5775 resultaten.
GESCHIEDSCHRIJVING
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
387 Europa opende gesloten grenzen
Massaal migreren heeft zo zijn gevolgen
Veel mensen zijn dan ook terecht verbolgen
En de EU begint te laat te drenzen
't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen
Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten
Niet desperaat aan eerdere redders klitten
Erkennend dat de golf niet valt te stillen
De mazen hebben…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Toch, in dit breken van de dag, ontwaakt een stille hoop,
als zaadje in de grond dat wacht op regen en op zon.
De vogels zingen nu in koor, een melodie zo oud als tijd,
die zegt: alles keert weer, al is ‘t nooit hetzelfde meer.…
Een briefje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
71 En de stille belofte
dat je,
zelfs wanneer je niet krijgt
waar je op hoopte,
nog altijd gezien wordt.…
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 Lanchero noemt hij zich
schipper, held met wilde haren
capitano op de kon-tiki
houten vlot boven afgrond
der peilloos zilten diepten
een dark horse
net als hij zelf
in de donkere nacht
onder toeziend oog
der miljoenen
en de helder wakende
blik der leidsvrouw
in het waagstuk
zonder wifi
de golf is een meer
dan huizenhoog…
Slechte stoelgang
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.379 heeft zich ook op mij neer gezet
samen kraakten we als was het Gods wil en wet
ja, ik heb toen regelmatig om verlossing gebeeën
Maar het zwaarst van al waren de kapriolen
van de hond en de kat die me niet moesten
hij beet me in mijn poten of zeek ertegen aan
zij kon het niet laten haar klauwen in me te slaan
dat was erger dan de jaren vol stille…
Zusje van me
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
1.869 het tegendeel is waar; ik mis je zeer
hoe kon ik mij daarin zo gruwelijk vergissen
waar kan ik zoeken, want ik vind je nergens meer
in deze stemming pak ik weer de doos met foto’s
en kijk naar plakjes van ons leven toentertijd
foto’s van vroeger, beelden die niet meer bewegen
maar in mijn geest bleven ze levend, al die tijd
nostalgisch stille…
steppegras
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.460 Pijnlijk zijn mijn stille gedachten
ze overspoelen telkens weer,
het beetje geluk dat ik moet ontberen
en dat steekt me keer op keer,
lang kan ik echt niet dromen,
naast me schreeuwt alweer een kind,
vliegen zwermen rond haar hoofdje
alleen 't sterven die haar bemint.…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 Reizend over Drenthe's stille wegen
Mochten wij de ontdekking beleven
Van een geconserveerd verleden
Vergane welvaart lang geleden
Een middagje Drenthe rond
Met vrouw en Friese hond
Deed ons belanden bij een wiek
Die de ontginner ooit eens schiep
Na afsluiten van de grote wateren
Wordt hij nu volgepompt uit een wel
Op stenen die het water…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 dat vrolijk kwaken
De dag is warm en bij het zonnezinken
Vertonen zich de vele dieren om te drinken
Dorstig laven ze zich slurpen zich vol
Hun buiken opgezwollen rond en bol
De zon zakt weg en het wordt kil
De dampen stijgen op boven het zwil*
Dat zijn de wilde wieven en ze zweven
Over het ven en voelen zich verheven
De mens ziet stille…
Zondagmorgen aan het strand
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.044 Op 't heet gestoofde zandvlak ligt een stille plas,
Door ebbe nagelaten,
Als een groot stuk blauwe zielevrede
Uit kinderlijke tijd.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 De golf van brandende emoties barstte vol uiteen
haar binnenzee een stille beproeving van gedachten.
Zout, stil, vol bitterheid voelden de slapeloze nachten.
En jij mijn volle helle maan, wilde jij van sterven leven?
Terwijl omringd met sterren de branding jou het vraagt
het kwellen en de pijn heeft jouw emoties uitgevaagd.…
LAAT HAAR
gedicht
2.2 met 709 stemmen
66.440 hunkerend naar de nacht
die ons heeft voortgebracht
laat haar de jonge honden
in ons wakker houden
gouden passievruchten preken
van eigen vlees en bloed
laat haar alle talen van de aarde spreken
verhalen verzinnen voor het slapengaan
almaar door herhalen hoe bewaard het woord
hoe wit op zwart de sneeuw van zinnen
laat haar alle stormen stillen…
ANTIWARBLUES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Langsam entlang
der Stille sickert das Kreiseln der Krähe in das Bild
das Land das Leere betritt und nimmt, der Laib des Großen Gleichseins
Lange liegt Entbehrung in jedem Grab auf Maß geschnitten
ein Riß von Knochen und Blut und nachgelassen Haß in tausend
ausgeblichenen Namen achtlos auf einen Kirchhof geworfen.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw en leeg
je ziet me niet maar hoort mijn stem en
je gelaat breekt plots dan voor mij open
je hoort herkent een mens een kind
je ogen stralen purper hemelblauw
in kleur van mensen die snel sterven gaan
oh kon ik de tijd nog maar gaan halen
op golven drijven terug naar toen
ik zou je troosten stillen…
MEITROOST
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.001 Lach nu door uwe stille tranen,
Lach even tot uw somber hart,
mijn makkers, Hollands verteranen,
lach even heden door uw smart.
'n Zang, u Zang
van weergeboorte,
u Zang die u
uw Vrijheid meldt!
mijn volk gebroken
en verstoten,
tot Heer der Aard
zijt gij gesteld.
---------------------------------------
uit: Zangen van hoop (1919)…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Droom, schoner dan ooit zagen slapende ogen, teder
Over moe staande duine' en zeeëweemlen spreidt;
Wake van rust, van veil'ge stille tederheid.
- In 't diep doorzichtig Ver roeit weg het slank geveder...…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 die hoop niet verloren, een droom van zo velen
de zoektocht naar vrijheid staat echt niet stil
als hersteld is, wat wij hebben verknoeid
rusten, zij die zijn zo zwaar vermoeid
iedereen echte vrijheid ervaren mag
in de wereld,steden en dorpen
tranen zijn verdreven
door een lach
dat herdenken, vieren we deze dagen verdriet en vrijheid
stille…
Vasco Nuñez de Balboa
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Landengte van Panama
Staande op een hoge rotspiek
Uitziend op het zilte zeevlak
In de eindeloze verte
Verder nog dan ogen reiken
Verder dan Columbus ooit
Was hij d'eerste Europeaan
Die de gladde vlakte zag,
Eerder nog dan Magellaan
En het vreedzaam zilte zeevlak
Als nieuw territorium claimde
Voor Rey Ferdinand de Tweede
Zuidzee, Stille…
lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 ongeremde winterpret
graag ons bevriezen laten
de kerstboom opgetuigd
hangen de lichtjes weer
vredig geluk beschijnend
in boom en winkelstraat
zij verbeelden gelijktijdig
ook de hoop in vele ogen
van mensen jong en oud
die thuis en dakloos zijn
eten drinken en douchen
een dak boven het hoofd
warme handen en dekens
een stralende stille…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 Missen wereld-wijd
Vrouwelijk schoon in “Haar- Tooi”
Mà Vlast mama’s Kant en Land
Mare-Kronen indringende doornen
Goudsbloem gesneden woorden
Zuurdesembroden
Besneden maretaktwijgjes
Bomen die één-drachtig wuiven
Maansikkels
Graancirkels
Dolmenkring
Zen-introspectie bij ieders zin
Rustig wiegelied meditatief
Stille tijd ontdaan…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Alles keek neer op dat stille meer,
zoals God – als hij bestond – op mij zou neerkijken.
Niet uit haat.
Uit teleurstelling.
En ik? Ik plaste in een struik en ging naar huis.…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 van mijn dagen
mijn alles, mijn leven, mijn wereld
jij hebt mijn hart voor altijd veroverd
met jou zie ik sterren aan de hemel
voel ik warmte van zonnestralen
je bent het licht dat schaduw verdrijft
de kracht in mijn zwakste momenten
bij jou vind ik rust en avontuur
jij laat mijn hart sneller kalm kloppen
je bent de melodie in mijn stille…
Een heertje vol licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Zijn handen rusten op het toetsenbord,
maar haastiger dan woorden wordt
wordt een stille droom in hem gewekt,
een toekomst die zich langzaam ontvouwt.
Hij buigt zich naar het lichte raam,
alsof hij door het beeldscherm heen wil gaan,
een ridder met een vilten hoed,
die onverschrokken zoet het avontuur zoekt.…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 en jij, jij bent ook een vortex
van vrouwelijke energie, stille geheimen.
er zijn goede delen in mij, zeg je,
alsof je een dode vis optilt en kijkt
of het oog nog ietwat glans heeft.…
Panda en Felicia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
462 Hij is geen fish called wanda,
maar een witgvlekte panda
En helpt Felicia aan tien mannen
in haar operatheater
*
Van regenwouden in Uganda
kwam hij in de Kaukasus,
Gaat later scheep met Argonauten,
bamboekauwend in 't vooronder
't Schip raakt echter kant noch wal
het deert hem niet, want hij staat pal
aan 't roer op 't achterstevenvlonder…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Bij het ontwaken een der schragen met mijn lot bewogen
Nog steeds een vormsel een duur levensmiddel in mijn ogen
Zag ik in deze duisternis vonken een ogenblik maken
Zonder meer een herinnering een ach en zus en zo slaken.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 wordt de metronoom sjamaan
en plaatst gouden treden
die hem leiden langs sterren
ten oosten van de zon
en ten westen van de maan
maken elfen rituele danspassen met wolven
in een maanverlichte nacht
terwijl de monnik bluesy frasen laat klinken
langs duizelingwekkende diepten
waar de vederlichte tonen
van een vogel
die vanuit diepe duisternis…
Lied van goud
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.636 Laat de maan en sterren uw zonlicht zijn
Laat mij u begroeten licht uit de duisternis zijn
Laat mij u verzoeken u die redactie zijt
woorden van leven verzoeken
bepaald wat geschreven blijft
Over deze songtekst:
Het is een vertaling van het bekende lied Yerushalayim Shel Zahav.…
Cahaya baru
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
485 lichtmatroos
op weg naar terra semper nova nieuwland nimmer reikend
aan de einder noch aan stuur-
noch bakboord
II
Zij waren allen samen
een voor allen allen voor een
en route, een weg die nog geen holbewoner had bevaren
alleen een anonieme parelvisser
als passant
een held wellicht, maar enkel
naar de ongekende diepten
van de duisternis…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 In een lobby vol stilte
groeit een muur van groen,
elk blad een herinnering
aan wat niet meer gezegd werd.
Ze glimlacht naar een jongen
met een naam op zijn revers,
alsof beleefdheid een schild kan zijn
tegen wat binnen woedt.
Buiten valt de avond,
licht zeefde door vitrage,
haar hart klopt te luid
voor een plek die bedoeld is
om zacht…