6197 resultaten.
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 de harten driftig lieten slaan
valt nu niemand meer
ontelbaar zijn ze weet hij
die vielen voor zijn charmes
de illusie ook van zijn liefde
waarvoor zij rijkelijk hem betaalden
wat nu rest is de herinnering
aan de gigolo die hij ooit was
lekker ijdel toch charmant en trots
op zijn knappe grootse lijf en lid
zoals hij alleen van zichzelf…
De stille week bruusk verstoord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
547 de stille week werd bruusk verstoord
toen het nieuws over Brussel werd gehoord
dat terreur en moord hard had toegeslagen
met onbeschrijfelijk leed en zoveel vragen
de stille week werd bruusk verstoord
voor mensen onschuldig gewond en gedood
door gekken die zichzelf zomaar opblazen
en daarmee grotere massa's weten te raken
de stille week…
Tijdsbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 te overleven, al zijn we draad even kwijt
niet de tijd gaat voorbij, maar jij, en ik
buiten onze gedachten en verwachting
bestaat geen tijd, toch zal het ons
overleven, vanaf de geboorte lijkt hij
onbegrensd, met momenten en op
in het levensspiraal verwenst, het
krimpt, het fluctueert in echo’s zoals
de tijd ons biedt, nooit voor zichzelf…
De grootste grap?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
514 we sneller worden dan het licht
technisch komen we dichterbij Venus en Mars
gedreven door de sexy stroming in van wind
joeg een meteoor het mensdom aan
geperst uit de opwelling van een traan
met de afmeting van een oceaan, dichtbij
binnen handbereik ver bij ons vandaan, ironie
van een dakloze die z’n plek nog zoekt, de
ziel heeft zichzelf…
Vlagtwedde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Vlagtwedde
parel van Westerwolde
zeggen ze
mensen in zichzelf gekeerd
over straat gaan
auto's rijden aan
uit alle wegen
verkeer zit tegen
zon of regen
ijs of hitte
je kunt er niet mee zitten
onverschillig wat
het heeft op jou geen vat.…
MIJN OUDERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
808 sloft nu als een oude Job
de kamer door met neergehangen kop
niet strijd of pijn heeft hem gebroken
maar de zachte hand van slome sleur
waar niets meer valt te bevechten
dan zichzelf met oud gezeur.
mijn moeder, trooster, hoeder
oneindige vergeefster
vergeef mij dat ik in uw ogen
geen klein kind meer ben gebleven.…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 Ooit verlichten mensen,
beter vroeger dan later,
zichzelf.…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 begaan
Vol eerbied bogen gevels naar binnen
In ramen kierden de eenzame nacht
Hier, hier weefden we ooit vers linnen
Het geluid van mijn broze stap klonk
Als gefluister tegen oude muren
Waar het stof van vezels zich nestelde
Om de herinnering niet te verzuren
Ze weefden in hun romp een muziek
Met klinkende slag en gezangen
Rauw in zichzelf…
Vliegden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ooh mooie stoere vliegden van de Groote Heide
Wees welkom beste wandelaar onder deze hemel van groen en verbaas je
Kijk rond naar zoveel schoonheid
na oorlogsgeweld geboren uit een nietig zaadje
Zichzelf geplant met vooruitziende blik
Uitgegroeid tot een gigant, zó dik
Van twijg naar tak naar troostrijk naaldendak
De harde bast, bestand…
De stille week werd bruusk verstoord
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
538 de stille week werd bruusk verstoord
toen het nieuws over Brussel werd gehoord
dat terreur en moord hard had toegeslagen
met onbeschrijfelijk leed en zoveel vragen
de stille week werd bruusk verstoord
voor mensen onschuldig gewond en gedood
door gekken die zichzelf zomaar opblazen
en daarmee grotere massa's weten te raken
de stille week…
hard gaan - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 licht en donzig nu nog
de zweem van een snor
dat bij alles wat verandert
jij vooral toch blijven mag
mijn jongen vent en man
die door zichzelf te blijven
zijn dromen vervullen mag
een fantastische verjaardag
vol van plezier en spanning
van elk moment genietend
dat is wat ik jou graag wens
vol geloof in wie jij mij bent
van harte…
Amnesia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 Na de wereldwijde uitbraak
in het ras der androïden
flitst het weerlicht
pandemonium der continenten
Zichzelf verrijkende elites
die heden ik en morgen gij
elkaar naar 't leven staan
vluchtend in amnesia
het zwarte gat achter de maan
Onwetend zijn zij noch bedreven
in de kunst van mensenwaarden
grossieren in geld en goed
door…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Daaronder is nog een gevoel,
een gevoel van opengescheurd te worden
als een perzik in zachte sappigheid
die lag te rijpen en uit zichzelf openbarst.…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Hij dreef de hemel uiteen
met zilveren schroeven,
zocht in elke ster
een spiegel van zichzelf.
Zijn torens zongen
van winst en snelheid,
hun glazen huid
weerkaatste enkel glans.
Het rijk beneden
werd een fabriek van dromen,
waar stilte werd verkocht
aan wie nog tijd bezat.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wat boven de grond lijkt
op sterven is beneden een heilig en
zacht begin, in de schoot van de aarde, diep in het
duister, keert mijn overprikkelde wezen langzaam terug naar zichzelf.…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Alsof systemen zichzelf herstellen
wanneer je lang genoeg wacht.
Op de trap ligt stof
in grijze vachten.
Het hecht zich aan zijn zolen
zonder verzet.
Boven ligt het laken
in een knoop tussen zijn benen.
Hij volgt de barsten in het plafond,
van lamp naar hoek,
alsof ze ergens uitkomen.
Achter het gordijn
gaat de wereld door.…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Onder mijn voeten zingt
de aarde van groei en begin, een
warme adem stijgt op uit het gras, stilte is niet
leeg maar gevuld met leven, alsof de wereld zichzelf herinnert.…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
389 In de zachtheid van de avond
draag ik de dagen voorzichtig als breekbare
glazen in mijn handen, omdat elke blik, elke verschuiving
van toon blijft nagloeien lang nadat de wereld zichzelf alweer vergeten is.…
Meneer Zeur
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
207 - Life sucks and then you die -
Meneer Zeur liep over straat
in zichzelf te mopperen
over dingen die hem tegenstaan
en alles wat er fout kon gaan
Hij kwam mevrouw Zanik tegen
die ene uit Rotterdam, die net
buurvrouw Zeik had gesproken
wat precies mooi uitkwam
want nu kon zij het gejammer delen
van haar en nog een paar
zoals broer Zucht…
lijdend perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.332 herkenning
- zich nog onbewust
van de aanwezigheid
der gedachtenpolitie
En de schilder daarbij, die
OGENSCHIJNLIJKE
kladderaar
met zijn gladgelikte penseeltje
en vele geportretteerden incluis
verwachten erkenning
een geleerde onderbouwing
voor het vertrouwen dat zij
in handen van
de goden hebben gelegd
Het object dat
op zichzelf…
In de diepte van de herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
49 In de diepte van de herfst
vouwt het licht zich dunner rond mijn
gedachten, alsof het zichzelf terugneemt uit de dag,
terwijl elke adem iets opent dat ik niet meer hoef vast te houden.…
In de diepte van de herfst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
11 In de diepte van de herfst
vouwt het licht zich dunner rond mijn
gedachten, alsof het zichzelf terugneemt uit de dag,
terwijl elke adem iets opent dat ik niet meer hoef vast te houden.…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 beslissingen die wij maken
Jij bent altijd met mijn lot begaan
Wil het liefst iedere seconde waken
Van jou leerde ik respect en medeleven
Dezelfde liefde uitdragen aan mijn kinderen
Soms ontvangen, maar altijd alles geven
Al hun problemen proberen te verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Slurpend sluit zich het moeras van angst;
ik kan niets meer zeggen…
Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood,
die mijn droom aan hoop-vervlogen stukken reet.
Ik zou nog eenmaal willen smeken,
voor ik achterover in de leegte val,
sterf… en mezelf verlies.…
boek
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.755 dragen
dat niets meer te zeggen valt
er geen antwoord is op vragen
hier trek ik dus de streep
ons hoofdstuk is voorgoed voorbij
jouw kind zal ik vertellen ooit
wie je was; en wie je was voor mij
want ik zie nu weer de lege bladen
wachten om te worden beschreven
hier trek ik dus de streep
begin voorzichtig weer te leven
sluit…
Will I allways love you??
hartenkreet
4.6 met 65 stemmen
2.142 liefdespijlen mijn leven weer vrolijk kleurt
De pech in de liefde, die ik steeds heb, eindelijk stopt
Ik wacht geduldig op die ene voltreffer
Die mij recht in mijn hartje raakt
Of, nog liever en kleffer:
Iemand die mijn hoofd en hartje ’n beetje ‘gekkig’ maakt
En wat mij betreft is die tijd nu gekomen
Dat ik mijn oogjes niet langer hoef te sluiten…
Ontslag.
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
7.165 Maar om je heen vallen er ontslagen ,veel collega's moeten eruit,
stilletjes zit je je af te vragen, wanneer de poort voor jou dan sluit.
Als de dag dan is gekomen dat je naar je chef toe moet,
sta je te beven als een rietje, en je voelt je niet meer goed.…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.137 stilte ontdekken
stilte ervaren
stilte koesteren
stilte bewaren
stilte zijn
Ik sluit mij op
en ik keer in
ik vind mijn stilte
binnenin.…
honi soit qui mal y pense
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
735 wie hoort ever ooit hier nog gewagen
van beau monde bon vivant nonvaleur
éminence grise crème de la crème tot fine fleur
vroeger in den breedte volks gedragen lagen
naar wij aannemen voorgoed verdwenen
d'n ambras van keuzen kort te sluiten
in bewegend heden op voorbij verleden
drukt zwaar op kleine minderheden
die het surplus parvenu’…