het slagen in de dood
dat grote daden niet meer werken
maar enkel lucht en leven
en slechts het kleine rest
dat trots vervliegt in 't ijle avondlicht
het achterlaten van het liefs
jij kent het delen van de last
en ook de kunst
van overleven…
e-matching
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
919 Jij laat je kennen door je handen,
weet hoe jij beelden achterlaat,
je mond, je huid, een ademtocht
waar ik van ver naar kijk.
Je raakt me met je woorden,
wordt mijn herinnering,
bent niet meer uit te wissen,
zo zacht verankerd in mijn blik.…
Een standbeeld van woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
701 Ik maak voor jou een standbeeld van woorden
zodat ik je letterlijk de hoogte in kan prijzen en
de zon er op kan schijnen zodat het fonkelt en schittert
en ik noem het "de liefde",
bekijk het, koester het, maar raak het niet aan
want ze snijdt en kerft in je ziel waar het littekens achterlaat
die zelfs na jaren niet verdwijnen,
maar…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
122 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
ben je boos?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.441 schuddend
in het gat
van een tunnel
of lost op in de lijn van de horizon…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 De horizon
kleurt karmijn en rimpelt nauwelijks na.
'Oh nee, rietmaaiers, daar toch niet!
Om godswil niet mijn laatste nachtegaal
het zwijgen opgelegd.'
Feloeken en barkassen glijden ginds
tegen de horizon voorbij, ver van
mijn oog en hand. De Eufraat kleur bloedrood.…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 tot horizon.…
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Er ligt een landschap vol begeerte
tussen de episodes in wat je vertelt
liefde is een trein
die nooit de horizon bereikt
een wereld vol bizarre fantasie
alternatieven voor de werkelijkheid
hoe verder de trein door het landschap treint
hoe verder de horizon in de toekomst verdwijnt
het is de stem van het intense volk
die tot je spreekt…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Levende penseel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 het landschap een gemoedsstemming
nu al het denken op het grasland zwijgt
iedere streep een horizon laat ontwaken.…
Eén uit duizend
hartenkreet
4.7 met 41 stemmen
2.526 Jij zo welbespraakt, zo geliefd
Jij zo blij met de kleine dingen in het leven
Jij die alles aan anderen zou geven
Jij die in onze harten staat gegrift
Wij die zoveel van je houden
Wij die eigenlijk niet kunnen zonder
Wij die nog hopen op een wonder
Wij die je nooit vergeten zouden
Ons, wordt nooit meer zoals toen
Ik moest je achterlaten…
zusje
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.805 Toch moest je ons al achterlaten
En de deur van het hiernamaals open doen.
Zoveel nog te ontdekken.
Je stond nog zo kort in het leven.
En toch moest je je al terugtrekken
om zo op te geven.
Je had je leven net op orde
en niet meer die wanorde.
Waarom is dit gebeurd?
Het heeft onze harten verscheurd!…
Scherven
netgedicht
3.2 met 112 stemmen
25.800 Geef me je mooie woorden
en geef me
de stilte die ons
weer
zoekt
en ik weet
waarom ik blind
elk woord
kan geloven
dat jij wilde
achterlaten
toen ik niets meer zag
en je laatste
woord
in scherven
viel.…
Nova Zembla
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.769 je ging weg met de tegenzin
van het moeten achterlaten
terwijl ik mee behoorde te gaan
´het is een test´ zei je en dat
je van me hield, dol op me was
nog veel meer dan ik van jou
het was voor jou de eerste keer
dat je ooit zoveel om iemand had
gegeven je vloog voor het eerst
natuurlijk was ik zeer gevleid
en was ik liever meegereisd
naar…
Eros
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.056 De blinde god spant de boog
Hij schiet maar raak in het lis
waar de waternimf schuilt
Elke pijl vervult het gemis
dat hem naar de grijze klei zoog
De liefde is een dubbele stroom
die kolkt in het trefpunt
voorbij de dijk van schroom
Enkelvoudig stelt ze niet veel voor
een vampier die zich laaft aan de ader
en haar leeg en loom achterlaat…
dagtekening
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
746 ik wil, zoals zovelen, nalaten
niet van nalatigheid beticht worden
met verve woorden penselen
beitelen in grafstenen
letter na letter
opdat ik zacht zal rusten
een schilderij achterlatend
groen en vuur
rood en ijs
glorend in ochtendstond
gloeiend de zee bewolkt
niet, neen, nooit weggaan
alleen maar achterblijven
aan het begin van de avond…
Modern ongemak
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.123 Woest brullend
verscheurt een straaljager
de vroege ochtendstilte
alles achterlatend
in een oorverdovend vacuüm.
Rustvredebreuk in vogelvlucht.
In de weergekeerde rust
cirkelt gierend op hoge toon
een zaag
schrijnend en schril
zich door de nieuwe stilte heen
en zeurt de rust
hoorbaar in stukken.…
Art of Memory
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 De herinnering die u achterlaat.
Dat is The Art of Memory…
Dood
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
994 Alsof je dood bent
zomaar verdwenen
Zonder een bericht
nam jij de benen
Alsof je dood bent
en niet meer bestaat
Jouw geur vervlogen
mij hier achterlaat
Alsof je dood bent
mijn hart zo gekwetst
Jouw leegte opvullen
is al wat mij rest
Alsof ik dood ben
dat raakt me het meest
Het lijkt nu net………
of ik er nooit ben geweest…
alleen 's nachts
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
556 ik nodig olifanten uit
dikbuikig
in cirkels rond mijn lichaam
hoor alles dreunen
op het linoleum van de leegte
wijsvingers breken maanlicht
meedogenloos
in het spoor dat ze achterlaten
slapende kamers
en striemen worden geklemd
tussen slagtanden en een bloedend hart
ik begraaf mezelf
onder aarde en bladeren
en blijf nog even…
Onderste regionen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
435 en dan spoelt het heden aan
in het niets van de kust
de sleur van getijden
ochtendfiles en avondland
tijd voor de vluchtzee
tussen verleden en hoop
was het nooit genoeg
maar altijd te ver van huis
zijn binnendromen gesloopt
definitief uitgerangeerd
in mijn eeuwig vergeten,
verbleken, mijn randschijnsel
dat niets achterlaat
buiten…
Tijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.184 De tijd
tikt
brengt ons
verder
op weg
ik zie
een nieuwe
horizon
alles ligt
open
voor als je
wilt
en als je
durft…
Kwelanker
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
502 koel neem ik afstand van de verte
laat het verduisteren gaan
ondergronds meert de dood
mij een witte horizon aan…
lente
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 als ’t zonlicht zich weerkaatst
op de bast van de bomen
in meeste wezenlijke manier
van zijn op vlinderjacht gaat
vervliet voor mij de horizon…
Vaderdag zonder vader
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
14.134 je grafsteen oogt nog nieuw
al is hij bijna 25 jaar oud
de zon glanst in het marmer
waar het verleden rouwt
dieper en verder, steeds verder
ligt de horizon van jouw leven
toch is mij die horizon nabij
welk schip vaart zonder steven
in stilte lees ik je naam
het jaar waarin je gestorven bent
een vaderdag zonder vader
een leegte die nimmer…
Oevergeluid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 van overleven
ga je mij al jouw liefde geven
horizon en schaduw van de zomer
ik blijf mezelf, ik ben een dromer.…
Voor onze dochters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
716 We trekken nu al jarenlang samen op,
toch worden levensjaren niet door ons,
maar door een verre horizon bepaald.
Ooit bereiken wij die horizon.
Daar gaan wij over in verhalen.
Daarna zijn wij niet langer 'wij'.
Laten we nu al verhalen schrijven.
Zo blijven jullie toch verbonden.
Met jullie oude moeder en met mij.…
Kleuren met woorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
899 En het licht is
zwijgzaam
rood
van de schaamte die we delen
met fantasieloze ogen
en woorden die ons
laten
liggen in
de vlakte
waar de groene liefde
uitdroogt
en niets
dan
bloedende
regenbogen
achterlaat
wanneer wachtende
momenten ons begraven
in
ons
eigen
eenzame en kleurloze
verdriet.…