Alle inzendingen over wachten

8773 resultaten.

Sorteren op:

Het zwijn en zijn zonnestralen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 882
Onder wolken geld als zegeningen tellen, wachten op de regen. Ze had nog zo gezegd: ‘Blijf verre van’, maar in het licht van de maan lijkt alles verder weg dan dichtbij. Als sterren.…

Dominus illuminatio mea

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Een klagende viool In de decembernacht Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht Waar is het licht dat nu zou komen Waar is de hoop die werd verwacht De stilte verstikt De silhouetten van de bomen Er is iets op komst Al weet niemand wat Een onweer, een kracht De tijd is hier Dat ons onheil wacht Dominus illuminatio mea Want het donker…

De tweede Hemel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Staat u een opdracht te wachten… Door het spreken van één woord Een test, opent zich de deur Wie werpt daar nog de eerste steen? Is het wel een oord om te verblijven? Laat mij u vertellen dat het daar leeg is Omdat de eerste mens zonder zonde Nog geboren moet worden……
onbezield8 december 2011Lees meer >

Stil

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.485
Dát was het woord waarop het wachten was in de geslagen krater ligt het voor het oprapen spreek Het en de sferen zullen bedaren durf je? stil maar niet alleen… Voor Cor Beau…
enrico23 december 2011Lees meer >

Eeuwigheid*

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Had ik in de voltooid verleden tijd, toen ik dit soort wendingen niet voorzag en hopeloos leefde van dag tot dag, houvast en steun aan relativiteit, nu mis ik één etmaal lang haar glimlach en wacht in spanning en zonder respijt op het einde van deze eeuwigheid, opdat ik snel weer met haar dansen mag.…

Liefde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 999
Vredig licht dat opbloeit Vergeten is de storm van haat Opgevangen zijn de verloren zielen Genezing die wacht, er is De liefde warm vol mededogen Vertrouwend op de warmte van de zon Mijn hart opent zich vanzelf Op het moment van liefde Kom, vertrouw het licht van liefde Omarm de vrede die gevonden is Geen mens op deze wereld kan ontkennen…

Engelen ...vanuit het niets...

hartenkreet
2.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.514
Soms komt er een engel zomaar op mijn pad zo onverwachts maar alsof zij daar te wachten zat geeft zij mij informatie door stemmen uit haar mond die ik van God hoor.…
Nicoline26 maart 2012Lees meer >

Afstand*

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.972
Als je me toch niet zo lang wachten liet! Ik blaas kussen met mijn mond. Ja van die roze voorbij de rode horizont.…

De waandirigent

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Dirigeert de waanzin naar verre uithoeken van gedachtenwerelden waar verborgen lijken wachten op hun kans om spokend te herleven Mist één dode hoek waardoor ze er weer zijn grijnzend in de spiegel klaar om in te halen af te snijden van de weg Steeds harder gaat het in de waan te ontsnappen aan de zin van het lot de zekerheid van eindeloos…

Afghaans kinderliedje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
ik naar je keek liggend in mijn armen rommelde jij rond mijn muisje, mijn muisje rommelde jij rond terwijl ik aan je zei oversteken, handje holde jij al weg mijn paardje, mijn paardje holde jij al weg terwijl ik naar je riep wees voorzichtig, ventje pakte jij een stok mijn aapje, mijn aapje pakte jij een stok terwijl ik op je wacht…

zalm en koriander

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik dacht zalm en wachtte op associaties en daar kwam koriander. Dus zocht ik op zalm koriander op google en jawel het bleek waar. En ik pikte ook op: ketjap manis, met sambal en een beetje citroen. "Echt lekker." Zoals zij dat zegt. Terwijl we aten en wat praatten gewoon.…

In de huid van…

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
De tijd zal tot je spreken tot de wereldse transparante ogen zullen breken, zomaar op een morgen stap je in de huid van een nieuwe vacht, misschien dat je daar op wacht? Saudãcoes de Lisboa (2) Pama…
Pama11 december 2012Lees meer >

Mijn zwarte sprookje

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.063
spirit staat in bijna ieder huis met engelenhaar behangen maar hun wortels blijven duurzaam thuis in aardse grond gevangen de mensen zingen kerst en vrede doen toch vaak heel andere dingen ieder jaar wordt weer het kind geboren zijn boodschap gaat altijd verloren ik droom mijn zwarte sprookje van de smidse en het helse vuur wacht…
wil melker24 december 2012Lees meer >

oud papier

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 833
loopt naar haar einde Woorden reflecteren op de wand Het kleed beroert de letters van de uitgelezen krant Die oud en moe is van het nieuws en veel te gul verslonden Ik pak het dagblad van de vloer en zwijg met al mijn monden De rode gloed van de avondzon slaat een bres in mijn gedachten Een borrel staat al koud en vol geduld op mij te wachten…

HET HEILIGE LICHT

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 842
Op wie zou onze aarde wachten om zich van haar pijn te ontdoen Bevrijdt zij zich al in gedachten, gewapend met menselijk fatsoen Op wie zou de wereld nu hopen om ’t pad naar boven in te slaan; De eindjes aan elkaar te knopen Wie kan met haar op weg gaan?…

verscheurd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
's avonds in het vervloekte huis sluiten de man en de vrouw tevergeefs de geesten in hun hokken op 's nachts kijken ze achterom de man en de vrouw en ze zien altijd hetzelfde: hun diep beschadigd kind de tijd wil maar niet verstrijken het wrakke leven wankelt het wacht niet langer op de afgepelde toekomst waarin hun dromen bij opbod…
J.bakx27 maart 2013Lees meer >

Zo zal het gaan

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.120
Je zet de deur open en wacht. In de verte nadert slechts de zware gestalte van een hond. Een grijze damp slaat van zijn rug. Hij gromt. Zijn poten dreunen op je pad. Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit al in je handpalmen en slaat met zijn kop alsof hij iets kwijt wil.…

Gebroken Wit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
De pen is vol, maar wacht dat die ter hand genomen wordt om het maagdelijk wit te ontroeren met zijn zwarte inkt-sappen. Wat er nog ontbreekt, zijn woorden. Ze zijn nog zonder betekenis en niet talrijk, van een volgorde ontbreekt nog elk spoor.…

'k Heb je vandaag laten gaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Bij mij geweest is, Zus die zich zo vaak Gelijkertijd mijn Moeder voelde - In liefde laat ik Je vandaag gaan Naar de overkant Van deze oceaan Waar de hemel zich Probleemloos openen Zal, en waar je niet Hoeft aan te kloppen, En niet in de rij Hoeft te staan Want een engel met Zo'n groot hart als jij Hoeft niet te wachten…

waterig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
(de regen krult rond oude stenen en gebogen gras buigt eerbied naar de grond) mijn droge mond snakt moeizaam naar een kleine dronk, ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten buiten, in de kilte van vandaag laat ik ze graag hun gang weer gaan opeengestapeld staan ze toch te wachten tot hun korte duur -slechts wetend- uit mijn…

open bief aan terroristen

gedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.554
Nou, waar wachten we nog op? ------------------------------------ uit: 'Het ging over rozen', 2002.…

Prins en prinses

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
Gezien mijn aard, mijn natuur, mijn wezen hoefde ik niet te wachten. Ik was àl krachtig van mezelf! Héél goed ervoer ik een levenlang de discrepantie, de concurrentie en afgunst. Men had het breder moeten zien, maar dat was te moeilijk. Kracht en stuwing ontplooiden zich sterker, naarmate elke strijd werd afgeleverd.…

In onze kelders

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen. Kelders zijn donker en heel erg ongezond. Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon. En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen, is herboren worden ons welverdiende loon.…

Wij zijn kindren van ons land.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Dankbaar dienen we onze God, Eren onze koning; Slechts op trouw aan 't hoogst gebod Wachten wij beloning, Helden zijn wij voor het recht; Niet in 't oproer schreeuwen; Aan de Oranjevaan gehecht, Nederlandse leeuwen.…

OCHTENDNEVEL

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Ourthe hangt Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten Is de poëzie niet meer te stuiten Is het dat bewustzijn woorden vangt Als er mist boven de Ourthe hangt Gaat de dichter zich aan taal te buiten Samen met de Muze komt het uiten Altijd weer het tijdloze mi lanct Uit een lekke kayak steekt een hand Die wil per se op het vasteland Wachten…

Aangelijnde tijd?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
zich steeds herschikt waarin de wereld werd gewogen naar ziel, zin en norm, geschapen alleen voor een oog dat het wil zien de precieusheid rekt de nacht naar het voeteneinde, begin van hoop en innigheid met daar alles tussenin wat er niet om loog, zij dacht dat de dag en kommer haar was vergeten het was de aangelijnde tijd die wacht…
Pama31 juli 2014Lees meer >

BESCHOUWING

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Onder het drinken door van sterke koffie welk mijn brein doet openen naar hen die gevlucht zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken of daar het sterven wacht door het hakmes van religieuze goddelozen die bezeten zijn door duivels die in hun vuisten lachen en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds weer afvraag, waar zit God nou weer?…

Probleemgeval

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Wacht tot je wat ouder bent zoiets meldt zich automatisch, hou het dan wel in de hand anders wordt het problematisch’.…
G.B.Scipio3 september 2014Lees meer >

Ammoniet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
spiraal van adem en herhaling zolang het weke weefsel zich haastig versteent tot fossiel met vlakke facetten de verse stilte moet nog verkalken avondlicht moet nog doven we moeten ons verliezen, onwrikbaar vergruizen, langs bospaden en melkwegen verdwalen, thuiskomen bij nacht, roerloos verstillen ontbrekende woorden spellen wachten…
Iniduo26 november 2014Lees meer >

Onmetelijke rust

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
Het licht dat zuiver binnen in mij straalt en wacht op mijn herinnering, is daar altijd beschikbaar en onthaalt de rust waar ik naar binnenging. Waar vroeger nog illusie chaos bracht schijnt nu het licht met volle kracht.…