599 resultaten.
Vlucht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
769 Ergens is er een dood punt
tussen in- en uitademen, op en neer
of heen en terug
Dat is de schuilplaats van bijvoorbeeld
reizigers boven een wolkenlandschap
die de tijd najagen
maar ondertussen tijdloos in zwart geronk
naar een tv-scherm turen
want de ovalen ruitjes bieden
slechts dat naargeestig uitzicht
op de eigen uitzinnige drift…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.
Te dolen door eeuwen van dakloze bladeren,
een plek waar niemand komt en de seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waarin we verdronken als minnaars vermomd.…
Land in wording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 De strijd tussen de tijd
en de tijdloosheid
kent geen wortel en geen voleinding
de eeuwigheid is een ladder
zonder beneden of boven
het water en het gewas
hebben hun grensgeschil nog niet beslecht
ontoegeeflijk en hardnekkig
verschuiven dagelijks de linies
zo nu en dan valt er een donderklap
dan dreigt de hemel
schichtig zoeken struik…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 Gisteren, ach wat waren we nog jong
alle horizonnen met iedereen te delen
alles schijnbaar in het gerimpelde water
wat uit het toekomstbeeld ontsprong
het oude en het nieuwe tijdloos te strelen
het kwetsbare van eindigheid te ontdoen
laat ons nog even los bestaan van alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat…
Hier en overal mijn vriend?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 eerder ben geweest en
de diepste wonde hier het best geneest,
telde ik in woord en liefdesdaad nooit
ongeschonden waarin ik telkens schipbreuk
leed, de smaad en lot zichzelf
voorspelde, als roerganger verkleed
gebonden aan de stoutste dromen vallen oceanen
samen, om in het zoutste bad te baden, tranen
werden een rivier waarover ons tijdloos…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 ’n tweeën alhoewel
we apart vertrokken waren
we raakten elkaars harten aan
een geur overgaat in geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos…
watermuziek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
393 schuilt onder de rimpeling van rietbundels
een golvende maat van strijkers
aangezet voor een bijeenkomst
van genodigde gasten met koetsen
tuimelen zilveren beslagen hoefnagels
tollen wielspaken een lichte melodie
op een wijd blad geschreven
waar regels elkaar naspelen
op de rug van het water gaat
een vliesdun tokkelen
onrust is tijdloos…
Frisse adem
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.099 Mijn liefde niet kan tonen met een handkus
Omdat ik niet weet of je het toe laat als ik je ga versieren
Ik wil jouw pijn wegnemen en laten verdwijnen met een kuch
Je vrijheid willen geven net als de vogels in de lucht
De kaarsjes kunnen uit uitblazen voor de momenten
Die we saampjes konden vieren
Maar je koos voor jezelf, tijdloos, waardoor…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 een dwaling in de wereld
de herinnering
drijft op
een rilling
in het bestaan
twintig vadem diep
onder de opperhuid
is het oorverdovend
het wit onder de oogleden
ruisend in de schelpen
de dag is geboren
in een onwisse worsteling
ergens op een strand
de zwaarte drukkend licht
smorend om het zwarte hart
de gedachte
die zich tijdloos…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn
daar en dan wens ik
bevrijdt als die vlinders
van haast en moeten te zijn
dat bindend ketenend
ons naar morgen jaagt
tijdloos…
de ramblas rouwt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 verlangend kijk je uit
naar zomaar deze dag
waarop je flaneren kan
op de wonderlijke ramblas
waar veelkleurig als het leven
legers van zonovergoten mensen
langs standbeelden paraderen
opgaand in struinende drukte
van catalaans vurige ambiance
zul jij je tijdloos gaan verliezen
in machtig prachtig de schoonheid
van stralend kleurrijk gaudi's…
Oudnieuws
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 valt
voorbij het afscheid
spreek je dan over een gezicht
dat zwicht voor het gewicht
van de vergrijsde lucht
die zucht met reden
of door het lot wordt weggeleid
kan zijn dat gewoon dit ogenblik
wordt afgesneden en opgeteld wordt
bij dat allles wat toch vergaat en men enkel
teert op het verleden en de nieuwe morgen
nu al voelt als tijdloos…
Eenling zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 een wonderbaarlijke verborgenheid
geroepen en voorbereid
tot oorspronkelijk zijn
gedwongen tot overgave
in het denken zich voltrekkend
de afgrond van het Niets in
behoedzaam groeiend in de eenheid
van denken - denker - gedachte
zijn plaats zoekend in de
onstloten eenheid van ZIJN
van gelijktijdig zijn en niet-zijn
gevoed door tijdloosheid…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.
Te dolen door de dakloze bladeren, die
spreken, plekken waar niemand komt, seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waar we als dronken minnaars zijn vermomd.…
Ons Huis ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Ons huis waarin ik wonen mag,
is mijn tijdloos lichaam.
De atomen waaruit het bestaat,
zijn ouder dan de oudste wegen,
die naar Rome leiden.
De energie die het huis doorvoedt
bewaart het in de zwartste gaten,
en verdeelt het met de zon.
Originele gedachten die het denkt,
worden door het leven zelf gedacht.…
Tromsø – hart van Lapland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 boven de poolcirkel, stil en sereen
ligt een wonderlijk winters toneel
een stad omringd door bergen en zee
waar mystiek het noorderlicht danst
de nacht komt vroeg als licht verdwijnt
in verfijnde kleuren gloeit dan de hemel
met betoverend groen, paars en goud
de magie van een tijdloos juweel
fjorden fluisteren er oude verhalen
over tradities…
Tijdsgreep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
938 Tussen maan en zon
ben je tijdloos vogelvrij
schaats je zwierend rondjes
op een winterdag in mei
zwaai je suizend langs de hemel
aan een vliegertouwtje mee
speel je zelf die mooie hoofdrol
in een soap op de teevee
ben je soms een salamander
of een malse groene erwt
zwem je razendsnelle baantjes
in een grote pan met snert
is daar plotseling…
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 Wanneer jij stil jouw handen vouwt
de dag aan weer een nacht toevertrouwt
geen honderden schaapjes meer telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je…
Rebellerende Discipline
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 anderen vinden protest
Je kan jezelf gaan haten
Al ronddobberend in je reddingsvest
Disciplinair roep je het spiegelbeeld tot de orde
Achter je verschijnt een woedende horde
Alle mensen die je eens naar eigenzeggen iets hebt misdaan
In je hoofd is hun beeld van jou ontstaan
Onherstelbaar in je ogen
Krabbel je ooit weer op het drogen
Tijdloos…
de toekomsstad
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
790 Onschuld,vrede vrolijkheid alom
Rood, geel, blank en zwart
Straten geplaveid met vrede
Een natie met hetzelfde hart
Tijdloos spelen kinderen saam
Honger, niemand kent het woord
Langs muur en raam tinkelt muziek
Ik ben nu bijna bij de poort
Ik wandel door een stad die niet bestaat
Verwachting klopt mijn stuwend hart
De eerste steen leg…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 willekeur
dorstig grind ontlokte zinnen
uit elke tred, iedere kiezel werd
een vloeibare film van pixels
samengebracht tot één fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar de duizend
vensters van lichtzinnigheid,
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is een schrander dier
dat het bloed besluipt,
hét is de kus van een
vruchtbaar lichaam wat
willig openslaat, hét kruipt
door hét oog van tederheid ,
hét stuit me op de vlucht,
hét noemt mijn naam in een
adem met de dageraad,
getooid in een zonnenaam,
laat het syndroom van hét,
transparant en tijdloos zijn.…
van harte vieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 ook die kleine man liefhebt
als gift en toeslag van het verbond
dat jou elke dag intens vieren laat
dat jou het leven in al haar facetten
als een geslepen diamant zijn mag
sprankelend met en over jou stralend
in alle te geven en te ontvangen liefde
die zich onlosmakelijk verbinden laat
in gevierde of te sluiten vriendschap
die jou tijdloos…
Outopia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
457 Vervolg op mijn eerdere bijdrage
van 16 juli jl., "Jupiter's Roos"
_________________________________
DARK ROSE
Nog even over de recentste
versie
Van 't altoos immer uitdijend heelal
Het tijdloos eindeloos oneindig
al
't Is iets van Webb dat ik nu van heel ver zie...…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Hier ontmoet ik mijzelf in een
cirkel van tijdloosheid, waar stilte mijn naam zacht fluistert en mij liefdevol draagt.…
Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
45 geboren
Groeit op in een warm gezin
En mijn tijd zij begraven en vergeven
Vol ellende voor de een en ’t wegkijken van de ander
Ik huil voor ons schuivende klimaat, de pfas en de plastic soep
Voor ieder kind geboren in een hel
Ik wens je de boodschap van Walsch
En die van Rumi, Gandhi, de Dalai Lama
Van Tolle, hier nu, jij en ik
Ons tijdloos…
Waar de natuur ademt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 Mijn tedere voeten voelen
pulserende wortels kloppen, dragers van een tijdloos bestaan.
Je zachte adem tilt
sierlijke vlinders op lichte gedachten,
vult vrije vogels met speelse vrijheid, laat tedere
bloemen zich openen in vertrouwen, stilte onthult een verborgen geheim.…
Het letterkerkhof en de reïncarnatie van het woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
868 Aan de maan verlichte nacht
Gedichten er naar toe gedragen
En dromen daar bedacht
Ook deze woorden gaan er heen
Ik beitel stukjes datum alvast in een koude steen
Op dit kerkhof van losse letters
Komen woorden tot rust
Een zwart-witte zin maant klanken tot stilte
Als een wind die bladeren tot bedaren sust
Ergens ligt een grijs verhaal tijdloos…
de zwarte dialogen II
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
854 de zomer naderde nu rap, je zwarte
blouse met kant veroverde de ratelaar
het stuifmeel van de zeggen verdoofde
‘n tijdloos samenzijn tegen het dijklichaam
onze dialogen rafelden poëzie en kunst
uit elkaar, een moment van rust sliep
in jouw armen, je lippen spraken loos
konden we maar regels uit elkaar schrijven
ik bewonderde je hemelse lach…
Ontdoe je van mijn angsten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Laat me spelevaren in jouw dromen, totdat een
dag aanbreekt, te denken aan de bloesem die
tijdloos is, te ruiken, letterlijk te proeven van
vruchtbare talenten in hun sacrale betekenis.…