15539 resultaten.
Oktobervijver.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.072 Of pluimen wit, de vleugelen ontvlogen
Van vlottende engle' in blauwe hemelwâ?
Zijn 't vlokken sneeuw uit puur-azuren hoogen
Oktoberhemel, kondende ongenâ
Van wufte koning Herfst en wordt nu logen
't Beloofde heil, dat leek mijn hoop zó na?…
ZAT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 'k heb blauwe plekken van de mensen
die over me lopen da's de reden
dat ze mijn zondag mogen kopen.
Want vandaag ben ik het beu
en ook nog zat, dat:
ik het helemaal heb gehad!…
op tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 naast prei en rode kool
en wat bruin brood
zeker belegen kaas
de hele ruimte ruikt
naar kaas en knoflook
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen
op tafel staat de rijst en de papaya
en de zout gekookte blauwe…
Regenboog
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
872 De bij met een zoem
Van bloem naar bloem
Vlinders erbij
In d' bloemenwei
En de wind schaterlacht
Als een kind in de nacht
Het regent en de zon schijnt
En dan verschijnt de boog
Vol kleuren en vol sterren
Aan d' hemel hoog
Kleuren maken vrij
Zeggen jij en mij
Zijn wie we zijn
Als zonneschijn
Jij bent rood, ik blauw…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.
-------------------------------
uit: Brahman I (1919)…
Pril geluk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 Dit is de eerste nacht van ontmoeten
hier aan de kust van jouw weke mond
worden wij branding in wit en blauw
op dat ritme adem ik van jou
tot landing
Smaakte het zilte ooit zo zoet? En
spreken onze lippen zwaargewond?
Sussen deze poortwachters onze ziel?…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 Jouw liefde heeft niets van het zweven
of circus van leven, ook niets van het aardse
of het nuchtere gevaar onder blauwe luchten
gras verandert van kleur, gedachten aan gedichten
gaan niet over liefde, wolkenbede neemt stilte
om te slapen mee naar de horizon:
Ik trek mijn handen uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar…
Kustdorp
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
635 Droomde een zonnig leven:
langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht
golvende duinen, geurende bossen
zag het schuimen van de golven
zand dat waaide, spelende kinderen
vliegers op drift, zwevende meeuwen
schreeuwende vogels, springende vissen
droomde over de duinen, de zon en boten
vol adem in leven, verlangde vakantie
nooit meer voorbij…
mijn schip ligt klaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
649 richting van de zon
we varen nu heel snel
vijf knopen wel
trotseren hoge baren
we zeilen nu al uren
en het blijft maar duren
met het ontwijken van alle gevaren
de bemanning klaagt
en de kapitein vraagt:
wat hoop je daar te vinden
en ik zei:
daar… in de verte zie je de horizon
en elke avond zakt de gouden zon
in die grote blauwe…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
aan ouderloze buurtkinderen
uit een ver land zonder horizon
is het de herkenning
die projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat…
De tuin van Liefde
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
570 liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht
en armen die mij sterk en zacht omsloten
schoof Hij mij hoog aan in de engelenrij
omdat ik Hem voortaan zou blijven loven…
straalde de hemel oneindig blauw…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen…
landschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 landschap
het constant golvend blauw en grijs
belijnd door steeds weer wuivend groen
ruw onderbroken door puntig witte vlekken
tikkende touwtjes tegen een verticaal
het altijd stromend water naar het laagste punt
strak overtrokken door een gebogen horizontaal
stevig ondersteund door sterk betonnen palen
schitterend belicht door…
De rechte weg
gedicht
4.5 met 4 stemmen
3.773 Na elke wolkenteug uit het blauwe glas
wissen wij ons de lippen af met gras
om dorstig weer de blik omhoog te richten.
't Suizen omlaag gaat haast in vrije val,
maar de benzinepomp vertoont een hoog getal
als prijs voor het genot der vergezichten.
--------------------------------------
uit: "Krullen van jezelf", 2001.…
Alles heeft zijn grenzen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
503 Blauw vervalt tot
grauw en soms tot waterlanders.
Hoe moeilijk kan het dan soms zijn
in het gemis aan iemand anders.
Soms kan de eenzaamheid zo sprekend
zijn. Leest men de boekdelen van
het hartgrondig ongelukkig zijn.
Van geel naar groen breekt het leven
in ergernis. Het gaat mank aan
deficiënties in een persoonlijk gemis.…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Dankend voor de zomerweelde, de zonnedagen
voor de zachte regen als groeikracht
om roze bloesems als vruchten te dragen
doorheen het blauwe van de zomernacht!…
Blauwtje gelopen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
605 De middelmatigheid straalde er
vanaf, vele Oranje's blaften maar wat overdreven,
alsof ze apestoned en stomdronken waren en per
direct moesten worden opgenomen, wacht eens even,
in een blauwe isoleercel van tien bij zeven.…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Het leven is als de Binnenmaas en Friese blauw
als de halmen van het riet en alles in het verschiet.
Zonder angsten het tij los durven laten, heb je dat al
bedacht, heb je volstrekt lief ook dat al in de gaten.…
Oude huizen, nieuwe deuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Met blauwe knieën, geschaafde
schenen, wring ik door een kier. Tevergeefs
is het stenen slepen, stutten bouwen,
beelden ketenen, het zondagskind
blijft hier, evenals de kromgetrokken
dromen en het Duvels bier.
Achter de horizon slaat een vlag
de gongslag van de wind.…
De zeewaterse kou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik zag ze allemaal
passeren in condens
rond het stoffelijk element
hebben zij zich gedrapeerd
soms herkenbaar als mens
zij vormen naast elkaar de
grens tussen vochtig en blauw
waar luchtig transparant
de warmte laat schieten
tegen de zeewaterse kou
wordt dit toekomstig reizen
het verblijven in moleculen
waaruit je bent opgebouwd
eenmaal…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De witte zwanen zwerven
om haar heen, die reikhalzend
de vleugels strekken, zweeft zij
mee omhoog naar niet ontdekte
streken, er is iets - in haar aureool
wat haar naar de aarde trekt,
Wat later staat ze onbewogen,
vol verwachting aan haar venster op de
lippen fluister ze een naam, er welt een
ster in haar blauwe ogen, een Messias…
De juiste twist?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Extase met een juiste accent
en twist, koestering uit een
vroegste levensbron, druppels
ochtenddauw op een mild tapijt
geweven uit het diepste blauw
van beider oceaan, herkent zich
in een golvend ritueel, monotoon
zacht als fluweel, dan opwindend,
of ik nooit anders heb gekend,
Of krijgt intimiteit als artefact
steeds weer een andere…
LIefde tot het eind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 De blauwe zee, de koele bries, de gouden zon,
ik weet nog heel goed hoe het allemaal begon.
Ik nam jou liefdevol mee bij jouw slanke hand
en op de ruis van de branding op het zandstand
dansten wij onze eindeloze liefde in.…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 zwaarbeladen kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer in licht gehuld
alwaar een strak opgemaakt bed
samen 30 vierkante meter geluk
als uitzicht binnen
Een hek in een heg
langs een rommelige parkeerplaats
waar achter een versteende boulevard
tegen een gouden zandstrand geplakt
voor een immer blauwe…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe…
Zielsverwant
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
526 We fladderen over paarse heide
een zomers landschap in ons utopie
de avond met geurig boeket bij haardvuur
om samen te ontwaken op de veranda
naast een vuurkorf met smeulend kool
zien we het landschap tijdens het blauwe uur.…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 al wat ik schrijf
met blauwe inkt
blinkt maar voor kort
het licht verdampt mijn woorden.
geschreven in rood blijkt het
de kleur van de lokkende dood
de zon zal allengs
ook deze letters vermoorden.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit
want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken
donkere wolken die samenpakken met een vleugje grijs
om zich af te zetten tegen het woeste blauw…