Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

De wagen

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.533
Donker, in hun kring gesloten, staan zij op en houden wacht houden veilig zij de grote koelte in zich van de nacht, staan zij in de lucht gestoten, met hun duisternis bevracht. Waren wij de vlakte onvloden om de toppen, hard en naakt, in de zware donkerrode avondgloed te zien geblaakt?…
Jan Prins8 december 2023Lees meer >

winterwereld van toen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
gleed bezorgde hem noch jou enig leed; en ook al voelde je nattigheid, je nam de tijd en werd het toch onaangenaam daar trok je je liever niets van aan want stel dat je, eenmaal binnen daar moest blijven, daar paste je wel voor want je moest de krap bemeten uren wel uitbuiten hoor; het was de sport dat je het volhield tot lang nadat de duisternis…
amstreeg7 december 2009Lees meer >

De bibliothecaresse

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
Hypatia was het licht in duisternis; haar geest beheerst de sterren en getallen, Plato’s wijsheid en geschiedenis. Zij is een lichtend voorbeeld voor ons allen. IV. De trireem vaarde voor Egypte’s kust. Het torenvuur scheen in de vallende nacht.…

ISRAËLITISCHE LOVERHUT.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.554
WIJ - tasten rond, in 't ongewiss'; Op ONZE wieg ligt duisternis; De stond, dat ons Gods wil hier bracht, Bleef ongevierd; werd niet gedacht!…

Rouw is als de wind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
Trillende handen tastend in de duisternis suizen van de wind. Breekbaar en angstig stap voor stap, deur op een kier wind raast door je haar. Onzeker en traag verlaat je de veiligheid bereik je de storm. De storm neemt je mee geheel omhuld door de wind de controle kwijt.…

Hades en Perséphone

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
aan 't einde der winterse nachten ontworsteld aan klei en bodem met pezen rottende motten karkassen van kevers en uilebaltenen van der mollenfeeste Voltrekt zich diep onder de grond strijd van leven vitaliserend groots en meeslepend Dan, op zijn teken ontspant zich de Hades en opent de poort voor zijn Perséphone uit duisternis…

LELIJKE MENSEN WILLEN OOK WEL EENS GEWOON MET IEMAND PRATEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
geweest kleding uit het jaar nul, asynchrone lippen, bacteriële onbalans in droge sloten myopische oogopslag, blauwe aders die over bleke kuiten stromen vingers als knoestige radioactieve stronken diabetische voeten, dissonante dunne darmen uitgezakte baarmoeders, doodlopende vleesbomen in oren en spleten onstichtelijke spelonken in de duisternis…
Simon K.4 februari 2023Lees meer >

Emblemata Amatoria 2.0

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Dan dreigt de zon met duisternis maar zijn stralen zijn niet nodig, want zolang Zij bij mij is, is hij volstrekt overbodig. Dat de zon zijn plichten schendt zal dan niemand problematisch noemen want waar Zij haar ogen wendt daar groeien de mooiste bloemen.…

Meer dan een gevoel.

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.478
Maar diep van binnen roept een stille wens om vrede en een wereld zonder lijden, waarin gebondenheid zichzelf weet te bevrijden; er heelheid komt voor de gebroken mens. Waar grenzen geen belemmering meer zijn.…
schiwo15 december 2005Lees meer >

De perenboom

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.249
Is het soms een boze ziekte, Die de boom zijn groengewiekte, Stille vlinderkens ontrukt? Houdt zich iemand soms verstoken In die boom, die weggedoken Tussen 't groen, de blaadje plukt?...…

Blitse bits

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen, en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren. Niet even.…

- De zachte traan in mij -

hartenkreet
4.8 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.276
De stille traan welt verlogen in mijn ogen, heeft gevoelige hartstoestanden verraden, mijn innerlijk verachtelijk achtergelaten, jammerlijk mijn zielservaringen gekraakt die ik alles gegeven zou hebben als ik kon, heb minnelijk vergelijkbaars meegemaakt.…

Haar masker af

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Waarom deden zij het de meisjes bleken uiteindelijk secreten Tranen stroomden als riviertjes smart wijl ze naar haar schone pyjama greep Waarom toch was het leven zo keihard waarom in plaats van liefde de zweep Stille snikken huilden daar ongehoord onder waterstralen op haar jonge huid Teveel vragen had ze zonder antwoord Het water kletterde…
Ton Rijkers9 augustus 2010Lees meer >

De Hospita

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.259
Hij is doof - vertelde ze waarna zij grijnzend verdween achter haar blauwe rookgordijn likkend aan een grote envelop voor een volslagen onbekende Mijn lieve woordjes waren tevergeefs evenals haar oude koffie - zure melk en haar gedroomde Nachtwacht die zij ooit had geborduurd op stille avonden van het eenzame verlaten met naald - garen…
jan haak6 oktober 2010Lees meer >

verjaardagswens

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.048
dat je vooral met je vrouwke mag blijven genieten samen in 't bad en droger in ' t bed dat jullie als twee stille huisduiven af en toe toch ook nog eens de bloemetjes bruisend buiten zet!…

Gij en wij saam.....

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.942
Wie waarlijk leeft, heeft in zijn hart Een onvernietigbare veer, Een stille kracht, die iedere weerstand tart. Noem ons haar naam: spreek uit en leer Wat sterker is dan ramp en smart. Geen leer, geen naam: alleen de wil Sterker te zijn dan leed en tijd, Aanvaard uw taak, volvoer haar stil: Heb lief en hoop en wees bereid.…
Albert Verwey15 november 2023Lees meer >

Denk aan mij zoals je mij mocht kennen.

hartenkreet
2.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.367
Hoor mijn ademhaling, voel mijn handen lach van binnen gerust die lieve stille lach, voel mij altijd bij je, samen op de randen ja wij samen, op de randen van de nacht.…

Wat de heerser van het universum vermag

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
die tot zelfbezinning en disciplinaire regels noopt Ik verzet mij tegen deze catharsis in mijn ergste nood en laveer angstig tussen hemel en aarde Ontkennen van wat rechtvaardig blijkt, is van generlei waarde ik beweeg mij dagelijks net wat dichter richting dood Toch bouw ik mijn pilaren rondom het licht des levens en zetel ik in het stille…

't Klokje op de zondagmorgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
Het was op zo een koude zondagmorgen, de stramme handen heiden traag de klok die boven in de toren wakker schrok en begon een wijsje zo lang verborgen, want door de week slaat hij de stille uren die vertellen van vergeten en voorbij van de houten banken, de mijmerij van de jaren in zijn zware muren.…

ijs

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
denk ik is het ijs nog niet gesmolten wordt het niet eens tijd om je mijn gevoelens te vertellen De angst is te groot Ik ben bang voor de liefde Ik ben bang In mijn gedicht kan ik voor altijd verliefd op jou blijven En zal je me nooit verlaten In mijn gedicht blijf je van mij houden In mijn dromen ontwijk je me Toch blijf ik de stille…

Sta niet aan mijn graf in smart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.128
In de morgenrust bij jouw ontwaken ben ik wat je weet te raken in stille vogelvluchtspiralen; ‘s nachts ben ik de sterrenstralen. Sta niet te treuren bij mijn zerk - ik ben overal; de dood te sterk. Naar: Mary Elizabeth Frye - Epitaph Do not stand at my grave and weep; I am not there. I do not sleep.…
ADAMANT23 oktober 2012Lees meer >

Lievelingen

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.617
sprookjes die ik zelf had geschreven Blad voor blad sloeg ik ze om, met wijzers waar ik was gebleven En dan hoorde ik muziek en dacht aan jou mijn lief, aan jou Mijn ogen droegen je op handen als lantaarns diepe nacht En mijn benen stonden stelenhoog om naar je uit te kijken Ook al was ik nog zo klein dacht ik, ik zou je toch bereiken En ik reisde stille…
Jan Haak24 november 2013Lees meer >

Groene Ogen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.249
Des dages, door 't woelige leven, En ook in de stille nacht, Klinkt immer en immer en immer Een stemme zoo heimlijk en zacht. Zo heimlijk en zacht is die stemme; Toch bruisen mijn zinnen en bloed; Zo week is de blik dezer ogen; Toch brandt hij met zengende gloed.…

LIJNPAARDEN

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Aan de lange lijn gekoppeld waar het zware schip aan drijft; druipend van het zweet dat droppelt langs hun lenden oud, verstijfd; Willig trekkend aan de stangen gaan twee ruinen, bruin behaard, hunne stille slentergangen, een van stap, langsheen de vaart.…

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
So's temend geprewel van stille gebede kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn, waar die rande in sterwende glanse verdwijn en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede, - so's klagte vergete, maar klagend tevrede.…

Mijn leven

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.190
Schenk’ hij me een stille koets bij ’t ingaan van de nacht! Bevrijder, kom! Ruk los de ketens die mij prangen: Ach! Koel is ’t in uw arm, en op uw peluw, zacht. ‘k Heb lang de felle brand van ’t middaguur gedragen dat bloed en brein ontstak, en hijg naar ’t eenzaam graf.…

Verjaardag overleden oudste zus!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
haar leven ook, het is ge-beeindigd een tijdje geleden, 6 april 2016 Vlak voor de oorlog geboren 28 februari 1940 met vlak erna het bombardement 13 mei 1940 op Rotterdam en daarna het bombardement van kinderen tot 1954 Ze was bijna 14, een pubermeisje toen haar jongste broertje werd geboren en moeder nog beter ging rekenen haar stille…

Land of Liberty

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
Onbedreigd ligt staat 'Aloha', eilanden rond een vulkaan, elk omringd door een koraalrif midden in de oceaan en in Alaska, wildernis van woeste hoogten, gletsjersneeuw, waart de ruige grizzlybeer tot aan de kust der Stille Zee.…

Uitvalswegen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Blonde meisjes rode duivels koele kikkers valse strikken Hete ovens rode stenen dode akkers vroege vogels Rechte ruggen kromme tenen lange ogen slappe benen Dikke druppels nieuwe dromen lage landen hoge sprongen Mist ven tranen wielen huilen zwart van binnen wit naar buiten Hoge torens nauwe poorten gladde sporen stille…
joepondro14 december 2018Lees meer >