9414 resultaten.
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
Onder 't helder koele laken
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.340 Als een lelie op het water
Heeft mijn ziel zich uitgespreid
Tot een nú-zijn zonder later,
Bij het stilstaan van de tijd.
Onder 't helder koele laken,
Waar ik op de sluimer wacht,
Lig ik tussen droom en waken
Voor de drempel van de nacht.…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Ze volgen kronkelige takken
vanuit de hersenstam
die zijn voedsel haalt
via schimmige wortels
uit verstilde wateren
in de diepe ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 In Zeeland is het overduidelijk dat alleen het water
bepaalt wat waar overeind blijft, eeuwenlang of anders slechts
een zomer, het gras dat golft, de korenhalmen en de klaprozen.
Eeuwigheden duren niet allemaal even lang, dat weet zelfs God.…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
988 achteruit kunt
En je ligt bijna in die goot
Dan is het moment aangebroken
Dat een nieuwe weg zal ontstaan
Je hebt zelf de stenen neergelegd
Voor het nieuwe pad in je bestaan
De lichten staan daar op groen
Omdat jij ze zelf creëert
Het verleden is nu losgelaten
En daar heb je van geleerd
Het nieuwe pad bestaat uit liefde
Uit bloemen, water…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.…
Zucht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.244 Dan dat kind
dat,
vrij van zonden,
nog iedere steen werpen kan,
plat op het water
en onder die heldere lucht,
waar de heersers om de stad vechten
en de wind zacht en vol verbazing zucht.
Touw van schapenwol.…
Jilles
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
775 Jilles,
Toen waren wij samen
in Strijen is het gebeurd
onze ogen dansten
in fonkeling
een oude dans
de sleutel alleen
kenden wij
was jij bij mij
in mijn hart - mijn gedachten -
mijn ziel - zou niet dorsten
jouw kus - zoet water -
deed me ontwaken
jouw ogen - diepe oceanen -
sterren weerkaatsend
in het licht
duizend meren zijn
niet…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van een ondoorgrondelijke zee
gaf ik mee met de stem die mij verried
echter waar ik mij nu staande houd
en ik de schelp om de oester vouw
daar vind ik heden weer genade
in stille wateren…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
NATUURHERVORMING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 De aardse schepping
heeft ons land karig bedeeld
met weinig bos
en eentonige weiden
wij hebben het voorrecht
een groot rentmeesterschap
te volvoeren
men verzorgt klein bosleven
beschermt teer moeras
graaft reine poelen
kraamkamer voor dieren
die water én land beminnen
verblijd ziet de Schepper neer
op Zijn mensenmedewerkers
hoe ze…
Ik ben geen mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Het schamen voor gedrag van soortgenoten
Pijn ervaren anderen aangedaan
Verdriet voelen te zijn verstoten
Zo talrijk alleen staan
Het niet verspillen van water uit de kraan
Het kruipen door ingebeelde goten
Het restje ziel wordt afgestoten
Thuisloos zal het beter gaan
Gevangen in mijn eigen vrijheid
De schaduw houdt me uit het licht
Waarheid…
behuizing
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.571 Pijpleidingen, elektriciteit, water, gas, alles
om een basisleven te hebben, geesten zullen
je hier niet wekken zegt de helderziende, de
houten vloeren kraken lekker vertrouwd.
In de kelder heb je lang vertoefd, het was er
duister, donker, benauwd, met een klein kaars-
licht om je overeind te houden.…
De zee...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
969 De zee klotst tegen 'n rots omhoog
brekende golven, 'n boel kabaal
Op vijf minten afstand
mooie pijnbossen, een ander verhaal
Stoere mannen bedwingen het water
houden zich staande in de golven
Terwijl het donk're bos
bedoelt lijkt voor wolven
Maar echt het mooist van dit geheel
is toch de zon die ondergaat
Weer een dag voorbij, terwijl…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Ook al was hij dood
ik bleef de boom water geven
weigerde zijn hout te kappen laat staan verbranden
dat was niet nodig want mijn hart zijn branden
verwarmde de nu lege wanden.…
Maritieme mijmering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 Ik ben het water,
al het leven komt van mij.
Maar beproef mij niet,
ik neem het terug in mijn razernij.
Boven mij gaan de dag en de nacht,
de zon rijst uit mijn schoot,
de wolken zijn mijn sluier
en ik behoed de maan voor de dood.
Je kunt in mij verdrinken,
verdwijnen voor de eeuwigheid.…
een meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 ze lopen samen het water in
een inham naar de zee
twee jongens en een meisje
op pad, in bad, of toch net niet
ze zijn ver weg, te ver van mij
om goed te zien van wie ze zijn
waarom het meisje stil blijft staan
haar hoofd voor even strekkend
ver achter in haar nek, ze kijkt
strak hoog de hemel in
dan loopt ook zij weer verder door
en alle…
hoe hard de winter
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
954 dag uit was er wel was
in het jaar 1900
voor de jonge moeder
die toen mijn oma was
maar zou zij ooit gewassen hebben
in een wak
met een rivier op loopafstand
van waar zij woonde
in mijn verbeelding zie ik haar
ook in de winter
bezig in het kleine schuurtje
waar het soms krakend vroor
maar ik hoop, dat het werd warm gestookt
het water…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 De gebergten
in het hart van Europa
hebben geurige weiden
vol zacht en diep groen gras
verrukkelijk eten voor het vee
dat rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden…
Masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 In wiens gezicht voel
ik de ontreddering,
moe van de nachtrust,
gapend en zwetend jonglerend met
washandje en gevoelig koud water,
cornflakes en cafeïne,
de redders in nood in dit ontwakend begin?
In wiens masker zal
ik me vandaag verontschuldigen,
om de zorgen van de nacht
te verhullen,
om de zorgen van de dag
te verbergen?…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…
Begin zomer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
9.316 Voor Simone
Begin zomer en de zee
een opengebroken kweepeer
de lucht als een kind
z'n ballon
hoog boven het water
Onder de parasols
als gestreept snoepgoed
mieren van mensen
en de gulle lach van de baai
heeft gouden tanden
Kind met het gele emmertje
en de vergeten vlecht
je mond is zowaar een klokje
de kleine huig de kleine klepel…
Koraalrif soek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 kleuren en lekkere
geuren
Lezen dan het boek
opengeslagen is schrijver
dezes
De ene doek, dekt
de andere; gezamenlijk
over
lappen zij delen
die aanstoot kunnen geven tot
verderf
Tong van reizigers
wordt op aangename wijze
gestreeld
Na fruit, de snorkel
op weg naar het subliem rif dat
kleuren
doet strepen in het
kraakheld're water…
zeezijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
456 (waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand)
vijf maal twee
en zilt verdwijnt de nacht naar achter
spoorslags, nu dit jaar een tiende telt
ik mis
ze is
toch ook weer niet, maar altijd dichterbij
dan oude wonden
waar wij stonden staat nu stil
een ander huis
nu zoek ik troost -in zoet gekabbel
zachtjes, tot het strand mijn laatste…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan
trekt en duwt zoals het water…
RAMADAN: VRIJ- EN WILLIG!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Op zijn knieën richting Mekka
bidt hij tot zijn eigen God
ziet eruit als een gebod
maar het is zijn vrije wil
Zijn lichaam gaat straks vasten
eten en water laat ie staan
tot de zon is onder gegaan
maar het is zijn vrije wil
Ramadan voor man en vrouw
onthouding van vleselijke lust
voelt als licht en niet als must
want het is hun vrije…
De meiden en de vogels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 eindigden ze
op mijn hotel-
kamer
met z’n
3en of 4en
lurkend
aan de wijn,
met haar voor hun gezicht,
ladders in
kousen,
vloekend, vol
verhalen…
ergens
waren dat
vredige
avonden
maar eigenlijk
deden ze me denken
aan lang
geleden
toen ik een
jochie was
dat keek hoe mijn oma d’r
kanaries
poepten
in hun
zaad
en in hun water…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen,
dof het hoofd, laagdof, slaapdof, maar heerlijk de lucht
in de stad langs, op het water over, van omhoog door de blauwe lucht…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Daarom
zit ik elke avond
met een glaasje water
aan het raam
van de taverne
op de hoek van je straat
waar ik in de bocht
je huis kan zien.
Ik wacht tot je voorbij rijdt
en zie van verre
hoe je uit de wagen stapt
oversteekt
en zonder verder omzien binnengaat.
Ik blijf dan zitten
tot de taverne sluit.…