5696 resultaten.
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Ik ben geboren als een bloem
brekende in de bleke lucht
als 't guldene lente is in de lucht,
de velden nog wat sneeuwbevlucht,
goudene lucht, sneeuwgrond rondom.
Ik ben gegroeid tot deze maagd
dage-gelijk, zo onversaagd
blinkend, wanneer de dage daagt --
gulden naar blauwen boog --
ik wiegelde zo omhoog.…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Ik ben geboren als een bloem
brekende in de bleke lucht
als 't guldene lente is in de lucht,
de velden nog wat sneeuwbevlucht,
goudene lucht, sneeuwgrond rondom.
Ik ben gegroeid tot deze maagd
dage gelijk, zo onversaagd
blinkend, wanneer de dage daagt —
gulden naar blauwe boog —
ik wiegelde zo omhoog.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
781 het moet de eenzaamheid zijn
wanneer ik lijd aan het leven
een niet te vatten rouw
*ik hou van rode gladiolen*
ook midden op een zomerse dag
ween ik mijn donkere wolken
gevoelens die niets anders doen
als in mijn lijf steken
met plots verschijnende dolken
* ik hou van gladiolen: met rode
of witte bloem…
Driekoningen met sneeuw en de dood omkleed
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
809 Zomers trekken wijngaardslakken slijmerige sporen
Kan mijn hart dat nog niet opgeeft mezelf en hen overhoren
Weinig te zeggen hebben als ik hun stenen van mos ontdoe
Gearmd met herinneringen dek ik ze dan met bloemen toe.…
Sandettie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
789 Vogeltjes, bloemen, vissen vlindertjes het heelal juichte
Zo hemeltergend zwoel, voeling ook.
Abrupt een eind aan wat zo prachtig was
Nooit verdween je uit mijn gedachten of mooie dromen.
De hemelse tijd ons beschoren, 't doet pijn
Wederzijdse inleving veronachtzaamd wel nooit verdwenen.…
Ode aan moeder de vrouw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
863 iets voor d’r zelf; een eigen job en af en toe
een keer het werkhuis waar ze nog eens zwoegt
daarna weer thuis de ramen lappen en voor hem
naar Lidl waar het bier goedkoper is
kids voor en achterop de fiets van school
effies eten dan weer terug en straks ook
nog een keertje blij retour omdat hij vanuit zijn
werk draaft zonder vroegere bos bloemen…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 een sigaretje verstikkend
het liefst doe ik het meeste staande
met de rug recht en het hoofd omhoog
als artiest optredend voor de achterste rij
slapen gaat slechts op een zij
de andere moet ik echt ontzien
van slijtage tot slijmbeursontsteking doet pijn
Ik kijk in de spiegel en mag niet klagen
Narcissen heb ik ook buiten het seizoen
Bloemen…
De tent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 Stangen bleven gevangen in elkaars nauwte, vergeten hoe ruim de tent was,
staken buizen in bloemen en borders
van mijn bescheiden tuin,
het canvas niet over het geraamte gedrapeerd
besefte ik dat de stangen verkeerd....
Toch blij het geprobeerd!
En 'k 't nu wèl wist!
Maar het niet meer hoefde....…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Wist ik al niet meer
Mooie post op deurmat
Met schoonzus naar weggeefwinkeltje,
thuiskomen met leren hoed waarop bloem zowel van voren als
achterop te dragen
Even alleen om af te wassen
Komt dochter, tijd om te praten
over cliënten, superieuren,
haar man en kind
Dan zoon en vriendin aan deur, een zitten op de bank, een file was er.…
poëtica
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
339 gedachtes en gevoelens, en de sleur van alledag, in mijn verzen vrij ik met vrouwen, mannen en mezelf, drink ik meer dan goed voor me is en klaag ik over katers, ik foeter op het verfoeilijk kapitalisme, op racisten en op nazi-tuig, roep op tot revolutie, flower power en free hugs, ik zwerf vrij en blij door de wereld en de seizoenen, geniet van bloem…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 aarde en zon
Stollend lava vormden we tot land, ook werden we water
De rivieren, meren en zeeën die stromen in zonneschijn
In nevelen reiken naar wolken hoog, zichzelf weer geven
Voor nieuw leven
Van cel naar eicel, naar vissen, koraal
Zo’n schelpje op een maagdelijk strand
Van algen in golven en mossen op rotsen
Naar groen goud vol bloemen…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Dan leeft en zweeft het heel de dag
En speelt met bloem en plant;
Dan klinkt bij wijle een vreemde lach
Langs 't eenzaam heideland,
Maar als de zon in 't Westen scheidt,
En stervend nog een luister spreidt
Van glansrijk avondrood -
Dan klaagt een kinderstem, dan schreit
Het Kindeke van de Dood.…
Interieur
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.204 al jaren dood
gezien de urn op de vensterbank
heeft hij veel te lijden gehad
of liep hij al jaren mank
ja, zo'n beest zal u best missen
buurvrouw Jansen heeft het met vissen opgelost
toen haar kat koos voor het eeuwige
en manlief het leven liet
zei ze daadkrachtig, hier wordt niet meer
gemauwd of met brokjes gemorst
die vaas met bloemen…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Zo spruiten en sterven
En bloemen en gerven,
En boomooft, en snee!
Viersoortige rente,
Van ’t bloeien der Lente
Tot d’aftocht der kou!
En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!…
's Levens Beker
poëzie
2.6 met 7 stemmen
4.804 Neen, men moog om krans of bloemen
Of om uiterlijke praal
Mij die schone beker roemen ;
Ik, ik dronk hem, die pokaal!
Ik, ik weet, wat wrede zorgen
In die wellust zijn verborgen
Die zijn eerste teug ons geeft!
'k Heb in maag en ingewanden
't Zuur vol scherpte voelen branden,
Hetgeen zijn zoetheid in zich heeft!…
LANGS DE DOORNENHAAG
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.248 Zulke bloemen, zulke zangen,
Stemmen 't hart tot poëzie,
Kweken een geheim verlangen
Naar een hoger harmonie.…
De klokken luien.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.166 Die zingt heel droef, en - in haar zangen
herleeft, één stonde, 't ganse leven,
het leven van de zoete maanden
der bloemen - en der minneweelden,
toen geur en kleur zoo machtig streelden
dat wij ons weer in Eden waanden.…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Zo spruiten en sterven
En bloemen en gerven,
En boomooft en snee!
Viersoortige rente,
Van 't bloeien der Lente
Tot d' aftocht der kou!
En loop der Getijden,
Ons nu tot verblijden,
En dan weer tot rouw!…
lotgenoten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.563 Het was een bloederig gezicht,
daarom deed ik de ogen maar dicht
In mijn slip moet ik nu een absorberende mat
Anders plas ik mijn broek geheel zeiknat
En ik pers ook nooit meer een zaaddruppel
Van mijn eens zo stijve knuppel
Mijn eerst zo hitsig haasje
Hangt neer als een bloem in ’t vaasje
Ik was dan wel een ouwe vent
Maar ben nu ook…
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 De aard heeft een plek voor al haar bloemen,
Een nestje voor elk vogelkijn:
Mocht ik een bloemtje, een vogel zijn!
Thans kan ik niets het mijne noemen.
't Is ál voor mij verboden grond:
Ik zou geen zode durven steken,
Ofschoon ik ook in woeste streken
Een lapje dorre heide vond.
“Voort!…
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Op met bloemen overdekte weide slaapt de geitenhoeder
onder de zacht ritselende bladertakken,
zijn trouwe hond naast hem.
Aangespoord door het feestelijk geluid van doedelzakken
dansen de nymfen en herders lichtvoetig
terwijl de lentehemel schitterend verschijnt.…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 Ai, schone dochter blond, die ’t hulsel en paruiken
Des gouden dageraads verwelkt en verdooft*,
Die de sneeuwwitte melk en leliën doen duiken*
Van ’t zilverblanke vel van uw eerwaardig hoofd,
O Margarieta schoon, o uitgelezen bloeme,
Strooi uit uw braaf* verguld en lang gouddradig haar,
Dat* de zonne beschaamd, verwonderd is en hoe me*
De…
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 Zie, hoe zich elke bloem ontsluit:
De morgenstond ontluikt hun knoppen.
Thans rijst de zon voor elks gezicht,
Zij droogt de liefelijke rozen,
Zij doet de heuveltoppen blozen,
En stelt het hoog gebergte in ’t licht.…
Toen o toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 voorlas
en we ze allemaal herkenden
al die vertrouwde dorpsgeluiden
en de dokter die echt echt alles wist
je altijd gegarandeerd weer genas
toen de kerkklok bij de dood
nog echt eerbiedig luidde
en de lijkkoets werd getrokken
door zwarte beklede paarden
van het trotse Friese ras
toen weilanden nog vol stonden
met kruiden en diverse bloemen…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 de nacht; wacht,
wat zich voordoet in stroboscopisch licht, en donker
als de wallen waren in voorbije jaren, onder de ogen
gekomen groengoed; gore kampvuurplekken
op het matras, het bier vast in de vloer en rook
wat zich verspreidde in coupés; lokalen en concertzalen
stonden blauw, grijs, wit, -ik weet het niet meer-;
balen van de bloemen…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 niet terecht
Je wilde nog graag verder
maar verloor dit gevecht
Samen plezier, samen op reis
samen een éénheid, samen eigenwijs
samen kwaad en samen goed
samen verdriet en samen weer moed
nu verder zonder hem, dat doet pijn
te weten nooit meer samen te zijn
Hier is het eind, het eind van het feest
kom, we gaan naar beneden
de bloemen…
De olympische ringen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 En Jacques Rogge geeft ze bloemen voor op de nachtkast en een fles met beterwordensiroop.
Paarden op schaatsen om de vrije kuhr te doen wel gelukkig met veilige schaatsen zodat paarden niet kunnen vallen en zich ook niet zeer doen mag nog niet.
De olympische commissie was daar op tegen.…
DE FORELLENVISSER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.058 Als een vlinder die boven hem lokkende mond
Van een bloem, zich zwevend houdt,
Zijn angel dan boort naar de zoete grond, -
Rover die roerloos schouwt -
Zo hangt ge en uw hakende snoer snelt weg
In de kolkende kloof, in de voor,
Waar de vlugge forel rond uw kloek overleg
Dartelt en spoedt in zijn spoor.…
Het Menselijk Leven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.266 Terwijl de vreugde u bloemen schijnt te geven,
Ach, zieldoorgrievend nieuws! ontrukt u 't lot een' vrind,
Een vrouw, beminder dan het leven,
Of 't waardste pand, het liefste kind.…
Volste lente.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.148 Dit is 't hoogste: gouden zwijgen,
't eind des stijgens, en niet neigen
neer nog als een bloem die hangt
óver, - maar een kelk, die in de
zon-gloed ganslijk te verzwinden
voelt, niet meer wéet of verlángt....
Gouden Rust, 's levens fonteinen
hoogst om-buige', één fonkel-schijnen
wichtloos wégend op de lucht!…