12342 resultaten.
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken
naar rivieren vol…
Heee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
715 heee … je lacht
wat ik heb gezegd
weet ik niet meer
verstomd kijk ik
naar je
veranderde gezicht
als het zich
opent
voor mij
als een vallei
vol rijpe druiven
die geplukt
willen worden
als een koele schaduw
die eindelijk
zonlicht wil zien
als een vlinder
die z´n vochtige vleugels
aarzelend openvouwt
als een lauwe lentewind…
Tot stof weergekeerd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Dat met twee
Speldenknopjes
Begon, het een
Zacht als de
Dooier van een
Pas gelegd ei
Het andere speels
En levendig, vol
Beweging
Die in een
Wonderlijk spel
Van geven en nemen
Het leven doorgeven
Aan iemand die
Nu nog niet weet
Dat hij er
Ooit zal zijn -
En na tachtig
Jaar of zo
Na een rijk
En zorgzaam leven…
' k Wil me aan de leegte wijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Hoofd vol myriaden
Feiten en gegevens,
Geheugen dat als
Kleverige vliegenvanger
Alles dat voorbijkwam
Naar zich toetrok -
Het hoofd als
Snelkookpan die
Regelmatig overkookt
En een gulp gaargekookte
Details langs zijn
Kanten naar beneden
Ziet gaan -
' t Is genoeg geweest,
Nu, tijd om alles
In de winteropruiming
Te doen…
Als dan het koperen keteltje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.520 Als dan het koperen keteltje vol as
van wat ik was wordt leeggeschud
over het geduldig gras
mijn lief, sta daar niet voor schut
en veeg de rimmel van je wangen.
Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Onwillig model
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Getrokken door dit tafereel
kom ik iets dichterbij,
ontwaar de kwast vol verf
boven de vloer, de vele schetsen.
Ik grijp naar de catalogus
van het notarishuis
en glimlach om de titel
van dit treffend schilderij.…
In vaag mineur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
491 de lijnen
in je gezicht
laten je leven lezen
de tijd
heeft ze niet getekend
wel jouw boek gevuld
met jaren
waarvan de letters
plezierig zijn gekruld
of korte hoofdstukken
die vaak eindigen
in vaag mineur
naast periodieken
vol daadkracht
zonder oeverloos gezeur
je ogen schrijven
weinig meer
de inkt lijkt bijna op
maar…
Liefde als taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik probeer de talen
te verstaan van allen
die hier langs zijn gegaan
met hoop en vertrouwen
hebben zij hun gebed
in fluisterende stilte gezegd
pilaren aangeraakt
met warme handen
hun wensen kenbaar gemaakt
de stenen zijn hard
maar glanzen zacht in dialoog
met duizenden kaarsen
zij kennen de ogen
in donkere gezichten die
vol verwachting…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Het wijde stadsplein
glimt vol gevallen regen;
mensen krioelen
in de bescheiden nevel,
die vragend, langzaam verdwijnt.
Een man met bolhoed
wandelt loom, tuurt nadenkend.
Zijn vrouw stapt kittig
vastbesloten, achter hem.
Welke stemming overheerst?…
Op het pad van kiezels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Op het pad van kiezels
luisterend naar jouw kleur
struikel ik vol overgave
en beland in jouw schaduw
Stenen, grijs, zwart en bruin
Kijkend naar jouw geur
maak geen keuze
en val in de diepte
Onder de meidoorn
mijmerend over ons
zien wij velden koolzaad
maar zien geen begin
Op het pad van kiezels
nip ik aan jouw tranen
Peinzend schrijden…
de pont
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 stonden we
bij de pont
een hele massa
en een vrouw
die de Spits uitdeelde
en de Metro met een mooi gebaar
kwam de pont aanvaren
zo vol met mensen
zou je wel naar
al die gezichten willen
kijken en ze soms zoenen
maar je wacht eerder
op hun snelle vertrek
je ziet ze lopen van de pont
voor je zelf de pont opgaat
en de regen…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw mij
ik gooi de wind vol…
AZIJNZEIKERS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
556 Altijd weer zijn er die zeurders
Het is nooit genoeg
Er is altijd wat
Hebben ze een heel goed leven
Moet het weer anders
Zijn ze het zat
Ze kijken nooit naar wat ze hebben
Alleen maar naar wat er niet is
Schijnt de zon is het te warm
Een nieuwe auto bij de buurman
Dan breekt de hel los
Is het goed mis
Een half glas vol
Is niet genoeg
Een…
Niet met zoveel woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 op een dag is het onbespreekbare
in letters geborgen
het weke, het naamloze
het bestorvene, nog donker voor het licht
alle spinsels zonder gezicht, in een zucht
terwijl de dag vol uren loopt,
de nacht zich toenemend verlaat
zich wakker schudt in vergeten
nog warm van gedempte toon
schielijk langs onaangeroerd waken
ik ga weer zwijgen…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.
Het moedervuur blijft branden
tegen beter weten in.…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
Eeuwige dag
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Elke vreemdeling ziet mijn persoon als hun vertrouweling
lachend als blijk van herkenning volgt vandaag als gisteren
de weg verlaten met het hoofd vol van een oneindige route
is het gevoel er wel dat mensen ongevraagd alles beluisteren.…
Versmelting
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
623 streelt
van geliefden steeds dichter bij elkaar
op zo’n lentedag waarbij de wens
de tijd vertraagt tot eeuwigheid
Toch blijven woorden loze letters
zolang ze niet in beeld verschijnen
is het smachten niet te horen
als het niet hardop wordt geboren
Leg een zachte hand op een warme plek
waardoor beiden in elkaar verglijden
vul het hart zo vol…
PINKSTEREN 2015
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 Het kerkje aan het oog onttrokken
Door vol geworden voorjaarstwijgen
Bewaart geruime tijd het zwijgen
Weet me een schrijfsel te ontlokken
Sinds Christus op een wolkenwagen
De hemelen werd ingereden
Werd er voor wederkeer gebeden
De mens was bang, terneergeslagen
Wel is er kort nadat Hij ging
Nog iets opmerkelijks geschied
Tijdens een godsdienstoefening…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 grootmoeder rende
met de poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig…
onlosmakelijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
804 dat ene moment
toen twee harten samen
beseften dat ze nooit
alleen zijn geweest
nooit alleen zullen zijn
vanwege verbondenheid
waaruit hun kracht schuilt
stroomden verlichtende tranen
als een stortvloed vol emoties
uit hun ogen
ze namen hen mee
van dat ene stukje blauw
naar veel meer hemel
waar liefde
leven en nog zoveel meer
beheerst…
In stilte is de kamer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 Een lage zon leest langzaam
zijn en haar gezicht,
vol hoop en verlangen.
Twee levens uitgehangen:
het ging nooit stuk.
Stilte heerst vandaag.
Morgen gaat men ruimen,
gaat men alles sluiten,
en is ook dit getuigen,
geheel en al uit andere tijd.…
Lieve mama
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Oh, wat zal ik je missen,
maar het belangrijkst is voor mij:
deze tijd vol pijn en lijden,
is nu eindelijk voorbij.…
Leven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.626 - Een kind in de zonneschijn -
Iets liefs te zingen,
Zo vol van kindervreugd,
En van dartele jeugd,
En simpele dingen!
En een wijs mens te zijn!
- Een mensch in de zonneschijn -
Te wete' en te streven,
Met een wil toegerust,
Helder en welbewust -
Dat, dát same' is leven!…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen ogenblik zonder liefde
wanneer ik je mond vol…
Vlam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
638 Er waakte heel lang
een vlammetje in mij
symbool van een liefde
haar tijd nu voorbij
Opgelaaide passie
door hete kussen,
ontstak in een liefde
door niemand te blussen
Die vurige blik
vol hartstocht, soms nijd
verdween uit je ogen
net als jij, met de tijd
Elk sprankje hoop
door jouw kilte gedoofd
Achter bleef slechts
een hoopje…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Rekenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 Het valt niet mee
Om 50 jaar te zijn
Omdat ik die 50
Niet kan voelen
Ik ben het wel
Een halve eeuw
Maar o zo fris
Nog vol met vuur
En leuke nieuwe doelen
50 jaar
Het klinkt zo oud
Voor velen het moment
Om na te denken
Wat ze nog willen
Wat nog kan
Ik wil er zelf
Geen tijd aan schenken
Ik voel me jong
Nog redelijk sterk
Sta midden…