6335 resultaten.
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 waarheid
door alles heen zijn,
de blauwe vlek zocht rood
een zwervend paar
verloor zijn naam in paars,
en werd iets anders daar
ik noemde het verraad,
ik noemde het verlies,
terwijl de kleur slechts
deed wat water kiest
maar langzaam zag ik
in het natte licht
hoe elke scherpe rand
bezweek voor een gezicht,
geen tint blijft eeuwig…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.
Daarboven vliegen zwartgerokte duistervogels.
Ze draaien in een vicieuze cirkel,
dwangmatig gevangen met hun angsten,
als zwarte asvlekken op een perfect blauw doek.…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Een hart dat zonder jou moet slaan,
kan niet voor eeuwig verdergaan.
Dus heb mij lief, wees dicht bij mij,
geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.
Wij horen samen, huid aan huid,
en niets wist onze liefde uit.…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.…
ex loverboy
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.769 je eeuwig haten?
Dit gevoel valt door niks weg te nemen en door niemand weg te praten.
Lig stil en sta gebroken met ogen open naar de wereld te kijken
Hoe moet ik nou verder gaan? erover praten?of eeuwig zwijgen?…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 De deuren van de Oosten gaan,
nog nauwlijks, even open
en toe, gelijk, de laatste keer,
des vege wimpers doen,
die henengaat in ‘t eeuwige. Ach,
‘t is avond nog eer ‘t noen
kan worden! Is geen dageraad,
geen dag ons meer te hopen?
Gij ook, voor eeuwig, gaat gij, oog
des Hemels, nu verdwijnen?…
Een nieuw lied
gedicht
3.8 met 107 stemmen
29.566 Een nieuw lied voor de Heer die de vogeltjes schiep
En hun wijzen van iedere dag
Die de treurwilg tot eindeloos treuren riep
En de vrouw tot haar eeuwige lach
Een nieuw lied voor de Heer die de goudvissen goud
En de roodborstjes rood heeft gemaakt
Die de golven der zee, en de bladeren van 't woud
Met zijn vinger heeft aangeraakt
Die de kolibrie…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 Gij strekt als een kleed u rond eilanden uit,
In eeuwige stilte begraven;
Of bruist over klippen, maakt stranden uw buit,
En boort u in rotsen een haven!
Wat schatten en - doden vergaart ge in uw diep!
Gij kent alle stammen en volken!
En zendt, door alle eeuwen, voor Hem die u schiep,
Uw statig T e d e u m ten wolken!…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 En, als gij, oud en stram
eens zijt, van lang te leven,
dan zij, voor eeuwig, u
Gods zaligheid gegeven!
Gods zaligheid zij u,
met al uw kinders mede;
en - in een enkel woord
is ‘t al gezeid - : Gods vrede.…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 Ze smeekt de cimbaal zijn traag schuddende hoofd niet te
laten hangen en haar de hele nacht lang te beminnen,
want de ruimte is gevuld met het tederste liefhebben van
zwoel neuriënde noten die hun dorst naar eeuwig leven
lessen met de romantiek van het mooie moment.…
Uitgewezen
gedicht
4.4 met 94 stemmen
15.942 mens zonder hoop, dag zonder licht,
volk zonder recht, stem of gezicht,
gebroken van angst, gemarteld kapot,
wonden voor eeuwig, onbegrepen je lot.
zag ik een vogel, vrij in de lucht,
wist ik het zeker: ik vlucht!
zeven jaar hier, veertig jaar daar,
zeven jaar vrij, veertig in gevaar.…
In armen van een engel
netgedicht
4.2 met 490 stemmen
70.670 het is de engel die komt aangevlogen
hou me vast mamma, het is bijna tijd
dat God me voorgoed van pijn bevrijdt
nu kan ik eindelijk mijn tranen drogen
De engel draagt me zo in zijn armen
naar de hemel waar mijn opa wacht
en alle bloemen voor eeuwig bloeien
ik met andere kinderen kan stoeien
waar niemand huilt; alleen maar lacht
Oh mama…
Stemmig
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.284 vandaag voel ik me goed
maar dat is niet hoe het moet
flatlinen moet je doen
en niet vliegen net als toen
verslingerd gooi me dan hier
en laat de deur nog op een kier
vochtige zwarte dieptes kondigen zich al aan
ik heb het al verstaan
een eeuwige beweging van op-en-neer
overvalt me telkens weer
kan er niks aan doen
gevaar voor het fatsoen…
Saint' Chapelle
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.426 Een eerste stap in de kapel beneden
zuigt je mee in ‘t middeleeuwse streven
te reiken naar de sterren en daar ver voorbij-
de eeuwigheid gevat in steen en gulden ornamenten.…
Een nieuw begin
netgedicht
3.1 met 62 stemmen
8.842 schuren alsmaar door
mijn nek voelt zwaar, een boor
drilt onverstoord diepe gaten
in verloren machteloosheid
ik verzuip in verbeten strijd
raak mijn gedachten niet kwijt
schud mijn hoofd in moedeloze
onverdraagzaamheid
sla wild om me heen, verhard
als steen, dolend in donkerzwart
de tijd glijd vooruit en verdwijnt
in gepijnigde eeuwigheid…
Lilith; De Verloren Dochter/ De laatste Engel
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.406 Ik ben
Godin in 't Land der Blinden
omringt de eeuwige nacht
mij met Demonen
Geesten
van gestolen kinderzielen
heb ik onder mijn hoede
Ik was
de eerste Dochter
uit bloed en klei gevormd
de eerste Zoon gelijk
de strijd bijna verloren
toen ik trappend onderlag
riep ik mijn Vaders Naam
Zal ik
de vleugels
die mij droegen
op mijn vlucht…
De maskers
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
9.659 Als garnalen, eeuwige garnalen.
Vluchtend in dans en gil
betogen wij dat wij leven
zoals het andermans masker betaamt,
en niet ons Vlaamsch gezicht van kwetterende
dwergen.…
Ik Heb Van Je Gedroomd Vannacht (de tijd stond even stil)
netgedicht
3.8 met 121 stemmen
15.134 En als mij die tijd wordt gegeven,
wil ik eeuwig met je verder leven.
En de tijd, de tijd staat even stil.…
WANHOPIG LIEF
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
603 zijn voorhoofd parelt, kus hem,
ik neem hem steeds weer in mijn armen,
maar hij drijft verder weg van mij
zijn lieve lichaam trilt en schokt,
zijn hart gevuld met boze dromen,
zijn geest vervuld van heftige demonen
die hem beheersen, en ik vrees elke
nacht omdat de duivelszonen
zijn ziel en geest willen stelen
bidden kan ik niet, want eeuwig…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 klokken het licht
de hartslag van dag die stervend verstomt
tonen weerklinken verdonkerd en droef
een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed
als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt
verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld
speels dansen klanken volgen de noten
bonte libellen zweven doorzichtig voorbij
in zeeën van wolken een eeuwig…
Selene de maangodin
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.241 witte wollen mantel,
werd verliefd op Endymion, koning van Elis,
ze kon zijn sterfelijke schoonheid niet zien afnemen
's nachts bezoekt ze haar geliefde als hij ligt te slapen
Selene, zus van de stralende gouden zonnegod Helius,
getroffen van verliefdheid door de slapende Endymion
stipt zijn ogen aan met magische maandruppels
zodat hij eeuwig…
Gedoofde sterren
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.492 golven
geven een zware storm
van erotiek op komst
verdrinkend in jouw veranderende iris
geef ik me machteloos gelukzalig over
het weeë gezapige gevoel
van het samensmelten
tijdens het houden van
in elkaar uit elkaar
Aangetrokken wederzijds starend
neus tegen neus in ons eigen anders blauw
de mijne fel grijsblauw
met een eeuwige…
Hoop verwachten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.040 als ik je stem maar één seconde kon horen,
soms heb ik moeite om de dag te moeten meemaken,
nooit meer wakker worden is weten of je alles mist of bent verloren,
het is wie het sterkst is…enerzijds verstand anderzijds gevoel kwijtraken,
voor een moment probeer ik te denken hoe het was,
maar soms probeer ik te denken hoe het zou moeten zijn,
eeuwig…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.120 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
-Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen-
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.…
Geslaagde therapie
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.143 hun deugd
dit zuivere gevoel van snaren raken
vervult de oudjes en gehandicapten
met een glimlach en een zoute traan
ontspannen zich de groeven en de kaken
pijnen pauzeren en gehuil verstilt totaal
boven elk middel zegeviert de warme taal
van het gevoel met liefde zacht opgewekt
herinnerend gevoel heeft wonden afgedekt
en zelfs het eeuwige…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Zijn de elementen
enkel ruimte en
eeuwigheid
voor vogeltrek
en stilteminnaars.
Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Over schilders IV
gedicht
4.0 met 40 stemmen
16.162 geen schilderij kan hem aan
soms ook komt als op kousevoeten
de beschouwende bezoeker die diep in gedachten
wat mee- nee wat napenseelt
omdat juist die kompositie die kleur niet past
bij zijn kiekeboe-museumcarrière of kamer
bij zijn kiekeboe-ega of zijn kiekeboe-kantoor
al die gasten waren toch gewaarschuwd
op het palet blijft het eeuwig…
maar half verdwenen
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
2.791 in vele zware dromen
zag hij haar immer komen
en weer stille stille gaan
toch was het echt gedaan
toch eeuwig kwam ze stil
strijdend tegen zijn wil
emoties volop brengen
tranen ziltrijk plengen
niet te grijpen zoet verleden
verbrak fluisterend zijn heden
hij liet zich stribbelend gaan
maar was er fors mee aan
en ver onder zijn denken…
Aardrijkskunde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
979 niemand schept een pad voor hem
Grijs de dagen
zat van regen de akkers
nooit vol de zee
en 's avonds waait nog van verre
fijn zand in hoeken en gaten
Ik wil de kust
overzien van Eems tot Zwin
en dat kan
als ik vleugels huur
en mij verhef
In het noorden
stuiten de Hoogovens
mijn blik
en de rook van hun pijniging
stijgt op in alle eeuwigheid…