5775 resultaten.
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Donker, in hun kring gesloten,
staan zij op en houden wacht
houden veilig zij de grote
koelte in zich van de nacht,
staan zij in de lucht gestoten,
met hun duisternis bevracht.
Waren wij de vlakte onvloden
om de toppen, hard en naakt,
in de zware donkerrode
avondgloed te zien geblaakt?…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 gleed bezorgde hem noch jou enig leed;
en ook al voelde je nattigheid, je nam de tijd
en werd het toch onaangenaam daar trok je je
liever niets van aan want stel dat je, eenmaal
binnen daar moest blijven, daar paste je wel voor
want je moest de krap bemeten uren wel uitbuiten
hoor; het was de sport dat je het volhield tot
lang nadat de duisternis…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 Hypatia was het licht in duisternis;
haar geest beheerst de sterren en getallen,
Plato’s wijsheid en geschiedenis.
Zij is een lichtend voorbeeld voor ons allen.
IV.
De trireem vaarde voor Egypte’s kust.
Het torenvuur scheen in de vallende nacht.…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 WIJ - tasten rond, in 't ongewiss';
Op ONZE wieg ligt duisternis;
De stond, dat ons Gods wil hier bracht,
Bleef ongevierd; werd niet gedacht!…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Trillende handen
tastend in de duisternis
suizen van de wind.
Breekbaar en angstig
stap voor stap, deur op een kier
wind raast door je haar.
Onzeker en traag
verlaat je de veiligheid
bereik je de storm.
De storm neemt je mee
geheel omhuld door de wind
de controle kwijt.…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 aan 't einde
der winterse nachten
ontworsteld aan klei
en bodem met pezen
rottende motten
karkassen van kevers
en uilebaltenen van
der mollenfeeste
Voltrekt zich diep
onder de grond
strijd van leven
vitaliserend
groots en meeslepend
Dan, op zijn teken
ontspant zich de Hades
en opent de poort
voor zijn Perséphone
uit duisternis…
LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
872 geweest
kleding uit het jaar nul,
asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten
myopische oogopslag, blauwe aders die over bleke kuiten stromen
vingers als knoestige radioactieve stronken
diabetische voeten, dissonante dunne darmen
uitgezakte baarmoeders,
doodlopende vleesbomen in oren en spleten
onstichtelijke spelonken in de duisternis…
Emblemata Amatoria 2.0
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Dan dreigt de zon met duisternis
maar zijn stralen zijn niet nodig,
want zolang Zij bij mij is,
is hij volstrekt overbodig.
Dat de zon zijn plichten schendt
zal dan niemand problematisch noemen
want waar Zij haar ogen wendt
daar groeien de mooiste bloemen.…
Meer dan een gevoel.
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
4.478 Maar diep van binnen roept een stille wens
om vrede en een wereld zonder lijden,
waarin gebondenheid zichzelf weet te bevrijden;
er heelheid komt voor de gebroken mens.
Waar grenzen geen belemmering meer zijn.…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Ik wil uw vrede en stille min
Thans en altijd.…
De perenboom
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.249 Is het soms een boze ziekte,
Die de boom zijn groengewiekte,
Stille vlinderkens ontrukt?
Houdt zich iemand soms verstoken
In die boom, die weggedoken
Tussen 't groen, de blaadje plukt?...…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen,
en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht
en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren.
Niet even.…
- De zachte traan in mij -
hartenkreet
4.8 met 43 stemmen
1.276 De stille traan welt verlogen in mijn ogen,
heeft gevoelige hartstoestanden verraden,
mijn innerlijk verachtelijk achtergelaten,
jammerlijk mijn zielservaringen gekraakt
die ik alles gegeven zou hebben als ik kon,
heb minnelijk vergelijkbaars meegemaakt.…
Haar masker af
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
999 Waarom deden zij het
de meisjes bleken uiteindelijk secreten
Tranen stroomden als riviertjes smart
wijl ze naar haar schone pyjama greep
Waarom toch was het leven zo keihard
waarom in plaats van liefde de zweep
Stille snikken huilden daar ongehoord
onder waterstralen op haar jonge huid
Teveel vragen had ze zonder antwoord
Het water kletterde…
De Hospita
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.259 Hij is doof - vertelde ze
waarna zij grijnzend verdween
achter haar blauwe rookgordijn
likkend aan een grote envelop
voor een volslagen onbekende
Mijn lieve woordjes waren tevergeefs
evenals haar oude koffie - zure melk
en haar gedroomde Nachtwacht
die zij ooit had geborduurd op stille avonden
van het eenzame verlaten
met naald - garen…
verjaardagswens
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.048 dat je vooral met je vrouwke
mag blijven genieten
samen in 't bad
en droger in ' t bed
dat jullie als twee stille huisduiven
af en toe
toch ook nog eens de bloemetjes bruisend buiten zet!…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Wie waarlijk leeft, heeft in zijn hart
Een onvernietigbare veer,
Een stille kracht, die iedere weerstand tart.
Noem ons haar naam: spreek uit en leer
Wat sterker is dan ramp en smart.
Geen leer, geen naam: alleen de wil
Sterker te zijn dan leed en tijd,
Aanvaard uw taak, volvoer haar stil:
Heb lief en hoop en wees bereid.…
Denk aan mij zoals je mij mocht kennen.
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
2.367 Hoor mijn ademhaling, voel mijn handen
lach van binnen gerust die lieve stille lach,
voel mij altijd bij je, samen op de randen
ja wij samen, op de randen van de nacht.…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 die tot zelfbezinning en disciplinaire regels noopt
Ik verzet mij tegen deze catharsis in mijn ergste nood
en laveer angstig tussen hemel en aarde
Ontkennen van wat rechtvaardig blijkt, is van generlei waarde
ik beweeg mij dagelijks net wat dichter richting dood
Toch bouw ik mijn pilaren rondom het licht des levens
en zetel ik in het stille…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Het was op zo een koude zondagmorgen,
de stramme handen heiden traag de klok
die boven in de toren wakker schrok
en begon een wijsje zo lang verborgen,
want door de week slaat hij de stille uren
die vertellen van vergeten en voorbij
van de houten banken, de mijmerij
van de jaren in zijn zware muren.…
ijs
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
908 denk ik is het ijs nog niet gesmolten wordt het niet eens tijd om je mijn gevoelens te vertellen
De angst is te groot
Ik ben bang voor de liefde
Ik ben bang
In mijn gedicht kan ik voor altijd verliefd op jou blijven
En zal je me nooit verlaten
In mijn gedicht blijf je van mij houden
In mijn dromen ontwijk je me
Toch blijf ik de stille…
Sta niet aan mijn graf in smart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.128 In de morgenrust bij jouw ontwaken
ben ik wat je weet te raken
in stille vogelvluchtspiralen;
‘s nachts ben ik de sterrenstralen.
Sta niet te treuren bij mijn zerk -
ik ben overal; de dood te sterk.
Naar:
Mary Elizabeth Frye - Epitaph
Do not stand at my grave and weep;
I am not there. I do not sleep.…
Lievelingen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.617 sprookjes die ik zelf had geschreven
Blad voor blad sloeg ik ze om, met wijzers waar ik was gebleven
En dan hoorde ik muziek en dacht aan jou mijn lief, aan jou
Mijn ogen droegen je op handen als lantaarns diepe nacht
En mijn benen stonden stelenhoog om naar je uit te kijken
Ook al was ik nog zo klein dacht ik, ik zou je toch bereiken
En ik reisde stille…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Des dages, door 't woelige leven,
En ook in de stille nacht,
Klinkt immer en immer en immer
Een stemme zoo heimlijk en zacht.
Zo heimlijk en zacht is die stemme;
Toch bruisen mijn zinnen en bloed;
Zo week is de blik dezer ogen;
Toch brandt hij met zengende gloed.…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 Aan de lange lijn gekoppeld
waar het zware schip aan drijft;
druipend van het zweet dat droppelt
langs hun lenden oud, verstijfd;
Willig trekkend aan de stangen
gaan twee ruinen, bruin behaard,
hunne stille slentergangen,
een van stap, langsheen de vaart.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 So's temend geprewel van stille gebede
kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn,
waar die rande in sterwende glanse verdwijn
en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede,
- so's klagte vergete, maar klagend tevrede.…
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 Schenk’ hij me een stille koets bij ’t ingaan van de nacht!
Bevrijder, kom! Ruk los de ketens die mij prangen:
Ach! Koel is ’t in uw arm, en op uw peluw, zacht.
‘k Heb lang de felle brand van ’t middaguur gedragen
dat bloed en brein ontstak, en hijg naar ’t eenzaam graf.…
Verjaardag overleden oudste zus!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.169 haar leven ook, het is ge-beeindigd
een tijdje geleden, 6 april 2016
Vlak voor de oorlog geboren
28 februari 1940
met vlak erna het bombardement
13 mei 1940 op Rotterdam
en daarna het bombardement
van kinderen tot 1954
Ze was bijna 14, een pubermeisje
toen haar jongste broertje werd geboren
en moeder nog beter ging rekenen
haar stille…
Land of Liberty
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
568 Onbedreigd ligt staat 'Aloha',
eilanden rond een vulkaan,
elk omringd door een koraalrif
midden in de oceaan
en in Alaska, wildernis
van woeste hoogten, gletsjersneeuw,
waart de ruige grizzlybeer
tot aan de kust der Stille Zee.…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 Blonde meisjes
rode duivels
koele kikkers
valse strikken
Hete ovens
rode stenen
dode akkers
vroege vogels
Rechte ruggen
kromme tenen
lange ogen
slappe benen
Dikke druppels
nieuwe dromen
lage landen
hoge sprongen
Mist ven tranen
wielen huilen
zwart van binnen
wit naar buiten
Hoge torens
nauwe poorten
gladde sporen
stille…