11474 resultaten.
Kapitein Francesco Schettino
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Maar heeft zo ’n man zijn bril niet op zijn kop,
Dan vaart ie tegen alle klippen op.…
steenvrouwe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
528 ze gaf me Engeland en meer nog
kreeg ik paarse prikkels
in een rode lach en voelde ze
de maan
-ik bladerde-
vond warme steen -en zag
het alziend oog zomaar langs de weg
wit water zuiverde een klankschaal
tot haar schone toon
me toezong van haar elfenwoon
ze glimlacht
rond mijn kaken
in de tussenwereld woont
mijn hart en ook mijn…
Nacht over Westwoud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
657 Is het de koorts,
de schok van
de ontmaskering
of de herinnering
aan hem die van
zijn voetstuk viel
maar die je in
dit oorlogsogenblik
van zo dicht benadert
is het je staat
om tot een daad te komen
nu je de kracht voelt
van de man die je
geworden bent
is het je spanning
die je in mijn lijf herkent,
gemis of heimwee,
verkrachting…
Plas
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 In Zweden stelt de politiek nu vast
Dat mannen langer lol aan lust beleven
En dat de vloer veel minder hoeft gewreven
Wanneer men voortaan rustig zittend plast
ik trek me van zo'n voorstel weinig aan
Als man, vind ik, moet je daar bóven staan.
----------------------------------------------
Een linkse partij in Zweden stelt voor om mannen…
De witte wieven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 zij hebben
de webben behangen
kwistig met parels gestrooid
langzaam
lossen zij op
de witte wieven van het bos
ze zijn
zo gek nog niet
in het rijden op een bezemsteel
duurzaam
en toch co2 neutraal
vliegen zij voorbij de maan
helpen in de laatste uren
brengen dromen in de eerste slaap
zij begeleiden je waar je ook gaat
in herinnering…
Zomernacht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.039 De blanke mane
Licht overal
De donkre lanen
Staan langs de wal;
Boomtoppen drinken
Het zilv'ren licht
Beneden zinken
Schaduwen dicht.
Maar midden in de
Betovering,
Waar beuk en linde
Te dromen aanving
Dalen drie zware
Klokslagen neer;
De kimmen klaren...…
Ik hou van je
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.357 Ik hou van je, ik hou van je,
en — lijk ik van je hou,
zo hield noch houdt noch houden kan
ooit man van enige vrouw.
Ik hou van je veel meer dan van
mijn goed en bloed en leven !
Ik hou van je en zou voor je
goed, bloed, en ziel ook, geven.
Ik hou van je, ik hou van je
en zou je kunnen laten...…
Schaduw
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 De maan beschijnt de lantaarnpaal.
Donker gekleurd in een flits.
De droom haalt het niet nog eenmaal.
Mijn stappen verbeelden rakelings.
Tot de schaduw van jouw licht.
Duister verlaat jij mij blindelings.
Beeld voor beeld in de nacht.
Mijn schaduw schijnt voortdurend.
Zonder tegenlicht voor jou overdag.…
Ik lief je
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
623 lief je in de morgen
lief je tot midden in de nacht
(on)geduldig wachtend tot dageraad
tot bij het ontwaken, jij tegen mij lacht
ontmoeten wij elkaar in zonnestralen
als 't regent op ons gezicht
middels de wind strelend door onze haren
in het vroege ochtendlicht
lief je mij in het ochtendgloren
lief je mij tot de maan en terug
genietend…
waar we zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
673 En ik kijk naar de hemel
waar nog wat sneeuw vandaan valt
en er een zwakke maan schijnt
en morgen misschien zon of regen
Het blijft maar zingen die vraag
en ik kan niet anders dan toegeven
dat ik het niet weet…
Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Vandaag was weer zo'n dag
als elke dag zo gewoon en
toch weer anders de maan
verloor het gevecht van de
rijzende zon aan de verre kim
het lijkt op een ziel met
meerdere verlangens
mijn koude lichaam wil
graag bij jou zijn
het geeft mij een veilige
haven, een oase van rust
liefde heelt alle wonden
die je alleen kunt verwerken…
reizen (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 statig de gestolde stilte
op zondagmiddag is mijn venster
op de wereld de doodse eindeloze
straat waarin zelfs de hond
zwijgt en slaapt
het hart kan de oppervlakte
niet bereiken om op de tong
te liggen
in deze onbeweeglijke uren
glijden mijn ogen voorbij
de horizon naar de eindeloze
sterrenregen
ik ben zeenomade
en zeil naar de maan…
laten we
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 laten we eenmaal
achter de maan kijken
om te zien waar
het licht vandaan komt
laten we eenmaal
uit de lucht samenvallen
om het logge lichaam in tijd
en ruimte te verliezen
laten we eenmaal
het licht schijnen
op het ijzig
nog ongevormde hart
laten we eenmaal
de hemel bestormen
en opgaan in een eindeloze
sterrenregen…
de illusie van een meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 ooit als kind begonnen in een droom
een bruidskleed, wit met volle rozen
blakend onder zonnig zijn
en een schijfje maan
nu vervrouwelijkt binnen deugd
het bij elkaar geraapt geluk verzameld
boven vruchtwater, een vreugd
binnen verdriet
plooien banen weg in haar oud geworden huid
levensecht gekweten aan de bruid
die enkel zomerleven…
Je droomt nog kerst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 zacht fonkelt
de zilveren bal
de stal is vol van
komen en weer gaan
buiten de frisse neus
een tijdelijk volle maan
je droomt nog kerst
zacht tegen mij aan
muziek draagt vaag
in vlagen wind
de hoge stem van het
succesvolle sopranenkind
wij zijn op weg
van een bewogen jaar
naar een nieuwe start
de laatste dagen reflecteren zwaar…
jij bestaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Hoe kan jij mooier zijn dan een volle maan
En kan jij zo veel warmer zijn dan de zon
Indrukwekkender zijn dan een sterrenstelsel
En adembenemender zijn dan een zonsondergang
Ben je echt of besta je alleen maar in mijn fantasie
Ik weet toch echt zeker dat ik je hier nu voor me zie
Ik wil je niet uit mijn hoofd laten gaan
Ik wil zo graag mijn…
In het hart van hun bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 nog nooit gehoord
En toch beleden zij hun eigen religie
In het diepst verstopt,
In het hart van hun bos
Kwamen zij heimelijk samen
Om hen die zij als goden zagen
Te eren met woorden en gebruiken
En samen volk te zijn
In het hart van de natuur,
Hun eigen bos, parel van
Schepping, beschenen door
Het nachtelijk schijnsel
Van de maan…
Lucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 de stilte, naakt
de stilte laakt
het haakt
losgeslagen gedachten
zij lijken uitgebraakt
mijn oren zijn dichtgemaakt
de wereld
is toegedaan
de tong verzaakt
en likt een verre maan
de wonden
ongebonden
een zin,
reeds ongeschreven in lucht opgegaan
gaat hene
naar deze of gene
met gesloten monden
waar enkel lippen ronden
de stilte…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Weet jij wat er speelt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Is Nederland net reclame
En schept dat dan een typisch beeld
Want
Weet jij wel
Wat
Er echt speelt
Soms moet ik erkennen
Dat ik liever
Met gedachtes blijf rennen
Maar in dit land
Is er een verband
Maar
Wat is er nou
Eigenlijk echt aan de hand
Want niet elke Man
Of elke Vrouw
Is wit of blauw
Maar ook niet Krom of Recht
Heb ik dan…
Dementie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
852 Altijd zal ik me herinneren
wie je was
nooit zal ik vergeten
wat je deed
Altijd zal ik me herinneren
hoe lief je was
nooit zal ik vergeten
hoe gezellig je altijd kon zijn
Altijd zal ik me herinneren
wat een goede man, vader, opa en oom je was
nooit zal ik vergeten
hoe eigenwijs je kon zijn
altijd zal ik me herinneren
hoe een harde werker…
Terugblik op 't leven.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 Als dertiger was ik een man, die driftig op een carrière joeg.
Als veertiger kwam uiteindelijk het gezinsbesef.
Als vijftiger vond ik politiek laf en klef.
Als zestiger had ik alles wel in ’t leven gezien en beleefd.
Hoop wel: dat u me mijn dichterlijke arrogantie vergeeft.…
Verhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Het verhaal gaat dat een man overboord
vanaf de oever flarden van de omgeving opvangt.
Wij waren met velen en zagen de vogels
de dieren in het grasland,
alles trillend
alles overladen met leven.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
470 Je bent tussen mijn vingers gekropen
daar zit je veilig en goed
's nachts kruip jij heel zoet
naar mijn kussenslopen
dan liggen we toch weer samen
gezicht naar gezicht
ik zoek je lippen
en zie ze duidelijk in het licht van de maan
jij baantje dan weer naar mijn hand
we schrijven dan,
als had de tijd stil gestaan,
het mooiste gedicht.…
Geloof
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 Mijn vader die de aarde schiep
Met mens, dier en elf
Zeeen van onmetelijk diep
Mineralen die men delft
Een kind die om zijn moeder riep
De zon die de dagen telt
De 37 jaren die ik sliep
Als een muisje in het veld
Zij die mij wakker heeft gepiept
Maakte mij een ware held
Met woorden als een oude iep
Over maan en sterren verteld
En sinds ik…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.
Onder die vleugels
schuilen wij
in vogelvlucht.…
Tirade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 Middels revolte en re-
volutie, liet het volk zich niet kennen
niet langer meer die terreur
't Communistisch juk werd afgeschud
Te lang die tirades doordrenkt met
verderf van democratie
Een uiteindelijk arme man
in zijn echt surrealistische wereld
Na iedere gedane handdruk
met alcohol en
een doekje
Ceausescu's hand ontsmet
Roemenië…
Paardenmeisjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
909 Ik woon hier
op de mooiste plek
van de aarde
leef hier
tussen andere paarden
Ik woon in
Brabant
met zoveel
land af te grazen
voor ons,paarden
Ik woon
tussen
de paardenmeisjes
die niet van me
af kunnen blijven
Ik voel
hun zoete lijven
als ze me borstelen
met zorg mijn manen
.....kammen
Soms,heel soms
verberg ik
me…
zonderlingen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
562 soms kom je ze tegen
zonderlingen die enigszins
uit koers zijn geraakt
zo ook de man in Holten
die overdag steevast aanwezig is
op het tweede perron
met de abri als zijn domicilie
mijn gemoed weet nooit goed
raad met zulke mensen...…
Andere nachten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 Waarom klimt de maan
ver van de hartstocht steeds weer
tot triestheid neigend?
Waarom treurt een wilg
zoals die nimmer heeft gedaan,
geknakt en gebogen dreigend?
Het antwoord waarom
is niet zomaar te geven,
moeilijk verkrijgend.
Het antwoord waarom
hapert bij melk wit maanlicht
in bittere tegenstrijd.…