8104 resultaten.
Geïriseerd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 en daar draaft een 'hallo' voorbij.
Een vuilniswagen stopt. Hij morst
zilver bij villa Vreeden-horst.
Maar wat gebeuren moest gebeurt:
motregen die het land ontkleurt.
Dan ben ik thuis. Weer aan de slag!
Zacht klatert nog de schaterlach.…
Ze kneedt onbreekbaarheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 door ranke
schoonheid, geroerd door
slanke handen, water gereinigd
uit de schaal van broosheid,
zweet gestileerd in onschuld,
de vorm ontstijgt de ziel
van het creatieve denken, te
zweven in onbreekbaarheid
en licht laat dolen in een
hogere vorm, ontleedt in
betrekkelijkheid en deelt het
avontuur uit zwarte aarde
gestolen, voorbij…
Tijd (én wat ze meevoert)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Tijd (én wat ze meevoert)
Tijd vliegt niet
maar gaat aan mensen voorbij.
Als het goed gaat te snel.
Wanneer het tegenzit,
zit het ook echt tegen.
Tijd is altijd in balans
in perfecte cadans.
Weten en vergeten.
Wanneer het hart stopt
tikken gedachten aan wat was weg.…
Gezichtsbedrog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
582 ( zonder het lijfelijk voltooien
in vleselijk verstrengelen
het verlangen van woorden bevrijden)
als ik je kon beminnen
zoals jij dat zou willen
ver van het ouderlijk preken
met slechts een simpele streling
de beide ogen
uitdagend onverwachts zien
en de wankelende liefde
sussend armen in nemen
voorbij de horizon
hart aan hart…
Twintig april
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
510 , in de teil
gewoon buiten, op de plaats waar leven langs
de kanten liep
jouw zorg vertelde dat de doeken die me droogden
zachter werden door de hand die vaardig wreef
mijn warme lijf geborgen
deze morgen
zag mijn hart de jonge vrouw, die eindeloos
haar ramen poetste, schoner dan de frisse lucht
die spiegelde
dat alles stil voorbij…
In de tuin
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.588 Daar klauterde een klantje
Omhoog op het randje
En 't ander deed even als hij;
Op eenmaal daar sprongen
Het nest uit de jongen,
En uit was mijn pret en voorbij
Was de mei.…
Zonsopgang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 dan is dit alles,schijnt het,alweer voorbij
maar de glinsterende zee lijkt nog te zingen,
keer nog dikwijls terug naar mij
en leef niet alleen met herinneringen.
Dus krijg je s'morgens maar even kans
en heb je het ook begrepen,
dan gebeurt daar dus echt iets brillants,
je wordt er door gegrepen.…
blindelings
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
672 het weer om
zoals haar hart klopt
niemand vergeeft
ooit echt
slechts
doen alsof
het bestaat
waarom het gaat
draai rond
om je eigen as
leef zoals je bent
en hoop
dat je jezelf herkent
dat je lijkt
op wat je ziet
als je door het riet
in het water kijkt
wie dacht te weten
wie zij was
komt niet dichterbij
stroomt langzaam
voorbij…
vervolg
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
644 ik geef je geen dromen meer
noch zet de kersenboom voor je klaar
op de puinhopen
van de oude rivier
waarin alles lijdzaam stil wordt
vanaf hier
open ik mezelf wel
en de tijd, de deuren van het rouwbeklag
zullen voor het grijpen liggen
ogenblikken zoals ze zijn
zoals ik ben
wanneer de nacht voorbij moet
en ik rond en rond draai…
Hiep hiep HOERA
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.567 Hiep hiep hoera, hij kwam voorbij,
en hij las me echt waar,
maar was niet blij,
of ik trof hem terwijl ie hoofdpijn had,
geen paracetamol voorhanden had,
maar wat ie wel kon,
liet ie aan ons en mij met volle glorie zien,
hij deed ’t niet daar, maar deed het hier:
verstoppend achter de aflopende vier.…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen
de droom terug
naar een eiland waar enkel
herinnering wacht, jouw leven
trekt aan mijn ogen voorbij…
Herkenning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 roepen van roekoe roekoe
naar de bediening
wat ik eigenlijk niet wilde
was toch op de grond kijken
zij liet iets vallen: plets
lieve rode duif gaf een kopje
waar de kleintjes naar staarden
vind het een schatje
viel me niet tegen
ik moest gewoon iets zeggen:
dag Marijke :o) ze knikte
en fladderde weg
daarna vloog er weer een witte voorbij…
Feest
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.272 gevuld te worden
de oven staat zich al te warmen
de hapjes barsten de koelkast uit
als de gasten binnenstromen
vult gezellig rumoer de kamer
parelt de poëzie in de keel
de glazen en borden worden verorbert
weer bijgevuld en opnieuw geledigd
de avond gaat rustig zijn gangetje
tussen de stilaan verzadigde familieleden
als het feest voorbij…
Zorgeloos
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
587 Maar ik weet, die jaren zijn voorbij
En komen nooit weer terug
De tijd gaat zo ontzettend vlug
En toch voel ik mij dankbaar en blij.
Want God houdt over mij de wacht
Zijn trouw blijft tot in eeuwigheid
Hij is het die heel mijn leven leidt
En blijft mij steeds nabij, dag en nacht.…
De droom van een dorpsjongen
gedicht
3.1 met 26 stemmen
24.987 O, bij mijn uitvaart, hoop ik, zal je staan
Op een der bruggen van het Canal Grande
En mij voorbij zien glijden als een aal.
------------------------------
uit: 'Alles onecht', 1984.…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Leeg zijn de blinde ogen
die de dood voorbij staren
en nog slechts genot
uit alcohol vergaren.
Met verdwaasde blik
doorlopen ogen
likt zijn vinger
die laatste aromadruppel
uit een ledig glas
als een verzopen vlinder
die zich vasthoudt
aan die ene druppel nectar.…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht naar tegenlicht
Binnenkort haalt de buitenman
binnen wat niet wachten kan
de zaaier wil ook oogsten
Zij die voorbij…
Slapen ?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
731 De nacht brengt weer wat je niet verwacht
De dag weer laten passeren en aan veel dingen gedacht
Alles gaat als een flits aan je voorbij
Maar dat geldt niet voor jou en mij
Door 's nachts alles nog een keer te beleven
Geniet je dubbel van het leven
Dus niet slapen is niet erg hoor
Ik heb weer m'n doppen in m'n oor
Nog 4 uurtjes voor dat ik…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 En op ‘n dag droegen er vogels
duizenden rozen overzee
die in de stilte teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij…
Moeder
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.355 Noem mij de naam
van een monster zoals jij,
Dan zal ik hem vervloeken
tot in de eeuwigheid en daar voorbij.
En als jij straks
bij Petrus aan de hemelpoort staat,
dan is enkel mijn hoop
dat hij die snoeihard voor je dicht slaat.
En geloof me, het is waar.…
Goede voornemens
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
869 De dagen gaan weer lengen
het feesten is voorbij
Eindelijk weer eens regelmaat
en ritme voor jou en mij
Op werk concentreren
en op vrienden zonder feest
Omdat we nu wel vaak genoeg
aan de borrel zijn geweest
Tijd voor goede voornemens
Voor lichaam en voor geest
Vast heel erg herkenbaar
voor een ieder die het leest
Tijd ook voor bezinning…
Droom en werkelijkheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
835 De rood-witte paal ging omhoog en ik liep
door, ik liep door en toen kwam tóch de
trein, die zoefde voorbij en waaide mijn
haren in de war. Ik was meteen klaarwakker.
Door en door word ik ook door mooie kunst,
goede kunst geraakt, plotseling wakker gekust
en in mijn wonden wordt wat zout gewreven...…
Jij wortelde te diep
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
670 je ankerde vroegtijdig
liep me niet meer voorbij
ageerde vaak opstandig
zette je hakken in de klei
waar je ooit speels dartelde
richtingloos de horizon opzocht
is nu die vrijheidsdrang gestopt
door routineuze gangen
geen hart en
ogen vol verlangen meer
een kleine cirkel van gedachten
in een stilte die niet bij jou paste
wij hadden…
Via jouw dimensie van tederheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
701 Gevoelens als die uit jouw brief
waarin jij zo naar mij verlangde
hadden iets magisch in ‘t voorbije
van lang gekoesterde eenzaamheid
in het directe van mijn intellect
vond je nauwelijks de beelden
waarmee jij jouw ratio verkende
dikwijls sliep ik in een droom
al sprak mijn hart wel vaak
een waarheid
in beeldentaal die jij verzuimde…
Zeg niet tot-ziens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 Al leek het nog zo mooi
het is schluss, voorbij, en we moeten
verder allebei zonder wrok
zonder denken stil elkaar groeten.
Misschien wacht een ander ons
om toch nog wat geluk te schenken
maar vergeten zal ik die jaren nooit
nog vaak genoeg zal ik aan je denken.…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 in onze vergaarde stilte
stroomt de loop
der dingen voorbij
teruggebracht tot
wat we verloren
toen we zonder het
te weten afdwaalden
zitten we
onder de bloeiende kersenboom
tijd en licht verschuiven
gewichtloos met ons mee
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
verdwenen werelden
breekbare bloesemblaadjes
versmelten…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn plaats vinden
waar hij met zijn wendbare kop
gespitst en muisstil kan turen
in spaarzame, waardevolle uren
zoals ook wij mijn lief
twisten met de kostbare tijd
die in rap tempo voorbij…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Herdenken deed je niet alleen de vierde mei
maar telkens als je op een warme zomerdag
het kruis voorbij reed op de fiets.
Van oorlog wist je niets, maar het pad
dat door de duinen sneed gaf stijgend, dalend
uitzicht op de dood. Op wat groot en
onverzettelijk was: het kruis, de helden
in hun graf.…
Proefondervindelijke mislukkeling
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.308 maar na amper één week van samenwonen
daar staat zij al, de koperen echtgenote
van onze geleerde, te oxyderen op een sokkel
te midden het grasperk vóór zijn huis
en telkens hij daar nu voorbij komt
kan de gefnuikte vorser het niet laten
haar toe te voegen: jij,
jij begreep ook niet veel
-----------------------------------
uit…