7704 resultaten.
Strijden tussen licht en donker...
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
2.972 De schaduw van de dood slaapt nooit
Langzaam wuiven de sluiers met hun doodsarmen
Als de zandloper zijn laatste levenskorrels laat glijden
zal het donker zich over het leven erbarmen
Een strijd gevoerd tussen leven en dood
waar de mens sluimert in nevelen van dovend licht
De zandloper laat het eindoordeel in deze gelden
en de zwarte schaduw…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 En in de lucht des vochte ochtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
Dag Swiebertje...
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
882 Jij gaf kleur
aan het tijdperk
van zwart-wit...
In mijn hoofd klinkt
vandaag nog dit:
dag Swiebertje,
dag kindertjes,
tot weerziens hoor...!…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 In de
uitgebloeide boerenworm ben ik,
in het late paardenbloemenpluis,
de uitgebrande netel, het grijsgroen
geworden sterremos, het zwart basaltblok,
het schuim van golf na golf
na golf na golf na golf:
het tot oneindig geworden wezen dat
niets voelt, niets wil, niets raadt, niets kan
dan zijn- een einder die zich eindeloos
herhaalt zonder…
Ode aan Swmyborszka
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
830 Je leerde mij vooral
hoe een mens moet overleven,
met zwart en wit,
van toets tot toets.
Je naam, Swmyborszka,
is bijna onuitsprekelijk,
maar je menselijkheid
slecht elke grens.…
uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
765 CREDO
de Heer van leven en sterven
heeft weet als behoeder van
vertrouwen wat de mens in
lijden zal beërven en zal aldoor
om verscheurde harten rouwen
het is de wanhoop in
eindeloze zwarte nachten
die het leven doet verachten
het onvermijdbaar verscheiden
van al wat geschapen is
laat de rots van geloof en hoop
versplinteren…
Nacht rust
gedicht
4.2 met 125 stemmen
13.002 Zwart rimpelig en onont-
koombaar drijfzand.
Zo machteloos, verdwaal ik
in herinneringen uit de valkuil
van mijn jeugd,
dwingt Maartse Haas mij
van een smalle rand
en steekt een lemmet
naar mijn ondergang.
Stamelend spreek ik
met doden die mij noden
tot gezellig samenzijn.…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht hij woorden uit ogen
al zijn het geen vensters
bladeren vallen zwart…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting
bepalen. Wat moeten mensen daar aan de overkant, waar niets te zien is dan
een stil veerhuis, een kerktoren achter verre bomen. Andere dag: alleen
grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen.…
Alles wat je wilde, het was alles
gedicht
2.3 met 244 stemmen
45.773 .
---------------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 Een stofje in het universum
Een deel van het geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan…
De tol is mijn einde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
805 om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel is vergeven
waarheid heeft haast
ik durf niets te vragen
want alles lijkt schijn
is echt te verdragen
ik denk mijn spiralen
in zwart…
Negen levens…
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.477 De kat van nummer zeven
gaat elke dag naar nummer negen
Daar komt hij zijn poezenvriendin tegen
en samen wandelen zij door de stegen
Maar op de dag ging het fout
De kat had het aldoor zo koud
Ook had hij het flink benauwd
Poezenvriendin kwam met vlugzout
De kat van nummer zeven
begon langzaam te zweven
Zijn ogen zwart, begon te beven…
wedden dat ...
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.037 kunnen trainen
z’n staart hing onvermijdbaar aan de staart
ook hadden jockeys moeite met de vaart
het rode kruis moest dikwijls hulp verlenen
waardoor m’n kans op rijkdom was verdwenen
op Duindigt heb ik nog geen sou vergaard
nog triester staat het met m’n liefdesleven
de ware kruiste nooit mijn levenspad
ik deel mijn bedstee met een zwarte…
Weten dat je gaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 Dus ik sluit mijn ogen,
het wordt zwart om me heen,
ik wacht rustig af, ik weet het toch al,
straks ben ik weer alleen,
maar ik kan in ieder geval zeggen,
dat ik al wist,
dat vandaag de dag zou zijn...…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
Tot zulk een grootheid zal Amstelredam nog komen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.810 Dat haar geblazen faam zal snorren door de wolken,
En dreigen met ontzag de wijd gelegen volken,
De geel' en zwarte Moor, de Turk en Perziaan,
Die zal haar mogendheid om hulpe smeken aan,
En onderhandeling met haar als vrienden plegen,
Met wissel of met waar, naar dat het komt gelegen,
En doen gelijkelijk afbreuk en wederstand
De Spanjaard…
Strandstilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
633 als donkerbronzend goud
in krullend parelmoer,
gloeit de zon nog even na,
boven het blauw van zee
en roze avondlucht,
knipoogt naar het strand
witzwarte vogeltjes rennen,
pleviertjes zwart en bruin,
pikkend met donkere snavels
in levend, vlezig zand,
woelend, onrustig,
verward en verstrooid ligt
het knoopjeswier dat de piepkleine,…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 Dan, uit het dolhuis van de nacht,
kwakt Malevitch zijn Zwart Vlak.
-------------------------------------------------------------
uit: 'Het zingende doek & de geheime gedichten', 1999
-------------------------------------------------------------
Kazimir Malevitsj: Oekraïens kunstschilder die grote bekendheid
in West-Europa kreeg als docent…
Uit zicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Wanneer de zwarte merel zingt
het roodborstje de dag uitzwaait
de leeuwerik weer kronkel wormen vindt
en de gaai weer op haar vlaams graait
twee opgewonden spechten onder bomen dansen
groepen kauwen het grauwe asfalt bezitten
groenlingen massaal schreeuwen om herkansen
en bosjes sneeuwklokjes niet meer witten
als het zonnetje zich aarzelend…
De sneeuwpop
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
668 die lief pitten
en peen in zijn ijshoofd
staken zonder pardon of vraag naar
balt hij boos en smelt bij elkaar
II
condens reist over landen
en een spat meer glinstert vriendelijk
onder hem dommelt warm spanje
hij ziet sint op zijn paard
en leedpiet zonder waterogen
zo zegt spetter en daalt neer
word tranen op wangen
gaat zwart…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes met
een foto van hem vallen
voor etalages van Louis Vuitton
zie hem gaan door het land
langs wuivend riet, trots
met al zijn werk nog bij hem
onvermoeibaar, in de golven
waar de mantelmeeuwen
het zwart…
Een koffer verhalen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
916 de zwarte potkachel, de pook
naast een koperen kolenkit
micaruitjes vlammend rood
en op de gloeiende plaat
pruttelt een koffiepot
opa stopt zijn pijp, hij
puft tevreden voor zich uit
terwijl oma een wrong draait
in heur wolkenwitte haar
de kleine ramen in het huis
van golvend groen glas
met sanseveria en begonia
op de smalle vensterbank…
In een omhelzing
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.541 Door een zuchtje wind
Knakte de boterbloem
Van ’t zondagskind
Jong, veel te jong
Maar zo verliefd
Op mij en de bloem
Aangedaan, gekliefd
Ze was enkel in haar hoofd
Waar wolken stapelden
En schapen zwart werden
Enigszins verdoofd
Ik zag dit alles op afstand
Ogen traanden, echo’s zongen
Ik zocht naar bloemen in ’t land
We spraken…
De ontbrekende schakel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.219 Mijn hoofd is één zwart gat.
Mijn gevoelens zijn te warrig.
Blijven zoeken heeft geen zin.
Ik ben verdwaald op mijn eigen pad.…
Ontheemde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
604 Hij spreekt de taal van stad en land
braakt dagelijks kromme zinnen
versteend wordt koudvuur warm binnen
uit zicht houdt haat niet in de hand
vage letters door lange lussen verbonden
verbergen onderhuids zwart gesneden pijn
waar lichamen smelten klinken klanken onrein
spreken des duivels meertalige monden
twee namen gekrast in een oude boom…
Pas op in Bern
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
836 Dat hele Zwitserland deugt
van geen kanten
het zit onder de bulten
de dames dragen gele lingerie
fijn bestikt tot over de knie
behalve de kortvrijwilligsters
die gaan zwart in maandverband
De heren schieten vanuit hun dakkapel
met zwaar geschut op neerlands appel
maakt niet uit cox orange of red delicious
fuji empire gala zelfs de pomme…
Verzen voor een vriend
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.985 't Is me of ik nooit de zwarte ellende zag
En in mij jubelt weeldrig en wild
Een vogelkoor dat door zijn zangen stilt
De weemoed, die mij eer te kwellen plach.
Eens had ik oog en oor slechts voor het leed
En woest doorvlamde mij de droefenis
Die knagend zich in 't lachend harte vreet.
O wonder, vriend!…
Sprookjesprins
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
737 opengesperd
Atletisch en slank
Gestroomlijnde flank
Geen prins te bekennen
Tussen de tanden een rode roos
De hoeven glimmend als nieuw
Een hoorn op het witte hoofd
Uit een sprookje gekomen
Precies zoals in haar dromen
Geen prins te bekennen
Briesend duikt het paard ten onder
Het water borrelt, donker en koud
Na wat bellen blijft het vlak en zwart…