6520 resultaten.
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Een glimlach op je lippen
is al wat er resteert
als zichtbaar sediment
als de ochtend wederkeert.
Maar ergens diep verankerd
in de mazen van je geest
weet je dat mijn tederheid
bij jou is langsgeweest.…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 Ik stond hier, jij stond daar
Ik vroeg jou, jij zei maar
Ik keek jou aan en jij mij
Een glimlach, wat was ik blij
Nu sta ik hier, vol onzekerheid
Wachtend op een teken van jou
Ik hoef geen barmhartigheid
Ik wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Alleen natuur
Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid
Met glimlach ongerept: stille innigheid
Van nijver leven in het morgenuur.
Ik schroom te treden op het purprend bruin;
Ik schroom de voet te zetten op het mos
Zo gul aaneengegroeid....…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Wanneer mijn moeder zorgt
voor het eten
de piepers jast
de groente wast en snijdt
zit ik op een stoel en sla haar
gade, haar snelle handen
haar gebaren, haar
liefdevolle zorgzaamheid
Soms kijkt ze met een glimlach
om en babbelt wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil…
oude schermutselingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 tranen
branden achter mijn ogen
oude schermutselingen smelten
als hete stroop
boven mezelf stijg ik uit en
geniet met smaak van het gerecht
dat ik zojuist heb bereid
de niet gevallen regen
de ijle mist
ik snijd plakjes van de wolken
en bewaar ze in een kluis
in de schemer hoor ik de schaduw
van een schaterlach die ik met
een glimlach…
Kwetsbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 vechten, de kille angst verdrijven
opgevangen door een liefdevolle man
je steun, je toeverlaat
je voelt je op handen gedragen
nooit is iets teveel
steeds met een kwinkslag
en met de glimlach
staat hij voor je klaar
in alle moeilijke momenten
steeds opbeurend
nooit een negatief woord,
je positieve kanten benadrukkend
je aansporend…
Waar?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
678 schimpend woord
op afketst
en snijdende zinnen
afbrokkelen
waar boze blikken
smelten
druipend omkeren
naar zichzelf
waar gloeiende toorn
zijn driftig gemoed
verliest en
zo tot inkeer komt
waar harde jaloezie
stuit op een
muur van
zacht begrijpen
daar waar
kindergelach
onbelemmerd
binnenklatert
daar waar
een warme glimlach…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Zolang jij eerlijk bent duurt het feest
jouw glimlach die valt tussen borsten
gevangen wordt op jouw onderbuik.
Ik wil uit jouw handen eten
het zoete water van jouw bron
jouw vingers op mijn naakt bestaan
en nu en vaak me aan jou overgeven
eb en vloed, licht uit de de zon…
Alzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.093 Hoe raak je mij ,
"MIJ",
in mijn diepste ziel
waar transparant de wereld ligt,
die mijn glimlach van verdwaasd zijn
voor jullie in verborgenheid zingt
en mijn kijken zeilt langs wateren
van oneindig veel (on)wetendheid ?
Het is slechts mijn denkende wereld,
die verwarring zaait..…
Dertig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 wijze
Kwamen aankondigen -
Jong waren we,
En ouders werden we,
Van een zoon, ons eerste kind,
Dat ons in een slag veranderde
Van jonge kuikens in
Verantwoordelijke ouders -
Je komst kwam niet zonder zorgen,
Maar het kwam goed, als mensenkind
Geniet je van alles dat het leven biedt,
En wij kijken terug met een gelukzalige
Glimlach…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen spint de zon
een enkel lint neerliggend blond
Een glimlach, een knippend oog van haar vertrouwt
dat ook ik morgen ben, omdat ik van haar houd.
In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
671 ik zwem baantjes
bij dertig verdrinkt het tellen
door het gesplash van krokusmeisjes
die als zeemeerminnen hun gezang loslaten
op nog borsthaarloze vleermuisjongens
ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 In de ochtend van de bedaagde dag
zie ik mijn oude moeder in mijn grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging…
Verstilde lezeres
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
499 Zelfs haar lichtbruine schaamharen liggen roerloos
en windstil na te genieten van wat eerder gebeurde,
haar knappe hoofd geniet van een dubbele glimlach,
terwijl ze gedrogeerd de volgende pagina omslaat.…
De zeiksnor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 Zijn kop staat meest op zuur, vermengd met bitter
en is niet echt tot glimlachen in staat,
zijn oogopslag is vrij van elke schitter;
hij heeft bepaald geen opgewekt gelaat.
Maar met zijn snor is wel het meeste mis,
die geurt en kleurt gelijk zijn eigen pis.…
Als yin yang samen versmolten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
673 Samen liggen op de bank met je armen om elkaar heen
Lekker wandelen over het strand samen lopen hand in hand
Met een glimlach op je gezicht want je bent compleet
Samen vechten voor een beter leven dat je er niet alleen voor staat in het leven
Twee mensen als één als yin en yang versmolten…
Anno 2016
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 Vier zwarte paarden voor een zwarte koets
Gaan stapvoets richting kleine, witte kerk
Weldra staat er een nieuwe marmeren zerk
Waarop een lege hoorn des overvloeds
Er hangt een wolk van licht boven de grond
Waarin het lichaam van de vrouw straks rust
De weduwnaar wordt zacht door haar gekust
Ze is erbij, een glimlach om haar mond
Hij merkt…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 van liefde is kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van de stad
alles van liefde is kostbaar
zeg je
de pijn van haar glimlach…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Als bloesems aan
een dode tak
bloeit Zijn liefde weer
Hij leeft in het licht
straalt in de zon
zingt in de vogels
kleurt de bloemen
spreekt uit liefde
in de glimlach van
een medemens
en wij voelen
het ontwaken
van de lente
de drang naar leven
en wedergeboorte
die Zijn Verrijzenis
heeft gebracht…
Je droge hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 Het was tevens de laatste glimlach die 'k van haar kreeg.
Dag meiske.…
Engel van het ochtendlicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
506 Minnelijke glimlach slaap
zacht. Geef je over aan
jouw droomwereld van de
nacht. Wek de ochtend met
zoenen die naast jou ligt.
Blik op de wereld
engel van het ochtendlicht.…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer
Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen
inwisselbaar zonder end
er zat geen leven in dit
maatschappelijk bewegen
slechts hout en steen
als restanten uit het vergaan
van een ooit vorig bestaan
dit schouwspel baarde
mij angst voor een desolaat
leven door de medemens vergeten
ik had schaduw en als hoop de dood
die mij glimlachend…
Ziekenhuisopname van een oude dame
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Mijn voetstappen klinken zwak
Over de o zo stille gang
Klik klak, klik klak
Glimlachend zit zij op haar bed
Kijkend naar foto's van jaren terug
Met naast zich liggend haar krulset
Elke dag probeert zij er iets van te maken
De tijd verstrijkt toch wel
Door wat te breien of te haken
Soms zit zij voor het raam
Te mijmeren over lang vervlogen…
storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 verleid
door de stroming
haast een waterval
die niemand benijdt
de grip op dingen,
gevoelens uitgespreid
druk van morgen in 't heden
het missen van d'aarde uit verleden
tijdens het zingen
dreigen de noten te missen
in klank, kleur en mededingen
het grijs duidt mij enkel te zuchten
even niet de morgen te beademen
enkel een glimlach…
Uiteenlopende waarden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
748 Hoeveel anders zijn de banden, die je aan het leven bindt
welke waarde heeft een glimlach, kus of zelfs een traan
maar niet minder een gedicht, dat je ogen opent in
een ongekende ruimte en je anders denken laat.…
Onverwachts
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Je keek me aan
Zag je me echt staan
Keek je uit interesse naar mij
Het maakte me in elk geval even blij
Iemand die mij de moeite waard vond
En me zo af en toe een glimlach zond
Ik mis dat gevoel er toe doen
Ik voel me zo vaak een oen
Iemand die niet opvalt
En vaak haar vuisten balt
Om maar niet te worden gekwetst
Er wordt vaak slecht over…
Ik leg mijn oor te luister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 in het gras leg ik mijn oor te luister
daar waar jij nu huist
vingers grijpen in graspollen
om me dichter te voelen, dichter bij jou
ik draai me op me rug
wachtend, tot ik je hoor
zachtjes verhaal je
over hoe mooi het is
daar waar jij nu bent
ik knijp mijn ogen samen
en in de wolken verschijnt
jouw lieve glimlach, zorgeloos
je vertelt…
verpleegster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 klein en kind
ik zo graag speelde
tot later ik ontdekte
dat meer dan droom
het mijn roeping was
als anderen al sliepen
tot in laatste uurtjes
studeerde ik het vak
in mijn hoofd en hart
omdat ik zorgen wilde
voor de mens die lijdt
de tragedies die ik zie
zijn van klein tot groot
als er iemand wegglipt
stemt het mij verdrietig
de glimlach…