15539 resultaten.
ECHT HEERLIJK GEGETEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 'HEERLIJKE STREKEN'
tovert, verovert
met ondeugende wereldse streken
strelende, verrassende lekkernijen, hapjes
Als je die verfijnde smaken proeft
snap, snak je en roept ieder strakjes:
Bij 'HEERLIJKE STREKEN'
echt heerlijk gegeten!!…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 Maar nooit zal ik het ooit vergeten,
want als ik aan mijn liefje denk,
en haar weer al mijn dronken aandacht schenk,
dan slaat nogmaals de liefde toe,
ongenadig, meedogenloos, misdadig,
een hand die vals de lier bespeelt,
een beul die 't galgenaas eerst vierendeelt.
En dan gaat de liefde op de loop,
het is weer liefdes uitverkoop.…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
een pirouette
van geurige boterbloemen
het lied van de zon
voert over de meidoornhaag
de appelbloesems
blauw glanst de lucht
en over de leeuweriken
die zich uitbundig
laten meevoeren
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden…
Zwart-wit moraal
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.392 Spoedig komt men te weten,
dat blauw en geel,
zelfs door te mengen,
niet tot groen wordt
verweven.
De mengeling van alle kleuren,
zal zwart doen ontstaan.
Zo zal spoedig gebeuren, dat
blank in schuld zal vergaan.
Het zwart-wit dilemma vergroot,
omdat blank zich tot slavernij
toe keerde en zo de macht genoot.…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 Gebroken loopt zij door de straten
kijkt heel angstig om zich heen
voelt de eenzaamheid, het haten
is van binnen koud als steen
nog voelt zij harde mokerslagen
blauwe plekken tekenden haar huid
kan zij die loodzware last wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen…
Saai
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.337 De oplossing is vlug gevonden;
haar zo blond, ogen zo blauw,
nu weet hij waar het hem aan schort,
hij zoekt een lieve vrouw!
Nu dient zij voortaan voor hem
het bord op met zijn prakje.
Nu smeert zij voortaan zijn brood
en stopt dat in het zakje.…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 kleine tjilpje
van een gevederde vriend
de ochtend staat niet meer
fluitend op
met leeuwerikken
het gloren rekt zich zwijgend uit
over zwartgeblakerde regels
leeg is leeg gevuld met
kringelende opstijgende rook
bevolkt de lucht
wranger alleen met het oranjerood
een neervallende avondzon
er leeft een vraag
waarom dragen boeren blauwe…
O, zomer!
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.075 O, zomer, met uw lokken, glanzend gouden,
En met uwe ogen, blauw gelijk de wanden
Van 't rondend hemeldak, en sneeuwen handen,
Die bloemenslingers slank gebogen houden!…
Zomer (I)
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.616 De hemel lijkt een broeierige pet,
Aan gele knoop, die doorschijnt, in vervoering
Om 't mooie weer jolig scheef opgezet;
En smullend van de zweetdamp, loom en vet
En week en wit hangen in stille ontroering
De wolkenteken aan de blauwe voering.…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 Hij lag onbewegelijk op de loer
Geduldig onder doorschijnende vloer,
En sloop door wijkend riet met sluwe stap,
En aasde uit 't west met rood, hongerig oog,
En heerste uit violette schem'ringboog
In ster'lig blauw van wereldkoningschap.…
liefde dwaalt in wisselstroom
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.413 voor je
zingen dat ik van je houd
maar op dit scherm kleuren
woorden veel te koud
de muziek is blikkerig
weemoed maakt je slikkerig
kom kijken naar de rode maan
laat je tranen rustig gaan
ik mail je en jij smst
liefde dwaalt in wisselstroom
in mooie letters komt de droom
die niemand meer verpest
maar als het donker wordt
alleen blauw…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Het zwarte vloerkleed wordt langzaam door het blauw verdreven,
en als de laatste vol met passie dansende vlammen ten onder gaan,
laat het maanlicht een mystiek schouwspel herleven,
De gestorven koning, het zwaard nog vastklemmend, de diepte in,
zijn kinderen aan de kust ontdaan.…
Ik zat aan 't roer
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.360 'K zag, hoe diep onder mij, boven een groep
Van avondwolken, die roodvlokkig gloeiden,
Blauw op oranje, twee libellen stoeiden,
Aëroplanen, scheen 't, looping the loop.
En 'k schrok, toen 't plots'ling door mijn denken schoot:
Mijn luchtschip hangt boven het avondrood,
Dan staat Hij nog boven mijn horizon.…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 De lege klas: een wijde oceaan;
het blauw linoleum gaat zachtjes stromen
en komt zijn branding aan je tafel slaan.
Iriniserend zonlicht door je haren.
Kleuren, gewimperd op je smalle hand.
Ik voel: ik moet dit leeg lokaal dóórvaren
en schipbreuk lijden aan jouw waterkant.…
Avondwandeling
gedicht
3.7 met 85 stemmen
98.058 Wat gingen wij vanavond ver
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! . . .
Nog liggen wegen eindeloos
Voor morgen in 't verschiet! . . .…
De polen van het fortuin
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
1.822 “Onze wereld dendert vooruit”
houden de blauwe bevrijders vol.
Zij die onze weelde hoog waarderen
en de vaderstaat willen kraken
zullen geen trieste zucht slaken.
Cijfers liegen toch niet
Een overvloed aan voedsel,
20 % omhoog in een kwarteeuw.
Dat scheelt een mondvol.…
Zeemeermin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.332 Ze verrees uit de blauwe baai
zoutschilfers aan de staartvin
belaagd door de tijgerhaai
die haar wonden ruikt.
Het zilver van schubben
een kiezelstrand
Haar handen krullen krols.
Zie ze lonken naar de stad die gevels koestert
waar de koningszoon schuilt in een nis
klaar voor een beet in een haak.…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen,
Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen;
Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen,
'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen:
Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen,
Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen;
Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen,
Sneeuwtoppen rood, en glooiend…
Aan Rika
poëzie
4.1 met 50 stemmen
10.626 En dan,
Waarom blauwe ogen, wonderdiep en klaar?
Gij wist toch, dat ik daar niet tegen kan!
En waarom mij dan zo voorbijgesneld,
En niet, als 't weerlicht, 't rijtuig opgerukt,
En om mijn hals uw armen vastgekneld,
En op mijn mond uw lippen vastgedrukt?
Gij vreesdet mooglijk voor een spoorwegramp?…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 De oorlog verloren, uitgeteld,
toonde hij zijn blauwe plekken aan de meester.…
Kinderland
poëzie
3.1 met 28 stemmen
4.125 Doch soms, bij een simpel gebeuren –
In d’ochtend een haan die kraait,
Of even een vleugje van geuren
Dat over een bloemperk waait, -
Wordt plots mij de wereld als rozen,
Ikzelf tot een droppel dauw,
Die niets is dan spiegel voor het blozen
Van bloeikleur, zonlicht en blauw.…
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
poëzie
4.0 met 13 stemmen
2.437 Tussen bladgetril
In koude wind glimt blauw een fosferstraal:
Herlevend, wat 't verleden van mijn stam
Joeg naar de grot, vol licht van veil'ge vlam,
Vlucht, vlucht naar huis mijn angst primordiaal.
---------------------------------
Brahman, deel I, p. 61…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 Ik voel me zo ontheemd op deze mooie zomerdag
De zon schijnt maar een schaduw trekt door me heen
De keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij
Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen
Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen
Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint
De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld…
Sneeuwlandschap
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.330 Of ook:
de haas die sneeuwblind wegschiet
-donkere beweging op heldere rust-
twee blauwe reigers
verbazend traag opvliegend
uit het berijmde oeverriet
een rillend konijn
met zieke ogen
in het afgeknaagde onderhout
schokkender dood
-want met nog slechts een zucht
een lichte trilling van leven-
dan het stijfbevroren eendenkreng
even verder…
Laatste zomerdag
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.740 Al de gouden middaguren
Van de zonnen die verzonken,
Stralen door dit blankdoorblonken
Blindend dak van blauwe muren
Op de stervensstille lach
Van de laatste zomerdag.…
Jouw gedachten
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.845 Mijn ogen blauw. Mijn haar blond
Normaal postuur. Gespierde benen
'k Liefkoos jouw lichaam vanuit alle
Posities. 'k Kus, vrij, bemin
Als jij zegt: 'lieverd, blijf'.
'k Verlang naar jouw stem, jouw warmte
't Gevoel. 'k Zie jouw schoonheid
Hoor jouw zucht. Voel verlangen
Verbonden met elkaar. Verstrengeld tot
Eén.…
In de haven van Cesinatico (I.)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.440 kronkelend door een zwart koud bed
- waar klamme lakens kil en kammen
breken vale stilte flakkerend weg
als ’t morgenlicht de stroom afzet
En aan drie glazen rode edelsteen
hangen leergelooide handen
- door strijd verleerd - met zich alleen
opgevist in lange nachten
struikelen zij in nieuw morgen
na een val in diepe schachten
Drie blauwe…
Ons eigen land
poëzie
2.0 met 9 stemmen
2.250 O land vol ernst van beuken- en eikenbomen,
Vol tulpenvuur en hyacint-verblijden
En bloesem blank en blauw van avonddomen!
-----------------------------------------
-----------------------------------------
malve: mauve (lichtpaars)
domen: dampen…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 Het eentonige tikken van
de klok aan de wand haalt
hem niet uit het grauw
beschimmelde verleden
verloren ligt het blauwe pakje
zware van nelle op de marmeren
schouw maar legt juist die dag
geen gewicht meer in de schaal
het evenwicht zoek verliest
hij stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij…
Een perfecte dag..
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.133 Het zonnetje schijnt zijn warme stralen
De lucht onbewolkt helder blauw
Met de autoradio vrij hard
Koers ik pijlsnel richting jou
Ik zing, al is het zo vals als de nacht
Timmer de maat mee op het stuur
Niks dat mij nog kan beletten
Als het goed is ben ik bij je binnen het uur
Ik geniet van de weg richting jou
Zonnebrilletje op, sigaretje…