1027 resultaten.
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Want hoezeer ik ween,
om bloemen in de knop gebroken,
ik heb haar zoetheid nooit geroken.
De klanken kan ik hier niet horen.
Vrienden, broeders,
strijdmakkers met speren in uw handen;
vergeef mij alles wat ik deed:
Mijn snijden, mijn hakken
en mijn zagen,
mijn pijn en nodeloos verdriet.…
Terugstromen als een rivier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
589 Hortend, stotend en gebroken
zal toch eens ontgroeid, ontloken
staan de knop, (vergeten) in ‘t verschoten
gras, de zonden van het menselijk zijn
Storend, stortend vloeit verscholen
langs de midweg elke
traan, verheven tot een vruchtbaar
nat, gezongen vloeibaar hartepijn
Hevig schijnend brandt de zon
de droefnis aller jaren stom
Verworven…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Voor de hersenlozen,
en voor de gevoelsarmen
Voor de ingestudeerde fantasieloosheid,
en de opgelegd pandoer ridders
Voor hen,
die alles binnen HUN
kaders willen vangen
altijd alles willen sturen
-lees: moeten-
daarbij elke,
maar dan ook elke vorm van artisticiteit
vermoordend
Zaden plettend,
bloemen in de knop verkrachtend…
Het lieve gemis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Of zou je me verrassen bij het zoenen
me zeggen "in jouw favoriete kleur
blauw speciaal voor jou, een knop
waardoor jij je een vreemde voelt"
Jij hebt mijn hart gestolen
en mijn ziel blijft ongerept
Wij zijn en het groeit in mij
hemelhoog en duivels diep…
WEEKIE SOBER
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Hun volgepropte kasten
breken open door de kracht
van lekker smullen
kalkoen met veel olijven
gehakt vinden ze niks
het komt hun strot uit
precies als zuurkool
waar hun gezicht naar staat
eeuwig in de knoop
spruiten lusten niks
die kegelen naar ballen
in de boom
opoe schudt haar hoofd
als kaviaar springt op de tong
ze weten…
Onverstoorbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Leven
waaraan ik zag
geen lange tijd beschoren
het daagt uit
plotseling ter-
neergeslagen
belicht de dan nog een'ge straal
klein sarcofaag
De dood
Ingetreden
van lieverlee verloren
nietszeggend
beslist zij o-
ver handeling
aangaande de knop die beslist
zo ook vandaag
Ineens
vliegt dan de tijd
en lijken wij verloren
tegendeel…
In vergeten tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 het guurt in het
laatste stukje
ommuurd van
het afgelopen jaar
ze zuipen en snuiven
kotsen ergernis in
de liederlijke taal
van poolse knopen
op de hangplek
met sensoren die
witte gezichten
uitgestreken oplichten
het kansloos
perspectief tekenen
van de dief die in
vergeten tijd zijn straf belijdt
nog schoppen zij
de flessen…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...…
Suggesties en Patronen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 doolhof waar de geest zijn weg in vindt
Geprojecteerd in nauw te lezen codes
En amper te ontwarren mechanismen
Verwijzend naar technieken en systemen
Onder de vlag van neurolinguïstiek
Geen graal, geen steen der wijzen, slechts suggesties
Wie is de guru, waar zijn de patronen
Een lege huls in een verhuld domein
Een textuele gordiaanse knoop…
van 't brood eten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 de woorden zijn er eerder
daar waar aards voedsel gewoonlijk passeert
de geest en gevoel dringen zich op
hier strijden behoeften opdat inzicht wordt geleerd
welke type speeksel draait dan aan de knop
het moet gezegd
dat het een persoonlijk aansturing kent
soms neemt het graan de leiding
terwijl de ziel kiest voor haar moment
het vraagt…
Buiten is het niet veilig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
539 tot een gesloten boek
verklaarde
Een breekbare vogel vliegt
zich niet bijeen
ook de takken buiten zijn te teer
ze verschanst zich in
haar vergrendelde nest
overladen met spullen die
want je weet maar nooit
haar veilig omhullen
Achter de lens legt
de dochter haar Jiddische
schrandere pratende
en soms felle moeder vast
zoveel knopen…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen
Naar het nieuwe leven dat reeds broedt
Zoals de knop…
Brokstukken
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
450 brokstukken
uit mijn leven
die ik nu met
carnaval aan een
aantal leuke
passanten zal
gaan geven
zomaar een
presentje met
liefde afgedankt
want zonder deze
zakken is er met
mij niets meer
aan de hand
dan zal ik weer
extra blij zijn
opgelucht zelfs
de grijze zijn
al gesloten
het verdriet is
er uitgelopen
ik moet er nu nog
eentje knopen…
LEED
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.957 En al de kind'ren stroomden
Uit het straatje naar het graf,
Ja, zelfs uit het achterstraatje,
En ieder betaalde zijn knoop.
Veel knapen liepen die middag
Maar rond met één bretel,
Doch daarvoor zag men Mop's graf ook,
En dat was heel iets waard.…
Zwoele zomeravond
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.354 Zwoele hitte zindert rondom mij,
parelt in druppeltjes naar beneden,
sensueel langs mijn lijf gegleden
jouw vingers bevrijden mij
van overtollige ritsen en knopen.
Heerlijk smaakt de avond op je lippen
en terwijl we aan een glaasje nippen
blijf jij op veel meer hopen
dan alleen een tedere kus.…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 takken moeten kraken
bliksemschichten raken
zodat de boom in tweeën splijt
de donder mag weer knopen in
mijn maag gaan maken, raken aan
de angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door…
pleisters
gedicht
4.4 met 291 stemmen
43.820 als pleisters op mijn wonden
lagen jouw handen op mijn hart
waar ze feilloos knopen vonden
die je geduldig hebt ontward
als zalf werkten jouw ogen
op mijn zo rusteloze ziel
en je woorden, afgewogen
voorkwamen dat ik telkens viel
als kompressen kusten jouw lippen
al mijn pijnen weg en meer
ik liet de warmte binnenglippen
verzachtend al…
Vierdaagse Nijmegen (2)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 In de knop veelbelovend, maar niet ontloken.
Als een zombie door een zee van geluid:
Sexbom verkracht met de handjes omhoog.
Geknapt de al te sterk gespannen boog.…
Lotusbloem
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.590 het oude China begeerde u al
prozaïsch vertelt en bezongen
symbool van spiritueel geluk
heeft mij tot zinnen gedwongen
lieflijkheid in al uw pracht
bloemen kleur van dag en nacht
bloesem van de moederschoot
stem van goddelijke geboorte
rijzende ster uit het oerwater
zaad van eeuwige vernieuwing
uit kelk ontvlamde je roze knop
van morgenzon…
er ontbreekt iets
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.442 er ontbreekt iets
zo moet ik schuchter erkennen
het is één van de drie knopen
die mijn winterjas doet sluiten
en word daarvan gewaar als ik kijk
in spiegelende etalage ruiten
voel me ongemakkelijk,
heb geen vervanger
of naaigerei bij de hand,
vermijd namelijk graag zo'n
ongepast nakend gebaar,
ik ben toch geen
pedofiele handlanger…
Zesde zintuig
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.655 Weten wat jij voelt
en waar
in de knopen van je
spieren en pezen
als in een
gestokte beweging
Zien wat jij denkt
en wanneer
in het aura van je geest
in je ogen
als een spiegel
die laat zien
wat er is
Horen wat ik hoor
in de wind die ruist
de bellen van fietsers
een hond die blaft aan de overkant
Een koepel geluid vol stilte…
huig wordt vuurmeisje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 sintels schroeien
achter in mijn keel
waar komt dat toch vandaan
de benzinepomp in zakken
huig in uitslaande brand
slijm en rochel
stemt die contrabas
ontsmoor de schor
hoe staat het gehoor
ik hoor een engelenkoor
het is de telefoon
kijk ze neuken
het is de vereniging
ik zet ze uit
draai om die knop
er zit geen stop op
meneer…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid
Zij laat haar kinderen los
Aan een droge verdorde tak
Ontspruit een twijg groen
Een blad met perzikzachte nerven
De knop…
sproetenkoning
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.460 hoe licht was ik wel niet getint
destijds als lief klein kind
okselfris nog en in de knop
mocht ik al vast aan een lijntje
rond de boom huid in de zon
die schroeide al dat bloot
na een poosje pijnlijk rood
ze zeiden zieltje arm kleintje
er kwamen toen vlekjes op
mijn hoofd armen en benen
ik hield me meteen al groot
liet het bij diep…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
Vrij en ongebonden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.376 Zij is niet langer blijven hopen,
die avond telde ze haar knopen,
heeft niet meer op hem gewacht,
stil verdween zij in de nacht.
Hij is met zijn vrienden blijven drinken,
zij deden op zijn gezondheid klinken,
tot de dokter constateerde,
dat zijn lever niet meer functioneerde.…
Ezels en lamsoren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
753 ik knoop een net van schimmeldraden
neem de ezel mee, hij zal mijn lasten
zonder lusten dragen.…
De bromtol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
542 De rode knop
boven spiralend staal
beweegt van stroef
naar soepel
sneller en sneller
op en neer
het rood in blauw
kleurt streepjes grijs
de holtes zingen
in de ingehouden stilte
de tol zoemt over zeil
wijkt langzaam
naar de rand van ’t Perzisch
wankelt, rammelt, rolt
toont uitgerateld
schilderingen in het blauw
handjes grijpen
het…
wintertelg
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
589 zal lente koude verjagen
zwarte knopen lichter maken
metaforen in vraag stellen
weer en steeds
wanneer transparante rozen
onverteerbaar
illusies bouwen op een horizon
zoals het meisje
dat met roze plastic emmertjes
een vochtig huis naar zich toe praat
verdorde bloemen plukt
uit lijf en leden
kringsgewijs
lintjes knoopt rond…
Voor Adeleyd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
808 gevierendeeld
kreeg alle vieren
toebedeeld
Maar als gevierde schrijfster
bleek ik toch nog een blijf ster
ik vierde wat ik vieren kon
liet alle teugels vieren
en lachte ieder vierkant uit
in vierkwartsmaat
met veel geluid
Dus als je vieren gooien wilt
dan zijn je vieren
niet verspild
als je ze bot wil vieren
ik bleef een roosje
in de knop…