Alle inzendingen over meeuwen

986 resultaten.

Sorteren op:

Stadsmens

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 659
Lopend op het strand met de golven van de zee die bruisend aankomen rollen hoor ik het ruisen van het helmgras in de duinen de duinen die ons land moeten beschermen op blote voeten loop ik voort het zand kriebelt tussen mijn tenen met de krijsende meeuwen om me heen voel ik me vrij als een vogel als stadsmens kom ik graag aan zee de…

de wind op

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 627
niet meer dan jou ben ik mens waar ik begin zal ik jou zijn rondom als niets wordt gezegd of gezien of weet hoe zich te vormen zoals wijd, de zee tussen de linker- en rechterzijde van dit papier maar het wordt later en ik ben geen kunstenaar de waarheid van mijn gedachten zal zich aan dit zwijgen houden aan meeuwen die niet…

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

laat september

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
het leven een tijdlijn die ons bindt, een gegeven die je zonder liefde niet vindt laat september, de komende dood huilt in het groen de wind beeldhouwt de polder in een verloren segment de horizon verlost van schuld staakt de zichtbaarheid en verhult zich in een zilveren nevel waar meeuw en kind gezamenlijk sterven er is geen eind als…
elze16 september 2012Lees meer >

Najaar Normandië

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Het cirkelen van schreeuwende meeuwen, die elkaar verjagen. Hij zet zijn kraag op tegen dit grauw, dit weidse vage. Dat schilders toen hier ooit een schitterend gat in zagen.…

Vlot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
In een onrijpe kleur rust de oceaan uit van eerdere onstuimigheid de spiegel draagt het vlot vol geelgehelmde schipbreukelingen door de draaikolk van emoties zijn ze tegen de wand geplakt ze dagdromen - nachtenlang - van onbereikbare stranden alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort met meeuwen als loodsen naar reddende ogen elke…

Onderweg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Onuitgesproken woorden waaien langs de einder mee met golven, meeuwen en een eeuwigheid in gedachten.…

Geluk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
de zee het fletste blauw sluierende nevel die aan de einder naadloos overgaat in aarzelende lucht, gescheiden door een koppel meeuwen in de verte geen golven zachte wind over mijn huid de duinen in mijn rug de dag nog voor me, mijn hele leven nog een heel leven geen gedachten geluk…
trawant20 maart 2015Lees meer >

Bescheiden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
Mocht ik na mijn verscheiden nog eens komen in jouw dromen stappend uit mijn woordenstromen als een kind dat leert lopen dan hoop ik dat jij mij herkent aan mijn neus en ogen Zo niet, kun je mijn stem horen in het ruisen van het koren het waaien van de wind in het breken van de golven op de brekers aan het strand het schreeuwen van de meeuwen…

Voor de kade

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.726
Voor de kade wisselt een wolk meeuwen als strooibiljetten op een sterke wind van aanblik als 't verloop van eeuwen. Het is windstil. De wind is een klein kind dat met geluidjes brood staat uit te strooien. Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien verschilt niet veel, 't is stenen toch voor brood.…
Jan Emmens2 januari 2016Lees meer >

1,5m aarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 398
We staan dicht bij elkaar zonder elkaar aan te raken dat doen we ondergronds in het luchtige wormenbed ver van de kwetterende eksters op onze armen, de pijlen van de piepende parkieten met het nieuws van de dag en de schreeuwende meeuwen We doen het in het donker likken aan elkaars sappen en verstrengelen ons Mieren dulden we niet…
Zywa2 juli 2020Lees meer >

Overwintering aan zee

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.642
Ik wilde meeuw zijn maar vogels sterven ook. Dit gaf zekerheid. Dood als verbeelding. Wonder van elzeproppen. -------------------------- uit: 'Reducties', 1994…

De zonsondergang

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Meeuwen vlogen over en weer. Het was koud, zeer koud, maar ik wilde een glimp opvangen van de zon, want ik had het nodig. Hoewel ik met mijn gedachten bij het coronavirus was, werd ik toch een beetje blij. Zon, blijf zoveel mogelijk schijnen, want ieder mens kan het nu zeker gebruiken.…

Cirkelvormig schilderstuk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Alsof ze vastgenageld zijn De mensen bij de grote zilte Een meeuw hangt roerloos in de stilte Weet niet van weduwen en pijn De golfslag is zowaar gestold De vissersvloot ligt op het strand Een ruiterstoet draaft elegant Het schouwspel in dat zich ontrolt Vanaf het allerhoogste duin Zie ik bevroren, dorpse vlijt De mens van toen is er niet…

het grijze sombert stilte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
ik was weer aan het strand zag de hand van wind in het afslaan van de duinen het zand is hard en koud meeuwen troosten zich met mist die winter verre van ons houdt het grijze sombert stilte de golven rollen kilte schuim wiegt wit en traag de korte dag vandaag maar als ik terugloop zie ik de konijnen struinen in het watertje van zon…
wil melker5 januari 2006Lees meer >

Vechterij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
geplaatste vuilniszak diverse kleine gaatjes maar oh wee/onder etenstijd geen enkele behoefte aan hebzuchtige maatjes grote bonje daar een enthousiaste ekster echter van korte duur woedend opgejaagd naar het topje van de boom wat zuur meer narigheid twee bedrijvige duiven ook voor hen/ uit is de pret twee knoerten van meeuwen…
Antonia16 juni 2018Lees meer >

In berusting

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
In berusting van verlies voelt het liefhebben als groeien in verdriet waar men de hoogste toppen van het leven wil bestijgen het dal van tranen ziet waar kluchten witte meeuwen in schier onbewolkte luchten blauw woorden van oeverloze liefde schreeuwen verder laten dragen hemelhoog in dagen van stille berusting zullen woorden zwijgen…

Bloemengeur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
de geur van de lelie stijgt op uit het veilige veld in het licht bij het vallende donker geen kreet van een meeuw boven een demonische zee dringt hier door en ik laat mijn venster hier wijd open staan met het brandmerk van een vervolgde in de rug en het zeer van het keer op keer openrijten van een wond voor wie ik niet bestond…

Lente..

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Het riekt naar lente in het land Daar in de boom bij ons plantsoen Schemert het allerprilste groen Ik ben al wat verbrand Het hoort toch dat ik nu geniet Die hemelsblauwe schone lucht De meeuwen in hun felle vlucht Het is beperkt krediet Een flinterdunne laag geluk Die in een flits aan flarden scheurt Van huis en haard en lief gesleurd…
trawant7 maart 2022Lees meer >

Energietekort

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Naar eigen binnenzeeën staren Waar witte meeuwen weg van zilte zichzelf vermakend in de stilte Zich achter zijn genezing scharen Voor overweldiging hem sparen In heisa, licht, geluid, bombarie Is hij een soort van mijnkanarie!…

Zilverdoem

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 510
Mistroostigheid behoeft geen kleur, een kleed van zilverdoem bedroeft een wilgenkant die zwijgend zinkt in dicht verwaterd land de stilte weegt vervaagt het al omfloerst en leegt tot daar een vogelvlucht wit opduikt uit de grijs vermiste lucht meeuwen zwenken, hangen alsof ze naar harmonie verlangen ze hijsen zeilen op de plas…
Mari L.22 juni 2025Lees meer >

reis naar de eilanden

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
ik reisde naar de eilanden blind stof aan de voet over geschakelde vlekken aarde kwam daglicht mij tegemoet langs de hele horizon werd het licht gespleten door kreten van meeuwen aandachtig bestudeerde ik de omtrek een gekartelde inham de los lopende lus van een wegbuigende kust en als genadige inval de witte rand van het strand…

Zilveren vlucht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Ze zeggen dat jij Voornamelijk op prooi Uit bent, altijd op jacht - Voor mij ben jij die Vogel met de zilveren vlucht - Altijd balancerend, schepping Van ongekende pracht…

LAIS CCCXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
het ziet haar lichaam zwemmen en in de data wordt het lijf een school baleinen. het maakt het bont, gemengd met hinde. meewarig de zwijgende dolfijnen gebaren: weinig vin en veel venijn. en zout legt de zon van de zee op zijn huid, en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid. wonden die gutsen, golven die lonken gieten twijfel in een vaststaand…

Strand

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.739
het zand de zee de duinen de zon en ook de wind meeuwen boten surfers het spelen van een kind lopen langs de vloedlijn een duik nemen in zee zout proeven op je lippen geen radio of tv je ogen sluiten dromend weg van iedereen geluiden van heel ver voelen je bent alleen een hand beroert je schouder "hee, slaap je?…
Ine Ros5 augustus 2004Lees meer >

in de lucht

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.853
in de stilte een meeuw grauw het wolkendek gesloten door de wind verstoten een tinteling van licht berouw door de wereld die ontvouwt voor de tranen eens vergoten is hij in lucht gesloten alleen wolken die hij aanschouwt in het geheugen ochtenddauw diep in de veren gestoken nog verblind door smok zoekt helder en bouwt een vogel vlucht…

Een vakantiedag

hartenkreet
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.619
De meeuwen vliegen over het dak. Ik voel me gelukkig, fluit een wijsje.…
Martin Jagt19 september 2003Lees meer >

winterdroom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
op de ramen schommelt avondrood dof slaat de oude kerkklok zeven uur in de lucht ganzen in V-formatie een droeve kreet van de laatste meeuw die langs het grijze water scheert een dolend blad dat zijn rust nog niet vond boven het grijze land daar is de stilte het zeerst in de nevel loopt een man van boom tot boom in ademloze tijd met een koffer…
J.Bakx25 november 2021Lees meer >

zee aan zee

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.781
zij zoeken zeldzaam lila langs eeuwen schelpenstrand het blauw gevuld met meeuwen zo wit als zilverzand een V-formatie vliegers verjaagt de winterkou met zuiderzonnewarmte vanuit een hemels blauw het bruisen van de golven die breken op de kust het ruisen van de harten die ademen naar rust waar komen al die spetters die glinsteren…
klaasje12 april 2005Lees meer >

Queeste

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
afscheid nemen van de oude pijnboom doet zijn bast rillen naalden op het klinkerpad steken hem, weg moet hij, ver weg van de opgefokte straten in een zieke stad waar dood normaal schijnt bloed en blauw door aders razen, laaiende lichten de nacht versjteren weg moet hij, ver weg, op zoek naar die plek waar witte windveren wedijveren met meeuwen…