7277 resultaten.
Behouden thuiskomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
706 Als het strand en de zee waren wij met zijn twee
We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen.
Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of
Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof.
Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar
Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
Parel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
594 kanten
Diep kijk je bij mij naar binnen
Net of je weet van het hoe en wat
Je weet er is altijd een omdat
Een oorzaak een reden
Voor de toestand in het heden
Voor het verdriet
Dat niet kan verdwijnen
Dan maar in de samenleving wegkwijnen
Maar toch overeind op een bepaalde manier
In je houding
Je lach
Ben je fier
Een parel in een oeverloze zee…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…
zeeën voelen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
485 door bruine waterlopen
drijft plastiek met hopen
alles komt terecht in zee
blikken, bussen, flessen thee
olie, smetten, allerhande vetten
spannen synthetische netten
vissen sterven onnatuurlijk
zeeën voelen onaanvaardbaarheid
maar mensen blijven instinctief
herhalen stomme dingen positief
ik blijf hopen en ga opzij
de verloedering...…
[ De zee sluit me in ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 De zee sluit me in
zodat mijn schreeuw terugkeert –
hij kan niet zwemmen.…
Het geluk bracht mij naar de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Jij kwam en ging met de getijden
van de zee. Jij gaf mij onstuimig jouw
liefde en liet mij rusteloos achter tussen
het schuim van de zee.…
Van eb naar overvloedig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
743 Zinnenstrelend
deinend en prikkelend
opzwepend en groots
veranderde de wereld
van eb naar
overvloedig
Liet zij zich gaan
en hij in haar
werden ze samen zee...…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
dode hitte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
513 de blauwe groenheid
van de zee
het schuim en geratel
tegen stenen torens van de stad
gewicht van luchtkastelen
tastzin van een grottenolm
het dunbezaaide lentepad
naar een paradijs
om er te verblijven
niet om te wonen…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 als schering dwars
op de stroom geslagen
langzaam wordt het patroon
naar de kust gedragen
de trap van het duin
telt witte treden zand
stil smal gesneden
tot de halve trede
de meeuwen verkennen
hoog een wijd plan
vanwaar ze een koers
boven zee richten
of ze over een
lot beschikken.…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 En langzaam kwam het schip tot stilstand.
Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt.
Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand.
Als een onbekend object waar mensen omheen lopen.....
Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote…
Stil vertrouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.035 temidden eindeloze snaren
het hartverscheurend zingen
jouw strelende vingers
tedere melodieën dat me doet denken
aan de milde wind die waait
boven de blauw zilveren golfjes
van de wonderbaarlijke rivier
het lied van stil vertrouwen
met tegenwind
van een boot op hoge zee in nood
en wilde maat
terwijl de cijfers van…
de monotone galm van vergeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 toen het licht veranderde en tijd
bijna onzichtbaar
schreeuwde het verweesde dier
zijn weeklacht naar het onbekende
golven omarmden hoopvol nog zichzelf
ebden weg en verdwenen
in een zee van verlatenheid
waar de angst stierf
en vanuit een onmeetbare leegte
naderde de monotone galm
van vergeten…
KOUD WAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Het strand is vol wind.
Golven rollen schuimend voort.
Spijt! Geen deinend schip...…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
A en later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
593 Jij
Ik
Wij het hele rijtje
De jongens groot
De meeste zonden
Weer vergeven
En Icarische Zee
Jij leert ze lui zijn
Gaan waar ze willen
Ik leer ze blauw
De kleur van dromenvliegen
Dromen
Jij leert ze blauw
De kleur van springenduiken
Vliegen
Ik duik met in
Dit blauwe water
Zoals het hoort
Voor jou alleen
Zee-egels met brood…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde
in je warme
hand dromen
zachtjes ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de…
Rijkdom aan zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Ik ben
aan zee
op een afgelegen plekje
Ik leg mijn kleedje
neer en ga liggen
Ik sluit mijn ogen
en laat me meevoeren
met de geluiden
van de wind
en de zee
Wat een rijkdom
hier te zijn…
verstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 het slaan van de golven
de krijsende meeuwen
zijn verscheurde verleden
het is hem droef te moede
gesloten roodomrande ogen
verdrinken in een peilloze diepte
zijn leven is tot op de draad versleten
het zijn niet alleen vogels
die de stem van het water verstaan…
Van deinen en zieden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 Ik ben de zee, de oceaan
Die surfers meedraagt op zijn golven Vaak raken zij door mij bedolven
Onstuimig laat ik hen weer gaan
Ik ben de oceaan, de zee
Ik trek soms schepen naar beneden
Ben doof voor smekende gebeden
Heb macht inzake wel en wee.…
Zomer van een zevenjarige
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Kind in katoenen badpak met een
Rokje, zonovergoten ben je
Bruinverbrand
Donker je huid, maar weet van hoe je Vader voor De Gordel van Smaragd Vocht
Heb je niet
Zorgeloos stoei je met omslaande Golven, gulzig drink je Limonadegazeuse, eet je wit brood
Met boterhamworst
Zand knerst tussen je tanden, rots in De branding je vader, maae weet…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 het duinde
geel en roze rood
de kleur van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de zee heeft de meisjes gered
van de hitte en het warme zand
van de blakende hemelkoepel
met de blinde zonneschijf.
de zee bruist om hun ranke leden
als een onbezonnen liefhebber van
jong vlees en de korte navelknopjes
ravot met de bruine slanke benen.
met blauwe prentjes beplakt
zijn ze de dochters van de zee.…
rotsvast
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 vast in je schoenen staan
rotsvast op je blote voeten op het strand staan
en naar de zee kijken…
zien
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
702 naar de zee kijken
en zien wat je niet ziet…
misschien de zee nog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 tegen
dit
uitgehuild
uitgehold
uitgeloogd
verdriet
misschien de zee nog ...
maar dan
kleurloos
zonder golfslag
zonder zon…
zeeopgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
449 en toch nog nu
nu
na al die jaren zeewee
weer
het zilveren zieden van mijn zee!…
Zeeschrift
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
494 jachten in haar schoot achterliet
al werd hij mistroostig toen zij hem verried
en hij de klos was in haar groots theater
het verlangde podium verkreeg hij nooit
ook niet toen hij zijn zeiljacht dirigeerde
langs de lange kust, het klif en de platen
door haar sluwheid geraakte hij berooid
en vergat wie zijn vakmanschap eerde
de woeste zee…