Alle inzendingen over afscheid

7024 resultaten.

Sorteren op:

tranen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Laag voor laag als een ui gepeld jaren van herinneringen in één mens tranen van vreugde doet haar herleven. Een leven dat ik voorbij zie laag voor laag jouw fases transparant zichtbaar die jij in één moment terug kan geven. Jouw leven in sterretjes in mijn ogen helder als kristal langs mijn wang breekbaar wanneer het de grond raakt. Een…

Sterfdag.

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Een sombre Zondag in november... Klopt Een bleke vinger op de glazen deur, Of is het wenend hemelen-getreur, Dat lijze uit leiegrijze wolken dropt? In 't haardvuur smeulen turven, murwe geur Van rottend loof, dat in den slijktuin sopt, Dringt door de ruitereten, afgetobd Kreunt zwak de wind, een kind gesteld teleur. Een herfstdag…

echt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.268
je lege woorden in lege ogen zeggen niets alleen dag alsof niets tegen het tegenovergestelde van iets onze woorden ons in eeuwigheid verliest…
i1 november 2014Lees meer >

Korte uiteenzetting

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
je was hier als kind geweest om te zoeken naar een schat naar sporen in de grond, krassen in lak jouw adem uit mijn allerziel de grond van het bodemloze verdwenen, uiteen gewaaierd, voorgoed nu schampt grondmist ijle lucht iets dat lijkt op versmolten letters geboren uit verdampte aarde; kom terug…
Iniduo2 november 2014Lees meer >

Waar stil toen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 15.076
Waar stil toen de abrikozenboom stond, sta ik nu stil. Tussen de gladiolen weet ik de plek waar zij toen stond: zij wierp mij de abrikoos toe - toen. Nu, terwijl herinnering met zich doet wat zij wil, beginnen wij opnieuw met bijten, haast tegelijk, tussen de maïsplanten: zij in haar abrikoos, ik in mijn abrikoos; terwijl de kleine…
Hans Faverey17 november 2014Lees meer >

JIM

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Ik zit hier in een kamer. Vier donkere steeds dichterbij komende muren. Writersblock is waar ik last van heb. Staren naar mij pen voor uren en uren. Ik neem een slok whisky en voel mijn lichaam trillen. Neem nog een slok... Ik zou dit niet meer moeten willen. Steeds verder zak ik weg, weg in de eenzaamheid. Ik neem een bad en voel dat…
G13 november 2014Lees meer >

Lief gedicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 805
LIEF GEDICHT nog voor ze gelegd worden kan ik je kwijt aan de straatstenen op de onderkant kalk ik je en laat ik je aan de stratenmakers om ontdekt te worden ieder woord afzonderlijk als een puzzel waarvan geen stuk mag ontbreken willen ze je met voeten treden zodra je met de neus omhoog uit laatste respect in de juiste volgorde…

Herinnering

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.154
De zomer is voorbij. Herinnering, gestage pijn ingevreten in mijn hart -rosse roestschilfers- dat ouder is dan 34 jaren. In de Netedalen zie ik steeds vager de dierbaren oprijzen uit oktobermist en bleke blaren. Een beeldengroep uit vroeger jaren, dan weer een schimmenspel met onwezenlijke gebaren. Maar in een helder moment zie ik de…

Toon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 782
Daar ga je Grote, kleine brommertman Op de verre reis de ruimte in De helm vast op het hoofd gezet De kinriem stevig aangesnoerd Daar ga je Grote, kleine brommertman Op de verre reis de ruimte in Geef gas en hou je ogen op de weg Je handen stevig op het stuur. Dieho…
Dieho26 november 2014Lees meer >

Een stem van de overzijde.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.762
Als 't leven over-leven wordt, Al is het kort, 't Schijnt lang te duren; Hoe pijlsnel vroeger tijd verdween, De laatste zijn de slependste uren; Zij kruipen heen. Maar troost de Heer, die ik aanschouw, U in uw rouw, Steunt Hij uw voeten, Zo zult ge uw weg gemoedigd gaan, Totdat wij ons bij Hem ontmoeten, - Treed rustig aan!…

Nieuw jaar

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.057
Nog eens ten einde 't oude en voor aan 't nieuwe jaar, en tel ik tachentig op negen maanden maar! Waar zijn die zeventig en negen jaren henen? Als nieuwe dromen elk verschenen en verdwenen, en nu de volle som: maar ene oude droom. Wanneer zal 't einde zijn? Hoe lang staat de oude boom op taaie wortelen en weert zich, onder alle die daags…

Waarheid

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.699
de bloementuin is aardedonker zelfs geen sneeuw die zacht glimt in de uitgestorvenheid van de avond ijzig beroert de wind mijn wangen waar ben je struiken zijn vreemde bruine schimmen zonder weerkaatsing zelfs niet van de somberheid geen vogels, geen leven , slechts nevel wat doe je het tegelpad is hard en koud gedachten dwingen een…

bruiloft in Valkoog

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
botervet en vers gesneden zo liggen de graslanden in mijn herinnering ik zie hoe hij zijn hoed afneemt haar kust naar mij omkijkt en glimlacht kinderen dansen muziek aan de touwen van de klokkentoren hij loopt weg uit mijn schaduw licht vloeit tranen spatten tegen de hemel ik aarzel nog twijfel wortelt diep onder de zerken…
kornelis14 december 2014Lees meer >

Zucht ten hemel.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.344
Neen, Hemel! niet om eer of staat, of aardse nietigheden, En wat voor heil en voorspoed geldt, bestormen u mijn beden. Neen, heb ik vaadrenerf en goed voor 't Vaderland geofferd, Ik vraag niet, wat die 't heeft verkocht in zijn trezoren koffert. Ik vraag niet, wat verraad of list de braafheid mocht ontstelen, Of duizend snoden…

met losse hand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
De dood met haar losse hand toont zich weer vandaag. Als van gewoonte woont ze in mijn dag. Zij is geen spijtoptant. Een tijd geleden heeft zij mij opnieuw veroverd. Zij tovert leed uit haar duistere mouw. De heimelijke sluipwesp. Zij plant haar haken in mijn lijf. Rauw. Hoezeer treft zij raak. Rouwen heeft geen smaak.…
sydhart18 december 2014Lees meer >

Sprong naar het einde.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.569
bevestigd met verweerde roestige haken luid klinkt opeens de plons als de jonge vrouw zich omlaag heeft laten vallen grachtwater opent zich in sinistere opspattende kringen spoorloos verdwijnt haar lichaam onderwater dat zich kolkend, grauw en onwelriekend boven haar wegzinkende gestalte sluit terwijl luchtbellen haar trieste afscheid…
Leonardo22 december 2014Lees meer >

Een nieuw jaar

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13.006
Nog niet. De zoon moet nog trouwen, de oude nog stervan. Er komt nog wereldvoetbal en goudvissenbroed. In de reiskist vouwt zij de avondjurk, kinderkleren, gesloten papieren. Eetbaar de kleine vruchten en draken van koek. Op de steiger blijkt de kist gevoerd met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur. Gisteren zwommen hier zwanen als schepen…
Anna Enquist26 december 2014Lees meer >

Nanacht

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.334
nanacht en het meisje ik zie dat ze slapen gaat ze sluipt uit haar daghuid van opgaande zon die ze over een blauwe stoel te treuren hangt -------------------------------------- uit: Anatomie voor moordenaars (1965)…
Hans Vlek2 januari 2015Lees meer >

De oude lederen jas.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.510
daar hangt hij nu troosteloos aan een haakje kale plekken overheersen reeds zijn aanzicht resultaat van zijn jarenlange trouwe plicht in zijn rug zit al een slijtage gaatje als hij toch eens spreken kon, dat zou wat wezen verhalen die liggen opgeslagen in zijn huid voorgoed niet dat het er nu nog wat toe doet maar toch zouden sommige mensen…
Leonardo3 januari 2015Lees meer >

Dichterschemering

gedicht
1.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 19.702
Het wordt erg stil om mij. Alles rond me begint te lopen op kussens. De zon, de bomen, de bloemen staan gordijnen te kopen. De muziek rijdt al in flessen voorbij. Het duurt niet lang meer met mij. ----------------- De Gids (1958)…

In memoriam Jos Zuijderwijk

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 769
als kind, al vol verwondering groeide hij tussen telers op doorploegde woorden en ideeën niets was vanzelfsprekend steeds op zoek naar samenhangen zwalkte hij, een ware zoeker achter zijn grote woordenstroom een onzekere man ik zie je gaan voorbij de tijd op klanken van een Fado…

Dode mus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 848
zijn lach en zacht gezang galmden in overvloed door de bejaardengang ondanks de treur van terreur achter zijn bruine ogen verschool er een geborgen schoonheid om de wereld als achttienjarige in herkansing te mogen zien nu wordt hij een kind zonder (t)huis met de riemen van VVD en de losse eindjes van de Bijbel CDA al die…
Claire8 januari 2015Lees meer >

Eenzaam verdriet

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Mijn onvervuld verlangen heeft zoveel facetten. Nu de onzichtbare pijn van het nooit oma zijn. Het hoort bij mijn leven maar went niet. Niemand kent wie ik verlies. Verloren toekomst en levenslang gemis. Het verstand aanvaardt het gevoel blijft. Kwetsbaar om te delen eenzaam om te dragen. Een hart vol liefde voor vele kinderen. Maar…
ies14 januari 2015Lees meer >

Wat was ...

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 850
Opgestapeld ligt de tijd zinvol oud te wezen Ik lees ons terug De klank van jazz geurt whisky als rookgordijn voor eeuwig dronken Ik hef mijn glas en kijk omhoog Proost mijn lief het duurt maar even…

Lieve Jan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Ik wil al zo lang iets schrijven naar jou. Je bent nog steeds iemand waar ik zielsveel van hou. Je was mijn vader maar alleen niet van vlees en bloed. Toch altijd wijze raad en een hartelijke groet. Ik voelde me thuis kon goed met je praten. Soms leek het wel alsof je de vulling was voor al mijn gaten. Wil je graag zeggen dat ik je vrouw…

Loslaten.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.666
Ja, er zit een kindje. Maar het hartje klopt niet. Dat wordt ons even verteld. Mijn hart wordt verscheurd door grof geweld. Mijn allergrootste droom vervaagt in een grote stroom van intense pijn. Pijn, omdat jij niet bij ons mag zijn. In intens verdriet dat niemand voelt en ziet. Nu ga je me snel verlaten. En niemand kan deze pijn wegpraten…

Dag lief Engeltje.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 986
Onverwacht ... Nooit gedacht. Dat ik jou mocht dragen. Maar nu heb ik alleen maar vragen. Waarom mocht je niet bij ons blijven? Hoe moet ik dit verdriet omschrijven? Wat heb ik verkeerd gedaan? Dat je bent opgehouden te bestaan. Zo kort maar o zo krachtig. Voelde ik me heel even machtig. Nu ben je een engeltje van God. En moet…

Intense pijn.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.343
Wat de mooiste dag van m'n leven zou kunnen zijn. Is veranderd in een dag van ongeloof , verdriet, en intense pijn. Ik had gehoopt om je hartje te mogen zien kloppen. Maar mijn verdriet is niet meer te stoppen. Je zit er wel. Maar het zijn de minuten die ik nu aftel. Je kan me elk moment gaan verlaten. Nee, deze pijn valt niet goed te…

Dat we bestaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Wij kennen het gemis niet, van kinderen die nooit werden geboren. Wij kennen de spijt niet, van mensen die nooit hebben bestaan. Wij missen ongeboren geliefden niet, voor hen janken we geen traan. We voelen troosteloos verdriet, wanneer mensen ons ontvallen. We kennen de felle pijn, wanneer een geliefde ons verlaat. Maar wat uiteindelijk…

Hoedje

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 902
Ik heb thuis een hoedje, een hoedje op de kast. Daar ligt hij heel rustig, is niemand tot last. Een hoed draag je meestal, tijdens een koud en nat seizoen. Maar net als de drager, gaat hij eens met pensioen. Die hoed heb ik niet zomaar, die hoorde op iemands hoofd. Dat hoedje van mijn vader, van wie het licht is gedoofd. Ik heb thuis…
Betty Veerman12 februari 2015Lees meer >