8651 resultaten.
Zoete vruchten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 o, oeverloze dagen
zonder warme hartenklop
eertijds tevreden kraaiend
gezoogd aan jouw borst
melk uit de moederspeen
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken om beurten
twee keer op het linker en
het rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van vleugels
een grenzenloos erbarmen…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 daken biggelen tranen
je huilt - en ik huil met je mee
bliksem schiet door
lucht - de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in…
Een vrouw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
626 Oh mannen, jongeling of hoogbejaard,
erken dat wij vrouwen niet kunnen missen,
geen van ons is de prins op het witte paard.…
Gods Akker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 ellenlange dagen, winterplagen
met ijsbrokken, en diepe kou
stormen belagen de aarde, ijl is 't hemelblauw
droevig eenzaam, de gebogen witte takken
zij voelde de koude, waar je rillingen
van krijgt tot diep in haar botten, de moed zakken
toen kwamen de ezels, haar zachtaardige vrienden
naast haar staan, nederigheid
betuigen, buigen…
mien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 waar de ochtendzon
ons wakker roept
waait een lentebries
het frisse weten
van de nieuwe jaardag
die wij vieren mogen
met vogels in de bomen
die deze dag bezingen
zoals langs de oever
van de sloten rondom
ook de sneeuwklokjes
door violen begeleidt
wit en vrolijk klingelen
er is er een jarig hoera
slaat de radio aan
juist op het moment…
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 het streepte blauw
met kartels wit
in hoge ijle kou
een snelle baan
waarop gedachten
zonder weerstand gaan
de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is het weerbericht
totaal van slag en
dag zijn honken…
Haar paradijsje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 lief dans je
om me heen
ben jij het witte
licht misschien
dat ik vannacht
heb gezien
we hebben
geen woord
gesproken
geloof geen
spoken maar ben
weg en gek op jou
de anderhalve
meter look doet
mij geen goed
ik wil je raken
warme compassie
maken in samen zijn
door weerbarst
kiemt opstandigheid
ik raak controle kwijt
weet…
Lentelicht
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
409 ik zag
witte handen
waarvan de
lange vingers
behoedzaam
gordijnen open
schoven langs
zingende rails
een been
dat steevast
gehuld was in
een onbestendige
kleur rok die nu
de gok waagde
om eindelijk
lentelicht te dragen
zo oplichtend
werd de scene
compleet die
in slow motion
bij half duister
zonder woorden
even bedreigend…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
1,5m lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Soms kijk jij op, luisterend
of er iemand is, dan val ik
niet in jouw armen, zo intiem
zijn wij niet met elkaar
hoeveel ik ook van jou hou
Ik kom zo dichtbij als mogelijk is
ik wit mijn schaduwen, was me
in de geuren van jouw huis
en sluip rond als een spook
zonder laken
Soms kraakt er iets
dan kijk jij even op
zonder te zien waar ik…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 die licht
over de wit bevroren aarde
en klaart
het ganse heelal.
Het is die ster
die vonken van liefde
werpt naar de maan
zodat huizen en straten
en pleinen verlicht staan.
Het is die ster
die over alles en alles
liefde ademt,
die mensen doet gaan
in het holst van een ijskoude nacht
waar hen de warmte
van Het Kindeke wacht.…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar nog voor gebroken
ogen konden behoeden
zacht witte…
Wat gebroken is helen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Weten, dat zonder de contrasten,
van donkerzwart en stralend wit,
liefde niet verschijnen kan.
Zien, dat onvoorwaardelijke liefde,
eenzaamheid verdringt.
Zalig zijn zij en hij ...
die zichtzelf hebben aanvaard.
die gebroken kinderen helen.
die troosten met hun hart.…
Processie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
615 Met om mijn huid en haar een Pinksterbries
Is er geen witte postduif te bekennen
Te horen of te zien en dat is wennen
Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies
Enkel wat kauwen in het hemelruim
Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen
Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
Spring in the air
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 Zinderende zonnestralen
Spranklen sensitiviteit
Lentekriebels wandellust
Voorjaarszin en tulpfestijn
Paars gewaad trompetgeschal
der roodgemutste schutterij
Kerkuil laat de witte sneeuwklok
Galmen over groen tapijt
De nacht klinkt anders in de lente
Wil een visioen verkonden
Schuchtervroege weidevogels
Licht seizoen in bloemenbonte…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 als een koud harnas
spant de winter
om mijn schouders
ik ben het huiveren moe
in mijn hoofd laat ik hem sterven
een zachte witte dood of zo
op tv in de woonkamer
een meisje van honing
een meisje van glas
Pommelien T.…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Er hangen torso’s aan de keldermuren
van jonge goden van het witte doek.
Bart wacht en tekent aan een nieuwe broek.
Publiek verschijnt hier in de kleinste uren.
Hoe kort ons scheppend ogenblik mag duren,
het is genoeg, om dit cafébezoek
voor altijd vast te leggen voor een boek
dat later mijn geheugen bij kan sturen.…
WEIDS FEEST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Natte duisternis
siddert om Het Witte Huis
van Olterterp.
Achter diens ramen
noden gloed en helder licht
tot doen vol genot
Handen werken flink,
vullen zich met denkkrachten:
de keuken dampt warm
Bestek klinkt telkens,
is een stem van dankbaarheid
voor de fijne spijs.…
De basisschool
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
447 de klas was binnen
roezemoesde
zachtaardig in
golven met een
verdwaalde lach
en een luide
verschrikte hik
de koppies klein
ogen alert en
nieuwsgierig
tussen het wit
vele kleuren
een memorabel
beginnerstijdstip
tevens is afscheid
van anderen zoals huis
en thuis nu naar
de basisschool
die van oudere
broers en zusjes
al heel…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 OMHELZEN
In witte wolken lig ik te dromen van toen
Van ruisende wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren…
KEFFIYEH
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
233 ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen
Mijn ogen puilen vrijwel uit hun kassen
Ik draai mijn hoofd, ik moet het gewoon doen
Het is al herfst; het blad meer bruin dan groen
De zon verbiedt nog dikke winterjassen
Met ochtendkoffie in het paviljoen
Over de houten brug- versnelde passen
Een Arabier of Palestijn, in wit…
Het palet van jouw dromen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
315 jouw dromen
in een ingewikkelde wereld
zonder vrees gekomen
in het vervolg, de nachten blauw
dacht ik steeds in kleur aan jou
ik voelde mij niet fris of groen
bekeek het glimmen van mijn schoen
ik vond mijn kracht in donkerrood
jouw droom had reeds mijn hart ontbloot
je zei dat ik blauw was
als de hemel en de lucht
maar ik voelde me wit…
De wilde perenaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
296 Wat jammer dat ik niet gekeken heb
naar witte bloesem van de wilde perenaar;
nu is die alweer weg, het blijft niet duren
zo is het met ons leven ook wel, dat is waar!…
Zo graag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
256 Zo graag zou ik nu helder schrijven
hoe blij ik ben om al dat wit
van tere bloesems in de velden
waar straks weer lekker fruit aan zit.
Maar ga nu zelf dan vlug eens kijken
want straks is ook dit weer voorbij
en taal kan enkel maar verwijzen
maar van het schouwen leven wij.…
Klaar voor de start... Af!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
300 Sokjes met woensdag erop geschreven,
waar wit de strijd verloren heeft.
Nike's, onlangs giftig groen, vandaag gecamoufleerd in modder.
De spuitende mist van Dusty poetst
de geur van de sprint niet weg,
terwijl de tijd uit mijn horloge lekt.
Maar jij staat daar, met je clowntjeslachje.…
zonder titel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
188 letterwoorden schuiven
van daar naar hier op
onbeschreven papier
verlies van veren
scheren in een nooit
eindigende pennendans
schaarse leegte
wit dat niet wijken wil
in hardvochtige tijden
niemand vraagt
taalt naar stuntelige taal
in hanenpoten schrift
krakende woorden
zonder vleugelslag waar
niemand kan komen
ongewisse…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 besef ik niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door groen en wit…