Alle inzendingen over hoofd

7647 resultaten.

Sorteren op:

Toen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Als stilaan alle tonen zijn vergleden, blijf ik nog even zitten en ik wacht tot in mijn hoofd die stille stem verstomt.…

Wederzijds genoegen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Je ligt te slapen Ik lig naast je Je bent snel weg Door al dat bier Ik streel je huid Je hoofd, je haren Het bed is vreemd Wat doe ik hier?…
Hookie6 maart 2012Lees meer >

Lhasa's droom

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Zowel Tibetaans als Han-Chinees Probeer jij jouw dromen te leven Een vader met twee hoofden: werken voor de Tibetaanse overheid Tegelijkertijd verdeeld tot op het bot De politieke overtuiging van Mao in twijfel getrokken Studerend in de hoofdstad van het aan Tibet grenzende Sichuan Strijdend voor een vrij Tibet is ook jóuw lot Chapeau…

Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
zit ik op een stoel en sla haar gade, haar snelle handen haar gebaren, haar liefdevolle zorgzaamheid Soms kijkt ze met een glimlach om en babbelt wat met mij ik vat haar met verliefde blik en zeg haar van mijn diepste vragen als antwoord wordt ze stil haar blik gaat in de verte staren veel verder dan de keukenmuur ze schudt haar hoofd…

Bijna niet uit te leggen...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
saai da's een feit Maar steeds een terugkerend gevoel van er mee moeten stoppen, het voegt niets toe Dat het me zo bezig houdt, negatief en positief, dat maakt me geestelijk moe Stoppen met alles en iedereen maakt mijn leven leeg en zeker niet fijn Wat is wijsheid, de juiste weg maar het moet wel mijn keuze zijn Stilte in mijn hart en hoofd…

melodie in dubio

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
terwijl de dwarsfluit dwarrelt treurt de cello laag in largo in haar hoofd ineens weer de bijna vergeten klanken die nostalgisch schrijnend vergeten beelden oproepen stenen vormen in haar hart de melodie blijft maar hinken tussen twee toonhoogtes hunkerend wachtend op woorden die passen om een lied te vormen rond vreugde en verdriet…

Aarden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
Vandaag heb ik het bos beleefd aan het eind van een seizoen het was een zonnige zondag ik was in mijn goede doen een lange wandeling over brede maar ook enige enge paden zo trappelende door het bladerdek kon ik me uitstekend ontladen mijn hoofd is nu helemaal leeg je kunt best wel zeggen kaal als ik zo rond om me heen kijk worden we dat…

Bespiegeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
De rotsen van de bodem hangen boven onze hoofden. We scheuren ons los. We keren terug naar het licht.…
J.bakx3 december 2012Lees meer >

Laagland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Hier dient men te bukken om het hoofd niet te stoten tegen hangende wolken, die waken boven vlakke dreven. Men dient de nekken te strekken, om te kunnen reiken voorbij de drempel der lage landen.…
Iniduo26 januari 2013Lees meer >

Badwater

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Hij schudt de modder en de druppels van z’n huid, ik schudt het hoofd maar de gronderige gedachten willen er niet uit, door de polder over akkers, in het riet fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Pama30 januari 2013Lees meer >

Reste fidèle

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
zo heet een restaurant natuurlijk in de Bleibtreustrasse in Berlijn De wijn was goed In mijn hoofd kletterden de munten de koperen doodskoppen die echoën in benauwde gaten en in de muren en op vloeren van Libeskinds museum Daar keek ik urenlang en dagen later nog doorheen Beloofde die plek plechtig trouw Wat schoon en rustig en helder…
Ploos3 februari 2013Lees meer >

JONGE OUDERDOM

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
De man zit peinzend, met gebogen hoofd. Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer op dichte mist: een verborgen veld of meer? In die wolken wordt zijn verleden gestoofd: "Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft, gestreeld door dampen, sprekend van weleer. Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.…

Avondroos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 946
zwijgende voorbode van de tanende hartsvloed dit weemoedige vuur zinkt in de oever van het land de avondzon blijft achter als kringen in het zand ’s avonds wordt het stil alleen wat doffe klanken in ’t riet ’n roerdomp, alsof die zeggen wil je hoort me wel maar ziet me niet de wind is gaan liggen en de laatste bloemen sluiten het hoofd…
Iniduo15 maart 2013Lees meer >

de ganzenveer

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Ach, kwam ik uit de Pruikentijd of eerder nog, de Gouden Eeuw en was ik dan een man geweest met pijp en trotse pakken, mijn hand en hoofd gedreven door een ganzenveer Was ik erkend als Hogere Poëet, mijn fraaie schrijfsels - zwaar van diepzinnige gedachten - door dikke boeken opgezogen, de omslag goud op snee, scholieren zouden…

Zonder schaduw?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik ben het dier wat nooit een moord heeft begaan, toch soms in gedachten stond die stap vooraan, er hecht bloed aan beide handen tot ik het hoofd vol vervangende schaamte in de naakte aarde heb neergelegd, de taal gezuiverd is van bedrog en daarna aan inboedel en invloed heeft gewonnen.…
Pama1 april 2013Lees meer >

Gij daar

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
O, gij daar op hoge hakken Die uw kuiten doen verheffen En heupen stuwen Tot een gewei van een edelhert Mij overkomt de ware zin U, eens in dromen te huwen Maar, helaas, ik ben u niet werd Het hoofd dat u behoort Drijft op wolken In mijn aards paradijs O, mijn verre lieve Gij brengt mij van de wijs Laat krachten in mij kolken…

Bij 't venster

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.945
En, toen je kwam, en, toen je naast elkaar Naar binnen ging, en zij, de slanke vrouw, Het hoofd omhoog hief - o, ik wist, hoe blauw Die ogen blonken onder 't grijze haar -; Toen dacht ik, hoe ik ook wel graag tot jou Eens zó had willen opzien - even maar.…

Ik moet gaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.373
Ik heb je alles gegeven, alles van mezelf, mijn hart, mijn hoofd, mijn adem..ik gaf je m'n ziel. Je had het in je handen, je kon ermee doen wat je wou. Je besloot het te verkwanselen voor leugens en ontrouw. Wat wil je nou nog meer, naast een fijn gezin? Mensen die van je houden..je vrouw..je kind.…

DOODSGEBED TOT GOD met BACH.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Na de laatste levensliefdeskus kan ik mijn hoofd te ruste leggen mijn ziel de vrije loop laten zich te ontdoen van mijn lichaam Ik kan bijna niet wachten om U dan zieltogend te ontmoeten en vooral geen vragen te stellen alle antwoorden openbaren zich Ik zie U niet, ik voel U wel 'er is geen hemel, er is geen hel' maar U moest ergens…

Mijn wereld de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Gedachten die door m'n hoofd spoken, geef ik geruisloos mee met de wind. Weg met beloften die zijn verbroken, hier en nu ben ik weer even 'n kind. Ik bouw mijn kastelen hier in 't zand, droom de dromen die ik wil, in kleur. Ik leef míjn leven hier op 't strand, ver weg van gedoe, gehannes, gezeur.…
Jos Witteman17 augustus 2013Lees meer >

Afscheid van mijn vader

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.341
De herinnering, zo dierbaar, in mij zo diep gegrift in hoofd en hart. Het lot maakte van jou een kind, van mij een dochter die in jouw ogen steeds zal blijven zoeken naar de vader uit haar jeugd.…
Dineke Huijsen26 september 2013Lees meer >

Kom niet onder hoge bomen...

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 971
Zo wie loopt op losse voeten heeft lichte last van hart en hoofd. Taaigewrongen wortlen moeten hem binden die in kracht gelooft. Zie, de bomen ruisen, leven, slaan streng hun zware schoonheid uit. Blijf daar weg zo gij maar even wat lispelspeelt met half geluid.…

Aan de dood

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Zij gebruiken schild - noch wapen, ’t Hoofd is hun van ’t schreien warm – Ach! En onbekommerd slapen Zij zo zacht in uwe arm.…

Tot de volgende storm

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
de zee dwingen tot een keuze: recht door zee vooruit hopend op een reddingsboei misschien wel een vlot of de vloedlijn blijven volgen tot het volgende obstakel de volgende golf van pijn maar hij kiest voor de optie om niet meer te vluchten hij is zo moe van het vluchten net boven de vloedlijn zit hij nu en denkt hier moet het hoofd…
geeraardt25 januari 2014Lees meer >

Baarmoedergedoe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
gelopen, verpletterd, Vernietigd gewoon door Ons, die alle tegenstanders Hebben gedood, die nu De nieuwe Koning Ontvangen, Agamemnon In hoogsteigen persoon, Die lopend over purper Als grootvorst wordt Ingehaald, Die eigenlijk wel zat Is van het eindeloze Moorden dat kennelijk Noodzakelijk is om in Dit aardrijk het hoofd…

Brekend in een kus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
schaduw op mijn rug besta je en ik niet, al was het maar heel even les je de zilte dorst uit jezelf, voortgestuwd, aangevuld met ander leven ben je mijn vriendin, zwanger in een schuimende golf toren van levend licht veraf, nu angstig dichterbij, wie niet wil winnen, heeft al verloren, kom aan mijn borst spat in mijn hoofd…
Pama11 maart 2014Lees meer >

Paaszaterdag

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 8.644
Boven hun hoofden heeft de wind de wolken weggemaaid. Ook de engelen moeten staan vandaag. In eindeloze rijen. Duwend en zwetend in hun jacht op de laatste restjes: hamsterwoede voor de dag van morgen. -------------------------------------------------- uit: 'Brandhaarden' (Amsterdam 2001)…

Golgotha

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
gaans tot boven aan de top Waar Jezus stierf en ik maar blijven hopen Wat daar mijn ogen zagen deed me schrikken Slechts handelaren in een pij verkleed Probeerden uit ’t voorhanden menselijk leed het allergoudste graantje mee te pikken Genezing was er onbeperkt te koop Van smeersels tegen jicht en dat soort kwalen Tot water op het hoofd…

Thuiskomen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.619
Verborg zijn hoofd onder de deken. Trok zijn knieën op. Hij is rond de veertig, maar niet op dit ogenblik. Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik, vele huiden ver, in een beschuttend duister. Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase in de metagalactische astronautiek.…