1853 resultaten.
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
goede vrijdag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
796 toeven in uw licht
is schaduw schuwen
toch voel ik me zo vaak
diep naar binnen gericht
o ja, daar is de stilte
gepaard aan liefde
toch leidt die weg
evenzeer naar kilte
waar het hout zich kruist
spijkert zich de adem
zoals lijden en hoop
mijn ziel bestuiven
daar woon ik, mens,
die ongevraagd
in het aardse huist…
Vlucht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
875 een gelig licht bruint irreëel
de blanke houten schuur
een eerste druppel spat tot kroon
op de arduinen muur
het zacht gekeuvel op ’t terras
wordt stilaan animeus
geroffel op de parasols
maakt pimpelaars nerveus
bij glasgekling en stoelgeschuif
wordt hier en daar gegild
de vlucht naar binnen wordt gestart
met dienbladen als schild…
vaalrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
984 zondagochtend
eind september
om het kasteel
nog dieprood
zie ik de rozen
stilaan afwaarts gaan
zij geuren steeds
meer aangeschoten
met of zonder naam
geraniums blozen
onvermoeibaar
lila en vaalrood
snedig op de vijver
hoor ik het gesurf
van wilde eenden
halfvermolmd schier
spant stokoud
een houten brug
haar rug…
Maskers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Maskers
Bedekt, bedrukt
de uitdrukking afgelegd
gevormd voor het gelaat
van klei, hout
of andere creatie
met open mond en
holle ogen,
zonder jij of ik relatie.
Vermomming geborgen
een laag op het gezicht
herbergt,
via ogen door gangen
de ware gezindheid;
achter een muur
van onherkenbaarheid
huist de ware identiteit.…
Geént
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Rotsvaste muurbloem
bloeiend hout aan de zon verbrand
breed omstrengeld verwarmd het goed
bloemkelk in kleur geschoond
aan de schaduwkant vals herinnerd
mijn gebrekkig loopvermogen
stampvoetend
verschijnt een blos op verbleekte wangen
nieuwe geur verspreid zich
als stuifmeel door de lucht
loopvermogen kentert
in een laatste vlucht.…
Zij dansten stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 het koor zong rood
zakte langzaam weg
het orkest speelde
de blauwe symfonie
hij dirigeerde
met vriendelijke lach
rechtlijnig de kleuren
in flarden muziek
het applaus
was dood hout
met koperen echo’s
stervend in groen
alleen het publiek
viel uit de toon
zij dansten stilte
in de coulissen van hun geest…
Tot zwijgen gebracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
882 Gedachten
Tot zwijgen gebracht
Door andermans
Openlijke hoon en chagrijn
Over ieders bestaan
In diens eigen domein
Oordelen heimelijk vermomd
Als veroordelen
Niemand wordt meer zo
Als hij eigenlijk graag
Zou willen zijn
Inspiratie: Daniel Lohues, As iederien nou zo was zoas wij
mussen wezen - (c) Hout…
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Magische bescherming
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.325 Spijker op je voordeur het bleke
houten masker tegen het kwaad.
De giftige blikken staren
dood en verderf tegemoet.
Al wat het op je voorzien heeft
draait zich om en druipt af
de holle ogen dwingen.
Slaap in en geloof dat ze
elk onheil buiten sluiten.…
Want de muren plegen verzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Haar is een nieuwe
Verjaardag toegemeten,
Een nieuwe naam,
Een nieuw gezicht,
En toch wordt ze onverminderd
Gezocht door hen die haar
En haar volk vervolgen -
Met achter de muren
Een kast van houten planken,
Die net niet zijn gedicht
Om nog wat adem binnen te laten
Voor als het spannend wordt -
En nu de aanval onverwacht…
Kunstwerk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 Met sinaasappel,
boomschors, zand en hout
verwerkt tussen kleuren
als kostbaar goud
Harmonie
In vormen en kleuren
laat met de kijker
van binnen iets gebeuren
Vrolijke kleuren
stemmen blij
kunst en kijker
komen heel dicht bij
In de verbinding
elkaar ontmoeten
dag, mooie kunst
ik wil je groeten…
fluweel en nikkelstaal (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
722 ik bouw dan in mijn huis
een kleiner, houten huis
met een huid van nikkelstaal
en fluwelen binnenwanden
daar bereid ik volgens
vaste regel de spijs
en waan ik me voor even
buitengewoon wijs
ik zet er mijn stoel en
wik mijn mijmeringen
om mijn dierbare demonen
te bedwingen
dan leer ik ze een andere,
schrandere taal
om hun zo vaak…
Ik had geen tijd
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.237 Ik hád wel tijd, die
moest ik maken, want de
volgende keer dat ik je
zag, lag je roerloos en
stil in een houten kist
zó kil...
Ik had geen tijd toen je
nog leefde, nu je er niet
meer bent...
heb ik tijd...…
leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
749 genagelde handen
verkrampt op het ruwe hout
totale eenzaamheid
roepend in het duister
een bang kind
verlaten door god en mens
voor de nacht valt
maken ze hem los
na een dag van spot
en diepe pijn
de balsem geurt
handen zijn gevouwen
het leven ter aarde besteld
zal eeuwig vrucht dragen…
een beetje weggaan
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.395 ik verliet dit harde land
verzengd
gebrandmerkt in zijn zand
gestaald beton
spierwit
belegerd door de zon
maar groen is de olijf
gelaten is zijn hout
een schat van goud
de oliekruik is vol
de smaak van koffie
ging aan thee met bergamot verloren
binnenkort kom ik weer
mijn dauw liet ik
heimelijk tussen je lakens.…
trillingen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
575 trillingen boven het asfalt
links, de Waterweg
schepen gaan aan mij voorbij
naar Engeland of verder weg
trillingen boven het asfalt
rechts, een groene strook
houten bankjes staan langszij
uitnodigend kom toch ook
trillingen boven het asfalt
midden, het zwarte spoor
zachter onder mijn banden
maar ik fiets verder door…
Zacht fundament
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
691 verwacht nog niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend
verbindingen leggend
tussen houten torens
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting door zaden
een teder fundament…
Sint-Jobretabel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 De voorspoed gepenseeld,
in hout gebeiteld lijden.
Dispuut van vrienden,
alleen om te verleiden.
De vragen tevergeefs,
't verstand verklaart geen pijnen.
En toch.
De diepe smart verdrongen,
de wanhoop overwonnen.
Want,
Job, de Godgetrouwe,
weet:
Jahweh laat me nooit alleen.…
De diepe kras
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.324 de lege fles
een halfvol glas
de diepe kras
in hout van
hortende verhalen
over hoe
het vroeger was
langs wanden
vol herinnering
klinken nog de
stemmen van
zijn kinderen
in een laatste sigaret
verwaait hun pret
er is geen
bus geweest
het all you needfeest
is voorbijgegaan
zonder een traan
buiten luiden klokken zijn
kerst weer…
het verlangen naar zo'n strandstoel van weleer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
452 zo'n echt ouderwetse strandstoel
je weet wel met houten raamwerk
en een gestreept linnen loper
de theatrale worsteling waarmee
het uitklappen gepaard ging...…
sans rancune
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 blootgelegd en barrevoets
naakte dwaling
over landerijen waar
een kei botst, een stronk hinkt
commando’s buigen letterlijk
je hoofd
vanaf hier
stapel ik een rots op rozen
breek ik hout
uit bitter water vangt
een vis
de tol
van zeven vruchten
poppenkop naast scalpel
papier, steen en schaar…
takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 slechts gevuld
met wind en water
hun navelstreng werd onverhoopt
naar later weggewuifd
er bleef niets anders achter dan
het sloophout
van een oude boom
zijn droom verhing zich aan zijn kruin
het puin bewaard in ruwe schors
en hoop
lag op de grond
gewond maar nimmer koud
een crucifix in duizendtallen
liet zich vallen uit
het hout…
Wandeling.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
701 Dat het koud wordt, is niet erg :
hout is er genoeg en kilte
was er al.…
De drie zwanen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
5.691 Die drie zwanen
drijvend op het meer
zag ik niet weggaan en
waren er weer,
en de treurwilg met een
scheef houten been,
haar haar omlaag
en weerkaatsend omhoog
maakte een boog
om de zwanen heen,
door een kind getekend, maar
ik moet om te beginnen
het kind nog verzinnen.
Dan is het waar
maar lang, lang later.…
binnenzee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
559 op kousenvoeten verdween
het licht uit de haven
heel even hield de tijd
zijn adem in
dan groeide hij traag
terug in de duisternis
wie weet van
het vissersgezin van
de man die met zijn
houten botter de
Zuiderzee bevoer
van de vrouw die negen
kinderen baarde
ademt iemand nog de
diepste lagen van het
zoute verleden toen…
concies
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
471 vierkant is het gedicht dat
nauw luistert in dit bos waarvan
de bomen iets
abstractachtigs hebben
ontdaan van hun hout en kleuren
steken zij kort en bondig af
tegen een witte wand als
voorbeeld van onbesproken gedrag
er liggen geen woorden voor het grijpen
de wind nam alle letters mee
het zwijgen staat nu
tussen de regels geschreven…
SPREKEND
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
445 ik heb je in
marmer uitgehouwen
in hout deed ik het
snee na snee
op een doek uitgestreken
dat allemaal levensecht
vele woorden heb ik aan jou
weten te besteden
daarbij ieder cliché vermeden
je kwam volledig tot je recht
maar voorlopig zeg ik toch
even weg ermee
want niets voelt meer echt
dan dat ik jou
stevig in mijn armen hou…
DEEP BLUE
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
662 75 tot 80 jaar: alles netjes in het houten doosje, al je medespelers gingen al naar huis.
------------------------
------------------------…
WOONOORD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 ik woon in een boom
en moet er 's avonds
voor eten en bed weer uit komen
zo heeft hij het mij geleerd
hij hielp je met het
verwezenlijken van je dromen
en een woonoord te bouwen van hout
taai en verweerd
hij is nu eenzaam en oud
bouw je eigen onderkomen
zei hij die het verlies van
z’n eigen nooit heeft verteerd
weet je jongen was…