18345 resultaten.
Hoe kan je mij dit aandoen?
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
913 Maar ik blijf wel je beste vriendin daarvoor is de uitleg : een vriendschap van bijna 11 jaar gooi je niet zomaar weg.…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 De bui is afgedreven;
aan de gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.…
Brief aan de zee
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.595 ooit heb ik geprobeerd je geheim
te doorgronden, maar je pakte je
zout in en droeg je geluiden weg
en in je golven stond:
verboden toegang
vergeefs probeerde ik de dagen op
muziek te zetten
maar ach
zelfs de regen liep mij nonchalant
voorbij, en met
eeuwen stof over mijn voetstappen
bleef ik in de trieste sfeer van
oude gebeden…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 langs water licht schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg…
Blijf bij me...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
927 Ben ik gehuld in eenzaam zwijgen
wachtend op de grauwe maan
weg zijn mijn kansen, mijn leven
weg mijn doel van bestaan.
Ik heb je nodig, kan niet zonder
jouw liefde om me te steunen
ik wil niet verder gaan
zonder jou.
De mensen zie ik lopen
ik hoor een dof geluid
maar niets dringt echt door
want het maakt niet uit.…
Als we wisten...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
787 Als een mens van te voren weet, wat er gebeurd,
dan: maar geen mens kan van te voren zeggen,
wat er voorvalt, bij het nemen van een rechte weg,
bij het inslaan van de kromme zandweg,
bij het nemen van de hoge berg, bij het nemen van,
onneembare bergen.…
De onweerstaanbare Vos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
583 terug niet meer onder ogen komen
Verdwaald in mijn eigen bos tussen veels te hoge bomen
De vos heeft mij weer is in zijn nest gewerkt
Altijd de uitdaging nooit de makkelijke weg opgemerkt
De keuze zal altijd de vos zijn tenzij iemand mijn hart en ziel bewerkt…
Liefde III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.199 De bijen zoemen in de bloesem-blaân;
De meiwind mijmert in de meiën-heg;
En langs de blanke, loof-bezoomde weg
De kinders zingende naar school toe gaan.
En ik, diep duikend in de halmen, leg
Mijn hoofd waar geurge lente-bloemen staan;
Mijn lippen los, mijn ogen dicht gedaan,
Voel 'k hoe nu wijkt mijn leed àl wijder weg....…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 mijn schepen zijn nu vertrokken,
ik slaapwandel,
met de zon van het noorden,
ik wentel in getij,
ik wankel, het voelt als een banneling
op weg naar perifere oorden…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.042 De weg van het beminnen, als weg naar binnen.
Lichter dan licht
Ze wenkt ons met haar ogen.
Leert ons zien.
Komt een mens thuis bij zichzelf
Het vuur brandt en het hart
smelt…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 De duisternis in
Ik hoor hem fluisteren
Zijn laatste woorden
Hij is weg…
Verliefd zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.046 Dat is de weg te nemen naar puur levensgeluk.
Een symfonie in de geest geboren.
componeren van het ultieme muziekstuk.…
winter 2013-2014
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Kilometers lange files door gladde wegen bleven weg.
Ik word deze winter niet door de kou bevangen.
En kan het ook niet koud worden in mijn hart.
Blijft het sprankje warmte in mijn dagelijks leven.
En langzaam begint de lente dit jaar al heel vroeg.
Hoor ik al een paar vogeltjes fluiten bij het ontwaken.…
water
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Krachten gegeven om stormen te doorstaan
Wanneer liefde en gevoelens in devotie overgaan
En zwakte een enorme kracht wordt
Water dat maar blijft stromen
Zijn eigen weg volgend
Om van rivieren volwassen zeeën te maken
Angsten die verdwijnen omdat water zich samenpakt
Huizenhoge golven alle angsten verzwelgend
De zwakte van een druppel die…
Getijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Een vanzelfsprekende
Herhaling van
Komen en gaan
Voorspelbaar, zeker
Wat is het met water
Dat aangestuurd door
Onzichtbare krachten
Land verovert en afstaat
Het water komt op
En verandert
Minuscule zandkorrels
Veranderen van plaats
Ogenschijnlijke herhaling
Van zetten is
Veel meer dan
Enkel eb en vloed
Water ebt weg
Afhankelijk…
Eens
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 Eens dooft het vuur
eens kan geen olie
meer hoge vlammen opwekken
omdat het brandhout
opgebrand en verpulverd is
Eens moet ik weer met beide benen
op de grond gaan staan
met open vizier mijn leven aangaan
de lekke banden van mijn fiets aanvaarden
Eens komen er betweters die mij uitgummen
die mij als oud vuil weg bezemen
die nooit mijn…
Geen woord
gedicht
4.8 met 6 stemmen
5.473 Ik wist van kindsbeen af dat brood
geen weg bezat. Ver weg hoorde ik
vleugelslagen. Klap na klap. En jij zat.
------------------------------------
Uit: 'Het wachten bezingen', 2011.…
Ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Toen werd jij ziek
en we wisten dat je weg zou gaan.
Ik was nooit een jankert,
maar heb gehuild om hoe jij weg bent gekankerd
achter dat ziekenhuisraam,
waar ik had verzuimd.
Door schuld gevoelens overspoeld,
liep ik naar jouw laatste rustplaats toe.…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 De grondwet van de aarde
is langs de kanten
van wegen en paden
nu al uit planten
en bloemen te raden:
waarom hier dit gras?
Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?…
Regen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.481 De bui is afgedreven;
aan de gezonken horizont
trekt weg het opgestapelde, de rond-
gewelfde wolken; over is gebleven
het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen
een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen.…
Opspattend water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Blijft ver weg van opspattend water,
want het is net een fontein met een
ferme kater.…
een vader betekent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 een vader betekent
zoveel dingen voor mij
een begrijpend hart is hij
een bron van kracht en ondersteuning
die mij vriendelijk doordacht aanmoedigend
dan wel mopperend corrigerend en vergeeft
met zijn eeuwige bereid om te helpen
een krachtige berg is hij
een rots in de branding van het leven
die mij steeds weer de juiste weg wijzend
toch…
In het achterland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 Zij kiezen voor de makkelijkste weg,
Gaan uitsluitend voor grote hotels aan zee,
Ze gaan voor de sterren van het hotel,
Maar de sterren boven zee zien ze niet,
Want daar hebben ze niets mee.…
Voorbij Claire de la Lune
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
528 Een haar die danig in de weg zit,
een geluid dat maar niet weg wil,
tal van superieure kleinigheden
compleet met muggenbeet in uw hotel -
Allemaal vreselijk onbeduidend
voor de happy-few van het Vollemaankartel.
Die komen niet voorbij Claire de la Lune...…
Losgelaten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 steeds dieper en dieper
zakken ze weg in de
spelonken van je geest
die collega die vriend of vijand
diegene die je stiekem aanbad
die ouder die je nooit zou vergeten
zij allen die ooit zijn geweest
steeds dieper en dieper dalen ze af
sterke gevoelens vervlakken
smelten langzaam weg als ijskappen
je moet ze los laten
of laten zij jou los…
Mijn couveuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 Ze zwaaien me uit op het moment als ik weg wil lopen
zij blijven de basis voor elk onvoltooid gedicht in het
aanzien van hun onvoorspelbare aard te dopen
maakt iedere gedachte het overdenken waard.…
Het is puur dat moederschap, die gedachte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Het is die gedachte die zich heeft genesteld
die eerlijkheid die zij zuiver wilde voorstaan,
veel staat al ergens genoteerd en vastgesteld
voortaan hoeven we zelf niet ver weg te gaan.…
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Bijen werkten hun weg van bloem
tot bloem. En stemden mij gelukkig
met hun bijengezoem. De zomer was als
honing voor mij. Het zwoele leven ging
als een droom aan mij voorbij.
Het zomerseizoen met zijn zonnezoen
gaf mij onverdacht nieuwe levenskracht.
Ik ging zoals de bijen van bloem tot bloem.…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 Warmte wat nooit bevriest,
zoekt zijn immuniteit
in het bloed, wie dat vindt
dat resistentie bestaat even
alleen in woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
sterk geïnfecteerd dat het
zelfs de dood ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven…
Halte
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
646 Een weg van steen of staal,
die op vaste tijden wordt bereden
toont vele malen onderweg
zijn aard als vluchtig wezen
en stopt alleen waar men 't voertuig kan betreden
dan wel verlaten, om je boodschap te gaan doen
of, slechts een glimp te zien van hem of haar
met wie je o zo graag een afspraak wenst te maken.…