Alle inzendingen over schouders

1857 resultaten.

Sorteren op:

Consolatie

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
Het toetsenbord is mij tot troost Erachter word ik werkelijk Ik heb er vaak geminnekoosd Soms werd ik er zelfs kerkelijk Ook ving het menigmaal een traan Wanneer ik blij was of bezeerd Het is de zin van mijn bestaan Aan taal en print gerelateerd Mijn laptop, steun en toeverlaat Die telkens mij een schouder biedt Die zich door mij beroeren…

afscheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Ook heden is hij roerloos en trekt een koel verlangen om weg te gaan, niet meer te zijn, hij laat zijn schouders hangen. O hij heeft gezocht, een leven lang naar een plek onder de appelboom maar wat hij vond was veel te wrang hij gelooft niet langer in die droom.…

ontwricht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
zeventien was hij toen het oorlog werd een stoomtreintje bracht hem hoog in de Alpen in die nazomer poseert hij in uniform zijn sabel losjes over de schouder ik mis jou ik mis ons dorp en de graanakkers schrijft hij in brieven aan zijn moeder temidden van het oorlogsgeweld volgt hij zijn weg door een verminkte wereld…
J.Bakx5 maart 2019Lees meer >

De maan herinnert me

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 463
De maan herinnert me aan mijn dromen, het plezier van het zingen, het spel waarmee alles begon Geen last op onze schouders geen onderlinge wrevel Het heilige moeten is uit ons weggevloeid de wereld in getrokken dwingend en mateloos, kinderlijk eisend dat het tijd is om volwassen te worden maar dat ben ik al en de last van mijn leven…
Zywa8 november 2019Lees meer >

het ontbreken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
het fijnste porselein dat de lichtste aanraking niet verdragen kan in scherven uiteenvalt droef gemis blijft verplaatst zich niet het vouwt zich onhoorbaar op in een lege koffer de kalklijn rondom je lichaam voordat je wegging vervaagde op de muur ik zal je herkennen aan de kalkdeeltjes op je rafelige schouders je holle ogen…
J.Bakx9 januari 2025Lees meer >

grosso modo

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
wat ligt aantoonbaar aan eigen waarneming ten grondslag en hoe lang is een breedtecirkel als je verder dan armlengte kijkt door de bank genomen, in het midden van grenzeloos, tijdelijk onbestaanbaar voor zover de verte reikt buiten mededinging met kop en schouders maar niet bovengemiddeld, wel altijd uniek wat blijft is nadrukkelijk…

Ik mis ze

hartenkreet
3.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.739
Ik heb ze soms zo nodig nog, hun armen om mijn schouders. Beide zijn niet meer in leven, alles hebben ze voor mij gedaan. veel liefde hebben ze aan mij gegeven. Ik zie nog hoe ze 's morgens kwamen, nooit apart, maar altijd samen. Het is al wel heel lang geleden, maar het gemis is er nog steeds.…
moeke6 oktober 2003Lees meer >

rolgordijn

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Doe dan het rolgordijn omhoog en voel de maan rustig op je schouders rusten wat ben je toch mooi, als je daar zo staat.…

gevecht met de zee

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
zo’n omweg is fataal ik zet mijn schouders schrap tegen de branding van jouw woorden ik moet naar open zee, ver buiten jouw bereik. ik wil nooit meer verdriet om jou. om jou nooit meer.…
toverfeetje11 september 2004Lees meer >

troost (2)

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
troost is het mededogen waarmee jij kijkt naar mijn diep verdriet troost is het zachte wonderlijke licht dat in het broek schijnt voorbij een rij populieren troost is mijn onlangs overleden zus die op een zwaar moment ineens achter me staat en haar handen op mijn schouders legt troost is de wind die op een milde winteravond…

polijstte ze meegaand

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
ik zocht de lijnen in het steen en modelleerde kop en romp de schouders rond en zwierig speels de armen en je handen het bekken stond wellustig op de benen die eindeloos vervoetten in een reeks van kleine tenen maar je hart was tegendraads verpakt in ferme borsten ik polijstte ze meegaand maar mocht alleen naar…

Recycling

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 856
Uitgebluste hoekstenen wachten op de sloop nieuwe tijden nieuwe visies nieuwe basis nieuwe hoop maar kan de nieuwe maatschappij dus zij, wij, ik en jij rusten op de schouders die weer rusten op de stenen die weer zitten in de vele hoekjes?…

Yin Yang verdriet

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Oh, zegt zij quasi verwonderd Dus je hebt mij bedonderd Ach, ik wist het al lang Met jou word ik geen honderd En als zij zich verslagen afwendt Ver van mij gaat staan Zie ik haar tedere schouders schokken Van haar kin drupt een traan Maar als ik haar aanraak Trek zij zich terug, als is zij bang Dat moment heeft mij nooit verlaten Het…

Wij zijn uit de dood geboren

gedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.808
.' Een derde haalt zijn schouders op. Die laatste heeft gelijk. Het belang van lichamelijke oefening is niet te overschatten, en in het denken schuilt de dood als in de struiken een rover. ------------------------------------------------------- uit: 'Zo helder zagen we het zelden', 2002.…
Mark Boog30 november 2021Lees meer >

in het avondrood

hartenkreet
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.675
'k hoor je zingen in het avondrood ' k zie je sluikse haren op je schouders bloot 'k denk eraan hoe je stem mij roert 'k zie mij al door je blik gevloerd 'k vind je een en al een stukje hemel 'k mag je toch zo lekker aards 'k hang een beetje aan je lippen kon ik aan je keel maar even nippen…
delius18 december 2006Lees meer >

Géén Woord

hartenkreet
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.308
Tranen vloeien, schouders schokken jij aanschouwt het maar je doet niets je zegt niets geen woord...…
2gether12 september 2007Lees meer >

statio

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 943
hang over mijn schouder, het laken dat mij toebehoort en opnieuw een dag waardig zodat ik mij kan neerleggen in de dageraad van het geweten de ruimte die ik zoek langs schubben van de ziel schuif zeeën naar me toe, het gehoor van rivieren in licht en opgeheven handen en schenk de horizon het water van de wouden…

Vroeger Nu en Later

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 954
Vroeger Was je vroeg oud, ’t leven hard, meedogenloos vaak, als je niet voor een bepaalde leeftijd was getrouwd werd je als een oude vrijster beschouwd Nu Nu zijn kinderen zo vroeg volwassen dat we op moeten passen niet teveel op hun schouders te leggen.…
an terlouw15 september 2008Lees meer >

Zichtbaar en toch heel klein

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
Deert de regen mij vraag ik me af wanneer mijn rug de zwaartekracht overhevelt van mijn schouders naar het gevoel van toen het kind dat in mij huisde met me speelde en mij de kracht gaf dromen na te jagen en te gaan slapen op het kille bed Ik heb de tijd gesproken gezegd dat het niet bestond al was het slechts alleen maar om te zeggen…
elze26 oktober 2008Lees meer >

Hoe ik ontroostbaar blijf

gedicht
2.2 met 92 stemmen aantal keer bekeken 24.106
Hoe ik ontroostbaar blijf in deze zomertijd met de violetblauwe vlekken aan de hemel aangetast door weemoed die me overvalt als een te grote afstand als mijn verbrande kindervoeten zeldzaam als je bovenlip met de bevroren mondhoek als een potloodtekening word je langzaam zichtbaar met de dubbele vleugels met de ivoren schouder jij…

herdenken 30/04/2009

hartenkreet
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Ik sla een arm om een schouder voel me als de majesteit tien jaar ouder... Ik sla een kruis...en ga naar huis…

Een ochtend op Callantsoog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Daar komt een groep Mensen aan voor wie Het leven louter dikke mik Lijkt te zijn, schouders Gerecht, de blik naar voren Over de hoofden van anderen Heen kijkend in het niets - Het individu volgt ze Een tijdje op het Callantsoger Strand, en merkt al binnen Minuten dat de groep net zo Los aan elkaar hangt als het zachte Zand van…

WANDELAARS.....

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
Langs grachten wandelde hij ook zij tas over haar schouder Binnenvaart was er stilgelegd gracht...een brakke sloot scheepvaart er morsdood Hij keek plots opzij vond haar jaren ouder De rimpels onder haar ogen in haar hals haar nek In een ver verleden had hij gezegd: 'Ik vertrek' Die harde woorden had hij ingeslikt en…

Smoorverliefd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
het is soms dat ene woordje die ene oogopslag die ene klank die mooie haarlok die zo perfect op je schouder ligt je oorschelp er tussendoor laat gluren en uitlokt om eraan te gaan knabbelen dat kleine gebaartje die subtiele glimlach dat alles waarmee je mijn ruit aan diggelen gooit mijn blik verruimt en gelijktijdig verstoort ik…
catrinus14 oktober 2020Lees meer >

Nadat haar man begraven was

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.701
nadat haar man begraven was liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit hem opgraven en trok hem een ander zondags pak aan ‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder ‘ik zou niets liever willen dan daar bij die hoop grond te gaan graven net zolang totdat ik bij je vader ben tot bij waar hij is en hem aan zijn schouders optil die onontkoombare…

Ontmoeting

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
Het kleine meisje Met de klinkende sieraadjes Loopt door de goudversierde stad Ze heeft haar wonden licht getooid Danst door de schitterende neon nacht De tranen als steentjes rond haar hals Zaait ze kermis uit haar rok En zwaait wat naar pages Die duiden naar het hemelbed Maar als de rust het doek En alles valt Kruipt ze in mijn schouder…

Zintuigelijke verliefheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 737
Als je met elkaar kan lachen door elkaar maar even aan te kijken als zijn of haar hand je even aanraakt even die arm om je schouder die korte maar hartelijke kus die geur, zo bekend, zo aangenaam als je een half woord genoeg is om iemand echt te begrijpen dan heb je een ‘ hele’ relatie werken de zintuigen visa versa optimaal als je dan…

afstand

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
zoals het ritme van de tijd onzichtbaar zingt en zichtbaar doortikt zoals de liefde voor de mens een eeuwigheid duurt en opeens stopt zoals de woorden over de verbroken lijn dan pijnlijk klinken zoals de schouder ontbreekt als een vast rotsblok voor de losse traan zoals de afstand een liefde kan verbinden doet het verdriet…
Cece Ka5 januari 2019Lees meer >

Dagromen.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 617
En zou ze heel bevallig haar kuiten en de sproeten op haar schouders tonen dan wist ik dat zij mij tot koning van de nacht zou kronen.…

Trampolinepret

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
Ik spring, ik spring zo hoog als ik kan Ik ben de trampolineman Met mijn armen hoog in de lucht val ik weer neer met diepe zucht Ik stuiter en bons ‘t blijft onder ons op schouders en billen zonder ‘t uit te gillen Ik kom toch steeds weer eigenlijk zachtjes neer Ja, heus ’t is waar Er is geen gevaar maar wel veel pret als de trampoline…