7024 resultaten.
Onze handen.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.044 Onze handen boden een stuk oneindige eeuwigheid
waarbij het intense innige zwijgen
in de spiegeling van onze ogen
een eigen wervelend beeld beschreef,
uit het ons onzichtbare weten ontstaan...
Laat mij nu niet moeten kiezen
tussen de stippels van het heelal
of de witte leegte,
uit het turbulente van een storm
naar een winterse stilte over…
Veertien lentes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
762 zij die veertien lentes telde
had nog maar net
haar entree gemaakt
en dartelde vrolijk door het leven
midden in de groei
van tiener worden onderging ze
vele lessen waarvan de één
moeilijker dan de ander
haar schaduwleven drukte zwaar
langzaam aan verdronk ze
in een onmetelijk diepe put
waar licht haar nooit meer vinden zou…
Lang geleden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
906 Is het echt zo lang geleden,
dat we jong waren
Of zijn we dat nog steeds
Is het echt jaren geleden
dat we speelden
Of doen we dat nog steeds.
Is het echt verleden tijd dat we
" bokkensprongen" maakten
Dat lukt nu echt niet meer
De tijd van toen,
komt niet weerom
Toch hunker ik steeds meer
Naar die mooie tijd,
die vroegere tijd
Van…
Wanneer Ik wegga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.075 Wanneer Ik wegga,
Ga Jij dan met mij mee?
Zo maar ergens heen,
Het liefst ver weg,
Zonder dat ik over de reden iets zeg.
Wanneer ik wegga,
Ga jij da met mij mee?
En samen zo nu en dan
Naar de horizon turen,
Tot het wachten op de laatste uren.
Wanneer ik wegga,
Ga jij dan met mij mee?
En kruip dan dicht tegen mij aan,
Van de duisternis…
Vervreemding
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
980 Dat het ons lot is
onze eigen dood te sterven,
lieten ze weten.
Als waren ze vertrouwd met
een afweging als deze.
Anderen strooiden
met woorden van liefde.
Als zou je de moed
in de eenzaamheid
het moment en de keuze
niet proeven.…
Nog niet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.920 Ik moet
Van al wat was
Een herinnering
Gaan maken
Maar ik wil
Nog blijven steken
In de tijd
Ik poets en poets
Wat was en was
Zodat het schijnt
En schijnt
Ik rijg
De nieuwe parels
Aan het oude snoer
Ik weet
Dat ik vergeet
Dat glans
Verglanst
Met het vergaan
Van deze tijd
Daarom wil ik
Nu nog blijven
Blijven steken
Hier in…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 De kist waarin zij rust sleept
hartverscheurende aanhang
van verslagen huilende geliefden
over het gangbare grof knerpend
grindpad van het oude kerkhof
als gebogen menselijke zerken,
op weg naar het o zo diepzwarte
graf waarin zij tegen haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 De nacht
zuurstofloos in ijle lucht
het bloed stroomt kil door aderen
haar boezem verwarmde de koers
blauw bloed door de kamer.
Het is kil
versteend luister ik andermaal
haar zwanenzang als refrein
in gedachte neuriën we samen
bij sluiten van het gordijn.
Uniek mens
mijn warmte bron
die de wolk in mij condenseert
voor mijn…
De laatste dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 nog tijd te gaan
als vogelvlucht
op broze vleugel
waren er ogenblikken
was er zachte adem
eerder dan
verlamde woorden
alvorens stilte
voor avondzwijgen
een stenen morgen
schuchtere zon
zoals zo vaak…
vogelveer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 zwoele zomerdag
duifgrijze veren vallen
vogel is niet meer…
Erfenis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
708 Nooit geweten lieve vriend
Dat je nog wat na zou laten
Had niet eens in de gaten
Dat je wat bezat.
Maar familie staat
Hiernaast te schelden
Zoekt in alle gaten
En hoeken
De notaris komt naar binnen
Het stel raakt buiten zinnen
Want alles is weg, opgemaakt
Wat rest, is een donderbui
Die zijn weerga niet kent
Ik mis je mijn vriend…
Oogsttijd
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 Jouw verstilde tranen
de pijn in je ogen
maken van mijn hart
een ruw omgeploegd veld
Ik wilde zo graag samen zaaien
en samen oogsten
maar het werk deed ik alleen
jarenlang
Nu besluit God dat ik alleen moet oogsten
jij moet nu zelf gaan zaaien
en ik wens je zo'n mooie goede
geweldige oogst toe…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
Wat heeft liefde toch voor zin?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
870 Wat heeft liefde toch voor zin
als ik weet dat ik jouw hart nooit win
jou nooit kunnen laten horen,
"n vriendschap zal ik dan niet krijgen?
Wat heeft liefde dan voor zin,
weet het is volstrekte waanzin
zo van jou mij je raad te vragen
nee, het is heus geen klagen.
Wat heeft liefde dan voor zin
als jij de dingen anders zag
helaas,het leven…
Danklied
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.256 Vaarwel mijn wolkendroom
met wereldwijd geduld heb je
mijn dwaze dromen en gedachten aangehoord
en liefdevol op 't zachtste kussen rust gegeven.
Waar ik zelf maar even was
of weer te laat gekomen,
jij bleef de zelfde wie je was,
de droom van al mijn dromen.
Je reist met stille krachten, die ook Hem verwachten
na de stille ademtochten van…
Geen verklaring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
689 Hier rust een uniek ontwerp,
geraakt door welgevormde zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon ontplooien, in het stramien
van het denken, verving de kracht
in een ongeëvenaarde zetting
waarin zij de grip en geest verloor
een schaduw langs het leven streek
terp van wilde rozen…
Voor hen die vielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 We vierden ieder jaar
'voor hen die vielen'.
Ik vond het wel een beetje raar,
had daar nog nooit iemand zien vallen.
Het monument staat er nu nog.
Het kruis gebroken wit.
De letters donkerder maar toch
nog steeds: 'voor hen die vielen'.
De dag erna ontsnapten we.
Mijn moeder zei: "waar ga je heen?"
We plukten allemaal één bloem;
bevrijden…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Je was vol moed en enthousiasme,
vervuld van hoop en ging zo door;
Al wist je dat je zou verliezen,
je bleef vol vuur en ging ervoor.
Nu zijn de dagen vol van stilte,
de bloemen zwijgen, zingen niet,
maar velen vinden in jouw voorbeeld
weer kracht, te midden van verdriet.
Bedankt voor wie je was voor velen,
leef nu maar verder, in het…
Verwondering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Steeds weer die verbazing
het niet begrijpen
vraagtekens
onbegrip
Waar ben je gebleven?
je bent niet dood maar toch
ik herken je niet meer
jij leeft maar bent weg
Ongrijpbaar ben je
verworden tot iets
voor mij niets
en dat raakt…
Schijngestalte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 een stoel, een bed
onbeslapen zo vredig
ik ga op zachte tast
langs naadloos ledig
een avondmerel bezingt
het uur van eendagsleven
de ochtend is ogenschijn
mijn brief ongeschreven…
Jouw leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.278 Een ander kan je niet vertellen wat je moet doen
Ze kunnen je advies geven, ze kunnen hun mening geven,
Ze kunnen commentaar op je leven geven
Maar de beslissing moet jezelf nemen
De antwoorden die je zoekt die vind je alleen in je zelf
Een ander kan je daar niet mee helpen
Het is jouw leven niet het zijne
jij maakt je eigen beslissingen voor…
Men verplaatst zich
gedicht
3.0 met 5 stemmen
10.231 Men verplaatst zich, maar
nooit even snel, in
tegengestelde richting.
Nooit met eenzelfde zakdoek
mooi symmetrisch wuivend -
even wit, even droog.
Eén blijft er staan,
verwijdert zich.
Bij gebrek aan wie verliet
langzaam kleiner wordend.
-----------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Zwijgend landschap
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
660 Vaak wanneer ik mij verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de eenzaamheid
die in mijn jeugd zo voelbaar was
ik betreed dan regels der heimwee
denk weer aan dingen
in geloof van eigen ongelijk
ik bemerk weer die innerlijke pijn
onwetend in nieuwsgierigheid.
Ik schraap alle hoop bijeen
voor een beminnelijke rol
in minder…
Exodus
gedicht
4.0 met 3 stemmen
13.105 Er was een droom van duizend mooie jongens
Op witte paarden rijdend door de nacht
Met wapperende zachtfluwelen kleren
Ze hadden heel het leven in hun macht
De aarde draaide door hun galopperen
En waar zij reden, werd het nooit meer licht.
Hun schoonheid was alleen nog te bezweren
Door ’t magisch ritueel van een gedicht:
Er was een droom…
i.m. Woes de Poes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
590 met je ogen
als kooltjes
links klein &
ontstoken
rechts groot
van schrik
zag jij mijn
eerste traan
tot je laatste snik…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 in een landschap
bevroren tussen mens en huis
legt hij woorden
zijn gebaren van verdriet
gisteren zag hij haar lopen
de dag werd groter
en de rivier
met haar rug naar de wolken
rilde even
het was ook daar
dat hij wegvluchtte, uit een ander beeld
uit een andere tijd
waar hij bedden had samengevoegd
tot een echtpaar
de straat is…
Wat blijft.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.162 Je kwam in kleuren als het morgenlicht
de rode roze warme tinten.
Wees welkom sprak ik zacht,
er is een woning achter deze deuren.
Zij kunnen rusten in mijn groene bed,
ik brak en viel, maar kwam geheeld naar boven.
De woorden werden tot een huis,
omzoomd door tuin met lommerrijke bomen.
Je rode roze tinten voelden zich daar thuis
en bouwden…
Bij een dode
poëzie
4.1 met 9 stemmen
1.966 Lief ik kan niet om hem wenen,
Waar hij stil en eenzaam ligt.
In het schoon doorzichtig stenen
Masker voor zijn aangezicht
Dat de dingen er om henen
Met zijn bleke toorts belicht.
Lief ik kan geen tranen vinden
Als mijn hart hem elders peist,
Waar zijn ziel met de beminde
Sterren van de avond rijst
En ons, dagelijks verblinden,
Hoger wegen…
Beschrijven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
865 Hoe ik jou eerlijk mag beschrijven
kost me pijn, inkt en ook papier
de woorden wilde je niet zo horen
maar of ze ook zo, in je gedachten blijven
ik ken jou als 'n knaap met veel plezier
alleen iets heb jij helaas verloren.
Eventjes, mocht jij mijn gevoelens lezen
m'n mening, over dingen uit mijn leven
soms hard, teder, lief of met een traan…
Leeg bed
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.218 Mijn oma
in mijn hart.
En ik doe opa
niet tekort
toch besluit ik met dezelfde woorden weer in mijn gedachten:
Jij was mijn oma.
En dat zul je altijd zijn.…