1451 resultaten.
REKENEN EN TAAL
snelsonnet
2.2 met 13 stemmen
2.166 Ze heeft de achterdeur op slot gedaan
en duikt vervolgens met een boek in bed.
Het spreekt vanzelf dat ze de wekker zet,
om ’s morgens vroeg weer naar haar werk te gaan.
Deze vrouwen talen niet naar seks
en rekenen op centen van hun ex.…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Door de waanzin van verzet
strompelt mijn pijn krom en gebogen,
stemloos zinkt mijn hart in het duister,
de waarheid heeft nog nooit gelogen.…
sic transit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 een vrouw
die sterre moest heten
een vraagbaak was ik voor onze kinderen
en (vooruit) kleinkinderen
maar ik heb altijd geweten
dat ik het moest doen met wat er was
wat er restte
wat ik kreeg (niet nam)
dat ik leefde in geleende tijd
die ooit terugbetaald zou moeten worden
en nu het betaaldag is
baaldag is
probeer ik me niet te verzetten…
Rimpeldoek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.760 Kluwens bloedvaten
hebben zich gedraaid
in weefsels van spieren
als nesten van verzet.
Woekeringen van het lijf
eens jong en ongeschonden
maar zich nu verzoenend
met de ruwing van de dood.
Oude en nieuwe trekken
verliezen de gewone weg
ongeleid zwerven ze rond
je kenmerkende wezen.…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert
bollen barsten
ontluikende knoppen
breken winters verzet…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
892 onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het lot mij heeft gebracht, verzet…
In het licht van de tijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
465 onbekende
tuimel ik door 'n prachtige stroming
meegezogen, op de melodie van de wind
brengt deze mij over hoge bergen en diepe dalen
stuurloos aanschouw ik de schoonheid
terwijl ik ronddool, reisdoel onbekend
sta plots oog in oog met iets wat
eindbestemming heet, voelbaar is het
gelaten word ik me bewust van waar
het lot mij heeft gebracht, verzet…
laat me niet alleen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 Het stapelbed wiegt
heen en weer
het kraakt
jij gilt
en ziet hen
keer op keer
hun lege ogen staren je aan
ze blijven je achtervolgen
je blijft alleen achter
hongerig en moe
niemand om voor je te zorgen
armen sleuren je krachtig mee
je probeert je nog te verzetten
maar niets doet er nu nog toe
niets zal jou nu nog beletten…
Verovering
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
839 staat
Blijkt wél uit je verhaal
In je eigen kracht
Luisteren naar je stem
Jezelf in je macht
In je antwoord ad rem
Voor mij ben jij echt
Een vrouw met allure
Je maakt indruk op mij
Puur vanuit het pure
Je schenkt uit de bron
Laat het zelf stromen
Vanwaar het ooit begon
Om in het nu te komen
Het is de kracht in jou
Die de tijd verzet…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Dronkenman met laag verzet.
Harten die om deuren buigen.
Cognac, nodeloos, koud gezet.
'Draag je mijn stukken?',
hoort hij vragen.
Onderwijl zijn ogen nat.
Druppels langs een glas,
een fles
die ooit veel voller was.
Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.…
Conclusie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Uit wat voor vaatje je ook tapt,
de bakens zijn verzet.
Ik heb je te hoog ingeschat
als zelfbewuste vrouw.
Nadat je me had liefgehad
verdween de passie gauw.
De zelfkant van jouw eigen ziel
zat meestal goed verstopt,
tenzij er wat te zwijgen viel
als jij iets had verkropt.
Na al die jaren samenzijn
had ik je steun verwacht.…
Afscheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.058 in zwart door het bos
doordrenkt van herinneringen
delen wij met elkaar
wat de dag met ons deed
te midden van hazen en konijnen
verzetten wij onze zinnen
dichter bij de kern
oog in oog met alerte reeën
gekleurde veldboeketten
brengen ons terug in Polen
in langzame tred
weten wij ons verbonden
een laatste blik naar haar
onder rozenblad…
Vertraging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Ondanks spartelend verweer,
ondanks worstelend verzet,
grijpt de tijd me bij de strot.
Weer is een levensjaar vervlogen.
Opnieuw werd verleden gesnoeid,
toekomst ingekort.
Maar vandaag zal ik bewust vertragen,
zal ik aandachtig uit kijken gaan.
Zo kan tijd ons niet bedriegen
of vanuit een hinderlaag belagen.…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 je was me voor
het gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen niet verzetten…
Out of Office
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 kale levens,
de zaterdagse wasbeurt van
uw auto, de zondagse plant-
en tuingewelven, de kater
na het kotsen, het lied van
de huilende buurman, de
streep in ondergoed, de
belastingdienst, reclamefolders,
huis aan huisflora, uw
prangende vraag
onthaast u
er is tijd om de ijzers van de
dood in te vetten, de wijzers
van de tijd te verzetten…
Ochtendpost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 de letters zijn zo gerangschikt
dat zich woorden vormen
zich zinnen aandienen
op vellen flets papier
een handgeschreven groet,
kruisende, gebogen lijnen
mild, zoekend, vragend,
trillend, doorleefd, troostend
gevouwen tot verbloemde
handen, een stem op afstand
met het vullen van herinnering
als schuiflade van tijdloos verzet…
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Ik gaf me over,
liet me bebeuken,
me meestromen met haar kracht,
er was geen verzet
en veilig spoelden ze me het ondiepe op,
'terug' leken ze te zeggen,
'te gevaarlijk,
blijf mens'.…
Iemand
gedicht
2.9 met 14 stemmen
12.279 zeker weet dat hij gelukkig is, maar het niet is,
iemand die zegt dat de dag komt waarop hij gelukkig zal zij
- hij glimt al van voorpret en ongeduld -
iemand die bij hoog en bij laag beweert dat hij niets is, niet gelukkig en niet ongelukkig,
iemand die zijn geluk niet vertrouwt en het uit de weg gaat,
iemand die niet gelukkig wil zijn - zijn verzet…
Tijdloos spelen.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Dat mijn verzet is aangeleerd.
Mijn behoefte aan beheersing.
Mijn streven naar veiligheid.
Dat verleden en toekomst,
herinneringen en verlangens zijn,
die ons tot egoslaven maken.
Het leven is als dansen,
op tijdloze muziek.
Is een eindeloos liefdesspel,
dat spontane kinderen spelen.
De bestemming van een levensreis,
is reizen.…
Gegroet jij die dit leest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Gegroet jij die dit leest
omdat je eenzaam bent
en even je zinnen wil verzetten.
Gegroet jij die dit leest
te midden van veel drukte
en graag wat rust wil vinden.
Gegroet jij die dit leest
omdat je treurig bent
en graag getroost wil worden.…
Bloemen over giftig water
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
717 strooi maar bloemen
over giftig water
prijs de vissen
uit de zee
de rekening komt later
het betalen
maken wij niet mee
we spelen God
met genen uit de schepping
klonen zelfs
schaduwen uit licht
juichen iets te vaak ontdekking
maar het inzicht
wordt nog steeds gemist
ik doe maar net
of alles heel gewoon is
verzet me wel
maar zonder…
Naaktzwemmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 De laatste jaren lijk ik volstrekt op Oblomov
en Marcel Proust, die fysiek geen poot verzetten.
Alles voor de kunst, zeg maar.
Maar dat alles breekt mij behoorlijk op en
inmiddels verlang ik iedere tergende seconde
van de saaie dagen naar een bevrijdend Domburgmoment.…
Onder zeil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Langs de kust bezoek ik graag plekken
Waar een uitzicht lonkt
Verleiding op reclameborden ronkt
En aanzet om de bakens te verzetten
Het lijkt cliché en sleets
Maar in de haven is het altijd druk
Reisdoelen te over naar geluk
En dat herhaalt men steeds
Ik schuw de open zee
Het ongewisse zonder maat
Vooral bij ontij in de nacht
Toch…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
Vluchteling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
695 De angst is zo zwaar als lood
het is stil aan de overkant
zelfs haat heeft hoge nood
moderne pest staat in de krant
Zinnen druipen vol van verdriet
mijn ogen gaan tranend dicht
populisten zingen het dode lied
verzet is nu mijn enigste plicht
Iedereen heeft recht op brood
en zeker hier in ons Nederland
voor de liefde niet voor de dood…
Oorlog- en vrede
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
669 Terwijl elders wordt gevochten, op leven en dood
is hier de klok verzet, lopen we met dikke ogen
terwijl op ‘t water wordt gezocht naar vermisten
slaat men elders agenten Total-loss
Terwijl de temperatuur hier ‘s zomers te noemen is
vierde men elders Halloween om het met de dood te bekopen
terwijl Poetin zijn eigen veldslag houdt
met nog meer…
Palestijnse diaspora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
348 Hamas ontketende de ramp,
Na decennia verzet
Tegen onderdrukkend juk
Van Israël, gesteund
Door bijkans d’ganse wereldmacht.
Nu Israël zonder scrupules
Gazanen stort in dood en verderf,
Door uithongering en geweld,
Klaagt de wereldmassa
Steen en been,
Wijl ’t wereldlijk gezag kijkt
Zwijgend
Wapens leverend toe.…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
229 zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
zij waaien van boosheid en verdriet het verzet
zij waaien tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 het viel een eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden…