Alle inzendingen over groen links

6609 resultaten.

Sorteren op:

Huilende struiken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
Het moet mooi en synchroon lopen dat doet 't nou natuurlijk niet vandaar dat fluisterzachte wenen dat groene immense verdriet! Hard lawaai, verstomt het wenen, Ik kijk en luister nu maar niet kan er namelijk heel slecht tegen tegen dat struiken-ween verdriet!…

De religies van toen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
ik heb gezien hoe het oorlogspuin ooit twee glooiende heuvels hebben doen groeien in kaal land boerderijen langzaam plaats maakten voor nieuwe wijken met groen hoge flats en scholen kerken uit religies van toen voor een kind was de wereld een paradijs de techniek gaf al zijn geheimen prijs over bouw en architectuur ademloos hebben…

De overlevende

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen, Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen, Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
L.G.22 oktober 2017Lees meer >

De overlevende

gedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.474
Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen, Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen, Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…

Ijskoud de mooiste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De zon staat stralend laag vandaag er liggen schitterende oppervlaktes vergezichten, bomen in mijn turende blik witte kleden over het eerst zo groene land. Momenten verplaatsen zich zonder vragen. Ik graaf als kind in mijn mond naar letterpap.…

mijn fototoestel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
Mooie groene valleien, hoge bergtoppen, gaat hij in zijn geheugen verstoppen. Ik neem hem zacht in mijn hand, schrik dat ik hem laat vallen. Hem vergeten, hem kwijtspelen of in het ergste geval hem breken, dan moet ik al het mooie, laten voor bekeken.…

hier sta ik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
hier sta ik dan een oude eik wiens takken ooit jong en groen nog zich verstrengelden met een appelboom uit de wortels van die omhelzing entten zich de loten die schuilend eerst groter groeiend later uit onze schaduw traden zo is vol het leven in het kleine woud dat wij samen waren tot rot op zekere dag ziek en dodelijk mij…

Sneeuwjacht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
gisteren oogde de polder zo fleurig en groen zelfs madeliefjes kon ik in ’t gras ontwaren zag reeds jonge loten aan de uitlopende heesters het voorjaar leek zich explosief te openbaren doch toen ik vanmorgen mijn blik liet zweven over ’t identieke polderlandschap was ’t vriendelijke voorjaarsgroen plotseling vervangen door kil, troosteloos…
leonardo8 februari 2018Lees meer >

Hoe lief mij Holland is

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Er groeit gewas langs elke oeverrand De mix van groen is hier een lust voor ’t oog Wat vroeger zompig land was is nu droog Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland De houten huizen lijken van fondant Hun zachte kleuren als pastel seringen Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland Ooit schreed…

Verdwijntruc

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
Vanaf de bank voor het oude stadhuis keek ik naar de zangeres in het groene jurkje. Ze gaat naar Zuid-Frankrijk, vertelde ze. Misschien mogen we mee. Je keek somber. Je had geen tijd. De rampspoed zat jou op de hielen en niemand zag jouw worstelingen.…

Ontheemde kinderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
trouwsel naar mij toe dorens uit voeten het satijn aan doe het dwalen langs distelhellingen moe naar ‘t vredige landschap room van de koe haar zwervende naam in de bries van een bruid ‘t land intens en zacht als ‘t licht binnenvalt tijdloos hemelblauw boven de rots en ‘t kruid waar ontheemde kinderen rusten bij de rivier onder de groene…

schijn van geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 360
gewoon een dag zoals normaal in de schaduw van de zon op zijn vertrouwde plek speurt de reiger kikkers voor het ontbijt of diner als op weg naar ergens de mensen hem passeren in het glinsterende licht van het water in de sloot weerspiegelen de wolken op deze fraaie lentedag alsof er geen vuiltje is dat ons verontrusten kan uit het groene…

kleur bekennen!

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 577
gelukkig bestaan kleuren om dingen op te beuren zonder hen was alles zwart eentonig of ietwat apart de grijze muur die wil ik wit een zilveren stoel die ik aanbid de gouden schijn van het maanlicht geeft blij gevoel, een fraai gezicht de hemel verf ik altijd blauw de zon is geel en zingt:" ik hou van jou" het gras dat kleur ik in 't fel groen…
Jonhy Donovan25 augustus 2020Lees meer >

Springtijd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
in tweeën, Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, veegt de oostenwind het diepste zwijgen weg, resten gerijpte druiven in een eindeloze droom, verdeling van gestolen buit, de heerser zwaait met de scepter van geweld, levert zich niet uit aan de moraal, maar een springtijd is niet te stoppen, vertakt de aarde zich in des zieners mededogen, groene…
Pama13 september 2020Lees meer >

Buitenwerfs

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
kabbelen knabbelt aan het talud langs het kruinpad kraagt gras ik wandel langs het wijde water hier gieren geen banden soms op zuidwester dagen de meeuwen en de wind achterom wappert de was wit als de zeilen in het schelle licht de hemel verzilvert de zeespiegel tussen de oevers kromt zich de horizon het water welft over het groene…
Zywa14 mei 2021Lees meer >

HART VOOR DRIE LICHTEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Het glanzende groen brengt vluchtig geluk. Kort oranje en lang wachtend rood dreigen op stil kruispunt geweten te doen zwijgen: tòch gas of doortrappen: even ferme ruk! Hoe Jezus' alles overheersend gebod, "uw naaste liefhebben als u zelf," rond zweeft tussen taak voor voertuigen en hun verbod...…

ZANDWEG ADEMT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 352
Twee kleuren groen trachten elkaar te raken. Neer en opwaarts? Fris avondlicht komt los uit zomerzon, is een stille sluipvos, die hier vreedzame vesting laat smaken. Binnen de stammen, met meloen bestreken, zweeft de pas ontwaakte uil langzaam rond; zijn vleugels roepen naar alle windstreken.…
Han Messie6 augustus 2021Lees meer >

Plens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
Ja, dit jaar is het landschap fleurig en groen, maar voorkom dat je geest teveel meandert. Wie materie aanbidt, krijgt een tekort aan adem. De hang naar hebzucht plakt vast, hij is enorm, onze leegte brengt slechts vernietigende storm. Waarom geven we moeder aarde geen omvadem?…
René Roumen15 november 2021Lees meer >

FEESTNACHT VAN OUD NAAR NIEUW

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
tussen het oude en het nieuwe jaar hangt een warme winterse sfeer familie en vrienden komen weer wat dichter en knusser bij elkaar rond de feesttafel met wit linnen gedekt brandende kaarsen, bloemen en groen om aan het oog van iedereen te voldoen komt ’t kreeftmenu ten volle tot zijn recht als de klok de laatste minuten gaat tellen vloeit…
Greta Casier30 december 2021Lees meer >

Openen het mozaïek

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
de lucht droeg merkwaardig genoeg het onbestemde druppels twijfelden al glijdend aan tak en stam donker kleurend als heel oud behang in deze seance klonken de kreten van vogels gedempt zonder de echte spirit die een zonnige dag van ze kent in gedartel en gedurfde duik maar tussen de struiken en groen grijzende grassen is het een…
wil melker13 januari 2022Lees meer >

WAAR BLIJFT DE LENTEZON?

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
die al wat duister is moet verdrijven toon toch een glimp van Uw Gezicht wij willen U in glans zien verschijnen waar blijft Gij O ontluikend leven de aarde zwelt al tot barstens toe ieder zaadje dat tot kiem werd verheven is zijn aardse verborgenheid al moe toon U O eindelijk als verrezen - alles wil uitbotten in groene kracht Gij…

Donald uit Noland

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 441
Eergister liep ik met mijn verre uncle Donald in de tuinen, de kebons, zoals hij vroeger zei Onder het genot van een senseootje vertelde hij ten langen leste mij zijn biostory, gezeten in een luie stoel in de wintertuin onder het foliage van een palaverboom In een vorig leven op deze groene aardkloot diende hij als…
Maxim8 april 2022Lees meer >

Laat de mensen slapen.

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
Dresden en Guernica, Grozny en Hiroshima, de groene heuvels van Vietnam. Aleppo en ook Rotterdam werden ooit rücksichtlos gebombardeerd, we raken het schijnbaar nooit verleerd. Dode burgers, bange schapen, Oekraïne draagt een kruis. Laat de mensen in vrede slapen, gooi geen bommen op hun huis.…

noorderlicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
als ik naar de koude trek duizenden, ja duizend kilometers in een bijna eeuwige tijd haast tot slapends toe in de verveling en ik alsmaar, onophoudelijk, verder doorrijd zonder maar iemand te zien, geen enkeling langs het groen, van zwarte geasfalteerde wegen met die eeuwige witte lijn in het midden wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos…

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
De kracht van de zomer, het groen en het graan, de rode papavers in ’t koren, ‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan, geen vogels in ‘t veld meer te horen, geen licht in de verte dat feestelijk schijnt, geen warmte die koestert de bomen, alleen nog de mist en de dag die verdwijnt nog eer hij, tot volheid gekomen, de mensen het teken…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

aankomst

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
de stad was al krom en er zat rot en roet alom en vieze molm in het gebinte en er zat rat in de groene verf en in de voegen vergif en er droop goedkope droomslijm en namaakdras af van het zomer- en winterterras.…
Dirk Vekemans22 februari 2023Lees meer >

Jas van mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Jij jas om in te wonen elke dag droeg ik je behalve als je weg was om je te laten stomen Van spijker was je gemaakt je was zwart met een groene kraag alleen werd je jammer genoeg gekraakt Moest ik naar huis zonder mijn favoriete shell door de regen en kou wat een hel Ik miste je zachte binnenkant unieke kleuren en mooie vormen en dat…

Ademen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
toeristen op het terras van het taanhuis die onze tuinen inlopen alsof wij hier wonen in een openluchtmuseum en hun onnozele brutaliteiten horen te prijzen als fatsoenlijke interesse Maar we kunnen ermee leven De bezoekers lopen rond in een parallelle werkelijkheid en wij hebben echte buren een wijde hemel, het wijde water en het groene…
Zywa27 september 2023Lees meer >

De enige echte robot

netgedicht
5.0 met 105 stemmen aantal keer bekeken 491
de ochtend spande had rode tuikabels om het blauw van de hemel te dragen liet wolkjes hun wit als schapen door ze te laten grazen de idylle van een vreedzame aarde klokt enkel vroeg op de dag daarna verpest haast en stress stilte en rust en stroomt verkeer weer van groen naar rood ik schouwde als bezoeker de stad zag in wakker…
wil melker13 oktober 2023Lees meer >

herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
in nazomers zonlicht strooit eens groen lenteblad warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit aan de losgelaten schaduw van wat verleden is om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien daar waar wij gezellig de volle oogst genieten korten zich dagen sneller naar lange nachten de grijze…