Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68557):

Steeds weer die verwondering

De eenzaamheid van de morgenstond
legt steevast zinnige beelden in mijn mond,
zonder wraak haat of spijt met pracht en nieuwe vlijt.

Want wat meer te doen bij 't mooiere grijze wit
roze, de oranje-blauwe luchten dan even zuchten,

dit zonnige zien gaat nimmer zonder verwondering
wellicht is het daarom dat ook ik zelf dat bezing.

Want we staan leeg op, gaan niet meer slapen
om ons aan schoonheid van de natuur te vergapen.

Dan vallen we soms even stil, hunkeren naar bemind
als kind die steeds opnieuw dat unieke besef hervindt.

... uit de serie: geluk ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 13-10-2018


Geplaatst in de categorie: filosofie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 56 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:annemieke steenbergen
Datum:14-10-2018
Bericht:Ralameimaar ja uit een zielsgevoel wellen soms die bronnenbruizingen
, dank je voor het lezen

Naam:Ralameimaar
Datum:13-10-2018
Bericht:Mooi en gelukkig!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)