9414 resultaten.
DE LENTE AARZELT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 Op het tuinschuurtje
rimpelt water tussen grind
onder seringen.
Bij dichte hondsdraf
en verstrooid paardenbloemzaad
glanst nòg laat speenkruid.…
Er was eens . . .
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.230 M’n viagra pil heeft een bijwerking
ik verlies de lust en sta voor paal
traumatisch hoe het ‘t ding verging
van geweer naar druipkaars ging
In m’n jonge jaren spoot ik ‘n vlieg
van ‘t behang, kom nu niet verder
dan opwelling over ’n moede hand
Met m’n water gaat ’t al niet beter
spoot ik ooit kikkers van ‘n lelieblad
nu benat ik de punten…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
duistere stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 kijkend in de diepte
zie ik in de duisternis
mijzelf weerspiegeld
op de bodem van de hel
met de vlammen die mij verteren
het water naar mijn lippen
en de aarde die onder mij scheurt,
reik ik in verstomde schreeuw
naar het licht en snak naar lucht.…
Kraait drie keer de haan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
643 heb mijn oor afgesneden
water bij de wijn gedaan
god om erbarmen gebeden
toch kraait drie keer de haan
heb hem de nek omgedraaid
zoals ik jullie ook
zal verloochenen
dit volk is mijn werken niet waard
de gotspe om mij
te verkrachten in het diepst
van gedachten ik ga aan het kruis
ook de dood zal mijn lot niet verzachten
in de schoot…
Tot toen ging alles goed
gedicht
2.6 met 28 stemmen
23.041 En zo genoten zij dag en nacht
van wit en van stilte en water en glad
de stenen en het mos dat daar lag.
-------------------------
uit: 'Botshol', 1980…
Geachte klant,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
747 Klus nu zelf aan hun biotoop
Je weet de zee die is niet kuis
maar de leiding geeft nog schoon water
werk aan behoud van soorten voor later
Recycle nu je eigen huis
Bouw het om tot vissenkom
druppel zuiver zout voor de zee
van zolder opgelost naar benee
Strooi vissenvoer rondom
schar wijting en panharing
zorgen zelf wel voor de paring…
Dromen met open ogen.
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
865 Vissen, duwend en spartelend tegen de kant
waar straks de waterjuffers
over het water zoeven in de vroege avond
en de muggen zullen dansen,
zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren
onderwijl proef ik de geuren van submerse planten,
paars, rank en prachtig,
naast het midden van de vijver,
hoger haast nog dan het huis,
waar de reiger…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 waar oude wonden helen,
verzonken herinneringen
eenzaam wachten...op het licht
voor jaren bedolven
onder water,zout en zand
draag ik mijn geluk op handen
naar de hartslag van golven
en spoel weer aan land...…
in de dagen van mei
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
688 de ochtend komt binnen
met het grote blauw in zijn handen
dwaalt verder, werpt bloemen in het water
en jonge schaduwen
die nooit genoeg van elkaar krijgen
leggen zich licht, klein en onkreukbaar
ik keer terug naar het begin
doe mijn ogen open, rond mij in armen
als knoppen zonder tegentijd
half verscholen
in het kortverhaal van stollende…
Op dwars gelegde latten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 ik heb het huis gezien
met voeten in het water
maar de kelder droog
ramen die veel
uitzicht geven
een grote tuin vol leven
vloeren blinken
van generaties stappen
op dwars gelegde latten
in lichte plekken
op behang groeit de
familiestamboom al zo lang
de trap is sleets
kreunt en steunt
de tijd uit het verleden
op zolder galmt…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geef me geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 Wanneer je mij met
je ogen raakt, word
ik licht, vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
In hogere sferen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
688 nooit zal ik weten
wie mij slaat
mijn wezen drijft
in eeuwig water
onaantastbaar
lijfelijk en geestelijk
niet aanwezig.…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Nagoya kasteel
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.481 Als een schip in de eeuwigheid verankerd
Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer,
Der wereld afgewend, hier onveranderd
Het rijk van bos en water en weleer.…
Mij te heet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Vloedgolven dragen hersens vol
met water naar de zee en weiger ik
dit jaar met zoveel zielen
bijelkaargepakt
het goudgeelzand te gaan berullen
zee en waterziek ben ik
voel me gehakt
Libië is mij te heet!…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…
het volle leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
652 in die zee van ellende
borrelen emoties op
die dan weer meer onheil veroorzaken
dan een storm in een glas water.…
Zwaan
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.367 lieve zwaan
met je lange slanke hals
sierlijk en ingetogen
het hoofd iets gebogen
zo verlegen en zo elegant
zou ik een moment bij je mogen
glijden over het water
een schuchter pogen
tot vriendschap sluiten
ik strijk langs je slanke hals
teder; ik raak je aan
heel even maar
mooie witte zwaan
is er vriendschap
nu we samen wegdrijven…
Onvoorspelbaar ?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 Lopen op water,
het maakt de dag weer open,
speel met lopend vuur.
Jaren zonder gewicht,
beschouwing van verlichting,
onvoorspelbaar dicht.…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
Met opgetrokken jurkjes
gedicht
1.8 met 271 stemmen
28.797 Met opgetrokken jurkjes
giechelend en springend in
het uitvloeiende water. Dagen
van weleer. Later is er
de stille weemoed weer als ik, ver gezwommen
keer en zie de kust - thalatta, thalatta!…
Zuivering
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
561 als korrels zand glip jij langzaam
tussen de vingers van mijn hand
spoelen jouw laatste woorden weg
als de zee vervaagt in 't zand
zoek jouw ogen in de sterren
vertroebelen wolken mijn zicht
regent het tranen uit de hemel
hoe het in de verte weerlicht
reinigt water al mijn zorgen
dralend spoelen ze in de zee
zie ineens de sterren staan…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten huid geschreven wordt
jij bent het relikwie
dat ik verzamel
in de hitte van mijn element
oneindig houdbaar
omdat het geen water…
Het lied van Ans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
747 Ze landt een poosje later
op diep en ijskoud water.
't Is pech: ze kan niet zwammen.
Zo eindigt Ans d'r lied.
- Maar klagen doet ze niet.…
ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 als langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van…