2904 resultaten.
Kleine ballon
netgedicht
3.8 met 115 stemmen
18.236 mijn handen in de lucht
spelend
met een witte ballon
wit
vrede
als een speelbal van de wind
tollend
alle richtingen
verdwaald
in de blauwe lucht
een harde schok
laat hem
verdwijnen
tussen de wolken
alleen de wind blijft achter…
gebroken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
975 Maar de schaduwen zullen nooit verdwijnen,
Ik zal er nooit voor kunnen vluchten,
Samen zullen we wegkwijnen,
En onze harten luchten...…
Ieder mens
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
667 Dat we in vrede willen leven,
dat geweld moet verdwijnen,
dat we dit elkaar willen geven.
En de zon begint te schijnen.…
O leven, zoet leven...
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.622 Nu gaat het àl verdwijnen...
Maar heerlijk, ver omhoog
En schoner zal verschijnen
Wat mijne ziel bewoog.
----------------------------
uit: Verzen (1894)…
Slot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.107 Ik verdwijn.…
Zomerzoen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
773 spetterwatergolven
spelen links en rechts
komen en verdwijnen
bootjes deinen
honden dansen
viervoetig op de kade
een bal rolt en rolt
onder een bomentriade
de wind speelt gretig
streelt het fluwelen groen
duizendschonenparadijsje
in een zomerzoen
* een dagboeknotitie…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Eeuwig
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.201 Nog een keer wil
Ik bij jou zijn
Alvorens ik
Verdwijn
Als een kaarsje
In het duister
Uitgestorven in ‘t zacht
gefluister
Vlammetje teer en klein
In z’n laatste tel verstikt
Laatste momenten
weggetikt
Ik vlieg
Op de flanken van de tijd
Naar de mooie
Eeuwigheid……
Als ik er niet meer was
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
917 Als ik er niet meer was
Zou men mij dan vergeten
Zou men vergeten
Hoe ik eruit zag
Hoe ik rook
Hoe ik klonk
Hoe ik lachte
Als ik er niet meer was
Zou men zich dan alleen
Mijn verdwijning herinneren
Of ook hoe ik was
Hoe ik eruit zag
Hoe ik rook
Hoe ik klonk
Hoe ik lachte
Als ik er niet meer was
Zou men dan nog aan mij denken
Als…
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit…
Zij aan zij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
664 half ingevuld
op een blanco velletje
prijs geef je het oude afleggend
was het stil in de kamer
ben je niet afwachtend
maar initiatiefrijk
zij aan zij
wil je wel weglopen
en in het blanco verdwijnen
naar verworven vrijheid
wie niet waagt, blijft maagd
goed kijken is niet genoeg
dat spreekt voor zich……
gefingeerde reizen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
721 zover is het gekomen
dat verzonnen kilometers
hem vermoeien als een niet
onaangenaam soort zeer
die na een gezonde nachtrust
spoedig zullen verdwijnen…
Wit
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.081 de winterschilder schildert alles wit
hij laat de deuren, posten en kozijnen
met verve onder hoogglanslak verdwijnen
m'n huis glimt als het reinste melkgebit
z'n laatste werkdag roept hij me apart
meneer wilt u het wit, of liever zwart…
het geborene
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
750 vertel me
wanneer winterrouw
de bomen laat rusten
zeg me het antwoord
nog voor ik verdwijn
waar schrijft het kind
afwezige gezichten, de namen
van toekomst
in het schorskleed
bewoond
zal ik het weten en komen
tot stilte
het vaarwel van verdriet
onder vouwloze
sneeuw…
In je armen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.165 Neem me in je armen
alleen jij kan me warmen
mijn hart ontdooien dat
een beetje was bevroren
til me over de hoge rand
naar de goede kant
laat het eenzame diep in
me voorgoed verdwijnen
zodat er weer licht in
mijn hart zal gaan schijnen.…
Stem wijzer
snelsonnet
3.7 met 10 stemmen
1.174 Zo moet van hem de Islam hier verdwijnen
En voor hetzelfde geld de linkse kerk.
Maar hopelijk gaat straks op 9 juni
Die linkse kerk strijdvaardig ter communie.…
Zo snel je de kop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
477 wij stoppen ermee
willen ze kwijt
al die bn-ers
vooruit met de geit
we draaien de knop om
een week of een maand
ze verdwijnen vanzelf
omdat het kijkcijfer daalt
geen adverteerders
dus weg grote geld
zo snel je de kop
van een namaakheld…
In het herfstgeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 wolken vlinders
verschoten van kleur
in de bloemenzee
van hoogzomer
nog hangt
de warme geur
in het herfstgeel
van rijpend gewas
pas als kou
het donkerrood
van de vruchten
komt keuren
verdwijnen vlinders
langzaam en loom
om in het zomerse
weer te verschijnen…
aan de vloedlijn
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
561 gebroken aan de vloedlijn
van verlangen
door het eindeloze ritme
van toenadering en afstand
neem mij mee
gebroken aan de vloedlijn
van gevoelens
die verdwijnen
in het eindeloze ritme
van het dagelijkse bestaan
wanneer de zee weer komt
zal ik mij overgeven
en niet meer verlangen
neem mij mee…
Chaos en geluk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
508 Alles lijkt samen te komen
om dan weer te verdwijnen
naar verten die onbereikbare
uitdagingen lijken te blijven
Wat rest is een wervelwind
die de chaos in stand houdt
waardoor oplossingen sporadisch
kleine stapjes mogelijk maken
Geluk is de bereidheid
om dat te waarderen…
Als het kon.
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.336 Als het kon zou ik de zorgen
voor altijd laten verdwijnen
kan ze alleen met je delen
het verdriet helpen dragen.
Als het kon zou ik de regenboog
gaan zoeken en bij je brengen
met zijn warme kleuren zal
hij je liefdevol gaan omarmen.…
Pijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.028 Maar pijnen, hoe ook ik denk
jullie te verkleinen,
mijn lijf zegt of ze komen
of verdwijnen.
Ik dien mijn lijf te eren
en te leren
hoe het gunstig te beheren.…
In zwart gewist
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
544 ik lak zwart
je rode lippen af die nog
bewegen in het spiegelbeeld
zij hebben mij gekust
voor de stortvloed
van verwijten kwam
heb je achter me gelaten
uit het zicht verdwenen maar
in de spiegel ben je weer verschenen
helaas met jou
verdwijn ook ik
onze wereld wordt in zwart gewist…
de zee is rond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 met haar dansende benen
stroomlijnen die in dijen verdwijnen
speel ik eb in mijn hoofd en vloed in mijn buik
de duik in haar golven is een wanhoopsdaad
waar de nacht van vol is
loopt zij van over
zand in de ogen betovert mijn voeten
de zee is rond
en zij loopt aan de horizon…
In vermeende schijnbeweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 stel dat ik verdwijnen kon
niet lijfelijk
maar uit de ogen van mensen
stel dat ik opnieuw begon
als dat zou kunnen
zou ik dan iets anders wensen
als leven eindeloos zou zijn
zou iets waarde hebben
zou ik wel zijn wie ik ben
zou ik de mensen mijden
of hen omhelzen
en kennen wat ik nu ken
wat is het dat mij belet
of ben ik simpel…
Echo door het woud
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
582 hoor het bronstgeroep
de imponerende oerbrul
echoënd door het woud
aarzelingen, schuwheid
verdwijnen als de bladeren
op het naakte kreupelhout
geweien treffen elkaar
het leven is sterk
echter met zacht geweld
wordt na een laatste stoot
in het terugtreden
de overwinning verteld…
Laat
gedicht
3.8 met 13 stemmen
11.762 En verdwijn met mate.
Neem niet je tijd
En laat de tijd je nemen -
Laat.
------------------------------------------
uit: 'Laat alle deuren op een kier', 2004.…
Beukenlaan
gedicht
3.6 met 22 stemmen
9.505 De gedachte dat deze bomen weten
wie ik ben, uit al die mensen deze toevallige
man, vrouw, deze ene
ze komen zo langzaam uit het gazon
gaan zo langzaam langs het pad
verdwijnen zo langzaam
de gedachte dat deze bomen
om mij geven, dat ze op mij wachten,
dat ze weten dat ik kom
---------------------------------
uit: 'Tot het ons loslaat…
en altijd is er
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 en altijd is er de angst
voor de wakken in het ijs
de zuigende kracht
van het drijfzand
het verdwalen
zonder kompas
de diepe put
van het verdriet
het kantelend woord
op de weegschaal
de stormen
zonder bakens
het verliezen
van de tijd
het breken
van de ogen
het loslaten
van het leven
het verdwijnen
in het niets
de eindeloosheid…
Vluchten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
601 Verdwijnen
in de mist van fantasie
Ingebeelde, zorgvuldig
geboetseerde werkelijkheid
van wat zoet is
Die zachtjes angst bedekt
en verdriet versluierd
Vaak is het daar
zoveel beter vertoeven,
boven de waas
Overlevend in ontvluchten
Wat je weerhoudt
van leven, dat ongenadig
wreed kan zijn..…