8773 resultaten.
Het zwijn en zijn zonnestralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
882 Onder wolken
geld als zegeningen tellen,
wachten op de regen.
Ze had nog zo gezegd:
‘Blijf verre van’,
maar in het licht van de maan
lijkt alles verder weg dan dichtbij.
Als sterren.…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
De tweede Hemel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Staat u een opdracht te wachten…
Door het spreken van één woord
Een test, opent zich de deur
Wie werpt daar nog de eerste steen?
Is het wel een oord om te verblijven?
Laat mij u vertellen dat het daar leeg is
Omdat de eerste mens zonder zonde
Nog geboren moet worden……
Stil
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.485 Dát was het woord
waarop het wachten was
in de geslagen krater
ligt het voor het oprapen
spreek Het
en de sferen zullen bedaren
durf je?
stil
maar niet alleen…
Voor Cor Beau…
Eeuwigheid*
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.655 Had ik in de voltooid verleden tijd,
toen ik dit soort wendingen niet voorzag
en hopeloos leefde van dag tot dag,
houvast en steun aan relativiteit,
nu mis ik één etmaal lang haar glimlach
en wacht in spanning en zonder respijt
op het einde van deze eeuwigheid,
opdat ik snel weer met haar dansen mag.…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
999 Vredig licht dat opbloeit
Vergeten is de storm van haat
Opgevangen zijn de verloren zielen
Genezing die wacht, er is
De liefde warm vol mededogen
Vertrouwend op de warmte van de zon
Mijn hart opent zich vanzelf
Op het moment van liefde
Kom, vertrouw het licht van liefde
Omarm de vrede die gevonden is
Geen mens op deze wereld kan ontkennen…
Engelen ...vanuit het niets...
hartenkreet
2.1 met 28 stemmen
3.514 Soms
komt er een engel zomaar op mijn pad
zo onverwachts maar alsof zij daar te wachten zat
geeft zij mij informatie door
stemmen uit haar mond die ik van God hoor.…
Afstand*
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
3.972 Als je me toch niet zo lang wachten liet!
Ik blaas kussen met mijn mond. Ja van die
roze voorbij de rode horizont.…
De waandirigent
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
532 Dirigeert de waanzin
naar verre uithoeken
van gedachtenwerelden
waar verborgen lijken
wachten op hun kans
om spokend te herleven
Mist één dode hoek
waardoor ze er weer zijn
grijnzend in de spiegel
klaar om in te halen
af te snijden van de weg
Steeds harder gaat het
in de waan te ontsnappen
aan de zin van het lot
de zekerheid van eindeloos…
Afghaans kinderliedje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 ik naar je keek
liggend in mijn armen
rommelde jij rond
mijn muisje, mijn muisje
rommelde jij rond
terwijl ik aan je zei
oversteken, handje
holde jij al weg
mijn paardje, mijn paardje
holde jij al weg
terwijl ik naar je riep
wees voorzichtig, ventje
pakte jij een stok
mijn aapje, mijn aapje
pakte jij een stok
terwijl ik op je wacht…
zalm en koriander
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Ik dacht zalm en wachtte
op associaties en daar kwam koriander.
Dus zocht ik op zalm koriander
op google en jawel het bleek waar.
En ik pikte ook op: ketjap manis,
met sambal en een beetje citroen.
"Echt lekker." Zoals zij dat zegt.
Terwijl we aten en wat praatten gewoon.…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 De tijd zal tot je
spreken tot de wereldse
transparante ogen zullen
breken, zomaar op een
morgen stap je in de huid
van een nieuwe vacht,
misschien dat je
daar op wacht?
Saudãcoes de Lisboa (2)
Pama…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap gaat altijd verloren
ik droom mijn zwarte sprookje
van de smidse en het helse vuur
wacht…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op mij te wachten…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Op wie zou onze aarde wachten
om zich van haar pijn te ontdoen
Bevrijdt zij zich al in gedachten,
gewapend met menselijk fatsoen
Op wie zou de wereld nu hopen
om ’t pad naar boven in te slaan;
De eindjes aan elkaar te knopen
Wie kan met haar op weg gaan?…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Je zet de deur open en wacht.
In de verte nadert slechts de zware gestalte
van een hond. Een grijze damp slaat van zijn
rug. Hij gromt. Zijn poten dreunen op je pad.
Maar voor je het weet begraaft hij zijn snuit
al in je handpalmen en slaat met zijn kop
alsof hij iets kwijt wil.…
Gebroken Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 De pen is vol, maar wacht
dat die ter hand genomen wordt om
het maagdelijk wit te ontroeren met
zijn zwarte inkt-sappen.
Wat er nog ontbreekt, zijn woorden.
Ze zijn nog zonder betekenis en niet
talrijk, van een volgorde ontbreekt
nog elk spoor.…
'k Heb je vandaag laten gaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.230 Bij mij geweest is,
Zus die zich zo vaak
Gelijkertijd mijn
Moeder voelde -
In liefde laat ik
Je vandaag gaan
Naar de overkant
Van deze oceaan
Waar de hemel zich
Probleemloos openen
Zal, en waar je niet
Hoeft aan te kloppen,
En niet in de rij
Hoeft te staan
Want een engel met
Zo'n groot hart als jij
Hoeft niet te wachten…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
open bief aan terroristen
gedicht
4.3 met 6 stemmen
7.554 Nou, waar wachten we nog op?
------------------------------------
uit: 'Het ging over rozen', 2002.…
Prins en prinses
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
630 Gezien mijn aard, mijn natuur, mijn wezen
hoefde ik niet te wachten.
Ik was àl krachtig van mezelf!
Héél goed ervoer ik een levenlang
de discrepantie, de concurrentie en afgunst.
Men had het breder moeten zien,
maar dat was te moeilijk.
Kracht en stuwing ontplooiden zich sterker,
naarmate elke strijd werd afgeleverd.…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Er wachten kisten vol ongeleerde lessen.
Kelders zijn donker en heel erg ongezond.
Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon.
En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen,
is herboren worden ons welverdiende loon.…
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 Dankbaar dienen we onze God,
Eren onze koning;
Slechts op trouw aan 't hoogst gebod
Wachten wij beloning,
Helden zijn wij voor het recht;
Niet in 't oproer schreeuwen;
Aan de Oranjevaan gehecht,
Nederlandse leeuwen.…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se op het vasteland
Wachten…
Aangelijnde tijd?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 zich steeds herschikt
waarin de wereld werd gewogen
naar ziel, zin en norm, geschapen
alleen voor een oog dat het wil zien
de precieusheid rekt de nacht naar
het voeteneinde, begin van hoop
en innigheid met daar alles tussenin
wat er niet om loog, zij dacht
dat de dag en kommer haar was vergeten
het was de aangelijnde tijd die wacht…
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 Onder het drinken door van sterke koffie welk
mijn brein doet openen naar hen die gevlucht
zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken
of daar het sterven wacht door het hakmes
van religieuze goddelozen die bezeten zijn
door duivels die in hun vuisten lachen
en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds
weer afvraag, waar zit God nou weer?…
Probleemgeval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
883 Wacht tot je wat ouder bent
zoiets meldt zich automatisch,
hou het dan wel in de hand
anders wordt het problematisch’.…
Ammoniet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 spiraal
van adem en herhaling
zolang het weke weefsel
zich haastig versteent
tot fossiel met vlakke facetten
de verse stilte moet nog verkalken
avondlicht moet nog doven
we moeten ons verliezen, onwrikbaar
vergruizen, langs bospaden en
melkwegen verdwalen, thuiskomen
bij nacht, roerloos verstillen
ontbrekende woorden spellen
wachten…
Onmetelijke rust
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 Het licht dat zuiver binnen in mij straalt
en wacht op mijn herinnering,
is daar altijd beschikbaar en onthaalt
de rust waar ik naar binnenging.
Waar vroeger nog illusie chaos bracht
schijnt nu het licht met volle kracht.…