7024 resultaten.
tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.066 Laag voor laag als een ui gepeld
jaren van herinneringen in één mens
tranen van vreugde doet haar herleven.
Een leven dat ik voorbij zie laag voor laag
jouw fases transparant zichtbaar
die jij in één moment terug kan geven.
Jouw leven in sterretjes in mijn ogen
helder als kristal langs mijn wang
breekbaar wanneer het de grond raakt.
Een…
Sterfdag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.286 Een sombre Zondag in november... Klopt
Een bleke vinger op de glazen deur,
Of is het wenend hemelen-getreur,
Dat lijze uit leiegrijze wolken dropt?
In 't haardvuur smeulen turven, murwe geur
Van rottend loof, dat in den slijktuin sopt,
Dringt door de ruitereten, afgetobd
Kreunt zwak de wind, een kind gesteld teleur.
Een herfstdag…
echt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.268 je lege woorden
in lege ogen
zeggen
niets
alleen
dag
alsof niets
tegen het
tegenovergestelde
van iets
onze woorden
ons
in eeuwigheid
verliest…
Korte uiteenzetting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 je was hier als kind geweest
om te zoeken naar een schat
naar sporen in de grond, krassen in lak
jouw adem uit mijn allerziel
de grond van het bodemloze
verdwenen, uiteen gewaaierd, voorgoed
nu schampt grondmist ijle lucht
iets dat lijkt op versmolten letters
geboren uit verdampte aarde; kom terug…
Waar stil toen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
15.076 Waar stil toen
de abrikozenboom stond,
sta ik nu stil.
Tussen de gladiolen
weet ik de plek waar
zij toen stond: zij
wierp mij de abrikoos
toe - toen. Nu,
terwijl herinnering met zich
doet wat zij wil, beginnen
wij opnieuw met bijten,
haast tegelijk, tussen
de maïsplanten: zij in haar
abrikoos, ik in mijn abrikoos;
terwijl de kleine…
JIM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.631 Ik zit hier in een kamer.
Vier donkere steeds dichterbij komende muren.
Writersblock is waar ik last van heb.
Staren naar mij pen voor uren en uren.
Ik neem een slok whisky en voel mijn lichaam trillen.
Neem nog een slok...
Ik zou dit niet meer moeten willen.
Steeds verder zak ik weg, weg in de eenzaamheid.
Ik neem een bad en voel dat…
Lief gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
805 LIEF GEDICHT
nog voor ze
gelegd worden
kan ik je kwijt
aan de straatstenen
op de onderkant
kalk ik je
en laat ik je
aan de stratenmakers
om ontdekt te worden
ieder woord afzonderlijk
als een puzzel
waarvan geen stuk
mag ontbreken
willen ze je
met voeten treden
zodra je
met de neus omhoog
uit laatste respect
in de juiste volgorde…
Herinnering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.154 De zomer is voorbij.
Herinnering, gestage pijn
ingevreten in mijn hart
-rosse roestschilfers-
dat ouder is dan 34 jaren.
In de Netedalen
zie ik steeds vager
de dierbaren oprijzen
uit oktobermist en bleke blaren.
Een beeldengroep uit vroeger jaren,
dan weer een schimmenspel
met onwezenlijke gebaren.
Maar in een helder moment
zie ik de…
Toon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 Daar ga je
Grote, kleine brommertman
Op de verre reis de ruimte in
De helm vast op het hoofd gezet
De kinriem stevig aangesnoerd
Daar ga je
Grote, kleine brommertman
Op de verre reis de ruimte in
Geef gas en hou je ogen op de weg
Je handen stevig op het stuur.
Dieho…
Een stem van de overzijde.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.762 Als 't leven over-leven wordt,
Al is het kort,
't Schijnt lang te duren;
Hoe pijlsnel vroeger tijd verdween,
De laatste zijn de slependste uren;
Zij kruipen heen.
Maar troost de Heer, die ik aanschouw,
U in uw rouw,
Steunt Hij uw voeten,
Zo zult ge uw weg gemoedigd gaan,
Totdat wij ons bij Hem ontmoeten, -
Treed rustig aan!…
Nieuw jaar
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.057 Nog eens ten einde 't oude en voor aan 't nieuwe jaar,
en tel ik tachentig op negen maanden maar!
Waar zijn die zeventig en negen jaren henen?
Als nieuwe dromen elk verschenen en verdwenen,
en nu de volle som: maar ene oude droom.
Wanneer zal 't einde zijn? Hoe lang staat de oude boom
op taaie wortelen en weert zich, onder alle
die daags…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.699 de bloementuin is aardedonker
zelfs geen sneeuw die zacht glimt
in de uitgestorvenheid van de avond
ijzig beroert de wind mijn wangen
waar ben je
struiken zijn vreemde bruine schimmen
zonder weerkaatsing
zelfs niet van de somberheid
geen vogels, geen leven , slechts nevel
wat doe je
het tegelpad is hard en koud
gedachten dwingen een…
bruiloft in Valkoog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 botervet en vers gesneden
zo liggen de graslanden in mijn herinnering
ik zie hoe hij zijn hoed afneemt
haar kust
naar mij omkijkt
en glimlacht
kinderen dansen muziek aan de touwen
van de klokkentoren
hij loopt weg uit mijn schaduw
licht vloeit
tranen spatten tegen de hemel
ik aarzel nog
twijfel wortelt diep onder de zerken…
Zucht ten hemel.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.344 Neen, Hemel! niet om eer of staat,
of aardse nietigheden,
En wat voor heil en voorspoed geldt,
bestormen u mijn beden.
Neen, heb ik vaadrenerf en goed
voor 't Vaderland geofferd,
Ik vraag niet, wat die 't heeft verkocht
in zijn trezoren koffert.
Ik vraag niet, wat verraad of list
de braafheid mocht ontstelen,
Of duizend snoden…
met losse hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 De dood met haar losse hand
toont zich weer vandaag.
Als van gewoonte woont ze in mijn dag.
Zij is geen spijtoptant.
Een tijd geleden heeft zij mij opnieuw veroverd.
Zij tovert leed uit haar duistere mouw.
De heimelijke sluipwesp.
Zij plant haar haken in mijn lijf. Rauw.
Hoezeer treft zij raak.
Rouwen heeft geen smaak.…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 bevestigd met
verweerde roestige haken
luid klinkt opeens de plons als
de jonge vrouw zich
omlaag heeft laten vallen
grachtwater opent zich in
sinistere opspattende kringen
spoorloos verdwijnt
haar lichaam onderwater dat
zich kolkend, grauw en
onwelriekend boven haar
wegzinkende gestalte sluit
terwijl luchtbellen haar trieste
afscheid…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Nog niet. De zoon moet nog trouwen,
de oude nog stervan. Er komt nog
wereldvoetbal en goudvissenbroed.
In de reiskist vouwt zij de avondjurk,
kinderkleren, gesloten papieren. Eetbaar
de kleine vruchten en draken van koek.
Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen…
Nanacht
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.334 nanacht
en het meisje
ik zie dat ze slapen gaat
ze sluipt uit
haar daghuid van
opgaande zon
die ze over een blauwe stoel
te treuren hangt
--------------------------------------
uit: Anatomie voor moordenaars (1965)…
De oude lederen jas.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.510 daar hangt hij nu troosteloos aan een haakje
kale plekken overheersen reeds zijn aanzicht
resultaat van zijn jarenlange trouwe plicht
in zijn rug zit al een slijtage gaatje
als hij toch eens spreken kon, dat zou wat wezen
verhalen die liggen opgeslagen in zijn huid voorgoed
niet dat het er nu nog wat toe doet
maar toch zouden sommige mensen…
Dichterschemering
gedicht
1.1 met 32 stemmen
19.702 Het wordt erg stil om mij.
Alles rond me begint te lopen
op kussens. De zon, de bomen,
de bloemen staan gordijnen te kopen.
De muziek rijdt al in flessen voorbij.
Het duurt niet lang meer met mij.
-----------------
De Gids (1958)…
In memoriam Jos Zuijderwijk
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
769 als kind, al vol verwondering
groeide hij tussen telers op
doorploegde woorden en ideeën
niets was vanzelfsprekend
steeds op zoek naar samenhangen
zwalkte hij, een ware zoeker
achter zijn grote woordenstroom
een onzekere man
ik zie je gaan voorbij de tijd
op klanken van een Fado…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 zijn lach en zacht gezang
galmden in overvloed
door de bejaardengang
ondanks de treur van terreur
achter zijn bruine ogen
verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Mijn onvervuld verlangen
heeft zoveel facetten.
Nu de onzichtbare pijn
van het nooit oma zijn.
Het hoort bij mijn leven
maar went niet.
Niemand kent
wie ik verlies.
Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar…
Wat was ...
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
850 Opgestapeld ligt de tijd
zinvol oud te wezen
Ik lees ons terug
De klank van jazz geurt whisky
als rookgordijn voor eeuwig dronken
Ik hef mijn glas
en kijk omhoog
Proost mijn lief
het duurt maar even…
Lieve Jan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
922 Ik wil al zo lang iets schrijven naar jou.
Je bent nog steeds iemand waar ik zielsveel van hou.
Je was mijn vader maar alleen niet van vlees en bloed.
Toch altijd wijze raad en een hartelijke groet.
Ik voelde me thuis kon goed met je praten.
Soms leek het wel alsof je de vulling was voor al mijn gaten.
Wil je graag zeggen dat ik je vrouw…
Loslaten.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.666 Ja, er zit een kindje. Maar het hartje klopt niet.
Dat wordt ons even verteld.
Mijn hart wordt verscheurd door grof geweld.
Mijn allergrootste droom vervaagt in een grote stroom van intense pijn.
Pijn, omdat jij niet bij ons mag zijn.
In intens verdriet dat niemand voelt en ziet.
Nu ga je me snel verlaten.
En niemand kan deze pijn wegpraten…
Dag lief Engeltje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
986 Onverwacht ...
Nooit gedacht.
Dat ik jou mocht dragen.
Maar nu heb ik alleen maar vragen.
Waarom mocht je niet bij ons blijven?
Hoe moet ik dit verdriet omschrijven?
Wat heb ik verkeerd gedaan?
Dat je bent opgehouden te bestaan.
Zo kort maar o zo krachtig.
Voelde ik me heel even machtig.
Nu ben je een engeltje van God.
En moet…
Intense pijn.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.343 Wat de mooiste dag van m'n leven zou kunnen zijn.
Is veranderd in een dag van ongeloof , verdriet, en intense pijn.
Ik had gehoopt om je hartje te mogen zien kloppen.
Maar mijn verdriet is niet meer te stoppen.
Je zit er wel.
Maar het zijn de minuten die ik nu aftel.
Je kan me elk moment gaan verlaten.
Nee, deze pijn valt niet goed te…
Dat we bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
787 Wij kennen het gemis niet,
van kinderen die nooit werden geboren.
Wij kennen de spijt niet,
van mensen die nooit hebben bestaan.
Wij missen ongeboren geliefden niet,
voor hen janken we geen traan.
We voelen troosteloos verdriet,
wanneer mensen ons ontvallen.
We kennen de felle pijn,
wanneer een geliefde ons verlaat.
Maar wat uiteindelijk…
Hoedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
902 Ik heb thuis een hoedje,
een hoedje op de kast.
Daar ligt hij heel rustig,
is niemand tot last.
Een hoed draag je meestal,
tijdens een koud en nat seizoen.
Maar net als de drager,
gaat hij eens met pensioen.
Die hoed heb ik niet zomaar,
die hoorde op iemands hoofd.
Dat hoedje van mijn vader,
van wie het licht is gedoofd.
Ik heb thuis…