7886 resultaten.
De meeuwen
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.566 Zij namen overland de wijk,
en zochten langs de brede stromen
hun toevlucht, - om op kracht te komen
achter de hoge winterdijk.
De snavels, onder pen en veer,
herstellen de geleden schade.
Maar 't nader klinken van de spade
des akkermans verjaagt ze weer.
Ze vliegen op, - de vleugels reê
zich klauwende aan de lucht te klampen.…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Zacht fluister ik je naam
op de grens van slaap en waak
en breng mijn liefde over
in woorden die ik maak.
Je kunt ze niet echt horen
maar toch treffen ze doel
je ziel staat er voor open
en weet hoe ik het voel.
Mijn woorden en mijn kussen
ik dek je er mee toe
en word het lichte strelen
in duizend jaar niet moe.…
Zwarte tranen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.016 geschreven
Een goed bewaard geheim
uit een houten hart gesneden
en neergelegd
Als vermolmde takken
verwaaien mijn geheven
armen in de mist
Er knarsen stemmen
onder oeroude stenen vandaan
die woorden lichten
Ik slik mijn tranen
als roestige degens
om niets prijs te geven
Omstanders bouwen
onwetend een tempel
rond jouw naam…
Prosecco.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 Op wie ik dien te zijn en op wie ik niet mag lijken
hoe ik me dien te gedragen en hoe ik vooral mezelf moet zijn
-de kat heeft inmiddels zijn behoefte in de cactus gedaan-
what 's in a name zou ik zeggen
Op de volgers die me pas laat ontdekten
zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets aan te merken,
de boeken geordend in de kast, en…
EENHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 De volkeren der oudheid
streefden ernaar
zich het Opperwezen
voor te stellen
elke stam ieder land
had zijn eigen god
een ruime gedachte
werd vrijmoedig geboren
bij Israëls kinderen
de almachtige Schepper
van hemel en aarde
ja het ganse heelal
heerste over de mensheid
leidde zowel vorsten
als onderworpen arbeiders
al zouden ze de Naam…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 De wereld die ik met name
ken, gedompeld in oeverloze
wildernissen, de ziel niet groter
dan een notendop, geboren
uit het geel van lissen.
De grond, de intimiteit in wat
leven geeft, kabbelt voort in de
verbeelding, voelt zich verleid
aan de mateloosheid van alledag,
uitgezaaid in nieuwe voren.…
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 het licht dat ogen vult
waarin de slaap nog sluimert
Overrijp ligt het fruit
in de koperen schalen
van de tijd
De dag glanst nog onwennig
op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten
waarin verjaarde namen…
Vader
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
883 Een paar ervan
nam ik mee
voor mijn tuin.
En uit mijn raam
kijk ik nu op de bloemen
van hem,
paars.
Hij kijkt
naar mijn koken
en bakken van knoflook,
van de tros,
die ik vond
in zijn kast.
Het ruikt
in mijn keuken,
zoals in de kamer van hem.
…
SATURNALIA Aan G. de Haas*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 Het leger der Romeinen was zeer wreed
Het vierde in december carnaval
Men nam een nar, daarna spoog men zijn gal
De koningsclown werd als monarch verkleed
Ook greep men wel een wapenbroeder beet
Die christen was en daardoor prooi vooral
Gaf hem een mantel, riet en bovenal
Slaag en een doornenkroon, waarna hij weet
Had van de zoveelste bizarre…
Houd de kever uit de maand..............
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
693 Neem 1479 de zachte Mei van Lausanne
Goed voor zoveel aanwas meikever
Dat het hele oogsten tot zich nam.
Tribunalen door de Kerk aangespannen
slaagden niet
ook maar één insect te verbannen
Mei houd daarom voor ons gezond
uw kever koud onder de grond!…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Omschrijf de God of religie en geef het
in het denken of verbaal een naam
of niet, of nog beter wordt het zelf..…
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 Ondanks dat ik afscheid moet nemen
van de zomer om eigen weg te volgen
doet het pijn te voelen
en te zien hoe ik afkoel
een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg
in kleurrijke tonen
het jammert zo
mijn naam te noemen
IK BEN DE HERFST
niet zomaar van de ene op de andere dag
in kilte verdwijn
welnee
ook ik benut het schitterende…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 rijst
Een land zonder haar vlag
Een klok zonder uren
Een vleugel zonder haar Bach
Een kasteel zonder muren
Een rivier zonder haar bedding
Een machinist zonder trein
Een vrouw in nood zonder haar redding
Een diepe wond zonder pijn
Een moeder zonder haar kind
Een uitvaart zonder tranen
Een storm zonder haar wind
Een grafsteen zonder namen…
Het Oudjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
777 gekocht
hoefde niet te kiezen
Vuurpijlen moesten het zijn
en waarom dat wordt me gevraagd
Ik kijk hem aan en probeer niet te lachen
heel serieus zeg ik daar hang ik kaartjes aan
En waarom is dat, vraag je me met vraagteken
ik denk was gewoon thuis gebleven
Geen zin in tekst en uitleg
maar om 12 uur gaan ze de lucht in
met een mooie tekst en naam…
De Grote Oorlog (3) - Ramskapelle
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Op het kleine soldatenkerkhof
staat een zerk,
jouw naam erin gekapt.
Ramskapelle heet de plek,
jouw eeuwige stek.
Mijn vader schreit.…
Afdwalende gedachtes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
632 Haar naam herhalend in gedachten, slaken verlangende zuchten.
Uitkijkend, fantaserend naar het eerste moment van samenzijn.
Gesprekken over dagelijkse zaken en innerlijke wensen.
Juist normale dingen uitgelicht, simpelheid, het leven gewone mensen.
Het voelt vertrouwd, doch mijlenver verwijderd, toch al erg fijn.…
Voor altijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Een tattoo zegt meer dan het woord alleen
het kan zeer ingrijpend zijn
voor diegene die het aan gaat
maar ook de naasten voelen vaak de "pijn"
Identificatie, bepaalde waarde, medisch
een tattoo is er voor de rest van je leven
een herinnering, een volwassenwording, een sieraad,
een plaatje, een naam, voor altijd beschreven
Impulsief of goed…
Juich voor God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 God blijft trouw aan alle generaties
Laten we Zijn naam loven en prijzen
En Hem alle hulde en eer bewijzen
Heel de wereld, alle volken en naties.
(Uit Psalm 100)…
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 ‘k Nam je in de fietstas mee
tesamen met toiletpapier
en gaf je thuis flink water,
nu pronk je sterk en fier,
tevreden op mijn tafel,
open al je knopjes
om kleur te geven hier
aan mijn donk’re kamer.…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 Het is de naam
die opnieuw verwarring sticht.
De ware toedracht blijft verborgen.
Boven hun hoofden heeft de wind de wolken
weggemaaid. Ook de engelen moeten staan
vandaag. In eindeloze rijen.…
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Maar toen als tuinman Hij je plots verscheen
nadat de dood Hem niet voorgoed had meegenomen
en jij doorheen je tranen en geween
Hem niet herkende daar tussen de bomen,
toen noemde Hij jouw naam – de angst verdween.
‘Houd Mij niet vast. De Helper moet nog komen.’…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De tuinman afstapt
En verwonderd vraagt
Hoe het kan dat die
Steen die tot voor een
Paar minuten nog zo zwaar
Op haar maag lag
Is weggerold voor
Dit donkere huis
Dat een levend graf is
En als Hij haar bij
Haar eigen naam…
Ongeluk in drievoud...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
658 Zolang ik me kan heugen komt
ongeluk maar zelden alleen
Ik als persoon heb liever dieren
dan mensen om me heen
Laatst nam ik geheel onverwacht
afscheid van 13 jaar oude Mick, mijn kat
Dat ik daarna 6 kittens moest begraven
kwam ook nog op m'n pad
Als klap op de vuurpijl heb ik straks mijn
oude labrador ook niet meer
Oud versleten…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten:
er waren nieuwe kerven in je stam
na elk voorbijgaan
ik zag je takken treurig naar het water buigen
gordijn van hunkering en hoop
waarin alleen de wind verstrengeld bleef
ik zat te wachten, op een steen,
wat verder
ik heb je droefheid niet verkracht
mijn naam niet in je bast gekerfd…
De roethaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Bij ‘t horen van de naam denk je direct
~Dit beestje moet wel tot het pluimvee horen,
hij is derhalve uit een ei geboren
en in de buurt van Barneveld verwekt~.
Helaas, dan heb je hier een onjuist beeld:
‘t Is een persoon die eigenzinnig regelt
dat al wat stevig staat wordt omgekegeld
en zelf steeds de vermoorde onschuld speelt.…
het moest maar eens gezegd
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
707 Het voelt soms zo benauwd om mijn hart
eigenlijk ben ik niet dit en niet dat
maar alleen Duits wil ik niet zijn
omdat het een leugen zou blijken
en toch , ik hou van dit land
waar mijn wiegje toch ooit stond
hier riep God mijn naam
rusten mijn families dode beenderen
maar daar is nog dat andere land
of men me nu wil mijden of erkennen…
NAAR GENE ZIJDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.170 De dood, hij klopte op mijn deur
ik had dat nauwelijks in de gaten
Dacht wat heb jij een bleke kleur
hij sprak verzet zal jou niet baten
De dood nam plaats op een bank
waardoor we daar tezamen zaten
Ik voelde zijn hand in mijn flank
ik kon hem waarachtig niet haten
De dood, hij leek mij zachtaardig
hij zei, jou baten geen advocaten
Kom…
Om steeds weer uit te vinden.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 In het vruchtvlees van verwachting
licht een boodschap verankerd
een harde kern die achterblijft
bevestigd in half versleten
pitten van herinneringen, als
de eerste geur of zoen van vrouwen
waarvan ik de naam ben vergeten
de ontmoeting uit de schaduw
die wortel heeft geschoten, uit
de spiegel vertakt het zich,
komt tot ontluiking…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Maar in de schaduw
van dat pad
bloeide iets blauws
zo vol van leven
dat zelfs een naam
gekregen had,
die anders deed vermoeden
daar barstten rotsen open
zodat de wereld
nieuw gestart
gewoon weer door kan lopen.…
Een frêle pose?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te drijven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave,
zo volkomen weeft het door de lichtste
vleugels van de nacht,
herschrijft een
verscheiden maan z’n naam…