10888 resultaten.
Snipjen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
587 De wiet is zo top vandaag dat ik er spontaan van in hoger sferen geraak
en o ja: het perfect gekoelde bier ook
tjeezus, tis weer zo'n dag
half zeven 's morgens en al danig
ja, dànig
onder invloed
van een royaal scala aan middelen
en, niet te vergeten natuurlijk:
de zogenaamde na-ijl-effecten
van een week of vijf, zes
keihard drugs gebruiken…
Kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
550 Ik knapte - onlangs
mijn kamer op
Veegde het stof
van de plinten
Witte de vale muren
grijs van vele winters
Boende de oude
planken vloer
Deed alles in de was
Tooide mijn bed met
nieuw bloemig beddengoed
dat ik zag in een brochure
Hing een reproductie op
van Gauguin, om het sfeer
te geven - iets met kleuren
iets met vrolijke dames…
MOGELIJKHEDEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
250 Mijn geestesblik richtte ik vooruit,
kwam in een sfeer van behaaglijkheid.
Het oor in mijn geest nam vogelgezang waar,
gaf mij verbinding met gevleugelde vrienden.
M’n geestesgevoel ervoer een briesje,
deed mij licht huiveren in dunne kleding.
Geestesreuk in mij snoof frisheid uit de lucht,
merkte verschil met een muf binnen zijn.…
De Sterrennacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
69 Zo vertellen zij keer op keer,
dat schoonheid vaak schuilt in stilte en sfeer.…
Uitstapje naar Zuid-Limburg, hoger en...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Elke wereld zoent met zijn eigen zonneschijn;
's nachts koestert een unieke maan; en bevloeit
de sfeer met een niet-zilveren warme tint.…
schone spreekster
netgedicht
3.7 met 45 stemmen
54.722 Weerkaatsende stem galmt rond
en verdeelt de klank met karakter
ze vertolkt haar eigenzinnige sfeer
en trekt de aandacht, keer op keer
Gedreven woorden verlaten haar mond
en worden opgenomen door aandachtige oren
niet één letter gaat ongehoord voorbij
en dwarrelen in beminnende zinnen rond
Gebarend vertel ze haar eigen verhaal
luchttekenend…
Staalkaart wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 ieder heeft
een gouden greep
gedaan uit de nog
steeds universele
staalkaart wit
is daarna aan
het splitsen gegaan
welke kleuren het
beste passen bij
zijn dagelijks bestaan
sfeer humor en
emoties verklaren
zich al aardig in de tijd
zo dat er sprankeling
voldoende overblijft
juist die
eigenheid gaat het
subtiele onderscheid…
Krachtlijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 wij liepen als kind
al over sporen in het land
die ons blij maakten
er waren paden straatjes
en weggetjes waar je
meer sfeer voelde dan anders
pas later wisten wij
door verhalen de historie van het
hoe en waarom in kaart te lezen
krachtlijnen hebben mensen
al eeuwig gebruikt en waar zij elkaar
kruisen sluit ontmoeten niets uit
daar…
De pracht genaamd eenzaamheid.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
915 twinkeling van hoop
verworven door een fragment
de herinnering tot waar ik loop
een droom die men mij zendt
voorgevoel tot reden en perfectie
wacht ik ongeduldig op kalme hartstocht
een gevoel van de volmaakte erectie
uitgedrukt op de manier die ik altijd zocht
een paarse sfeer om in te leven
het constante gevoel van euforie
loochenen…
Hoge tonen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
608 ik heb je
nog nooit
horen zingen
in de veelheid
van jouw
expressief vocaal
is het er nooit
van gekomen
of zit jij liever
te dromen bij
een talentvol
muzikaal onthaal
jij hebt de
mystieke sfeer
van ballads in
hun weemoedig
vertolken van
het levensverhaal
juist de hoge
tonen waarin
eenzaamheid klinkt
mogen niet verwijlen…
Het medicijn van illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.189 Twinkeling van hoop
Verworven door een fragment
De herinnering tot waar ik loop
Een droom die men mij zend
Voorgevoel tot reden en perfectie
Wacht ik ongeduldig op kalme hartstocht
Een gevoel van de volmaakte erectie
Als metafoor voor het leven dat ik altijd zocht
Een paarse sfeer om in te leven
Het constante gevoel van euforie…
verrukking
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.255 het tart mijn geest
die duivelse zinnen
ach ik wil zo graag beminnen
datgene wat bloeit
en zuigt en alles
wat mij zo lief en heerlijk lijkt
het plaagt mijn ziel
wil niet weten van grenzen
aan mijn aardse zuchten
ga toch weg
ik neem wat ik neem
al deel ik ook veel
ter mijner ere
in andermans sferen
o, wat een genot
ik ben zo waarljjk…
Stadsleed
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.134 De mens die energiek wil pedaleren,
belandt door kuil of gat in lager sferen,
creperend in een wolk benzinedamp.
‘Het leven is een zaak van balanceren’,
bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp,
‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp,
de reiziger moet bidden en ontberen’.…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 voorbij de Romaanse poort
uit ongelijke stenen gemetseld
heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken…
Hemel zonder geloven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 uitstraling die zij hadden
het warme directe contact
dat ik in hun blikken zag
er was niets zweverigs
of vreemd buitenaards
maar meer geruststellend
gemoedelijk en zonder haast
zij leefden in een
geestelijk concept dat
voor ons in real time drie
dimensionaal werd omgezet
in mijn perceptie
van bestaan zag ik
hun komen en weer gaan
in een sfeer…
Meester 1955
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
3.051 Zoals vandaag wordt het nooit meer
deze vrijdagmiddag in de vierde klas
is het oude klaslokaal een warme jas
nog voel ik, veel ouder nu, die sfeer.
De indruk van een voet in het zand
wordt weggespoeld als het water
wassend glijdt over het strand.…
Het schemerde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.297 Het schemerde al toen ik
langs grauwe huizen liep
en daar herinneringen zag van
het huis waar ik als kindje sliep
Ik proefde weer de sfeer van toen
de stilte van de kleine straat
waar op het hoekje nog steeds
dat klein en oud cafeetje staat
Ik wist ik heb hier niets te zoeken
mijn ouders zijn er niet meer
en ook mijn boers en zusje niet…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Weemoedige echo van heimwee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
639 doet lijden; zijn echo
is de weemoed met z’n treurnis
te zacht voor verdriet
In weemoed ligt
de ontroering die als een traan
schittert in ’n glimlach
mens is gevoel en weemoed is
een deel van z’n aard
Heimwee hebben we
naar mens en plaats zolang die
bereikbaar zijn
weemoed de ‘heimwee’ naar iets
dat niet meer bestaat
Sfeer…
herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4.377 Betoverend aanschouw ik de sterrehemel
Herinneringen die me raken denkend aan jou
hoe onze lippen versmolten die 1001 nachten
alsof we het levenslot onomkeerbaar volbrachten
Ooit zien we elkaar terug
het leven biedt enkel tijdelijk een brug
naar de sfeer waar wij eeuwig samenhoren
waar de bron van onze liefde ooit is geboren
de…
- 'Festina Lente' -
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
749 De ogen gesloten,
nieuwe lente wezen proeven
hoor, het valt een heldere parodie
een geheel eigen sfeer
deelgenoot van het enthousiasme
een irritante, vliegensvlugge en praatzieke
aandrang uit de heldere hemel
waar origineelste meningen gegeven,
en haast, geboden in overvloed,
als de vluchtige ongebondenheid,
in een echo doet weerklinken…
- Mijn vriend -
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.158 zo lag hij schijnbaar daar,
veelbelovend, bleek er een bijzondere sfeer
van schuld en ook ernstige,
realistische verlossing
en van tragedie, gestreden met zoveel eer.…
Tropenavond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 De jonge nacht ontsteekt de sterren
zachte broeierige wind steekt op
bij stemmig licht van kaarsen
bijgeschenen door helder maanlicht
proeven wij de sfeer van zoele avond
schoonheid van Afrikaanse binnenland
zacht weerschijnt het flakkerend licht
in fonkelende glazen wijn op tafel
onze handen verstrengelen zich
tijdens weinig woorden die…
Die ene man...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Die strenge, doch uiterst goede man
met zijn stijl en integere sfeer,
kon en kan mij leren dichten en meer:
geloven in mijn wensen en dromen!
Zijn voortdurende liefde en vrede leven in mij
om te laten voortbestaan in gedachte en gevoel.…
Ochtendgloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 ochtendgloren zacht en mild
dat 't duister uit de stilte tilt
waarbij de vogels in de bomen
dan ontwaken uit hun dromen
en bij het prille ontwaken
zal 't duister het daglicht raken
dat geleidelijk op zal doemen
en 't gloren wil benoemen
met het tjilpen van de dieren
die het gloren komen vieren
wordt de sfeer ermee verweven
en het duister…
Dakterras
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 niet meer dan een broze putdeksel echter,
van het soort ’retourvlucht in hogere sferen’
zo bewater ik mijn plantaardig geesteshuishouden
en hou gelijktijdig mijn drempel demonenvrij
en als ik weer met beide benen op vaste grond sta
heb ik mijn bestemming bereikt…
Bitterzoet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
458 Wanneer ik aan zo’n lekkernijtje zit,
genietend van wat mijn papillen proeven
-wat mij in hoge sferen doet vertoeven-
bedenk ik af en toe ook wel eens dit:
Voor bijen is het toch een heel gedoe,
ze vliegen zich een zomer lang de blaren
om al die zoete nectar te vergaren;
na zeven weken zijn ze stervensmoe.…
Tussen waan en zijn
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
584 reeds bepaald
door arrogantie
van het weten
van gekend talent
miskend door hen
die alles hadden
de site de groep
het zicht de plicht om
mensen op te vangen
maar hun eerste schreden
te overladen met kritiek
ze van het net te laten balen
door richtingloos verdwalen
was onvergefelijk
talent moet ook
zijn kansen grijpen om
in goede sfeer…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 staar je dan
met mijn schrale troost
in de kamer van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat de sfeer…
Waar bloemkolen wolken
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
892 de wolken om
blauw weer te zien
jou te ontmoeten
met zon te begroeten
je stralend te zien
in zonlichte kleuren
genietend in geuren
om bij je te zijn
voor even misschien
de onderkant donkert
is zwaar van de regen
de kou in het vallen
komen we samen in
weerlichtend zicht
steeds vaker nu tegen
toch sprankt er hoop
in hogere sferen…