Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Strijden tussen licht en donker...

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.972
De schaduw van de dood slaapt nooit Langzaam wuiven de sluiers met hun doodsarmen Als de zandloper zijn laatste levenskorrels laat glijden zal het donker zich over het leven erbarmen Een strijd gevoerd tussen leven en dood waar de mens sluimert in nevelen van dovend licht De zandloper laat het eindoordeel in deze gelden en de zwarte schaduw…

Herfst

poëzie
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.422
En in de lucht des vochte ochtends hangen De laatste dunne blaad'ren van het jaar, Als in het zwarte takkennet gevangen, Met fijne glans van kleuren naast elkaar. Zo louterde de pracht zich van de lange En luide lichttijd en de brede schaar Van groengedoste bomen, tot die bange En tere lichtkleur van het late jaar.…
Hein Boeken5 november 2024Lees meer >

Dag Swiebertje...

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 882
Jij gaf kleur aan het tijdperk van zwart-wit... In mijn hoofd klinkt vandaag nog dit: dag Swiebertje, dag kindertjes, tot weerziens hoor...!…

KUSTWACHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
In de uitgebloeide boerenworm ben ik, in het late paardenbloemenpluis, de uitgebrande netel, het grijsgroen geworden sterremos, het zwart basaltblok, het schuim van golf na golf na golf na golf na golf: het tot oneindig geworden wezen dat niets voelt, niets wil, niets raadt, niets kan dan zijn- een einder die zich eindeloos herhaalt zonder…

Ode aan Swmyborszka

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 830
Je leerde mij vooral hoe een mens moet overleven, met zwart en wit, van toets tot toets. Je naam, Swmyborszka, is bijna onuitsprekelijk, maar je menselijkheid slecht elke grens.…
Tjoke13 maart 2007Lees meer >

uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 765
CREDO de Heer van leven en sterven heeft weet als behoeder van vertrouwen wat de mens in lijden zal beërven en zal aldoor om verscheurde harten rouwen het is de wanhoop in eindeloze zwarte nachten die het leven doet verachten het onvermijdbaar verscheiden van al wat geschapen is laat de rots van geloof en hoop versplinteren…

Nacht rust

gedicht
4.2 met 125 stemmen aantal keer bekeken 13.002
Zwart rimpelig en onont- koombaar drijfzand. Zo machteloos, verdwaal ik in herinneringen uit de valkuil van mijn jeugd, dwingt Maartse Haas mij van een smalle rand en steekt een lemmet naar mijn ondergang. Stamelend spreek ik met doden die mij noden tot gezellig samenzijn.…

een zachte landing

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.593
ik ga voorwaarts, de linker voet eerst kan ook de rechter zijn, 't is om het even een schrede die men voorziet en beheerst en traag een afdruk in het steengruis ververst zoals de dode even de adem mocht beleven het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien zij kennen de mimiek van een…

en als zijn blik ontdooit

hartenkreet
2.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.153
water van de zee in haar gaan zij onder blikken die vasthouden groeien later in ’t ijs de boten liggen aan de ketting en de man in ’t bloed gaat ruggelings een eenzaam pad dat hij onder gevallen loof vermoedt de as van het vuur is nu nat en hij zwijgt de zomer zo licht hij woorden uit ogen al zijn het geen vensters bladeren vallen zwart…
sunset14 april 2007Lees meer >

Het veer

gedicht
3.1 met 108 stemmen aantal keer bekeken 24.460
Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting bepalen. Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen.…

Alles wat je wilde, het was alles

gedicht
2.3 met 244 stemmen aantal keer bekeken 45.773
. --------------------------------------- uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Menno Wigman16 december 2018Lees meer >

Een stofje in het universum

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 831
Een stofje in het universum Een deel van het geheel Meer mogen we niet zijn Een onderdeel van veel De twinkeling van een ster De wereld van dromen Totdat z’n vrije val Daar een einde aan laat komen De diepte van het zwarte gat Verdriet van wat we missen De zuiging van het lot Dat zonder reden kan beslissen De straling van de maan…

De tol is mijn einde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 805
om beelden van glas te breken uit liefde onze dood te sterven in rood bang niets over te houden angst voor de scherven stilte te erven je vervalt tot punten en strepen historie gewist je ziel is vergeven waarheid heeft haast ik durf niets te vragen want alles lijkt schijn is echt te verdragen ik denk mijn spiralen in zwart…

Negen levens…

hartenkreet
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.477
De kat van nummer zeven gaat elke dag naar nummer negen Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen en samen wandelen zij door de stegen Maar op de dag ging het fout De kat had het aldoor zo koud Ook had hij het flink benauwd Poezenvriendin kwam met vlugzout De kat van nummer zeven begon langzaam te zweven Zijn ogen zwart, begon te beven…

wedden dat ...

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.037
kunnen trainen z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart ook hadden jockeys moeite met de vaart het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard nog triester staat het met m’n liefdesleven de ware kruiste nooit mijn levenspad ik deel mijn bedstee met een zwarte…

Weten dat je gaat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
Dus ik sluit mijn ogen, het wordt zwart om me heen, ik wacht rustig af, ik weet het toch al, straks ben ik weer alleen, maar ik kan in ieder geval zeggen, dat ik al wist, dat vandaag de dag zou zijn...…
Rens18 juni 2007Lees meer >

een ruimtewezen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 878
er komen zwarte luchten bovendrijven het schaduwdonker grijpt verlicht de macht een schel geluid groeit aan tot volle kracht ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven dan landt een vloot van onbestemde schijven met lampen die als ogen van smaragd een einde maken aan de prille nacht m’n pen kan angst en beven niet beschrijven een wezen…

Tot zulk een grootheid zal Amstelredam nog komen

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.810
Dat haar geblazen faam zal snorren door de wolken, En dreigen met ontzag de wijd gelegen volken, De geel' en zwarte Moor, de Turk en Perziaan, Die zal haar mogendheid om hulpe smeken aan, En onderhandeling met haar als vrienden plegen, Met wissel of met waar, naar dat het komt gelegen, En doen gelijkelijk afbreuk en wederstand De Spanjaard…

Strandstilte

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 633
als donkerbronzend goud in krullend parelmoer, gloeit de zon nog even na, boven het blauw van zee en roze avondlucht, knipoogt naar het strand witzwarte vogeltjes rennen, pleviertjes zwart en bruin, pikkend met donkere snavels in levend, vlezig zand, woelend, onrustig, verward en verstrooid ligt het knoopjeswier dat de piepkleine,…
Tjoke19 februari 2008Lees meer >

Het gele licht van Jan van Goyen

gedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 14.597
Dan, uit het dolhuis van de nacht, kwakt Malevitch zijn Zwart Vlak. ------------------------------------------------------------- uit: 'Het zingende doek & de geheime gedichten', 1999 ------------------------------------------------------------- Kazimir Malevitsj: Oekraïens kunstschilder die grote bekendheid in West-Europa kreeg als docent…
Pieter Boskma22 november 2018Lees meer >

Uit zicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Wanneer de zwarte merel zingt het roodborstje de dag uitzwaait de leeuwerik weer kronkel wormen vindt en de gaai weer op haar vlaams graait twee opgewonden spechten onder bomen dansen groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten groenlingen massaal schreeuwen om herkansen en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten als het zonnetje zich aarzelend…
metha24 februari 2008Lees meer >

De sneeuwpop

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 668
die lief pitten en peen in zijn ijshoofd staken zonder pardon of vraag naar balt hij boos en smelt bij elkaar II condens reist over landen en een spat meer glinstert vriendelijk onder hem dommelt warm spanje hij ziet sint op zijn paard en leedpiet zonder waterogen zo zegt spetter en daalt neer word tranen op wangen gaat zwart…

bij Hugo Claus te Antwerpen

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
mantelmeeuwen boven de stad, zij roepen hem naar zee, dwars door klei, polderland en dijken Bourlaschouwburg loopt langzaam leeg, kaartjes met een foto van hem vallen voor etalages van Louis Vuitton zie hem gaan door het land langs wuivend riet, trots met al zijn werk nog bij hem onvermoeibaar, in de golven waar de mantelmeeuwen het zwart…
Rieg29 maart 2008Lees meer >

Een koffer verhalen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 916
de zwarte potkachel, de pook naast een koperen kolenkit micaruitjes vlammend rood en op de gloeiende plaat pruttelt een koffiepot opa stopt zijn pijp, hij puft tevreden voor zich uit terwijl oma een wrong draait in heur wolkenwitte haar de kleine ramen in het huis van golvend groen glas met sanseveria en begonia op de smalle vensterbank…
Hanny17 april 2008Lees meer >

In een omhelzing

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.541
Door een zuchtje wind Knakte de boterbloem Van ’t zondagskind Jong, veel te jong Maar zo verliefd Op mij en de bloem Aangedaan, gekliefd Ze was enkel in haar hoofd Waar wolken stapelden En schapen zwart werden Enigszins verdoofd Ik zag dit alles op afstand Ogen traanden, echo’s zongen Ik zocht naar bloemen in ’t land We spraken…
Jouke17 april 2008Lees meer >

De ontbrekende schakel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Mijn hoofd is één zwart gat. Mijn gevoelens zijn te warrig. Blijven zoeken heeft geen zin. Ik ben verdwaald op mijn eigen pad.…

Ontheemde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Hij spreekt de taal van stad en land braakt dagelijks kromme zinnen versteend wordt koudvuur warm binnen uit zicht houdt haat niet in de hand vage letters door lange lussen verbonden verbergen onderhuids zwart gesneden pijn waar lichamen smelten klinken klanken onrein spreken des duivels meertalige monden twee namen gekrast in een oude boom…
metha28 mei 2008Lees meer >

Pas op in Bern

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
Dat hele Zwitserland deugt van geen kanten het zit onder de bulten de dames dragen gele lingerie fijn bestikt tot over de knie behalve de kortvrijwilligsters die gaan zwart in maandverband De heren schieten vanuit hun dakkapel met zwaar geschut op neerlands appel maakt niet uit cox orange of red delicious fuji empire gala zelfs de pomme…

Verzen voor een vriend

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.985
't Is me of ik nooit de zwarte ellende zag En in mij jubelt weeldrig en wild Een vogelkoor dat door zijn zangen stilt De weemoed, die mij eer te kwellen plach. Eens had ik oog en oor slechts voor het leed En woest doorvlamde mij de droefenis Die knagend zich in 't lachend harte vreet. O wonder, vriend!…

Sprookjesprins

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 737
opengesperd Atletisch en slank Gestroomlijnde flank Geen prins te bekennen Tussen de tanden een rode roos De hoeven glimmend als nieuw Een hoorn op het witte hoofd Uit een sprookje gekomen Precies zoals in haar dromen Geen prins te bekennen Briesend duikt het paard ten onder Het water borrelt, donker en koud Na wat bellen blijft het vlak en zwart…