Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

DE LENTE AARZELT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Op het tuinschuurtje rimpelt water tussen grind onder seringen. Bij dichte hondsdraf en verstrooid paardenbloemzaad glanst nòg laat speenkruid.…
HAN MESSIE5 februari 2010Lees meer >

Er was eens . . .

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.230
M’n viagra pil heeft een bijwerking ik verlies de lust en sta voor paal traumatisch hoe het ‘t ding verging van geweer naar druipkaars ging In m’n jonge jaren spoot ik ‘n vlieg van ‘t behang, kom nu niet verder dan opwelling over ’n moede hand Met m’n water gaat ’t al niet beter spoot ik ooit kikkers van ‘n lelieblad nu benat ik de punten…
Custor17 februari 2010Lees meer >

Droomland

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 555
in de nacht legde zij haar moede hoofd neer op het veren kussen sloot haar ogen begaf zich op het pad van droomland donzig waar zij de mooiste klaprozen zag wiegen in de wind waar de vlinders haar lippen rood kusten met tere vleugelslag warm als een glimlach rook zij de geur van jasmijn slaap zacht fluisterde de wind het water bleef…
windwhisper18 februari 2010Lees meer >

Zee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 907
die winden van verwarring waait die wolken in je water verdrinkt die oude wonden open spoelt verborgen littekens blootlegt die ankers laat roesten maden laat vreten in scheepshout de stille kwetsbaarheid als zee van werkelijkheid van de verloren dromen is zelfs geen spoor in het zand te vinden de oude wrakken blijven hinderpalen…
Nadine25 februari 2010Lees meer >

duistere stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
kijkend in de diepte zie ik in de duisternis mijzelf weerspiegeld op de bodem van de hel met de vlammen die mij verteren het water naar mijn lippen en de aarde die onder mij scheurt, reik ik in verstomde schreeuw naar het licht en snak naar lucht.…
jom1 maart 2010Lees meer >

Kraait drie keer de haan

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 643
heb mijn oor afgesneden water bij de wijn gedaan god om erbarmen gebeden toch kraait drie keer de haan heb hem de nek omgedraaid zoals ik jullie ook zal verloochenen dit volk is mijn werken niet waard de gotspe om mij te verkrachten in het diepst van gedachten ik ga aan het kruis ook de dood zal mijn lot niet verzachten in de schoot…

Tot toen ging alles goed

gedicht
2.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 23.041
En zo genoten zij dag en nacht van wit en van stilte en water en glad de stenen en het mos dat daar lag. ------------------------- uit: 'Botshol', 1980…

Geachte klant,

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Klus nu zelf aan hun biotoop Je weet de zee die is niet kuis maar de leiding geeft nog schoon water werk aan behoud van soorten voor later Recycle nu je eigen huis Bouw het om tot vissenkom druppel zuiver zout voor de zee van zolder opgelost naar benee Strooi vissenvoer rondom schar wijting en panharing zorgen zelf wel voor de paring…

Dromen met open ogen.

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 865
Vissen, duwend en spartelend tegen de kant waar straks de waterjuffers over het water zoeven in de vroege avond en de muggen zullen dansen, zie ik de kleuren van dit heftig gebeuren onderwijl proef ik de geuren van submerse planten, paars, rank en prachtig, naast het midden van de vijver, hoger haast nog dan het huis, waar de reiger…
Peterdw.10 april 2010Lees meer >

nacht-zee

netgedicht
4.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 723
waar oude wonden helen, verzonken herinneringen eenzaam wachten...op het licht voor jaren bedolven onder water,zout en zand draag ik mijn geluk op handen naar de hartslag van golven en spoel weer aan land...…

in de dagen van mei

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 688
de ochtend komt binnen met het grote blauw in zijn handen dwaalt verder, werpt bloemen in het water en jonge schaduwen die nooit genoeg van elkaar krijgen leggen zich licht, klein en onkreukbaar ik keer terug naar het begin doe mijn ogen open, rond mij in armen als knoppen zonder tegentijd half verscholen in het kortverhaal van stollende…

Op dwars gelegde latten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik heb het huis gezien met voeten in het water maar de kelder droog ramen die veel uitzicht geven een grote tuin vol leven vloeren blinken van generaties stappen op dwars gelegde latten in lichte plekken op behang groeit de familiestamboom al zo lang de trap is sleets kreunt en steunt de tijd uit het verleden op zolder galmt…

binnenland

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 769
geef me geen naam want ik ben de dwaas achter muren van de wereld en durf amper op te kijken naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar spiegelt aan mij voor het oor van herkomst verwant met het stilste raadsel, ter verklaring van mijn uit het lijf getrokken ziel ontsluit duizend ogen verhelder water met zonlicht draai…

Verzoening ?

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 849
Wanneer je mij met je ogen raakt, word ik licht, vloeibare bovenaardse regenbogen, zo volkomen waarbij de laatste zilveren druppels stromen in de palmen van het hart, met tederheid bespeeld het smachtend water, waaruit de lichamen van de wereld zijn gedeeld, weerspiegeld verlangen hemelsbreed, toch aarzelen je lippen te drinken…
pama6 september 2010Lees meer >

Wiegend in de oktoberwind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
De wind heeft warme gedachten in je haren gesponnen En hangt een nevel aan rood gebladerte Vallend van tak tot tak op de aarde, in het nat van een bloeiend najaar De eerste grijze haar als een teken van de tand des tijds Geronnen in smalle wateren, van fluisterend tot tierend We vieren de herfst met wervelende melancholie…

In hogere sferen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
nooit zal ik weten wie mij slaat mijn wezen drijft in eeuwig water onaantastbaar lijfelijk en geestelijk niet aanwezig.…

Wolkenhemel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
donker grijs getamponneerde wolken steken af tegen het vuile wit hier en daar wringt een winters zonnetje om het blauw in de zee te weerkaatsen wentelende golven te verlichten die af en aan rollen op het strand meegebrachte schelpen slijpen in het tij aan het natte zand wanneer zonlicht het wolkendek breekt en het water kust, schept het…
LadyLove11 november 2010Lees meer >

Nagoya kasteel

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Als een schip in de eeuwigheid verankerd Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer, Der wereld afgewend, hier onveranderd Het rijk van bos en water en weleer.…

Mij te heet

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Vloedgolven dragen hersens vol met water naar de zee en weiger ik dit jaar met zoveel zielen bijelkaargepakt het goudgeelzand te gaan berullen zee en waterziek ben ik voel me gehakt Libië is mij te heet!…

Volbloed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
De winterkim haalt haar – zoals men met vliegers doet - onder grote voorzichtigheid binnen Nog dansen de schaduwkegels over het zandloze strand tot ze achter de stammen wegsterven Het oude land geeft de stralen door aan het teruggewonnen prille polderland dat achter de dijk rijpt in de tijd Water sluimert in de laatste winterstand de…

het volle leven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
in die zee van ellende borrelen emoties op die dan weer meer onheil veroorzaken dan een storm in een glas water.…

Zwaan

netgedicht
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.367
lieve zwaan met je lange slanke hals sierlijk en ingetogen het hoofd iets gebogen zo verlegen en zo elegant zou ik een moment bij je mogen glijden over het water een schuchter pogen tot vriendschap sluiten ik strijk langs je slanke hals teder; ik raak je aan heel even maar mooie witte zwaan is er vriendschap nu we samen wegdrijven…

Onvoorspelbaar ?

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 534
Lopen op water, het maakt de dag weer open, speel met lopend vuur. Jaren zonder gewicht, beschouwing van verlichting, onvoorspelbaar dicht.…
pama13 juni 2011Lees meer >

droogte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
nu koude voeten geen thuis meer vinden onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich tot in de borders van mijn tuin tussen wederik en Zeeuwse knoopjes knoopt de dag zich op in regenloze vruchten schaars gekleed door lege zuchten sterft magnolia in mei ik schenk water tussen tenen waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt de vlinders…

Zeedijk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
ZEEDIJK Ik zit op d'oude zeedijk en kijk over de einder waar het ruisende water de stralen weerkaatst sprekende golven en bruisend nat dan zie ik ons schip dat daar vaart langs de lijn tweemaster wij gaan scheep het roer wijst de weg de vlag gehesen wijst noord daar is waar het hoort de haven verlaten de stad uit zicht dat maakt…

Met opgetrokken jurkjes

gedicht
1.8 met 271 stemmen aantal keer bekeken 28.797
Met opgetrokken jurkjes giechelend en springend in het uitvloeiende water. Dagen van weleer. Later is er de stille weemoed weer als ik, ver gezwommen keer en zie de kust - thalatta, thalatta!…
Thomas Rap18 september 2011Lees meer >

Zuivering

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
als korrels zand glip jij langzaam tussen de vingers van mijn hand spoelen jouw laatste woorden weg als de zee vervaagt in 't zand zoek jouw ogen in de sterren vertroebelen wolken mijn zicht regent het tranen uit de hemel hoe het in de verte weerlicht reinigt water al mijn zorgen dralend spoelen ze in de zee zie ineens de sterren staan…
LadyLove18 september 2011Lees meer >

Je perkamenten huid

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
vloeibaar goud waarop herinneringen weer tot het leven komen dat zij hadden in je dromen ik goochel met je zinnen als woorden watervlug toch sterven van de dorst en het verhaal van droogte op je perkamenten huid geschreven wordt jij bent het relikwie dat ik verzamel in de hitte van mijn element oneindig houdbaar omdat het geen water…
wil melker4 oktober 2011Lees meer >

Het lied van Ans

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
Ze landt een poosje later op diep en ijskoud water. 't Is pech: ze kan niet zwammen. Zo eindigt Ans d'r lied. - Maar klagen doet ze niet.…
Aubrey30 oktober 2011Lees meer >

ontwaken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
als langzaam de reis begint je afdaalt in je verloren gewaande jeugd komt het ontwaken bij iedere herinnering en ruik je het gras waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur met op de achtergrond de murmelende rijksweg als een zich met water vullende beek de hoge pluimen van de suikerfabriek in Puttershoek het glimmen van…
wim euser4 november 2011Lees meer >