Alle inzendingen over moe

2059 resultaten.

Sorteren op:

Laatste zucht

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 922
Je mag, maar 't hart klopt je kunt, bent 't zo moe je moet, maar wacht op hem je wilt, dan zie je hem, een zucht, een lach een traan eindelijk, eindelijk mag je gaan. Voorbij de pijn, voorbij de lijdensweg, je laatste zucht nam alle ellende weg. Dag lieverd…

Permafrost

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Dat wat je van ons op je bordje kreeg, maakt je meer dan methaan-moe.…

deze plek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
het meisje moe van de eindeloze herfstwind sleept de zoom van haar rok over het lege strand de hongerige meeuw krijst met schorre keel over de open zee het meisje hoort het schrapen van lepels in lege etenspotten ze ziet sintels met de schijn van gloed op deze plek neem je maar eenmaal afscheid…
J.Bakx29 oktober 2019Lees meer >

Keuvelend kuieren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Er huizen in deze habitat nogal wat oude mannen Aardige zachtaardige maar opvallend baardige quasi liever lui dan moe Savannekoning op de uitkijk bejaarde chimpansee Hun handen links hun duimen rechts peuzelend keuvelend Doch altoos vruchteloos peulen beuzelend toute la journée…
M16 november 2022Lees meer >

In memoriam matris (7)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Moeder, wij zijn zo moe. De weg naar ‘t kerkhof is zo lang en wij zijn bang. Reik ons de hand nog eenmaal en help ons op uw laatste tocht. De open groeve wacht en dicht bijeen gedrumd, geeft elk van ons u nog een kruis. Het teken dat gij ons leerde in de blijde dagen van ons kind zijn.…

warme winterdag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
de zon is uitgeput enkele straaltjes ontspringen de hemel de planten worden stijf en de bloemen schrompelen hun seniliteit tegemoet de bomen zijn moe en kaal de dag zwakt als maar af terwijl de nacht sterker wordt dieren kruipen weg in hun holen de vorst ontruimt het landschap het wordt winter en toch heb ik het warm vandaag…

Hou van mij

hartenkreet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Ommuurd door een leegte wakker worden zonder slapen gedachten zonder tekst een douche vol tranen, zout zonder eten enkel honger naar jou, onverschillige dagen ondergedompeld in een bad verdriet met zelfbeklag, Ik ben moe van je lief te hebben jouw engel gebiedt me te herleven in je vriendschap, die als een zachte deken mijn eenzame ik…
Jokke28 januari 2003Lees meer >

Verkocht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Moe gestreden is mijn wereld me gaan dromen afgemat vlijde mijn hoofd tegen je aan zat van steeds dezelfde wegen gaan uitgeput niet uit de put te komen Leeg door het verleden van mijn bestaan amper door het verzet van…
WOLF9 maart 2003Lees meer >

Slapeloze nachten

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Wordt een spook dan nooit moe? Leg je nu eens neer en doe je ogen toe. Want echt ik ben doodmoe.…
brigitte21 maart 2003Lees meer >

vol is de maan

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 786
de maan is weer weggegaan nu jij de stilte leeg naast het janken van de hond legt ik draag het gehuil uit armoede omdat mijn handen en ogen moe zijn en ik geen andere slaap kan vinden voor deze besmette dood doortrokken in de grond zinkt het braaksel naar zilte nachten zelfs de hond ligt aan mijn voeten overdag…

Een glimlach naar de mensen

netgedicht
4.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.832
Een lieve glimlach naar de mensen die o zo moe van Kerstmis zijn; wat kunnen we hen beter wensen dan dat ze zien het Kindje klein dat voor ons wilde zijn geboren, dat voor ons kwam naar deze aard'; het blaast niet hoog toch van de toren, maar heeft Gods liefde hier bewaard. Laat ons dan samen dankbaar leven en mensen rond ons warmte geven.…
Adeleyd26 december 2006Lees meer >

Tussen Kerst en Nieuwjaar

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Mensen zijn nog moe van al dat feesten, maar ook vandaag was er weer een begrafenis, een geboorte en een ongeval... Het gewone leven herneemt zijn rechten op geluk, pijn, verlatenheid en liefde. De kinderen weten het nog niet, maar de toekomst is soms duister en dreigend, maar ook hoopvol en het licht wenkt.…
Adeleyd26 december 2007Lees meer >

de nacht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
op weg naar huis met een lijf vol drank moe van het feestgedruis.…

Geluk

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
Ik wil Ik wil niet wachten op nieuw geluk Het duurt mij veel te lang Wachten maakt mij bang En geluk heeft het toch al veel te druk Ik wil niet wachten, ik ben nu vrij Ben er helemaal aan toe Het wachten maakt me o zo moe En geluk wacht ook niet op mij Ik wil niet wachten op wat geluk, het heeft geen zin Ik loop een stukje voor je…

Suites voor Annemieke XXVII

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
moe van het zwemmen het spikkeltje in zee waar drijft het heen terug in de tijd naar het huis van geboorte van zee en duinen lassche la cafee lachende cacao bloesem een vertrouwd raadsel gewoon doen alsof ze er nog is de keuken of boodschappen doet zeker onzeker buitengesloten luchten op het grasveldje…

Tussen Kerst en Nieuwjaar 2008

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 743
Mensen zijn nog moe van al dat feesten, maar ook gisteren was er weer een begrafenis, een geboorte en een ongeval... Het gewone leven herneemt zijn rechten op geluk, pijn, verlatenheid en liefde. De kinderen weten het nog niet, maar de toekomst is soms duister en dreigend, maar ook hoopvol en het licht wenkt.…
Adeleyd28 december 2008Lees meer >

Landschap

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 718
Nu ben ik moe en laat alle meren zich terugtrekken onder mijn oogleden want mijn tong is van leer en mijn huid staat vol eelt door het afwerpen van onderhuidse spinsels. Ik noem het geen afscheid het is een land van helen in wording. Ik zoals ik nu ben zal er niet meer bij zijn. Morgen laat ik hem daar achter.…

Totaal

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 503
ik sta voor een getijdentafel van een woordenzee, moe gereisd de haren warrig door herfstige wind mezelf tot taal te ontcijferen een reis van bergen achter de rug ook al was die supermooi, fantastisch goed pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Nadine26 september 2010Lees meer >

Bekijk Het Maar!

snelsonnet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Nou moe! Tot nu toe viel het allemaal wel mee. Het wordt nòg schokkender, straks in 3D. ----- (*) Lied van Wim Kan uit zijn oudejaarsconferences…

Vergankelijkheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
de vergankelijkheid wordt duidelijk zichtbaar nu het ineens slecht met je gaat, eis je ondanks alles toch een glas cola als een engel met vleugels lig je tussen de kussens van het te grote ziekenhuisbed blijkt jouw wil sterker dan je lijf dat moe is, happend naar adem heb je je over te geven aan wat komen gaat maar niet zonder slag of stoot…

waarheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Waarheid Soms wanneer je alleen bent Komt de wijsheid vanzelf In alle rust Weet je dat je de waarheid kent Laat het toe In je hart In je hoofd En ben je moe Laat het los En kies wat je hart je belooft Geloof maar het is goed Durf, droom, leef, verlies Want dan alleen Win je…

Mijn hart is als een blomgewas

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.179
Mijn hart gelijkt het jeugdig groen, dat asemt in den dauw des morgens; maar zwakt, des avonds, moe geleefd, vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
Guido Gezelle13 december 2011Lees meer >

Depri

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
Gesloten ogen het hoofd zo moe zo nietig aanwezig De wereld is onbereikbaar ver met idealen bezig Geheel ontoereikend lijkt niets meer zinnig of van enig nut De middelen zijn veel te klein hij is ingedut Niet bij machte te kijken tekens te herkennen al zichtbaar op de wand Er is een open wereld vol mogelijkheden aan de overkant…
Pietra13 januari 2014Lees meer >

Je opstandig lichaam

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
terwijl de spiegel zei dit is het einde keek jij terzijde wilde leven met de mensen mee je ogen huilden nee hoe je ook probeerde je opstandig lichaam kon de pijnen niet negeren het strijden moe heb jij wat over was eens goed bekeken wist toen in overgaaf jouw ziel kon in dit lijf niet verder leven…
wil melker30 november 2009Lees meer >

Gelijk gestemde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Ik zoek Gelijk Gestemde Ik ontmoet Gelijk Gestemde En toch Achteraf Schijnt dat Toch Weer niet Zo te zijn De ander Zoekt Ook Gelijk Gestemde Vind mij Als Gelijk gestemde En toch Achteraf Blijken we Toch weer niet Gelijk Te stemmen Wat een gedoe Ik word er Een beetje Moe van Ik denk Dat ik Maar ff.stop…

Aanleggen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 770
Je scheepje mag je hier aanleggen in de luwte van oever kant en wal Je mag me alles zeggen allen verzwijgen Jij,die het achterste van je tong laat zien Jij, met zoveel praatjes,meeste praats Het gaat me niet om het getal Met zoveel mannen wilde je onder zeil Nu het laveren moe bied ik je: een aanlegplaats.…

Gomorra

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
onlangs heb ik de stad verlaten ik verkeer niet langer in alle straten iets maakt mij banger duizend kanten op mijn voeten treden moe hallo, alles in het slob mijn god, waar gaat dit naartoe ik deed de stad in de ban adem weer vrij maar maak geen chocola van dit leven van koek en ei…

Stiefgedrag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
vergeten nu jij om mijn liefde niet meer kunt vragen maar ik ben weerloos tegen gedroomde kussen en oude scènes van de ene dag per jaar dat je mijn vader was en met mooie woorden zonder mij aan te kijken over mijn gemis heen praatte en dat ik je stoorde en moest gaan spelen en die keer onder aan de trap dat ik je riep en moe…
Zywa20 december 2025Lees meer >

zo zal ik zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
zomaar kan ik niet vergeten er zijn te veel herinneringen mijn hoofd, mijn hart ze doen gewoon zoals het hoort ik kan ze niet bedwingen maar dat hoeft ook niet even denken aan even glimlachen om ik laat het toe en als het over is en mijn gedachten mogen rusten want ze maken moe dan weet ik dat het over gaat als morgen de…
Erna Kagenaar14 augustus 2021Lees meer >

De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Het hoofd is moe, het hoofd is leeg, het lichaam opgebrand, het lijf is moegestreden. Bewaar wat ik achterlaat, koester mijn erfenis. Heb haar lief, vul haar aan, als wapentuig in een eeuwig durende strijd. Maar laat mij gaan en kom mij vooral niet achterna. Ik zal opgaan in de morgendauw, glinsterend, verblindend als de zon……