7546 resultaten.
Angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
736 Ik trek nog weer, geen licht,
alles is donker en zwart.
Doodsangst grijpt mij aan,
kletsnat van het zweet,
worstel ik mij uit mijn droom.
Eerst het touwtje,
ja, het licht is aan.
Mijn rollator staat er wel.
Ik sta op en doe overal in huis
de lampen aan, er is niets...
om zo bang voor te zijn.…
De gewenste string
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 andere
mengende aura’s
van feestende
mensen zijn frivool
zichtbaar in nacht-
clubs en discotheken
speurend speelt
de muziek met
haar beat in op
losse eindjes om
die te verbinden
tot de gewenste
string naar het
begeerlijke einde
ze zuipen schuiven
en snuiven alles
wat voor handen is
voor de ultieme
kick die orkanen
het zwarte…
De wereld lijkt een weduwe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 zwart, oud en vies.
spinnenweb
met haar verstorven draad.
Weg te halen.
Steeds zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Bolvormig om spinrag
met een lange stok
weg te halen.
Griezelig.…
Een (levens)verliefde parasiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Eén jaar lange krullen
van dikke cilinders edelmetalen
slaan als gruis in de oren
de republiek der slangen tot
ontmaskering, zwart op de stoep,
regenboogwoordenkots vult de riolering
en heimwee aan tien tellen in de rimboe,
toen zo speciaal...…
No. 44.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 toen zij met kinderogen de grote
wereld mat het grasveld een
oneindige vlakte was en de overkant
van de straat een ander land
was moeders lijf de onneembare vesting
torende boven alles uit en het kind wist dat
papa rijk was als het munten hoorde rinkelen
in de zakken van zijn bruine overjas
toen moeder in een zwarte zware kist…
GAAN EN ZIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 tussen wilde bergen
zich afvragen wat zich bevindt
achter de einders
van zee of wijde vlakte
de bezadigde leeftijd
is tevreden met de plaats
van wonen en werken
maakt eigen huis en tuin
tot een geliefd sieraad
dat kundig wordt bewerkt
steeds meer glans zal geven
tussen vier slaapkamerwanden
gaat aangename schemer
over in zachtzinnig zwart…
LAIS CCLXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 “Schlaf und Tod, die düstern Adler / Umrauschen nachtlang dieses Haupt”
Georg Trakl, Klage
Slaap en dood, uw zwarte zeilen ruisen
en vermalen worden 's nachts in het hoofd
woorden tot korrels, letters tot gruis en
buiten stormt het Niets, stom als beloofd:
koud en stil wordt het leven weg geroofd.
…
HERFSTWENKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 In de grotten van de Zwarte Bergen
heerst het Schimmelrijk zonder tijd, maar elk uur
zal hier geheime wetenschap bergen.
Joost toont zijn kunst vol smaak bij keukenvuur,
bereidt truffels voor burgers en dwergen,
te gast na een heer Bommelavontuur.…
Eoos
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 .
___________________________________
ROZEVINGERIG
In de rozevingerige
gloed der dageraad - Eoos -
lag met geloken ogen loos
een meisje naast de havenloods
nog jong en wulps maar haveloos
van zestien lentes, zwarte roos
noemt koos haar, hij is werkeloos
hij wordt heel af en toe erg boos
verdrinkt z'n geld daar in de soos
bij…
VAN SS EN TRAININGSKAMP NAAR VLUCHTELINGENOPVANG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Oefenterrein voor vele militairen
Om in te grijpen en te overleven
Bij rampen en conflicten, halsmisdaden
Nu open voor publiek, maar de misère
Van eeuwen is nog altijd niet verdreven
De energie is zwart en zwaar beladen
En zou asielzoekers erg kunnen schaden
Kil Ordensburg als opvang? Af te raden!…
HOOP
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Omzwachteld door duisternis, een zwart deken.
Verdriet laat zich niet faken.
Het contrast kan niet groter zijn.
Verlies, verdeeldheid, eenzaamheid, het voelt niet fijn.
Op zoek naar een beetje geluk.
Kijk diep in jezelf... Dat gevoel krijgt niemand stuk.
In ieder van ons stroomt positieve energie.…
Slagzij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.439 kikkers
Schoonschrijvers
mooi praters
geheimdragers
stille waters
Winden waaien
wielen draaien
verre landen
blote stranden
Hoogvliegers
ijdeltuiten
niet te stuiten
verfspuiters
Broos geluk
dom verdriet
gemiste kans
je bent er niet
Flitsen fratsen
woeste krassen
kapitein en stuurman
vechten in de masten
Vege tekens
zwarte…
Droomoord
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 ........het Donkere Paleis van de vraag
........hoe je wilt sterven, nu nog niet
........maar later met jou of toch liever
........alleen met een zwarte pil
........tegen ondraaglijk lijden
........of een uitzichtloos bestaan?
Of is het te vermoeiend?…
verwarrend eclecticisme; Cernunnos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
436 zes tepels
die rijzen in zijn verbeelding]
zijn hoorns trilden
door de overvloed
van zijn natuur
zijn jagende vingers
waaruit de voorspoed
alsnog
niet ontspruiten wilde
uit de wildernis zijner historie
verbonden in antimaterie
komt de diepste verzuchting dat
’n drievoudige godin geen opluchting is
maar ’n door Webb bevestigt zwart…
Chaos
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
715 Als zwart een gele lijn is
En wit zijn rode stippen
Als rozen vliegen door de lucht
En vogels doornen groeien
Als water niet kabbelend stroomt
Maar koprollen maakt
En bomenwortels dansen
In een sterrennacht die staakt
In welke wereld leef ik dan
Wat is de werkelijkheid
En wil ik die wel hebben
Of wil ik die juist kwijt
Ik wil…
Hoorn van overvloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Denkend aan jij mij schenkt,
Voel ’k geluk kloppen in m’n hart,
Is de wereld niet meer zwart,
Alles met jouw liefde doordrenkt.
Denkend aan de kussen jij mij geeft,
Is al ’t geleden leed voorbij,
Door je kussen voel ’k mij vrij en blij,
Gevoel ’k eer niet heb beleefd.…
Als een galmijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 Dit disrespect,
hip gezegd,
wat ten dele viel
over het paradoxale gegeven
van de eigen onopeisbaarheid,
dit subjectief abjecte
als ultieme waarheid ontwaren,
daar het ego als middelpunt-
vliedende zwarte macht
geen poot of kop uitsteken wil,
met of zonder sterrenstaart,
bij gebrek aan verbeelding
en eenvoudigweg kracht
om tenminste…
Schim in het meer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
316 In ’t schijnsel van de Schotse maan,
Waar mist de stille dieptes slaan,
Glijdt iets voorbij in het water zwart,
Een schim, een fluistering, een zachte vaart.
Het rimpelt licht op ’t duister meer,
Verhalen zweven, steeds meer en weer
Met ogen die nooit volledig zien,
Het geheim blijft veilig, tussen steen en misschien.…
Loreleilibellen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
398 blanco cheque lig jij voor me
een onbeschreven blad
ongeschreven woorden voor wat komen gaat
maar nog niet bestaat
voor deze druk op de spatiebalk
als ware het ratelen van de regen
de getikte letters
elke zin vormgegeven als een zegen voor de aarde
iedere strofe doof voor de stilte van lucht
tussen bedachte stormen door
beroerde zwarte…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
284 maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
135 ik zit ook vol met dromen
een wens
die ik probeer te vinden
in de zwarte lucht
wanneer alles slaapt
alles maar niet de stad
in de stad ben ik onzichtbaar
waar het licht de lucht vergiftigt
en ik vergeten
naar beneden stort
onzichtbaar brand ik
zo vel in het zicht
terwijl iedereen naar me lacht
en wenst
wenst u ook voor mij
een…
Dromende zwerver
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
141 Slaap zacht, dromer van het hooggebergte,
laat de regen dansen in je betoverd hart,
jij bent de rijkste burger van deze harde stad,
die kleur geeft aan de nacht, zo diep en zwart.…
Ik ben zoekende naar jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Ik ben zoekende naar jou,
naar je bruine ogen,
je zwarte haar,
je vrolijke lach.
Je familie is je huis,
een huis dat ik graag bezoek.
Tussen de stemmen die er klinken,
zoek ik de jouwe.
Een traan van vreugde,
je gezicht dat oplicht,
alsof iets nieuws geboren wordt.
Je armen om mij heen.…
Ordeeer!
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
620 John Bercow staat in de complexiteit
van internationale politiek
paraat met een unieke dynamiek.
Hij is het logo van eenduidigheid.
Met “Ordeeer!” brengt hij onze wereld vlug
tot een behapbare proportie terug.…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 vast in monddicht,
star strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar binnen,
strand op waarheid,
ongelogen, drijft de laatste
boei met een brede grijns
op haar zwart…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken zonder geld, geweld of helden
Nu strekt het warme licht
zich in de morgen
terwijl een gapende maan
nog iets wil nabezorgen
Ik open mijn handen en mijn hart
en ontvang de volgende nacht
in rust en vrede, vol vergane macht
verpakt in fluweel en helder zwart…
Tranen van zilver
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.254 Hartverscheurend zwart-wit,
weerloos, onwetend
het schriele jongenslijfje,
kijkt ze van me weg.
Filmmuziek zwelt aan.
"Ken je deze?"
verwachtingsvol vragend kijkt ze me aan.
"Bambi!!"
Schaterlachend om mijn beschaamd ontkennen,
doet ze mijn hart ineenkrimpen
van schrik en bange voorgevoelens.
Dan steekt de wind op.…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar hart
ritmisch drumt op de prachtige taal
van muziek, geluidloos vormen lippen
de zo vaak gesproken woorden, een
laatste traan vindt haar weg naar
dichtbij, waar zwart…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid
begint mijn beeld opnieuw te worden, zwart…