7973 resultaten.
Onverteerbaar leesvoer
gedicht
2.0 met 17 stemmen
10.568 voedsel schuilt het onvoorziene
En sinds ik vaak online ben, weet ik dat
Een veelgedeeld essay rond margarine
Verhaalde mij van lipo proteïne
Alsook dat margarine stof bevat
Die eveneens voor plastic blijkt te dienen
De wetenschap is op het web ontketend
Het wordt mij link na link gepresenteerd
Ach, liep ik nog maar wat aanvaardbaar achter…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 Telkens weer gebeurt het,
in een ogenblik worden
losgelaten woorden geboren,
je verwacht het niet, ze
komen daar waar je ze
hebt verloren en waar de
natuur ze heeft gerijpt,
gerangschikt achter glas
als olijven in hun eerste
persing van een geselecteerd ras.…
Een drama
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 Ik honoreerde haar met stukjes brood,
die strooide ik dan net achter het hekje.
Daar vulde ze na elk concert haar bekje
waarvan ze zo te zien intens genoot.
Vanmorgen, lieve god, ik schrok me dood.
Een lege mast, wat veren, kop en nekje;
twee vleugels en een afgevreten poot
met daar omheen wat vlekken, donkerrood.…
als ik jantje hoor...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 als ik jantje hoor
- volendamse smits -
word ik even klein
- weer -
denk ik terug in de tijd
zie ik hem weer staan
míjn broer
achter in de kerk
in het koor
waar hij zingt
- met nachtegalen stem -
o jesuke klein
o jesuke klein,
denkt de volwassene in mij
hoe lei dit kindeke
- dit jantje -
onder het juk
het juk van de roem
en toch…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ik mis de wereld in de sprong
die ik waag, niet toereikend zijn
mijn redenen die ik prevel
wanneer de zon mijn hart bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
Levend verleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Ik treedt uit en laat achter wat niet
meer wordt begeerd. Ik ontneem aan
de dood wat nog niet is verteerd.
Mijn levend verleden spreekt als weleer.
Aan zijn voetstap door mijn leven leg ik
mijn bloemen neer.…
Geheime engel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 Nadat ik bijna het loodje legde door
een overdosis Roche-slaappillen zag
ik je snel achter een inkijkruit
verdwijnen. In een kerk tikte je me
op de schouders en terwijl ik
vliegensvlug omkeek, verdampte je.…
Dertig april
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alexander geniet achter de ramen,
deint lustig in moeder Beatrix' armen,
die, hossend op slagmuziek, omvamen.
Het klein prille hart mag zich warmen
aan 't gebom van trommels en stappen samen,
dat nooit vaderlandsliefde laat verarmen.…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 stenen stilte
van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit, nu,
naast me, achter…
Wat ons betreft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
9.473 Van alle dingen die ze ons daar leerden – hoe rechtop te staan bij tegenwind,
een pak te kopen, das te knopen, geld te sparen, hoe je stem te vormen
tot een schoon geweten, weg te lopen, vast te houden, af te wachten,
te praten met vrouwen, netjes eten – er bleef weinig achter.…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Licht geel en verfijnd rood spelen samen
in de warm sprekende, zacht wenkende gloed,
die zelfbewust, maar bescheiden aandoet
achter Olterterper Spijshuisramen.
Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.…
Omlijsting (3)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Beschermt achter het glas
geef jij mij een dynamisch inzicht in ons houvast
terwijl de aanraking van een afstand transparant voelt
mijn poriën zuigen jouw souvenir
door middel van verzachte tintelingen tijdens mijn bezinning
en trekt de spanning uit het lichaam zoals jij het altijd hebt bedoeld.…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Achter de glasplaat schokken
traag de wijzers als bevroren.
Buiten kraakt het witte land,
de stilte in galop,
naderend in ademloos koude
vlagen springt hij midden
in de kamer.…
Voltooid Verleden Tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
740 Even zag ik je lopen Dré,
een jonge man met aan de ene hand een kind,
een ander kind er achter aan,
en in de andere hand een tas vol vuurwerk
Maar nee, je was het niet..
Even zag ik je weer zitten Pieter
aan het water, genietend van een broodje paling
en een biertje
Ik knipperde met mijn ogen, je was het niet..…
Nieuw Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 Tijd is een wentelend wiel
dat achter de horizon verdween
komt morgen terug
de tijd gaat nooit van ons heen
In een droom heb ik jou gezien
je haren waren als stralen van de zon
je ogen glansden
zo klein als je was, toen het leven begon
Eeuwen werden geboren
nu ben jij aan de beurt
jij die mij blij maakt
en mijn leven anders kleurt…
Stereotiep
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Kinderen brengen soms iets van de vogels
in de ruimten achter de blinde deuren.
Al vlug wordt het stof in de vaste tapijten
in de vaste gewoonten in de vaste woorden.
De ouderen zitten in hun leren fauteuils
tableaux vivants tussen rekwisieten.…
De dood uitgedaagd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
645 Als een vermoeide zwoeger
ontdeed je je van de badjas en sprong je in de vijver
achter je onnaspeurbare sprookjeskasteel. Naakter dan
dit naakt kon je niet gaan. Je perste er nog alles uit.
Als een Don Quichot daagde je de dood voor het gerecht.
Inmiddels spookkasteel zag je God als sluipmoordenaar,
die elk moment kon toeslaan.…
Ik ben een sterk persoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Niets is minder waar,
ik verberg mijn tranen achter mijn lach.
Heb geen zin meer in een nieuwe dag.
Vol met stress en onzekerheid,
ik voel me moe en zeer eenzaam.
Zo raak ik langzaam mijn ‘eigen ik’ kwijt.
Mijn eeuwige optimisme wordt overschaduwd door pijn,
pijn van alle zorgen en verdriet.…
Negentien ben ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
483 Negentien ben ik
Als ik het nest verlaat
Al het vertrouwde
Achter me ga laten
Aankomst in een
Onbekende stad
Waar alles nieuw is
Waar vertrouwdheid
Nog groeien moet -
Vlak voor het grote viaduct
Dat verbinding vormt tussen
Grootstedelijke waanzin
En het kalme platteland
Staat daar dat bronzen beeld
Van een verwrongen auto…
Rondzendbrief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 Oranje wimpels dansen op en neer
De wind staat stevig in het vlaggendoek
Een visser, trots, toont een enorme snoek
Het is drie vliegen in een klap dit keer
Het is Bevrijdingsdag en Hemelvaart
Het kind achter de kassa weet het niet
Zij zingt enkel een oppervlakkig lied
Waarin de prins rijdt op zijn witte paard
Ik hoop dat zij van oorlog…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En waar ik ieder blad zag groenen,
Ontbloeid der bloemen blij gezicht,
En later achter de plantsoenen
Met elke dag het avondlicht;
De stad met feestlijke geluiden,
De vogels in de' ontloken boom,
Doortoog, als in het wit der bruiden,
Mijn ziel haar schoonste levensdroom.…
Timiditeit
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.714 Het dierf niet te kijken, zocht beschutting achter
veel te kleine handen en met die handen wist het zich
geen raad.…
Hel
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.826 Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Alle levens achter
zich latend op weg naar waar de geest
van een bevrijde vogel niets meer hoeft
voor de schijn; dan in ongrijpbaarheid
en onkwetsbaarheid opnieuw gelukkig
te zijn.
Paradijsvogels, zij zweven tussen hemel
en aarde. Als een kleine zwarte stip, hoog
in de lucht, naar de einder met een eeuwige
nieuwe waarde.…
Snoepje van de Week
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Ik zie ze achter hun houten toonbank staan,
de vriendelijke winkeliers van vroeger.
Ik zie mijn moeder in de Rijnlaan,
lopend met haar trouwe, ouwe fiets,
kwaliteitsbewust uit winkelen gaan.
Van Albert hadden we nog nooit gehoord,
want Piet de Gruyter was voor ons het einde.…
Ontpopt?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 verlichting en duister
zijn louter abstracte ideeën,
gekaderd in de ziel
tussen de emoties door,
verstrikt te raken in
de naaktste feiten, zijn we
die mistroost niet kwijt, wat door
de weegschaal van realiteit niet is
aangetoond, worden wenskaarten
opnieuw geschud waarin de tijd
zijn ware gezicht vertoond achter
de schijndood…
#gameover
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Achter mij slaan de scherven in de muur.
Met als bagage een klein stukje van mijn creatie op elk van hen.
De klap komt.
De roodgloeiende paddenstoel zuigt in zijn vacuüm de schijnwerkelijkheid op.
En daar sta ik dan, naakt in de wereld.
Klaar om opnieuw te beginnen.…
Barvlieg in Blackpool
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Toch zou ook hier, tussen fluim en rochel,
de vogel in zijn hart hebben gezongen
achter zwarte longen en verwaarloosde bochel,
alvorens hij in zee was gesprongen.
Hij zei: ‘het zijn maar woorden op papier’,
beschreef zijn leven zonder poeha,
maakte van diaree het beste bier,
van wurgnood schoonste opera.…
Ofschäid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.651 Mar dichtebie
de grote eerde,
achter dit ogenslag
ne zee vòn tied.
Zjöl iej vuurzichtig wjaen?
----------------------------------------------------------------
Vertaling van het gedicht van Adriaan Morriën ‘Afscheid’
(zie link)
door mij vertaald in een Saksisch dialect.…
Verdeeld
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.470 Hoe je verdeeld raakt, op-
gedeeld over steeds meer leven,
zoals de zon op drie plassen, over drie bruggen,
driemaal gevangen in mist, uitgerekt in water,
onderging achter ons, voor ons.
Vuurtje gestookt in een krant
onder de spoorbrug maar niet
meer kind geworden daardoor,
ouder hooguit, aan de randen
aangevreten, onleesbaar.…