1451 resultaten.
het huis van mijn moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 door het open raam kijk ik
naar de naakte werkelijkheid
ik zie je schuifelen
op het dunne ijs
bevangen door twijfel
weet ik niet wat het betekent
mijn taal valt uit
ik sta met een mond vol glas
met een kapmes door het geweten
en drijfzand onder mijn voeten
voel ik even de wind van de vleugels
van de waanzin
ik kan de deur van…
Winter
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
840 Het ijs wil maar niet dooien
De sneeuw valt steeds maar weer
De winter duurt nog even
Dus geniet ik nog een keer
Van het mooie witte landschap
Dat zo sprookjesachtig is
Bestrooid met een laagje mysterie
Zo zacht, zo wit en fris
Het roodborstje kijkt naar binnen
De winter is haar tijd
Moeder Natuur heeft het goed gedaan
Dit seizoen wil…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 Een windvlaag
als streek van god
toch
op het ijs gezet.…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
Schilderij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Als ik de natuur zou kunnen vangen
In haar ware kleurenpracht
Maakte ik een schilderij
Met verf van bloemblaadjes
Na afloop van hun dracht
Met ijs uit de Himalaya
Smeltend zich een weg banend
Door bijna ondoorlatend gesteente
Mineralen toevoegend
Uiteindelijk stromend
Hierin week ik mijn
Gedroogde blaadjes
Koester hun kleuren
En geef…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
ik sc hots en scheef onwijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 ik bots en
breek met ijs
schuur groeven
in de schuine kanten
schots en
scheef onwijs
schrijf voegen
uit mijn lezersklanten
laat je maar raken in
je breekbaar taalverstaan
ik zal je pootjes haken met
jouw tranen ben ik niet begaan
houd je maar doof
stop mijn teksten in de pot
in het lezen heb je al jezelf gegeven
en voor de…
ijshoofd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
588 er ligt een hoofd op het flinterdunne ijs
midden op de kreek, even voorbij de brug
sleepsporen met bloed komen uit het riet
een roerdomp staat als een bundel te kijk
het hoofd slaapt met open ogen en mond
aan de oostkant ingesneeuwd, blond haar
in de wilgen schateren roeken het land toe
macaber beeld in een kalend landschap
één nacht ijs…
Schaatser Jan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.859 Dan 'n vlag: Koek + Zopie
Tijd voor soep en borrel
De muts kan eventjes af
Kris - Kras - Kris - Kras -
De terugweg om te dromen
Eindelijk windje in de rug
Waar hij eens van vertrok
Zo zal hij daar thuiskomen
Kris - Kras - Kris - Kras -
Op bevroren sloot en plas,
blinkt ijs als helder glas…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit,
zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen,
waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen
om ze bij laag tij te laten vervlieden
met het ritme en de ruis van de regelmaat,
maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen
voor beschouwing en beminning,
het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 vol met vrieslucht
zodat alle bacteriën kunnen sterven
wees gerust dit is geen klucht
want gezond kom je van zwerven
ik slenter doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een dergelijk landschap zien we zelden
ik voel me een kind, zo volledig herboren
de zon hangt nu laag boven de akker
haar warmte streelt het zachte ijs…
De ijsprins en zijn geliefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
790 Eens was hij van ijs
vele kristallen
tooiden zijn gelaat
diep in de koude wereld
waar zij hem vond
en keek in helblauwe ogen
harten smolten tesaam
in zielsverbond
zij vroeg hem mee te gaan
zo kwamen zij
door de vele nevels
in de wereld van de zon
kristallen smolten
toverden een ware prins
een bijzondere liefde begon…
dagtekening
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
746 ik wil, zoals zovelen, nalaten
niet van nalatigheid beticht worden
met verve woorden penselen
beitelen in grafstenen
letter na letter
opdat ik zacht zal rusten
een schilderij achterlatend
groen en vuur
rood en ijs
glorend in ochtendstond
gloeiend de zee bewolkt
niet, neen, nooit weggaan
alleen maar achterblijven
aan het begin van de avond…
Het isolement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 ik zie het laatste ijs
van de ruiten glijden
een groot stuk
wilde nog even betijen
de dooi was onherroepelijk
waar vorst ons het
uitzicht ontnomen had
schoonde de zon
het geblokkeerde contact
met alles van buiten
natuurlijk was het
binnen warm en knus
maar het isolement kwam
door de vroeg intredende
lente heel snel aan zijn end…
Blikveld van dromen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Door warrig geheugen
het gebroken ijs ontlopen
dusdanig ontroerd dat verder
bevriezen geen doel had
tot de conclusie gekomen
om eigen woorden begrijpend
de maan weer zien schijnen
boven duinen en zee
in het blikveld dromen
dagen van vroeger vragen
besluitend zonder antwoorden
doorlopend de wanen
een broek voor de nacht.…
Machteloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
876 de poolkap ontdooit,
door smeltend ijs
rijst het peil
in oceanen
vermengd
met zoute tranen;
miljarden zijn het,
bedroefd geplengd
machteloos
ervaar ik het verlies,
en zelfs uit zuidelijke streken
waait soms een kille bries
tergend langzaam,
we doen het rustig aan,
helpen wij onze aarde
uiteindelijk naar de maan…
De herfst in jouw lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
897 Ik wou niet aanmeren
in de lengterichting van
jouw dromen waar rijkdom
zich mengt met de etiquette van
zelfgenoegzaamheid
jij vluchtte toen
onze raakvlakken het
gezang absorbeerden
van het gelukkig mogen zijn
ik weet dat het ijs zich
niet verhardt bij jouw
winterse buien en dat
de zomer in jouw
valse lach steeds weer
de herfst laat…
Openbaar
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.396 Mijn hartstocht niet verborgen
in duistere kou
waarin ik vanuit licht wil schijnen
en vlammende liefde
wil werpen op ijs tussen afstand met jou.
Niet alleen duister wil ik lichten
maar vederlicht jou dragen
door warme dagen die
licht uitstralen van jou
naar waar de bron vandaan komt
die jouw warmte omhelsde.…
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…
In puur blauw licht
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.132 In puur blauw ijs van winters licht
Vinden wegen rivieren steden
Hun plaats opnieuw in het bekend bestel.
Een oud man vraagt:
Wie won de oorlog, vrienden?
Het klinkt misplaatst en wreed.
Langs de wegen staren uit magere knapengezichten
Dezelfde ogen ons aan.
Hunkerend.
-------------------------------
uit: 'Roos uit modder', 1958.…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
Wolkte mijn zon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
885 je pakte wat wind
wolkte mijn zon
hagelde ijs
en regende later
je warme lente
ik droogde bekoeld
zag het blauw tussen
jou en de buien
nam een van mijn
laatste winterse truien
fiets nu door maart
laveer tussen
winter en zomer
jij roert je staart en ik
blijf een lentense dromer…
lichaamstaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 ga niet te snel over nachtelijk
ijs, eerst was je nergens
nu met ‘n dodelijke vuurwens,
overal en nimmer tastbaar
altijd blijvend als gesteente
in mijn hersenhemel
als zinnen van huid en haar
zonder uitgesproken woord…
kraai op tak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 de vogel vliegt laag aan
met vleugels zwaar van ijs
in een wiekslag vallen duizend
vlokken van de koude takken
in de bladerloze boom krast
de kraai met schorre keel
de pijnboom gaat gebukt
onder zijn herinneringen
kijk hoe diep zijn takken buigen
geen mens die het ziet
alleen de kraai weet
van de diepe nacht…
winter blues
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het uitzicht is een
lege plek voor goden
getooid met oude veren
de lippen van perkament
ze kijken in de verte
zonder vooruit te komen
geen vlinder of zwaluw-
vlucht gezien
op deze gebroken avond
boven bevroren bomen
als verzachting voor het leed
zingt een engel winterblues
niet de bloemen maar
het ijs niet het glas maar
de…
Wilde tuin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.174 haar spiegelbeeld gaat scheep
ten onder aan verborgen ijs
en mystiek gehavend oppervlak
geeft enkel vragen prijs
beweging voert haar dronken
wat haar binnenste ontluikt
en met hypnotiserende verhalen
je wereld binnenduikt
ze is als snijdend sap
dat met stalen glimlach wraakt
rots van leven, beschreven skelet
wat nooit versleten raakt…
bloemen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
608 ik heb je
bloemen gegeven
de kleuren brengen
hopelijk het
sprankelen van je
blik weer tot leven
je werd niet wijs
van het somberste
grijs uit de dagelijkse
info waarvan zelfs
de toon ijs gewoon
laat smelten tot water
juist in het
plat gevaasde
bloemennat
weerkaatst de spirit
die wij zo graag weer
in je lach willen zien…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…