954 resultaten.
Ongetemd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 Ik hoorde verborgen
stemmen in de toppen,
orgelpijpen in de storm,
bespeeld en gewogen door
het ritmisch
gorgelen van het riet.
Gedirigeerd door wind en
- wat men alleen maar horen
kan - maar nimmer ziet,
laat zich foppen in het
kreunen van onstembare
instrumenten in ‘t ven
en in de grienden.…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind in
splinters door de tijden raast,
onder de microscoop van een levenslang
verdriet, steeds verder en gehaast,
vergrootglas van mijn dyslexie
die de waarheidszin verplaatst.…
Even soppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Ik ben een weergod
vol sadisme
ik werp mijn water
naar omlaag
zie ik een feestje
uit de hoogte
dan draag ik hagel
en ik plaag
Ik waai de kersen
uit de bomen
ik kraak de bomen
en het riet.
En staan er bloemen
op te komen
dan doe ik dat
liefst snel teniet.…
Glas in lood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 staan aardewerken vazen
op ooghoogte
verantwoord vormgegeven
per definitie van vensterbank
en zichtlocatie
zonder levende have of goed
de muren kraken hun rimpels
zonder schaamte
hun oren verloren mettertijd
sommige kleuren verschieten
andere weer niet
van verwachting, loden last
gevlogen vogels, wederkeren
naderende dood
met riet…
November
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.750 De stemmen in het riet
zijn tot zwijgen gebracht,
de doden rusten in de akker.
Ze beginnen anders te spreken
in een hoek van de tuin,
bij de vochtige muur,
een kopje met een barst
vergeten op de keukenplank.
-----------------------------------
uit: 'Krekels in de keuken', 2008.…
Donzige klis/klit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 bloeiend
alleen nog dit
deze plant
in berm, akkerrand
slootkant
is speciaal blij
met Dollardklei
komt vooral voor
in het Oldambt
niet zoveel
elders in het land
maar misschien
laat hij zich
niet zo makkelijk zien
ze staan met vele
paars gespreide stelen
mooi te wezen
bij de Oudeschansker kolk
naast de parkeerplaats
en achter het riet…
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Lelystad, stad van
bruggen en kanalen
van ooievaarsnesten in bedradingspalen
van koolzaad, balsumpopulieren
van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Majesteitelijk maar zonder veel luister
zet hij zich naast een visser in het riet
zo wachten ze samen op het duister
een merel zingt zijn avondlied..
Lankmoedig kijk ik door het raamkozijn,
terwijl de regen blijft plenzen op het water
en zucht hoe zal het me varen later
als zij er plots niet zal zijn ..…
de sirenes aan hun graf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
858 voorbij het koren rijpen
rijdt de dorser naar zijn loon
waar vroeger boeren bundels bonden
groeien granen uit een kloon
bomen krijgen nu de lengte
van de plukkers van het fruit
de takken zijn vol vruchten
en de herfst al ver vooruit
waar is de boerderij gebleven
het rieten dak, de lange stal
er staan geen bomen langs de dreven
de voedersilo…
Leef en geniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
517 Geniet van water
ruisend golvend riet.
Een frisse wind om je hoofd
in hoge kruinen het vogellied.
Geniet van vrijheid
die ruimte ons biedt.
Vrij als vogels hoog in het zwerk
bewonder de horizon
die het oog bijna niet ziet
dat is ruimte en vrijheid.
Gun elk mens ruimte.…
Wat ik tegenkwam 10
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
291 Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
De Wieden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet
we voeren zachtjes langs de waterkant
maar de bewoners zongen hard hun lied
hun lied verheven boven platteland
we hielden ons zo kranig, als graniet
als de natuurliefhebbers echt verwant
aan vogels, reeën, in een rampgebied
ik sprak meest stadse woorden als passant
de koude regen striemde…
Het puiteke
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.341 water
Zo potig ter per
en een kringetje
gaat er een voetje ver
Het schiet er zo stille
en het rept er meteen
Zijn buik en zijn bille
En zijn achterbeen
Het strekt en het strijkt, en
Hoe dieper het duikt
Hoe lomper het lijkt
Hoe dikker gebuikt
Het stribbelt en strevelt,
En eer gij het ziet
Daar kruipt het en krevelt
In 't roerende riet…
Leeuwarden - Jeruzalem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
972 Elf steden in Friesland
Elf telt ook het Palestijns gebied
Qalqilia is Palestijns Stavoren
Boeren, zeelui
Vlees en vis
Koeien statig herkauwend
Langs de oevers 't wuivend riet
In Ramalla noemt de één het een drama
De ander een verademing;
Geen hoofddoek en zonder
Man, verloofde of broer.…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 Op het terras kraakt
het riet van de stoelen
kranten lezen rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 door duisterend licht omsloten
wiegde mij het kleine bootje,
het water murmelde verhaaltjes,
zacht zong het riet
het werd mij vreemd te moede:
een onbestemd verdriet
sloop binnen door mijn huid,
nestelde in mijn botten.
veelvuldig sloeg ik de riemen uit,
roeide tussen heden en verleden
eindeloos heen en weer.…
Tropenpoldermodel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
874 De tropenlucht lijkt zoetjesaan te wennen
een geurig zwemen trillend als een riet
het krieken vult zich met kanariepiet
een orang-oetang leert je vloeken kennen
wanneer muskieten zonder stoppen jennen
en jij doorlopend uit je sloffen schiet
gelukkig heb je altijd nederwiet
dat kruid groeit welig tussen palm en dennen
ja dat is goed je hebt…
Werkcoupé
gedicht
3.5 met 19 stemmen
9.684 Roestende emmer, halfbedoelven
steekt schuins zijn hengsel uit
naar het gewapend riet.
Houwdegens posten in de leegte
het liefste bij verdriet.
------------------------------
uit: 'Tirade' 300, 1985.…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
't is de wind die ieverans klinkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
657 mijn polderland waar
duinen wassen, patatten
bloeien en bieten rijpen
dorpen verbannen
stilte met vlas vrijt
zonder buiging
later gekwetst, geslagen
in vezels wordt gevlochten
ik speel mijn handen vrij
proef jouw hand
in dit zoute land
waar wind verhuist
tussen de dijken,
klokken luiden over riet
het is dit schone land
dit vlakke…
Werveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 spanning creëert nood aan gezelligheid
film hangt daar maar
als lomp deken rond
als twee lippen rond één mond
op trage tenen drijf je dichter
moment van lichte schrik
fluisterende streling op de schaal van Richter
zoals wind zonder haast water
in de armen van zachte oevers blaast,
en riet aan de rand doet rillen
zo gleden je vingers door…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 Het fraaie teken van een godin
gehuld in naakte schoonheid
Langs de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet…
blindelings
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
672 als vergeten
zo welkom
slaat het weer om
zoals haar hart klopt
niemand vergeeft
ooit echt
slechts
doen alsof
het bestaat
waarom het gaat
draai rond
om je eigen as
leef zoals je bent
en hoop
dat je jezelf herkent
dat je lijkt
op wat je ziet
als je door het riet
in het water kijkt
wie dacht te weten
wie zij was
komt niet dichterbij…
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 schipperen kan alleen
als twee kanten wal dragen, waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
Ik hoorde klanken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 zoals het koele water
wiegt langs het riet
op een warme zonnige dag
woorden waarin het gevoel
het diepste, kostbaarste
van de mens lag verscholen
rondom statige gewelven
bleef het gesproken verlangen
in een echo voor even hangen
treffend als de adem
een streling langs stoelen
met zintuigen te voelen
een kunstige omarming
door…
Energie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.063 Het riet langs de sloot wuift op de
achtergrond en ik zoen jou op je
rode mond.
Met je borsten deels ontbloot en
je ogen half open, half gesloten
wordt hier op aard een dierbaar
plekje met zon overgoten.…
Verzonnen steden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 daar dronken we de hete chocola
van de winterkampioen op een
vlonder in het klagend riet en
de ijzers raasden
langs de elf verzonnen steden
het landschap bescheen kraakhelder
de barrières aan de wallenkant.…
kanttekeningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
498 het kaalgevreten land draagt niets
dan ganzenvoeten en een eend
hoekwaarts staat een paal, met slechts één tureluur
hij roept zichzelf nog, om het uur
totdat het zonlicht breekt
voor korte duur en de disputen van de vogel
als een kogel door de kerk
verdwijnen, in het riet
verderop dwaalt nog een boer, hij
speelt vergeet-me-niet en heel…
De herfst blaast op de horen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
5.143 Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
Ik ben bereid.…