11457 resultaten.
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 zoetgevooisde honing
klappen papavers hun blaadjes tot moes
en verkleurt regen dwarrelend in goud
de bruidssluier slingert zich bevallig
om een wild tegenstribbelende wingerd
sprookjes zijn hier allang uitgebloeid
dit hof tiert fantasievol in het heden…
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 Bloemen staan in alle kleuren
strooiend nieuwe zaden
feestelijk belicht
voor een zomerfeest,
dat niet is, en nooit zal zijn.…
Bloemendood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Gaandeweg een ontmoeting
tussen zwartgeschilderde wolken
en een veelkleurige regenboog
viel een korte wonderlijke stilte
toen een bloem haar knop opende
om haar hart te tonen aan iedereen
die de onschuld wilde beschouwen
Op dat ogenblik werd zij geplukt
uit eigen omgeving losgerukt
om haar kleur alleen te vertonen
aan enkele voorgeselecteerde…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt
Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren,
Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere
En diepe grond die somberkleurig vlaakt.…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden we en anders leven
ik zag je bloeien in de knop
het blad nog koud gesloten
ik legde zacht mijn hand erop
warmte maakt je open
je straalt een nieuwe kleur
je meisjeshart is eindelijk ontloken…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 ontving
doen mij nog altijd deugd
bejegend door een felle wind
die het zeezand doet verstuiven
onschuldig speels mijn zicht verblindt
en het helmgras wild laat wuiven
ik klim weer door het duin omhoog
maar met aarzelende schreden
fataal verliefd op Callantsoog
op het dorp uit mijn verleden…
dacht zich Jezus van professie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.104 in progressie schuwde geen
experiment kwam in commentaren
en recensies aan een gewelddadig end
dat zijn wortels mogen groeien
in een vruchtbaarder gebied
hij wil zijn bloem met u gaan bloeien
hoor de zanger zing zijn lied voel
in ondertonen zijn miskend verdriet…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Wilde bijen zoemen lustig, keuren
bloemen, bovenal de aarden lavendelwand,
waar de waterlelie rood en geel brandt:
vijver vol libelles liefdesgebeuren.
Het alom kleine krioelende leven
geeft zang aan oude en jonge graven,
die verstilde geschiedenis omgeven.…
ik zocht een meisjeshart
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.013 in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden we en anders leven
ik zag je bloeien in de knop
het blad nog koud gesloten
ik legde zacht mijn hand erop
mijn warmte maakt je open
je straalt een nieuwe kleur
je meisjeshart is eindelijk ontloken…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
Open gebloeid
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
811 Ik vier het feest van de bloemen en
voel me ontspannen en vredig.
In elk bloeiend ogenblik
wordt mijn toekomst geboren en
sterft mijn verleden.
Ik streef geen mooie bloem meer na
maar wil enkel genieten
van mijn prachtige bloesem en
me thuis voelen in mijn bloeiende bloem.…
Finale
gedicht
3.7 met 16 stemmen
7.968 Er rest mij soms maar deze éne behoefte,
te rusten,
en met een bloem tussen mijn tenen
en een ring van zonlicht op een knie
niets te zijn.…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 De passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje…
De bij aan het strand
poëzie
3.4 met 31 stemmen
3.651 Zeg, zwerfse zuster bij,
Gevleugelde schalmei,
Waartoe verliet gij 't zoet der bloemen
Om moederziel alleen te zoemen
Slechts tot de zee en mij?
Verlokte een dichterluim
Ook U tot plichtverzuim,
En zoekt ge, als ik, door 't licht verblinde,
De honing voor Uw droom te vinden,
Ach, in een kelk van schuim?…
Beminde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.241 Mijn bloem, ik verdiep me
in je goddelijk blad
en vloei verloren
door je krachtige nerven
hier wil ik gelukkig zijn
wil ik sterven…
Roze wolken
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.237 Als een veertje, zo licht
Als een bloemblaadje, zo fijn
Zweef ik op de wolken
En wil ik voor altijd bij je zijn
Ga met me mee
Gedragen door de wind
Samen vliegen boven de zee
Genietend als een kind…
Anthemis nobilis Chamaemelum nobile
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
945 Dit bloemetje wordt ook wel
roomse kamille genoemd
Omdat het in Rome
alom werd geroemd
Achttien witte blaadjes
waaieren uit een geel hart
Als een uitstromende energie
die je klaar maakt voor een frisse start
Het hart van de bloem staat bol
net als een opgezette buik
Hieraan ontleent deze plant
ook wel zijn hedendaags gebruik…
Boeketje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.410 de vaas weer doorzichtig
- het rood niet voorbij -
ik droogde voorzichtig
twee rozen - zij aan zij
loofde ze met een lintje
met cursief erop: Wij?…
Een enkele bloem
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.025 Eén uitbundige bloem, met alle kracht geboren.
Hitte, zwart geblakerde stenen.
Zoemend een bezoeker, snel vluchtend in oneindigheid.…
Roos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.240 Fluweelzacht,
(haar wangen
een dieprose
gloed)
ligt zij op mijn hand.
Alleen.
Ze bloedt,
als ik met een mes
haar stengel kort.
Samen met de anderen
zet ik haar in water
opdat het bloeden
minder wordt.…
Even stilstaan
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.237 Ik zal jullie bloemen brengen
en neerleggen op het graf.
Het onkruid gaan wieden
dat moet er hoognodig af.
Ik kan het soms niet laten
om gewoon even stil te staan,
even tegen jullie praten
om daarna mijn weg verder te gaan.
Ik zou nog zoveel willen zeggen
we waren nog lang niet uitgepraat.…
Bloem en Perk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
901 sterk
maar rug en schouders werden al gebogen
door jaren van niets kunnen en niets mogen
ze konden kiezen: molensteen of zerk
twee jonge vogels met een lamme vlerk
zijn, botsend, toch hun kooien uitgevlogen
in vrijheid kiezen zij weloverwogen
voor ’t keurslijf van het werk van Bloem en Perk…
Waterbron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Och hoor
de
wind
die waait
en zingt
het
wonder
dat
liefde heet
druppelt
uit ‘t
hart
van
de lelie
naar
leliebloem
van
stengel
naar
stengel
in
vruchtbare
aarde…
meisie
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.395 ik was
de vlinder
jij de bloem
waarvan ik
de nectar proefde
en besefte
toen meteen
dat ik
uitgevlinderd was
en niet
verder hoefde…
Bloemsierkunst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 Ik heb de stad versierd
met bloemen van soorten allerlei
daar jouw ogen vredig gesloten waren
leek permissie overbodig
met grote nauwkeurigheid
raakte ik, zij 't maar heel even,
die plekken aan
waarop ik 't het mooist
tot mijn recht kom…
Klaproos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.346 Van heel het wilde veldboeket,
prijk ik er hoog boven uit.
In mijn natuur voel ik me op m'n best
tussen menig woekerend kruid.
Ik buig met alle winden mee,
hecht me stevig in de aarde,
en kan in m'n donkere zwartbruine hart
een schat aan emoties bewaren.…
Geen bloem of vrucht
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
763 steeds wanneer ik gebukt ga
onder de afgestorven boom
zie ik die struik
ooit droeg ze
vruchten
nu liggen er alleen maar
bladeren
die krampachtig
het onkruid
bedwingen
met stuiptrekkende
trillingen
op de vlakke grond
breekt
het beloofde land
en snoeit
ruw
met wilde uithalen
de brandende wraak
uit ieder slagend uur
dat…
klaprozen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
741 als tere vlinders
zie ik ze weer
fladderen
zorgeloos spelend
met licht en wind…
Een hete zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
848 Op je raam, op je kozijn
Tevreden zijn
DANKBAARHEID
Dat is wat je voelt
Voelt als de grond niet meer dorst
De bloemen hun kleur en vorm kunnen behouden
Dankbaar zijn…
Weer een verjaardag...
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
9.900 Weer een verjaardag, bloemen, wensen,
een tijdje stilstaan bij wat was,
een droom, een onvervuld verlangen,
een kijken door het vensterglas;
Weer een verjaardag, dagen gingen
en heel veel stroomt zo snel voorbij,
we worden oud eer we het weten
maar in ons hart zingt helder-blij
het diep besef: we zijn geborgen
bij Hem die Leven is en Licht…