702 resultaten.
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen
Soepele lijnen, poëtische kleuren
Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren
En Montparnasse in zijn doeken te vangen
Filosofie en gedichten aanhangen
Verzen vergarend om zich op te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.
Ik heb 't gevonden, het mensengeluk,
als moest ik worden vier en dertig jaar
eer ik het vond, en ging veel trachten stuk
in spannend worstlen en ijdel gebaar.…
Inspiratiebronnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Rondom wijdheid van het vlakke polderland
en aan de horizon, bos gehuld in nevelig blauw
over velden nog parelend van dauw
aan dit decor heb ik mijn hart verpand.
Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie
hier hoor ik roep van de natuur
geen andere omgeving biedt mij compensatie
hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Behoed mij voor verzadiging
door de ogen, oren en de mond
ze bleven in begeerten steken,
doe de emoties maar op het slot
hangend aan de verzen van de horizon
als volle rijpe kersen, parelend
op kinderlippen, in het einde ving
ik niet de weelde alleen het bot.…
In de kim, de ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 vreemd of bekend
Helder spiegelt zich het licht
in water vrij van kragen
~~ ~~ ~~
Kleurstelling is ingetogen
waardig
Kalm of stemmig, zoals men ook
wel zegt
Vervaagd landschap is de kneep
Slimheid kijkers te verrassen
met trouwens altijd goed zicht
in versoberde kleuren
~~ ~~ ~~
In de kim zit de ziel van 't on-
eindig
Een parel…
De zee is één schuim.
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.938 Het licht is parel, het licht is geschild,
de zee en de lucht zijn broers. Door lichtgloven
snelt de storm henen. Weg is alle wiegen.…
Kleur en Kerven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
442 waarin in het voetlicht
van de maan het verleden
werd hertreden
uit de ogen van een hemels lichaam
waarin de sterren helder schenen
onvermijdbaar van wat de dichter wil
het aanschouwen van contouren
door de voile van het fijnste linnen
verend op een bed van slapend mos
de zon z’n bron te doen ontspringen
in stromen dauw, de zoetste parels…
Samhain
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
520 Nu komt het los
Wil het niet meer
Even geen ruimte
Het te verkroppen
Parels van weemoed
Dringen zich op
Branden mijn ogen
Willen niet stoppen
Zo'n dag
Echt zo'n dag
Vol melancholie
Behelst mijn gevoel
Doet mij stil staan
Eist al zijn tol
Zuigt mij zacht leeg
Bedreigt voor 1 dag
Mijn zwakke bestaan
Vandaag is zo'n dag
Magisch Samhain…
Het Kind
gedicht
3.8 met 9 stemmen
5.414 Sedert de droomspin mij omspon
met duizend parelende webben,
zie ik hem spelen in de zon,-
het kind dat wij nooit zullen hebben.
Zijn ogen die het zonlicht vangen,
zijn klaar en helder als kristal
en onvertroebeld door verlangen:
ogen van voor de zondeval.
Hij glimlacht schuldeloos en wijs.
Zijn vogelstem streelt licht mijn oren.…
Weerberichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 Het is de zon die mij het schone leven toont
Rust en warmte brengt waar ieder naar verlangt
Een hart waarin het geluk en vrede woont
Waarin elk licht te zoeken dagelijks ontvangt
Het is de regen die zoveel steeds verschoont
De wereld weer in het schoner daglicht stelt
Zonneschijn in stralende reflectie beloont
Bekleed als bestrooid met parelen…
Herfstgenot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 Ik geniet de vroege maagdelijk ochtendschijn
De frisse ochtenddauw over het vlakke veld
De zon rijzend boven verre horizonlijn
De glans van de laatste ster die wordt geteld
Ik geniet parelende druppels dauw aan twijgen
Die schitteren als diamant, smaragd of robijn
Geen mens kan ooit een schoner ketting rijgen
Van kralen of van edelsteen die…
Inspiratiebronnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
473 Rondom wijdheid van het vlakke polderland
en aan de horizon bos gehuld in nevelig blauw
over velden nog parelend van dauw
aan dit decor heb ik mijn hart verpand.
Hier stroomt mijn bloed vol inspiratie
hier hoor ik roep van de natuur
geen andere omgeving biedt mij compensatie
hier hoor ik thuis, heel mijn levensduur.…
Onze taal!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
443 dat de BBC en
Hollywood
Ons hele Nederdiets
gedachtegoed
Van negen eeuwen zó
verdwijnen laat
Dat wie naast lezen ook
't schrijven ontbeert
En als een nitwit feeling mist
voor taal
En functioneel analfabetiseert:
Een taal van Frans en Duits en zelfs Latijn
Een schatkamer voor 'n queeste naar de graal
Waar oesters woorden, parels…
Hoe ver nog?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
383 En staande aan de parelen bogen
van Uw heilige stad Jeruzalem
zal ik met velen Uw naam verhogen
prijzend Uw daden met dankbare stem.…
Blauwalg in het paarsblauw Al
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
520 s en de wilde gans,
die na de laatste afsluitdijk
lang voor de watersnipnoodramp,
hun tabernakels opgeslagen
hadden ter voorkoming dat
de blauwe zwanen van de stad
er zouden landen op het dak
waar sloten zich steeds vaker vullen
met blauwalg vuile bloedampullen
doch waar de merel op een tak
mijn talenknobbelzwaan ziet staan
met parelende…
magerzucht
netgedicht
3.0 met 67 stemmen
28.103 arm aan suiker en mineralen en vet
bezeten door het eiland van haar vlees
rent ze met een wijde wollen trui
de trap op en af en op tot één parel
van haar koude slapen lekt
haar hals knikt in de rolkraag
als een dorre bleke halm
de kuiten rillen onder een sponzig kleed
maar zij beveelt haar spieren
de naald van de weegschaal toont het…
Ode aan de mond.
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.211 Daartussen,
tanden, hard
parelend wit,
haast voelbaar.
O, warme
lieve mond,
ik vraag je,
ik smeek,
sluit je rond mijn
zo verdroogde
lippen, zuig vast,
versmelt in een
eindeloze
vermetelheid.…
een brug naar vriendschap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.187 als meesterdichter
der lage landen
bij de zee
woel ik mij
tot kleine oesterschelp,
waag mij te verdiepen
in het openen,
parels zullen er klaarliggen
voor mijn evenmens.…
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 de weilanden van rust
het bevordert je levensschoot vol bewondering
dankzij het licht waar het stroomt
overal zie je zoveel moois
elke boom en wilde bloem is oké
maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot der aarde
al deze kostbare parels…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
Nachtgodin
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
5.021 Met jouw mond
rond de glimmende parels
dromen wij onder een kleed
van rozen. Terwijl wij de
liefde bedrijven wil jij
waarschijnlijk helemaal weg zijn
helemaal weg in mij. In het zwarte
woud rond mijn geribbelde schede,
duikend tussen de vochtige lippen,
verdwijn jij met je hagedissentong.…
Dauwbloempje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
765 DAUWBLOEMPJE
Dauwbloempje o, wat toch schitter jij
in die verrukkelijke zomerochtendzon
Je druppels zijn als parels van dichtbij
jij die ’t donker, vanochtend overwon
Klein bloempje ach, het ziet als traan
dat tere pareltje dat jou ’t oog vervult
Dat je smart hebt kan mij niet ontgaan
je oogjes zijn in diepe treurnis gehuld
Teer…
rakkers
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 broek
worden op de koop toe
genomen als triomf
met grote mond
maar een hart van goud
rennend en ruziënd
kapriolen en halen zij
hun kunstjes en streken uit
toffe bendes vormen zij
die elke kattenkwaad
’s nachts gedroomd
als spannend avontuur
overdag tot leven brengen
zo groeiend en bloeiend
knutselen ritselend de boefjes
als parels…
De Liefdesexpert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 laat mij in haar spiegel
Venus zien: zonder kleren
parels of goud sta ik daar
mijzelf te imponeren
.....Dat is liefde, onvervalste
.....liefde van binnen, schat
.....Iedere vrouw die hier komt
.....zou willen dat zij die had
.....Nu is de tijd rijp
.....omdat jij het bent
.....dus pluk vandaag de dag
.....voor een happy end
.…
Liefste, mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Ach liefste, mijn liefste
Eens zijn de velden met
Parelen weer bedekt
Over de smaragden dekens
Bekleed met saffieren en zirkonen
Beschenen door gouden licht
Ach liefste, mijn liefste, wanneer
Ach liefste, mijn liefste
Zal in de kruinen der bomen
Tussen het weelderig struweel
De zang der vogels ons weer lokken
Zullen wij in de schaduw weer…
GRIJS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 het zingen had kortstondig ons verrijkt:
parels in een kop vol haat en nijd.
droom werd wet, verwoordde moord:
harpoen die zich door lijven boort.
de kleur ging heen, de klank verdween:
grijs is het land. grijs is het land.
de hand grijpt haren samen in een dot.
het richt de lippen en het lijf wordt zot.…
Breda
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.209 haar verloren water
een waterpoort toont geschiedenis, bewaart voor later
haar kloeke mannen, als vent uit Breda, dan had je wat
stad van koepel en kerk, huis van geel en zwart
de Heren van Breda huizen nog altijd in hun burcht
van geadeld bloed, de rechte rug verhaalt verwurgt
de waardigheid, toen men nog om Gods genade bad
Brabants parel…
Hemels...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.313 Zijn de poorten echt van parels?
En de straten van echt goud?
En, klingelen er belletjes uit tulpen?
Worden mensen daar niet oud?
Of zien we nog in een spiegel van raadsels,
en weet jij dat ook nog niet?
Wonen we daar gewoon in huizen,
en hebben we er geen verdriet?…
Dansen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
897 kunst
En vangt ze alle mannen onbewust in haar fuik
Tequila gaat er gretig en gewillig in
Het hete vocht brandend in hun keel
Ademloos en met een zinderend gevoel
Verliezen ze zichzelf bij de aanblik van dit tafereel
Spelend met haar ogen weet ze ieder blik te vangen
De muziek opdwepend ze laat zich nu echt gaan
Het zweet gutst nu als parels…
schylge
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
1.741 juichend bevrijdt de zilte wind het water van z'n zware last
strijdbaar gras omarmt het nieuwe land, beschermt en houdt het vast
verdreven uit de hoge rotsen, verrezen uit de getijdenstroom
groeit de parel in het ondiepe duister waar de zon de strandglans doet ontwaken uit z'n droom
zo hervindt het woelig zand 'n nieuwe bergplaats, 'n haven…