6467 resultaten.
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 terwijl de zon ten onder gaat en zachtrood licht het landschap kleurt
weerspiegeld in een gouden meer dat kabbelt in de milde wind
vergeet ik voor heel even alles wat er om mij heen gebeurt
gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt
een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt
een schichtig hert dat aarzelend…
DAT HEERLIJKEMEISJE
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.853 Ze was heerlijk, ongelooflijk gebouwd
doch vooral verrukkelijk slank en groot
Nooit had ik zoiets moois aanschouwd
doch vooral lag dat meisje geheel bloot
Ze baadde in die drukkende zomerzon
waar ze waarachtig zo heerlijk genoot
Mannen van haar overliggende balkon
die genoten zelfs van haar zachte bloot
Opeens rekte deze schoonheid…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Natuurlijke schoonheid laat het water leven.…
wolken van de Noordzee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
794 Alleen wie de schoonheid
van grijs in al die termen
weet te appreciëren
heeft aan de Noordzee iets
te zoeken.
De zee ligt altijd te schuimbekken,
achter een paar buildings
lelijke bouwkranen, maar
er zal nooit een kokosnoot op je
kop vallen, want je bent niet in Bali.…
Alleen jij
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
514 waar dominant en
recessief beiden
naast elkaar bestaan
alleen in essentie
zal een van de twee
de optimalisering kans
krijgen en op eigen
gelegenheid verder gaan
ik heb je zien staan
in een vervlakkende
wereld de andere
stukjes aarde konden
jouw grootsheid niet aan
wat bleef was jouw
universele setting
waar in volmaakte
schoonheid…
EEN ROOS WOU NIET ONTLUIKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 en pijn zijn gebroken
het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren
dat op een dag alles weer in bloei zou staan
maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan
omdat wat voorbij is , moeilijk nog kan keren
maar zoals na elke storm, de stilte is teruggekeerd
wie had niet gewild dat alles bleef zoals voorheen
wij die verzen in pure schoonheid…
Rose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 Ik zou je voor mij alleen willen houden,
maar dan kan ik jouw schoonheid niet delen,
noch schenken aan de liefste in mijn leven,
tegen wie ik wil zeggen “ik hou van jou”.
Jij bent mijn roos die ik wil behouden.…
Als het stroomt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 lach
je vult mijn hart met kussen
we dansen in de nacht
het gras aait onze voeten
huid op huid zo zacht
je handen strelen teder
de droom, de bron, het fruit
we versmelten en verbinden
en liefde stroomt voluit
mijn woorden wellen, weken
in je handen tot dit rijm
ze vullen zoete zinnen
over innig samenzijn
de maan, haar bleke schoonheid…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 was alleen
terug te vinden in
de genenbank die
hen als combi wisten
het was gedaan
met de diversiteit
zoals die op aarde
altijd had bestaan
oceanen gingen
overstag oerwoud
baarden woestijnen
zonder vegetatie en oases
zelfs de dood bleef stil
liggen in windkrachten
die ons begrip sterk
te boven gingen in
verdwenen seizoenen
schoonheid…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 Maar de schoonheid die je vergaarde uit de natuur,
je mij deelgenoot maakte
van je strand, je polders tussen het slapende en dromende
daarmee ontwaak je me elke keer weer…
FIRST LADY MEVROUW LOES MEURS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Ik zag ze op foto in het AD van vandaag 11 september 2024
First Lady Mevrouw Loes Meurs, de vriendin van Zijne Excellentie
de Minister President der Nederlanden, de heer Dick Schoof
Loes Meurs
wat een verschijning
wat een verademing
wat een verleiding
wat een schoonheid
Ben je verliefd, Jan Jacob Krediet?…
De liefde of een rij cipressen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 De liefde in al haar schoonheid. De liefde, nota bene net zozeer in al haar lelijkheid: nog zoveel mooier dan een loodrechte lijn net gesnoeide cipressen in de Toscaanse zon. Mooier nog dan de Toscaanse zon.…
Ode aan Edwin Grunholz
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Ode aan Edwin Grunholz
De talentvolste op de Haagse voetbal velden
Samen met John de Bever En Pascal Langenhuijsen 1 van de Nederlandse Zaalvoetbal helden
Jarenlang de ster in Oranje
Voor Grunholz kwam het publiek
Hij voetbalde op schoonheid en techniek
Ode aan Edwin Grunholz
Op het veld zat het niet altijd mee
Ondanks zijn talent en technische…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 De Schepper onderhoudt kleine kunstwerken:
talloos, teer en nietig, mogen kort bestaan,
kunnen heel de schoonheid der schepping sterken.
Hun vluchtig verschijnen en spoedig vergaan
laat de denkende gelovige merken:
God doet Zijn zegen over het minste gaan.…
Langzaam uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 De wereld heb ik nooit begrepen,
de schoonheid van het leven nooit bemind.
De essentie van het bestaan blijft voor mij verborgen,
voor het licht dat ooit scheen ben ik nu blijkbaar blind.
Mijn vermoeide ziel smacht naar rust,
een vredige plek zonder pijn.…
Chautauqua II; Phaedrus
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
323 van de mensen
noch in de stad
doch in de zuiverste natuur
alsnog in de schaduw der platanus gelegen
op dit heetste uur
van deze bijzondere dag
als de krekelzang de tijd
voortstuwen mag
langs de liefdeloze minnaar
als dienaar voor het leven
als vast gegeven
niets meeslepends
geen gevaar
maar liefde is begeerte
zweren op schoonheid…
We noemen hem Kees X; ‘The story that has never been told’
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
367 Ik blijf in zijn zinnen zoeken
naar een betekenis,
een verbeelding,
van schoonheid
en ongeneselijke liefde,
tegen de bevelen in;
wars van de aanbevelingen
der geüniformeerde experts.…
Rokken los.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
285 olijk blij op naar hoopvolle namiddag dartel, rijkelijk lekker warm
spetterend verkwikkend lonkt maar weer een etmaal, droom van duizend één nacht
zo tevreden dat ik maar weer Mag Genieten van kracht en macht
mijn gouden sleuteltje opent miraculeuze vriendschappen en onbeschrijflijke schoonheden
dankbaar het hoofd nederig buigend met dat devote…
Barcelonese beeldhouwer, meesterarchitect en schilder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
52 vanzelfsprekend
de Sagrada
Família; de
kerk buiten alle
te bevatten proporties
Hoog torenend boven
alles en
Iedereen uit; godde-
lijk, heilig
Picasso toen op zijn beurt was
Vrouw (met) hoed en bontkraag
Ofwel zijn geliefde, Mari-
a-Thérèse
Walter; vrouw buiten
alle normen van
Zowel intelligentie
als vrouws betoveren-
de schoonheid…
Vol in Leegte…
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
21 Al zoekend langs propvol gedrukte muren
wordt jouw oog geen schoonheid gewaar
het is een mierenhoop vol vragen
als een giertank die zijn mest verspreidt
volheid met leegte door overvloed aan geuren.…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 En wij, wat doen wij
De herfst en winter passeren
Gewoon volgende zomer opnieuw proberen
Met een stukje van de tijd.…
Het Elfje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
876 Een fijn penseel dat alles dekt met sneeuw
De herfst is ingeruild voor wintertijd
Een wonderbaarlijk toverachtig taferéél
En alles is zo sprookjesachtig mooi
Het raam is al wat mij van koude scheidt
Ik voelde mij bekeken door een ziel
Pardoes en plots verscheen voor 't raam iets vreemds
Een klein gevleugeld elfje heel fragiel
Ik knipper eenmaal…
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 de dag aan weer een nacht toevertrouwt
geen honderden schaapjes meer telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je staan
wanneer jij jouw laatste herfst…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In zwarte aarde verzonken
in wind en weer vergaan, in
de herfst met goudgelen stronken
als tafels gedekt, stroomt de
nectar van de afnemende maan.…
Verassing
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
860 Wat zou haar rijzend zweet toch zwaar
verkrampen als zij zelf nog voor de herfst
valt?
Draaitoltuimelende zon krult krolt kris
kras rond verhakseld stro, rafelt het
uit als hongerige klimop.
De muziek staat absurd luid.
Och arme ach
de oortjes van de lente zijn
anders in de winter
ook verloren.…
Afscheid
netgedicht
4.5 met 36 stemmen
2.238 zon
Een glimlach met parelwitte tanden
De spanning die ik nog net verdragen kon
De zee neemt zand en vuil van mens en dier
En jaagt gewassen zand hoog op de stranden
Zeepieren en garnalen gepikt door meeuwen
Het lieve tafereel van dit moment duurt eeuwen
De wolken komen de wind steekt op
Warmte koelt met volle teugen
Voorbode van de herfst…
Antwerpen
gedicht
2.4 met 8 stemmen
8.898 Ik was dertien
toen ik dit droomde,
in het begin van de herfst,
bij mijn grootmoeder in Aleksandrovo.
-----Ik bevond me in een onbekende straat.
-----De huizen stonden zij aan zij,
-----als om zich aan elkaar te warmen.
-----De daken staken in de hoogte
-----als hoeden van middeleeuwse dames.…
oude tijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
877 In de verte luidt een kerkklok
over de mistige grijze velden
Het is herfst
De bladeren dwarrelen
Over de verlaten akkers
De eenzame vrouw
Keert terug naar haar hut
Ze zocht de laatste aardappels
en uien van het land
Weemoedig denkt ze terug
aan de ver vervlogen tijd
Ze verloor haar man en kind
In een wrede oorlog
Ze blijft…
Mijn woorden.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
864 Ik dichte over lente, zomer, herfst en winter
over al de mooie dingen om me heen,
ging via mijn hart,geest,vingers naar de printer
u ziet het, er is geen woord hier dat verdween.…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Hij begint zo zijn eenennegentigste herfst.
De zon schijnt door het raam naar binnen
op het behang en op het borduurwerk
dat hij eens maakte:
een stilleven met blauwe pruimen en groene druiven
in kruissteek, gevat in een vergulde lijst.
De nachten, zegt hij,
de nachten zijn het ergste.
Hij hijgt. Hij is moe.…