Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Je haren waren bleek

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 894
zie je ogen en je handen heel ontspannen maar je haren waren bleek kleurloos door de chemokuren in een weer moeten verduren door het sprankje hoop waarop wij voortborduurden jij patronen en ik structuren wij presenteerden vandaag aan de wetenschap jij rollatort traag naar binnen ik wacht op een nieuw beginnen…
wil melker5 januari 2008Lees meer >

van tere stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
in wegvloeiend licht is de droom een stil en roerloos reizen van tere stof geweven omringt hij de aankomst en het vertrek een jaarring tekent de voorbije wereld schetst de toekomstige tijd we dromen ons vast in trage kleine vergankelijkheid een vluchtige reis met enkel de bestemming van de gewisse dood…
J.Bakx14 juni 2020Lees meer >

herscheppend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
op de bodem van de diepte lag als een oester een weerbarstig woord onderzeese stromingen kwamen en gingen bleven haar beroeren gestaag schuurden ze over en langs het gesloten fort ze werd weker minder stug een trage transformatie met het verstrijken van de tijd herrees ze aarzelend uit haar as de wedergeboorte van een woord…

Mijn lieve kind

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 695
ik zag je op het pad een takje wuifde met haar blaadjes op de wind ik had je nooit verwacht het stormde vandaag op gang komen ging traag maar eenmaal in de vaart waai ik met alles mee in alles wat voor handen komt tot zover reikt nog net mijn stom verstand ik wuifde ben de wind dag jij mijn lieve kind…
wil melker25 januari 2007Lees meer >

Oma

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Een kluwen wol, twee breipennen een glimlach die maar niet verdween koffie zwart, twee zoetjes bij haar had wederom de zon geschenen maar een dag legde zij haar pennen neer keek dwars door je heen de glimlach nog vaag geen koffie meer, geen zoetjes waar een lach eens heerste, kwam heel traag een traan.…

alles wat we deden

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.257
hoe voelt het om weg te zijn, om nooit meer gezien te worden om te weten dat tijd alles zal wissen en dat je aan de dood om een uitzondering vraagt is het niet zo dat door te tellen tot oneindig alles elkaar aanraakt zacht of stormachtig traag en dan weer razendsnel is er een herinnering of nog iets van het onbewuste van wat wij…

slapen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
traag keert hij de wereld de rug toe hemel noch aarde kan hij bewegen hij wrijft modderige aarde over zijn gezicht slechts een korrelig spoor blijft achter in het veld van riet vindt hij wat hij verloren had tussen weten en voelen roerloos op zijn plek van wie is broze eenzaamheid ze is van niemand zij is van…
J.Bakx17 september 2017Lees meer >

Wetenschap

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Je kunt wel alles denken dat je wie weet wat, dat de wortel getrokken uit je bestaan een mooi rond getal geeft, het product van je wezen een hogere macht is maar waar kiemt de liefde, waar wortelt je lust, door welke trage lagen sijpelt het sap van de groeiende onmacht, wie legt van je zijn de bleke uiteinden bloot -…

Bloed maar liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
jij marmert nog een beeld in wit met rood dooraderd sokkelt op te hoge voet daardoor steeds te traag benaderd zag de kern wist in zacht polijsten zonder stof je hart weer te bereiken bloed maar liefde in je witte marmer ga leven zonder beeld een verleden armer…
wil melker2 augustus 2008Lees meer >

dagen van eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
op tafel de afgesneden bloem stervend in een blauwe vaas in de brief de afwijzing tussen ongeschreven regels door in de arena het tergend trage sterven van een dier onder de rivier de onzichtbare bedding die het water draagt in de vallei de echo’s en schaduwen van de doden het is de tijd die tot stilstand komt als de…

IJssel 2

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.129
Ik voel alleen de emotie van een trage stroom, van eindeloos verlangen. En zij stroomt verder, laat mij achter, in een eeuwigdurende herinnering van liefde.…
Juul Baars14 september 2003Lees meer >

Tederheid

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Ondanks uitgewisseld verdriet of wellicht juist daarom vrijden we met elkaar in een traag moeiteloos tempo een bevestiging van ons leven van onze liefde voor elkaar Zolang het soepele ritme voortduurde was er geen sprake van dat de grens tussen de feiten verzinsels werkelijkheid en fantasie vervaagde alles teruggebracht tot wederzijdse…

Vierdimensionaal

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Hoe mooi zou het zijn, net andersom één dimensie hoger in plaats van alsmaar omlaag had ik maar de fantasie, die intelligentie zo'n vierde dimensie in mijn hoofd maar daarvoor denk ik net iets te traag.…

Afscheid bij de zee

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.981
Uiteindelijk eindigt alles bij de zee op een eiland eerder dan daarbuiten De trage veerpont overbrugt het afscheid en wij lopen golvend mee brengen het koude leven naar de wijde dodenzee Wanneer de witte meeuw duikt in het donk’re water gaan wij weer aan land van de zee de eindeloze zee…
Gerardo20 december 2005Lees meer >

Vurig rood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 447
traag boog warm glas bolde door lucht van de blazer tot de coupe die we zagen schitterend hoe transparant inkijk geeft aan beide kanten gescheiden door twinkelend kleurend kristal als vakmanschap de scherf vermijdt voorkom je dat de mens zich scherper snijdt en pijn het vurig rood laat zien…
wil melker9 januari 2021Lees meer >

Singapore Sling

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Terwijl het zweet in trage slakkesporen langs haar hals loopt, glijdt weer een gin-doordrenkte nacht de ochtendglijbaan af.…

Spiegel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.188
De staarder Zo lang, zo traag Te klein, zo bang Zijn angst, Getackeld door het leven, zijn trots ontheven, Zijn klank zo donker, zijn zicht zo mat, Zijn kennis: vindt het tussen zijn regels op het klad, Zijn defenitie van disipline is een eindeloze mars, Een duisternis waar alleen hij het pad kent, een wereld waar het pad hem kent.…

Een doorzichtige lach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
er golft water speels en traag onder eeuwig spiegelend blauw ik schep met mijn hand een doorzichtige lach als innige band die je pas ziet in het verdromen van beelden die mee zijn gekomen langzaam sijpel ik weg zonder een woord te hebben gezegd in de scene van scheiden ik kijk niet om maar het nat van mijn schaduw droogt…
wil melker13 november 2016Lees meer >

Midwinter

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
traag rolt de mystiek van een verre hoorn door de melkige nevel bomen met hun kanten takken zweven boven het witte niets tegen vervagende bosranden oergeluid tot de onzichtbare einder de weemoedige roep van bezinning op deze verre heide herinneringen aan een ver verleden gedachten komen tot rust in de intimiteit van de sluimerende…

nieuwe wereld

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.949
iemand hield mijn ogen open en in mijn binnenste zag je het scenario oplichten in trage ochtenddauw van dageraad spelend in een zoektocht van twijfel bewegend in de wind naar het ongekende land waarin doodsbloemen zich uitspreiden in rijping milde ogen in eeuwigheid onbesmet achter mijn masker weent mijn ziel in een nieuwe wereld die…
klaes22 juni 2007Lees meer >

Stil maar

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 962
het kind wijst naar de bomen die traag met winter antwoorden iemand zwijgt, iedereen sneeuwt en de haren van het kind worden wit als uit de slaap gebeden staren, stil te volgen op haar huid een vrouw wijst naar de winter, in de ochtend jaren later en vraagt haar naam aan vlinderbomen iedereen zwijgt, iemand sneeuwt…

ik, als zuigende minnaar

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.132
ik zuig immer zacht en traag van het zoete bloed zeg maar gerust, óók liefdevol zoals dat slechts een echte minnaar doet het is echter zo, zucht de stervende vlo dat mijn tijd van heengaan is gekomen steeds meer tref ik de verzuurde mens toen ik aan jou was begonnen wist ik het zeker het chagrijn is niet meer…

Suites voor Annemieke XXXX

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
de ramen open het gorgelen van de stad in de zomernacht net overleefd - een bus met zweedse toersten net iets te traag - de arm dwars leggen de arm langs het lichaam - de pijn blijft bestaan vroeg of laat genen kankerfouten hier en daar omstandigheden ondermijnd door chemo geinfiltreerd door virussen wachten op een kus…

help dan toch de moderne tijd voor iedereen.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
littekens worden in een ruk opengereten tot een opgeluchte trage typ-machine. letter na letter heelt ze verse wonden waar pijn een handicap wordt. hang ik maar wat in woorden boven het gras tussen twee bomen gebonden aan het touw dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht van het lezen en kennis als krieken op te eten.…

In passie gevangen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 468
waar vlammen spelen hun warmte delen rakel jij het vuur onverwacht op je blik jaagt hartstocht aan de lach daagt uit door het lint te gaan handen gloeien schroeien mijn huid in passie gevangen schreeuw ik het uit traag dansen kleuren hun eindeloos spel maar in samen rusten vervagen ze snel…

uitgeleefd

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 592
uit mijn laatste raam kijkende zag ik al luisterend naar het wegsterven van hun klaagzang traag zwarte vogels vliegen over grijs betegelde akkers waarachter ze verdwenen in een hels avondrood al wachtend op de volgende vlucht tank ik mijn laatste glaasje diesel klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…

De aller-schoonste bloem

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Iets wat traag ontwikkeld wordt ook gestaag groeiend niet verdort. Ik zag slechts het begin van het ouderlijk gezin.…

Wat wrevel op de achtergrond

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 624
Wat wrevel op de achtergrond maar ook een trage glimlach om het leven dat altijd anders is en niet gepland en gratis wordt gegeven. Wat wrevel op de achtergrond maar och, er zijn toch zoveel mooie dingen dus loop er maar niet aan voorbij en durf je liedje hoopvol zingen.…
Adeleyd13 augustus 2010Lees meer >

Executie

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Liefste dochter, tergend traag, met zand in je ogen, lachend om kapotte hoeven: je hoefde echt niet weg vannacht. Liever dan verlaten, liet ik de wereld je tranen zien. Bij de stromen van Babel.…

Meteoor

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 696
De traag rondwentelende aarde brengt zijn wilde zonneval tot staan. Een neertuimelende fakkel wordt ontstoken, hij boort zich lichtend door luchtlagen. IJle rooksporen verdampen in mistende vlagen. Een blinde wesp, een speldeknop van licht is eindelijk tegen de lamp gelopen.…