7647 resultaten.
Toen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Als stilaan alle tonen zijn vergleden,
blijf ik nog even zitten en ik wacht
tot in mijn hoofd die stille stem verstomt.…
Wederzijds genoegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Je ligt te slapen
Ik lig naast je
Je bent snel weg
Door al dat bier
Ik streel je huid
Je hoofd, je haren
Het bed is vreemd
Wat doe ik hier?…
Lhasa's droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 Zowel Tibetaans als Han-Chinees
Probeer jij jouw dromen te leven
Een vader met twee hoofden:
werken voor de Tibetaanse overheid
Tegelijkertijd verdeeld tot op het bot
De politieke overtuiging
van Mao in twijfel getrokken
Studerend in de hoofdstad
van het aan Tibet grenzende Sichuan
Strijdend voor een vrij Tibet is ook jóuw lot
Chapeau…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 zit ik op een stoel en sla haar
gade, haar snelle handen
haar gebaren, haar
liefdevolle zorgzaamheid
Soms kijkt ze met een glimlach
om en babbelt wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil
haar blik gaat in de verte staren
veel verder dan de keukenmuur
ze schudt haar hoofd…
Bijna niet uit te leggen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
964 saai da's een feit
Maar steeds een terugkerend gevoel van er
mee moeten stoppen, het voegt niets toe
Dat het me zo bezig houdt, negatief en
positief, dat maakt me geestelijk moe
Stoppen met alles en iedereen
maakt mijn leven leeg en zeker niet fijn
Wat is wijsheid, de juiste weg
maar het moet wel mijn keuze zijn
Stilte in mijn hart en hoofd…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 terwijl de dwarsfluit dwarrelt
treurt de cello laag in largo
in haar hoofd ineens weer
de bijna vergeten klanken
die nostalgisch schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Vandaag heb ik het bos beleefd
aan het eind van een seizoen
het was een zonnige zondag
ik was in mijn goede doen
een lange wandeling over brede
maar ook enige enge paden
zo trappelende door het bladerdek
kon ik me uitstekend ontladen
mijn hoofd is nu helemaal leeg
je kunt best wel zeggen kaal
als ik zo rond om me heen kijk
worden we dat…
Bespiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 De rotsen van de bodem hangen boven onze hoofden.
We scheuren ons los.
We keren terug naar het licht.…
HOORT GIJ DE EIK?
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.261 Val op mijn hoofd als ik kniele,
o boom van mijn hart!…
Laagland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Hier dient men te bukken om het hoofd
niet te stoten tegen hangende wolken,
die waken boven vlakke dreven. Men dient
de nekken te strekken, om te kunnen reiken
voorbij de drempel der lage landen.…
Badwater
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Hij schudt de modder en de druppels van
z’n huid, ik schudt het hoofd maar de
gronderige gedachten willen er niet uit,
door de polder over akkers, in het riet
fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Reste fidèle
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
523 zo heet een restaurant natuurlijk in de Bleibtreustrasse
in Berlijn
De wijn was goed
In mijn hoofd kletterden de munten
de koperen doodskoppen
die echoën in benauwde gaten en
in de muren en op vloeren
van Libeskinds museum
Daar keek ik urenlang en dagen later nog doorheen
Beloofde die plek plechtig trouw
Wat schoon en rustig
en helder…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 De man zit peinzend, met gebogen hoofd.
Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer
op dichte mist: een verborgen veld of meer?
In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen
en de laatste bloemen sluiten
het hoofd…
de ganzenveer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 Ach, kwam ik uit de
Pruikentijd of eerder nog,
de Gouden Eeuw
en was ik dan een man geweest
met pijp en trotse pakken, mijn
hand en hoofd gedreven door
een ganzenveer
Was ik erkend als Hogere
Poëet, mijn fraaie schrijfsels -
zwaar van diepzinnige
gedachten - door dikke boeken
opgezogen,
de omslag goud op snee,
scholieren zouden…
Zonder schaduw?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
623 Ik ben het dier wat nooit een
moord heeft begaan, toch soms in
gedachten stond die stap vooraan,
er hecht bloed aan beide handen tot
ik het hoofd vol vervangende schaamte
in de naakte aarde heb neergelegd, de
taal gezuiverd is van bedrog en daarna
aan inboedel en invloed heeft gewonnen.…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 O, gij daar op hoge hakken
Die uw kuiten doen verheffen
En heupen stuwen
Tot een gewei van een edelhert
Mij overkomt de ware zin
U, eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken…
Bij 't venster
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.945 En, toen je kwam, en, toen je naast elkaar
Naar binnen ging, en zij, de slanke vrouw,
Het hoofd omhoog hief - o, ik wist, hoe blauw
Die ogen blonken onder 't grijze haar -;
Toen dacht ik, hoe ik ook wel graag tot jou
Eens zó had willen opzien - even maar.…
Ik moet gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.373 Ik heb je alles gegeven, alles van mezelf,
mijn hart, mijn hoofd, mijn adem..ik gaf je m'n ziel.
Je had het in je handen, je kon ermee doen wat je wou.
Je besloot het te verkwanselen voor leugens en ontrouw.
Wat wil je nou nog meer, naast een fijn gezin?
Mensen die van je houden..je vrouw..je kind.…
DOODSGEBED TOT GOD met BACH.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Na de laatste levensliefdeskus
kan ik mijn hoofd te ruste leggen
mijn ziel de vrije loop laten
zich te ontdoen van mijn lichaam
Ik kan bijna niet wachten om U
dan zieltogend te ontmoeten
en vooral geen vragen te stellen
alle antwoorden openbaren zich
Ik zie U niet, ik voel U wel
'er is geen hemel, er is geen hel'
maar U moest ergens…
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Gedachten die door m'n hoofd spoken,
geef ik geruisloos mee met de wind.
Weg met beloften die zijn verbroken,
hier en nu ben ik weer even 'n kind.
Ik bouw mijn kastelen hier in 't zand,
droom de dromen die ik wil, in kleur.
Ik leef míjn leven hier op 't strand,
ver weg van gedoe, gehannes, gezeur.…
Afscheid van mijn vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 De herinnering, zo dierbaar,
in mij zo diep gegrift in hoofd en hart.
Het lot maakte van jou een kind,
van mij een dochter
die in jouw ogen steeds zal blijven zoeken
naar de vader uit haar jeugd.…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
971 Zo wie loopt op losse voeten
heeft lichte last van hart en hoofd.
Taaigewrongen wortlen moeten
hem binden die in kracht gelooft.
Zie, de bomen ruisen, leven,
slaan streng hun zware schoonheid uit.
Blijf daar weg zo gij maar even
wat lispelspeelt met half geluid.…
Aan de dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.234 Zij gebruiken schild - noch wapen,
’t Hoofd is hun van ’t schreien warm –
Ach! En onbekommerd slapen
Zij zo zacht in uwe arm.…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn
maar hij kiest voor de optie
om niet meer te vluchten
hij is zo moe van het vluchten
net boven de vloedlijn
zit hij nu en denkt
hier moet het hoofd…
Baarmoedergedoe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 gelopen, verpletterd,
Vernietigd gewoon door
Ons, die alle tegenstanders
Hebben gedood, die nu
De nieuwe Koning
Ontvangen, Agamemnon
In hoogsteigen persoon,
Die lopend over purper
Als grootvorst wordt
Ingehaald,
Die eigenlijk wel zat
Is van het eindeloze
Moorden dat kennelijk
Noodzakelijk is om in
Dit aardrijk het hoofd…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 schaduw
op mijn rug
besta je en ik niet, al
was het maar heel even
les je de zilte dorst
uit jezelf, voortgestuwd,
aangevuld met ander leven
ben je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn hoofd…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 Boven hun hoofden heeft de wind de wolken
weggemaaid. Ook de engelen moeten staan
vandaag. In eindeloze rijen. Duwend
en zwetend in hun jacht op de laatste
restjes: hamsterwoede voor de dag van morgen.
--------------------------------------------------
uit: 'Brandhaarden' (Amsterdam 2001)…
Golgotha
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
491 gaans tot boven aan de top
Waar Jezus stierf en ik maar blijven hopen
Wat daar mijn ogen zagen deed me schrikken
Slechts handelaren in een pij verkleed
Probeerden uit ’t voorhanden menselijk leed
het allergoudste graantje mee te pikken
Genezing was er onbeperkt te koop
Van smeersels tegen jicht en dat soort kwalen
Tot water op het hoofd…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 Verborg zijn hoofd onder de deken.
Trok zijn knieën op.
Hij is rond de veertig, maar niet op dit ogenblik.
Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik,
vele huiden ver, in een beschuttend duister.
Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase
in de metagalactische astronautiek.…