1341 resultaten.
Cocon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Jij en ik in een droom
wonen we koele vlinders bij
die uiteen gaan.
“ Wat apart”, denk ik dan verlegen……
Vulkaan
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.682 Ik wil dromen enkel
als de wolken, koel en grijs,
rustig blijven hangen
in mijn wenkbrauwen.
Even kijk ik maar naar boven
en zie daar: de liefde
die ik had en liet gaan.
De koffers al gepakt
en een gestempeld treinkaartje
in de hand.
Ik wou dat ik
roepen kon.…
manifest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 zoals warme tranen koele meren doen ontspringen
wil ik hier mijn voetstap achterlaten
in enkele woorden en zinnen onthouden worden
bewijzen dat hoe nietig ook
ik was
zoals in kleur en klank het schrijnend leven
hoog zwevend boven het grauw
ongezien maar krachtig als de bron
die de bergwand kan doorboren
ik ben
en de woorden luider laten…
door
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
850 gezicht in reliëf naakt
hiëroglief koel dood teken
vlinder zingt vleugel gebroken
laat later staat kraanwater vaarwel
wij komen aan, en
slopen die hel
afval afvallig bastaard aanraken
raak vaak klaas aast
gierige gier stokken stook deze wereld dood
gasmasker ook!
wij kijken
muziek zingt mensen kerken erkennen
rood…
Onvoorspelbaar ?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 Lichtfontein is zij,
tinteling op koele huid,
dorstig mijn lippen.
Schoonheid overal,
drinkt van de eeuwige bron,
naakt en verwonderd.
Stemmen in het bloed,
schrijven namen in vonken vuur,
nu, morgen, voorgoed.
In huid, ziel en hart
werd alles me ontnomen,
geproefd haar vrije uur.…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.
Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde,
tot ik aanzie - later, later,
in een licht dat mij hervinde.…
één met de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 denkend loop ik luisterend
naar de zachte wind
onverwacht bewogen door
een sprankelend springend hert
in vlucht voor waargenomen onheil
ik kijk hem na
verrast en ook nog gissend
naar de reden van zijn angst
en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit
en van de dreiging in zijn blik
die worstelt met een koele denk
alsof zijn weg gepland
zijn…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden? Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
Op een voetstuk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
905 Dus kom ik tot dit 'lichtvoetig' besluit,
leef je 'op grote voet' of ben je arm,
dit is mijn 'voetnoot', 'ten voete uit';
hou het hoofd koel en de voeten warm!…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 vandaag is hier de sterrenregen koel
maanlicht glijdt voorzichtig
langs een uitgedoofd raam, een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Donderdag, half tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Venkelthee staat af te koelen
tot drinkbaar. Een verstorende
reclameboodschap leidt de stilte in.
Mijn laptop ruist, de cursor
knippert me vragend aan. Welke
woorden zullen er in
de volgende regel staan?…
Een Vleug Achterberg
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 Uw verheven taalgebruik,
het koele ritme - welk een wijn!
Ik waan me in een kloostertuin
waar ik beknopte woorden ruik...
Wat rent de tijd dit oord voorbij!
De indruk, van haar reuk ontdaan,
moet wachten tot de late mei:
als wierook zich in bloesem nestelt,
komt Zij, met ruisende kleren aan
mijn fantasie tegemoet gesneld.…
Cammi
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 Later op de dag stond de zon aan de zenit,
majestueus en verzengend
en koos jij voor de luwte van de koele varens
want lijden deed je solitair
geen klacht of gejank
al konden we je ogen lezen
Spring nog een keertje Cammi,
toe, over het muurtje van Walter
en grijp nog eens een laatste keer..
naar een verstrooide merel.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 ik wil jouw kleuren in mij voelen
verwondering in je ogen zien
voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend…
Maalstroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Zoals de harpijen Perseus omcirkelden
Het gouden vlies in handen hebbende
Zo kolkt het in mijn hoofd als een maalstroom
De gedachten keren en wenden, steeds dieper
Oneindige draaiingen naar een diepte dieper dan het zwarte gat
Zoals ik mij voel, zoals ik mij draag
Van buiten kalm en koel
Maar van binnen verschroeid door de maalstroom van…
Troost
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.215 hoewel ruim in de veertig
lijkt zij de laatste tijd
het babyvet wat kwijtgeraakt
en lijkt nu niet zozeer slanker
maar eerder volwassen getaand
ik ben door haar gelaat geraakt
nu zij bloed van mijn lange gezicht dept
nu ik met diepvriesgroenten mijn hoofd koel
en haar bleek mijn trillend woord verstrek
op deze pleisterplaats voor dames…
LIDCACTUS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 In de Jordaan leven veel mensen met een bijnaam
wat dacht u van deze
Zij, een wulpse vrouw
woonde al lang in de Jordaan
was me er 1, 1 van 'us' op z'n Jordanees
Ze liet graag van zich horen
haar tongval was zeer Jordanees
en ze was niet voor de poes
Ze kon flink kattig zijn
en koel en kil met van die
verfijnde lippen praten
Als…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring van haar al.
Eindig in schokken dit wrede bestaan.…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het meisje waaiert
haar waaier, waaiert
de brug op, over
het koele water
De heren turen
terloops naar boven,
het vrije meisje
wil zich verloven
Het meisje waaiert
haar stille wenken,
de ruches ruisen,
wat zou ze denken?…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 ’s Avonds als het koel is
stroomt het hart leeg
in de donkere tuin
beklemd door vrees.
Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Nu vuurvliegt led
netgedicht
2.9 met 48 stemmen
459 teksten kunnen
ontleden waarbij
de woorden vaak
onderbelicht zijn
in de groeiende
reclame en media
voeg daarbij de
aandacht van
exterieur en
maatschappij
en de dwang om
verbintenissen
aan te gaan
dan zit je al bijna
aan het ultieme
bevattingsvermogen
van de gemiddelde
mens en die druk
neemt alleen maar
toe vroeger was het
koel…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 hoe kraaien in dichte
bomen krassen
watergeesten kronkelen
in woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 Winters glorie roept
de weergoden aan
strijkt over,
bedekt het
landschappelijk leven
met koele passie.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.
De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Betoverde kastelen
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
830 De koele aarde penseelt
deze indrukwekkende stilte
in mijn leeg en wankel hart
en vult het met warme beelden
van deze ontroerende dag.…
zomervrouwen in het bos
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.276 vrouwen krijgen
in de zomer de
verontrustende vorm van
bewustzijnsverruimende
hersenschimmen
op een koele plek
in het zwoele bos
wat zij doen met
hun vrijelijk toebedeelde
rondingen gestifte lippen
lila nagels onbebrild niet
waarneembare strings
is een groot raadsel
voor d’argeloze dwaalgast
die zich haast-je-rep-je
uitkleedt al zijn…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei
weer warmt wereld op
wij moeten koelen…
Spoelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
916 Dus laat de hersens malen, huispoëet
en staat u droog, vul dan het koele glas!
Gedichten komen af op de geur van zweet
zoals men stroom wint uit een waterplas.…